(voor Opinie)
‘
Wie België wil verzieken moet maar beginnen over een ‘corridor’ tussen Brussel en Wallonië’. Dat zint dus Demetrio Scagliola niet. Hij roept de Franstalige partijen op tot ‘discretie en voorzichtigheid’, en maant hen aan geen provocaties te richten in de richting van Vlaanderen. En volgens Scagliola gaat het CdH-voorzitster Joëlle Milquet – die over de corridor tussen Vlaanderen en Wallonië begon – en FDF-voorzitter Olivier Maingain – die daar al lang mee bezig is – enkel om een onderlinge sprint in de koers naar ‘de beste francofoon’ (‘un sprint final pour ganger la course du ‘meilleur francophone’).
Niet zomaar iemand
Demetrio Scagliola is niet zomaar iemand. Hij is editorialist van ‘La Nouvelle Gazette’, een van de dagbladen van de groep Sudpresse, die met verscheidene titels de markt van dagbladen in Wallonië aanvoert in de provincies Henegouwen en Luik, terwijl de groep Vers l’Avenir meer nadrukkelijk aanwezig is op de as Waals/Brabant-Namen-Luxemburg. Deze Waalse pers bekijkt de regeringscrisis en de verkiezingsperiode helemaal anders dan de deze dagen wat doorgedraaide francofone Brusselse pers, zie maar wat er in Le Soir en La Libre Belgique allemaal verschijnt.
Iemand als Scagliola verwoordt wat in Wallonië leeft, niet wat in de Brusselse ‘francophonie’ gezegd wordt, en met dit onderscheid wordt in Vlaanderen (en in Brussel) nog altijd onvoldoende rekening gehouden. Men loopt dus vanuit Wallonië de thesis Maingain-Milquet niet zomaar achterna. Men ziet er een gevaar in voor het behoud van België – en men weet daar drommels goed dat een zich herstellend Wallonië straks voor Vlaanderen binnen een Belgisch bestel een interessante partner kan zijn, en omgekeerd.
Niet alleen
Nu staat Demetrio Scagliola niet alleen. Ik hoorde de jongste dagen en weken in Wallonië een aantal boodschappen die gelijk lopen met deze van deze editorialist. De meest opvallende zin werd uitgesproken door Jean-Claude Vandermeeren, gewezen secretaris-generaal van de socialistische vakbond FGTB. Tijdens een debat voor de zender Canal C in Namen (de regionale televisies hebben in Wallonië veel meer gezag en kijkers dan in Vlaanderen) zei deze vakbondsman dat de Walen er niet aan denken ‘om voor dat rijk volk van Kraainem te sterven’ (‘de mourir pour ces richards de Kraainem’).
Dat ‘sterven’ was natuurlijk beeldspraak. Vandermeeren zei nadien ook dat de staatshervorming in dit land ook voor Wallonië nuttig was, en dat de Waalse regering volop en meer dan in het verleden gebruik moet maken van de mogelijkheden die de staatshervorming aan de gewesten biedt. Dit debat had plaats vooraleer de voor Wallonië gunstige investeringscijfers bekend waren gemaakt, maar het geeft ons toch weer een aanduiding over de onderliggende verhoudingen in Franstalig België. Over wat een Demetrio Scagliola in La Nouvelle Gazette schrijft of wat een Jean-Claude Vandermeeren zegt voor Canal C, lees ik nooit iets in de Brusselse francofone pers.
Contraproductief
Het begint er zelfs naar uit te zien dat de uitwisseling van editorialen tussen Vlaamse en Franstalig-Brusselse kranten (of interviews met hoofdredacteuren, zoals deze met Beatrice Delvaux van Le Soir in De Morgen) contraproductief werken, in die zin dat ze enkel clichébevestigend zijn, en de dialoog eerder afremmen dan bevorderen.
De grond van de zaak is deze: Milquet of Maingain praten niet voor Wallonië maar voor een verouderende francofonie, en zij zouden straks, na de verkiezingen, niet onze bevoorrechte of onvermijdelijke partners moeten zijn.
Guid Fonteyn
@Allen: uw reactie is welkom als u zich houdt aan de regels voor deelname aan onze discussieforums - mod
03/06/2010 om 20:39
De gemiddelde Waal (binnenland, niet Komen, niet Moeskroen, Edingen, Vloesberg, … ) is inderdaad niet zo imperialistisch en agressief als de Francofonie in Brussel. Het siert hen. Daar heeft Fonteyn gelijk in. Daarom alleen zouden de Vlaamse partijen moeten zeggen tegen CDH en FDF ;’kijk, met dit discours van corridor en herziening van de taalgrens heeft het bij voorbaat geen zin om met jullie aan tafel te zitten’. Ik weet ook dat de regeringsvorming op zich zal laten wachten, maar heeft het zin om overstag te gaan voor imperialistische eisen van het FDF en CDH ?
Ik ben er zeker van dat met vele mandatarissen uit Waalse partijen zaken zouden kunnen gedaan worden, naar een België toe dat werkbaar is (confederalisme), en naar respect toe voor de destijds afgesproken (taal)grenzen.
Thyssen was uiteraard niet gediend met de nieuwe surrealistische eisen van Milquet, maar, had zij anders verwacht ? Zal, gesteld dat zij voldoende gemandateerd wordt, als kandidaat premier dit kunnen counteren, of zal zij, omwille van het ‘belang van het land’, de onderhandeling beginnen over de uitbreiding van faciliteiten in de rand,of, erger, de anschluss van de rand met Brussel (inclusief corridor) ??? onder de vlag van ‘l’union fait la Force, zo gekoesterd door een imperialistische ‘centrumpartij’ als CDH ?
IK vrees dat ik het antwoord op langere termijn ken.
03/06/2010 om 21:12
Het probleem is altijd weer die analyses over dé Vlamingen en dé Franstaligen. Die bestaan niet, daar zit heel veel diversiteit achter, ook politiek. Guido Fonteyn toont dat mooi aan, net zoals ook Dave Sinardet elders op deze site. Al denk ik dat je ook ‘Wallonië’ en ‘Brussel’ niet als homogeen mag gaan beschouwen, zoals Fonteyn een beetje doet. Ik ken ook veel Franstalige Brusselaars die niet meelopen met het discours van Maingain.
04/06/2010 om 23:12
ik geloof er niets van mijnheer Fonteyn.
Door mijn hobby (kleiduifschieten) kom ik nogal vaak in contact met Franstalige landgenoten.
Met de club gaan we onze sport/ontspanning vaker beoefenen in Wallonië, dan in Vlaanderen, men kan begrijpen waarom.
Zogoed als elke keer worden we daar, al dan niet luidkeels, uitgescholden voor “sales Flamins”.
Terwijl, als Franstalige clubs in Vlaanderen komen schieten, de weinge keren dat het kan, je nooit hoort dat de Vlamingen de anderstalige gasten uitschelden; als goede gastheer doet men zoiets niet.
Het is waar, sommige van die onbeschofterikken zijn Brusselaars, maar vaak ook “echte” Walen, die dan bovendien Verstraete, Vande Wiele of Abbeloos heten.
Dit maar om te zeggen; dat ik niet geloof dat er op dat gebied een groot verschil is tussen de “Brusselaar” en de “Waal”.
Geloof ook maar niet dat dat sterven beeldspraak is en niet letterlijk moet genomen worden.
Het is als ik mijn grootouders zaliger mag geloven net geen 60 jaar geleden dat familie uit Brussel en Luik er dagreizen voor over had om in la Flandre Profonde om brood en spek te komen bedelen.
Nu nog betaalt elke Vlaming per kop minstens 1500 euro per jaar aan Franstalig België.
Weet u wat dat is voor mijn gezin van 5 met mij als enige kostwinner ? Veel meer dan een slok op een borrel.
Echt giftig worden ze als je dat dan eens voorrekent op de achtekant van een bierkaartje …
Niet dat ík dat “letterlijk” neem. Zoveel zal ik persoonlijk ook niet echt betalen, daarvoor is mijn inkomen te klein.
Maar ‘t zet een mens wel aan ‘t denken als hij voor de zoveelste keer voor “sale Flamin” versleten wordt.
Indien de Franstaligen van dit land de eenheid van de staat zo hoog in het tricolore vaandel dragen, zoals nog steeds te zien is aan veel Brusselsse balkons; zou ik verwachten dat de minderheid in dit land een ietsie-pietsie meer respect toont voor de andere bevolkingsgroep waaraan zij na 20 jaar inertie, toch al 1-en-ander te danken hebben.
Dat respect , met alle respect voor de Franstaligen, want dat eisen zij in elk gesprek van ons “Vlamen”, hebben wij mijns inziens al meer dan genoeg getoond.
Kortom mijnheer Fonteyn, veel “Vlamen” zijn het meer dan beu door de bedelaars van dit land behandeld te worden als 2de rangsburgers.
Daar zullen uw vergoelijkende ’stukjes’ niet veel aan veranderen.
Volgens mij beseft u nog steeds niet hoe u en uw taalgenoten, de gewone Francophonen, overkomen op de gewone Vlaming. Mensen die over zichzelf praten of schrijven in de 3de persoon : “deze editorialist …” zijn volgens mij nie in staat tot enige zelfrelativering.
Maar ik zal me zeker vergissen, bovendien we dwalen af.
mvg
Mark