Een wortel staat symbool voor meer verbondenheid, voor een warme samenleving waarin iedereen ingeworteld kan zijn. Het is namelijk de hoogste tijd dat we reageren op talrijke signalen van het tegendeel, zoals zinloos geweld, gezinsdrama’s en zelfdodingen. Ook het massale verbruik van antidepressiva wijst op een maatschappij waarin nestwarmte ontbreekt.
Maar kunnen de antwoorden op al die uitdagingen van de Christendemocratie komen? Wij zijn overtuigd van wel. Meer zelfs, ze moeten van Christendemocraten komen.
Andere samenleving
We leven vandaag in een ander Vlaanderen dan 60 jaar geleden. Onze samenleving bestaat niet langer uit vaste gemeenschappen waar mensen automatisch toe behoren. Vroeger zou de zoon van een arbeider automatisch in dezelfde vakbond actief worden als zijn vader. De toneelvereniging van het dorp was vaak de enige uitlaatklep voor een artistiek persoon. Vandaag zijn we echter vrije individuen en kunnen we zelf kiezen met wie we omgaan en wat we doen. We kunnen ook eindeloos variëren in onze contacten. Nu zijn we actief in de studentenvereniging. Morgen steunen we acties tegen de opwarming van de aarde. Overmorgen zitten we in de ouderraad van de school.
Individualisme en personalisme
Kan een ideologie die zich baseert op de kracht van gemeenschappen tevreden zijn met zo’n tendens? Kan Christendemocratie sowieso nog een rol spelen in deze samenleving? Volgens sommigen is de boodschap van de christendemocratie voorbijgestreefd. Maar dat is niet zo. Net integendeel. We moeten vertrekken van de samenleving zoals ze vandaag bestaat en de mensen die zich daarin bewegen als vertrekpunt nemen. Voor Christendemocraten staan niet enkel gemeenschappen centraal maar in de eerste plaats ook het contact tussen mensen. Ook in een veranderde samenleving van individuen, kan een warme samenleving bestaan. We moeten zorgen dat ook losse contacten aanzet vormen voor wortels die zich later verder ontwikkelen.
De ontworteling
Individualisme is op zich voor christendemocraten dus geen probleem. Maar sommige excessen kunnen dat wel zijn als ze leiden tot ontworteling. Niet iedereen staat even sterk in zijn schoenen om in onze samenleving zelf zijn of haar weg te vinden. Zo vallen sommige mensen uit de boot. Vereenzaming is dan ook een ernstig probleem. Maar er zijn ook andere voorbeelden. Wanneer individualisme tot asociaal of storend gedrag, of zelfs tot geweld leidt, is de verhouding individu–samenleving scheefgetrokken.
Actieplan
Ontworteling slaat een leegte in het hart van de mensen en heeft negatieve gevolgen voor de samenleving als geheel. We kunnen de vele signalen niet naast ons neerleggen en moeten er ook vanuit de politiek meer aandacht aan besteden. Hoe maak je dat echter concreet? Er bestaan geen magische oplossingen en de politiek kan het geluk niet bij wet afkondigen. Ze kan wel een volgehouden beleid van kleine maatregelen voeren om mensen te ondersteunen bij hun inworteling. Een greep uit het actieplan dat we moeten uitvoeren om tot inworteling te komen.
Het verenigingsleven en het vrijwilligerswerk kan veel beter ondersteund worden. Studies wijzen uit dat mensen die actief zijn in het verenigingsleven, gelukkiger zijn. De administratieve en juridische rompslomp die bij het verenigingsleven komt kijken, smoort het enthousiasme van heel wat mensen echter vaak in de kiem. Als het beleid er een zaak van maakt dat een bedrijf op 24u kan worden opgericht, moet hetzelfde gelden voor verenigingen. Administratieve vereenvoudiging moet ook in de zachtere domeinen een strijdpunt zijn. Waarom zou er bijvoorbeeld geen website kunnen worden ontwikkeld van waarop kleine vzw kunnen worden opgericht en waarop de formele en administratieve vereisten quasi-volledig kunnen worden voldaan?
Een ander actieterrein is dat van de buren- en buurtrelaties. Christendemocraten moeten daar op een andere manier mee omgaan dan andere politici. De overheid moet niet alle problemen van de mensen oplossen als ze dat zelf ook zouden kunnen. Door met elkaar te praten. Christendemocraten zien met lede ogen aan dat mensen bij het minste opteren voor de tussenkomst van politie en gerecht boven het onderlinge gesprek. Het beleid in de gemeenten moet gericht zijn op sensibilisering en bemiddeling.
Ten slotte is er het hoge zelfdodingscijfer in Vlaanderen. En mensen nemen een massale toevlucht tot antidepressiva. We moeten de geestelijke gezondheid van mensen verbeteren en preventie bijvoorbeeld ook richten op naastbestaanden (de partner, vriend, ouder, kind van iemand die depressief is of eraan denkt zelfmoord te plegen). Als ze daarbij geholpen zouden worden, zouden ze meer signalen kunnen opvangen en omzetten in positieve actie. Voor een efficiënte zorg op maat moet daarnaast ook de eerstelijnszorg en het aanbod van fit-programma’s beter bekend worden bij artsen, zodat geestelijke gezondheid van mensen op een duurzamere manier begeleid kan worden.
We kunnen de samenleving warmer maken door mensen terug meer kansen te geven om zich in te wortelen. Duurzaamheid moet ook gelden voor menselijke relaties. Christendemocraten staan hier van nature achter en moeten nu oplossingen aanreiken om de problematiek van ontworteling aan te pakken.
Pieter Marechal (Nationaal Voorzitter JONGCD&V) en Marilyn Neven (nationaal ondervoorzitter JONGCD&V), namens het nationaal bureau van JONGCD&V.
@Allen: Uw reactie op dit bericht impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums, lees die dus - mod
02/11/2010 om 16:48
Bravo!
02/11/2010 om 17:28
Ik heb mijn twijfels over het “ondersteunen” van het vrijwilligerswerk. In theorie klinkt dat mooi, maar wat houdt dat in de praktijk in? Subsidies? En voor wie dan? Voor wie deel uit maakt van het vriendjesnetwerk? Op dit moment is totaal onoverzichtelijk wie waarom geld van de overheid krijgt. De transparantie is compleet zoek, zowel op lokaal als op Vlaams niveau. Er is maar één constante: verenigingen verbonden met de oude zuilen worden opvallend riant gesubsidieerd. Helaas is er weinig controle op de verantwoorde besteding van al dat geld.
Ook de vzw-wetgeving zou eerder verstrengd dan versoepeld moeten worden. Zolang het mogelijk is om deze formule te misbruiken om in wezen commerciële activiteiten onder een fiscaal gunstigere dekmantel uit te oefenen, is er een probleem. Ik denk hierbij aan de vele café-vzws in de grote steden, maar dat is niet de enige vorm van misbruik.
02/11/2010 om 23:57
Wat een zinloos geleuter!
Sommigen zullen zelf bekropen worden door de neiging hiertegen ‘zinvol’ geweld te gebruiken.
03/11/2010 om 00:36
Steunt U acties tegen de opwarming van de aarde? Dat moet mij ontgaan zijn.
Enig initiatief terzake van in het bijzonder studenten en aspirant politici ware nochtans geen overbodige luxe : als de hangende klimaatcatastrofe niet drastisch wordt aangepakt zult U genoodzaakt zijn in een niet zo verre toekomst de verkillende ieder voor zich samenleving en de menselijke zelfmoord in een enigzins radicaler, meer tot de wortel van de problematiek doordringend, perspectief te bekijken.
03/11/2010 om 10:26
Niet tegenstaande ik geen CD&V aanhanger ben, stel ik die dingen ook vast in onze samenleving.
Ze wordt steeds killer, harder, egoïstischer en vooral nepotisme en machiavellisme vieren hoogtij. Gelukkig dat er nog veel mensen zijn die niet die weg gekozen hebben. Die een warm hart dragen voor de samenleving.
Er wordt vaak naar jongeren verweten dat ze niet deugen en dat alles wat ze doen verkeerd is. Meer en meer zie ik onverantwoord gedrag bij volwassenen. Op vele vlakken. Waar zijn onze normen en waarden gebleven als een minimum aan wederzijds respect, zorg dragen voor elkaar zonder dat daar een prijs moet worden voor betaald gratuit weggegoid worden in onze dagelijkese omgang met anderen?
Ik heb gelukkig als kind veel mensen gehad die een goed voorbeeld voor me waren: hard werken, zorg dragen voor een ander, jezelf wegcijferen en op tijd en stond genieten van het leven. Ik had zeer gelovige grootouders, ikzelf ben ook gelovig, maar de instelling Kerk zegt me niets. Maar mijn geloof heeft me wel gemaakt zoals ik ben. Veel atheïstische vrienden dragen vaak dezelfde waarden dus an sich heeft geloof niet altijd daar mee te maken. Maar wel hoe men door volwassenen als kind werd opgevoed of voorbeelden gekregen tijdens onze jeugd.
Misschien kunnen de vrijwilligers een verzekering krijgen voor als er iets zou gebeuren tijdens de activiteiten zonder dat ze er zelf moeten voor opdraaien. Als vrijwilliger hoef ik niet beloond te worden door de staat. De beloning die ik krijg van mijn bejaarde leerlingen van de geheugenoefeningen in een rusthuis zijn onbetaalbaar en ondanks mijn drukke week (70u/week werken) doe ik het heel graag. Wat je aan menselijke warmte en spontane reactie terug krijgt is met geen geld te koop.
Maar het wordt wel eens tijd voor een groot maatschappelijk debat over verantwoordelijkheidsgevoel bij de volwassenen: kinderen maken zonder er voor te moeten zorgen in deze tijd zijn schering en inslag, volwassen die ontolereerbaar gedrag gewoon tolereren van andere volwassenen op bussen, bij de bakker, slager of supermarkt.
Men zou echt daar eens iets moeten aan doen. Doen we dit niet dan zal de kloof tussen welvaart en welzijn eerder een onoverbrugbare ravijn worden en in zo een maatschappij wil ik niet wil leven.
Hopelijk keert het tij nog in dit Belgenlandje!
03/11/2010 om 10:28
Vlaanderen heeft nood aan meer wortels
Zeer positief maar eerder wat idealistisch artikel ! Wel mijn felicitaties voor de nuancering voor individualisme -samenleving. Probleem blijft echter dat de grenzen voor ieder persoon anders zullen liggen. Ook al zal de ideale samenleving nooit bestaan, toch vind ik het zinvol om die te blijven nastreven.
03/11/2010 om 10:38
Goed dat er ook eens een blog is die deze thema’s op de voorgrond wenst te zetten. Proficiat!
Anderzijds vind ik het wel wat spijtig dat de analyse toch weer (te) politiek is. Beweren dat de antwoorden van de Christendemocraten moeten komen, is een beetje pretentieus. Alsof zij alleen de waarheid in pacht hebben. Maar erg vind ik dat niet: beter denken dat zij het kunnen doen dan niets te doen. Veel beter! Dus toch mijn dank.
Vraag is natuurlijk of je zomaar tendensen en evoluties kan omgooien. Al ben ik ervan overtuigd dat, als vele krachten samenwerken, er wel degelijk een verandering kan zijn. Zelfs het eerlijk proberen met relatief klein resultaat, is al heel waardevol en geeft de juiste signalen. Proberen is alvast veel waardevoller dan niets doen en maar klagen en zeuren.
Eén van de actoren die traditioneel voor een sociaal weefsel zorgde, nl de katholieke kerk, is bijna helemaal weggevallen. Pijnlijk genoeg is zij vaak zelfs meer rem op openheid en verdraagzaamheid dan het omgekeerde, dit zowel institutioneel als in de concrete dagdagelijkse realiteit . Dat het Vlaams Belang heel wat kiezers onder de praktiserende kerkgangers kan bekoren, is daar alleen maar de pijnlijke bevestiging van. Een nieuwe, open kerk (zonder discrimlnerende statuten) zou al heel wat soelaas kunnen brengen.
Maar er is veel meer nodig. Vaak lijkt onze maatschappij op een wetloop naar steeds meer (geld) en dat zelfs door groepen die eigenlijk al meer dan voldoende hebben. Als je bv ziet wat er bij de top van de banksector opnieuw gebeurt, ondanks alles wat er de voorbije jaren geweest is, dan is dat allesbehalve bevorderend voor wat een eerlijke maatschappij dient te zijn. Maar ook bepaalde afgevaardigden van specialisten in de geneeskunde, hoor je vaak merkwaardige opmerkingen maken. Ze zouden te weinig verdienen. Terwijl ze in werkelijkheid vaak in luxe baden. Van specialisten in de geneeskunde zou je soms toch meer idealisme verwachten. En zo kan ik nog een hele lijst maken van mensen die alsmaar vinden dat ze recht hebben op nog meer,terwijl ze echt niets tekort komen. Ik gun die mensen dat allemaal, maar ik vraag me toch soms af: zijn we niet allemaal collectief gek gemaakt door (consumptie)driften en dat onstopbare verlangen naar steeds meer. Welke vzw of welk vrijwillegerswerk kan dat veranderen? Ik vrees ervoor.
Ik vind het fantastisch dat deze thema’s aangehaald worden door Pieter Marechal en Marilyn Neven. Zonder meer. Mensen die hiermee op de proppen komen, verdienen steun. Elk initiatief ten goede telt, hoe klein en onopvallend ook. Ik geloof echter ook in de individuele kracht van elk persoon. Door alleen al gewoon vriendelijk te zijn in de supermarkt en om je heen, werk je mee aan een maatschappij die menselijker en mooier is. Hierbij herinner ik me het mooie verhaal van de man die zelfmoord ging plegen. Toen hij op zijn pad was om zichzelf van het leven te beroven, kwam hij op straat een man tegen die gewoon heel vriendelijk knikte en hem zacht toelachte. Later zou de man vertellen dat deze glimlach en de zachte vriendelijkheid hem er uiteindelijk van weerhouden hebben, zelfmoord te plegen. Vriendelijkheid kan dus wel degelijk een verschil maken….
Veel goeds aan iedereen!
03/11/2010 om 14:15
Inwortelen ! Waar ? Op het eerste gezicht is er veel keuze in het R.K.kastenstelsel. Is men in sommige katholieke verenigingen welkom zonder de passende garderobe ? Voelt men zich lekker bij een gezellig samenzijn waar de voorzitster aan de eretafel zit naast mevrouw van de dokter ? Nu spreek ik nog niet over de geldbeugel. Voor een plaatsje in de hemel liepen we als kinderen de zolen vanonder onze schoenen voor meerdere verenigingen. Als brave huisvrouw met meerdere kinderen heb je later geen eigen inkomen. Op school hadden we geleerd over de goddeloze communisten, die de moeders met kinderen tot het gaan werken dwong en ze moesten dan ocharme hun kindjes overdag in een staats-opvang plaatsen. De wereld van toen ? Nu worden jongeren gelijmd met dezelfde idealen in een moderner jasje. Ik hoop voor hen dat ze nu voor hun diensten betaald worden ! Alhoewel, ik zou me niet lekker voelen als ik betaald werd om andere brave zielen bij de neus te nemen.
03/11/2010 om 21:19
Allemaal mooi , veel geblaat en weinig (geen) wol.
Mensen weten niet meer wat leven is;drukdoenerij,gadgets,erbij willen horen…….zorgen ervoor dat we de trappers volledig kwijt zijn. Oog hebben voor en luisteren naar de dingen rondom ons ,hebben we verleerd.
Politieke partijen doen alsof er niets aan de hand is,en,tolereren alles om toch maar geen stem te verliezen.
De meesten van ons leven in een airco-maatschappij.Wat als de stekker er ooit uitgetrokken wordt en we vanuit ons “beschermd milieu” terug met de voeten op de grond gaan staan.Dat zal waarschijnlijk het moment zijn waarop we weer gaan moeten leren stappen zoals een klein kind.
04/11/2010 om 17:48
Mooi om te zien hoe jonge mensen vanuit een idealisme willen werken aan een betere wereld. Laat u niet afleiden door alle onheidsprofeten en ga ervoor.
04/11/2010 om 18:42
Je kunt maar inwortelen/wortel schieten en goed gedijen als de omgeving goed is,
als het klimaat mild is,
als de grond-de akker-Het LAND vruchtbaar is
Met ander woorden verenigingsleven kan maar goed gedijen als het dicht bij de bevolking staat, dat spreekt voor zich!
Maar wat als dit verenigingsleven wel de nodige warmte, bescherming en houvast bieden, maar als de draden naar dit verenigingsleven plots vreemd zijn en ver van je bed lijken.
Dit is een probleem in Belgie…we kunnen ons wel terugtrekken in toneelverenigingen, in jeugdverenigingen maar zohaast we daarbuiten treden voelen we ons in een land dat we NIET MEER BEGRIJPEN, waar vreemde beslissingen worden getroffen en waar we ons niet meer herkennen in de leiders, de regering of in het koningshuis…
We hebben een eigen kamer maar wel in een vreemd huis en dit heeft zijn weerslag op ons verenigingsleven…omdat we soms het gevoel krijgen dat dit een wegvluchten is van de (boze) buitenwereld
Wij krijgen vrijheid van handelen in onze eigen kamer maar hebben geen zeggingsschap in dit huis en dit heeft zeker een weerslag op ons goedvoelen
05/11/2010 om 04:32
piet vdb, mijn oprechte dank voor je woorden. Je hebt mijn gevoel uitgesproken !
05/11/2010 om 13:50
Aan Piet en Jeanne ea.. Als je voelt dat het land in uw straat onvruchtbaar geworden is kun je zitten janken dat de overheid moet komen en uw akker moet gezond maken. Simpeler en effectiever is het om zelf meststoffen te strooien en uw akker te bewerken. U zou verteld kunnen staan van de schoonheid van de wilde bloemen die in uw straat wonen.
08/11/2010 om 10:32
Geachte Heer Luc D, Janken doe ik niet meer, dat heb ik al genoeg gedaan in mijn leven. Ik wordt begin volgend jaar tachtig. Waar ik nu woon, woon ik een half jaar en een hulpvaardige buurman heeft al voor onze haag gezorgd. In de overheid stel ik niet het minste vertrouwen. Ik heb grote eerbied voor al wat leeft, verdraag het zelfs niet dat levende bloemen in een open graf met aarde worden bedekt. Als jonge katholieke vrouw heb ik zelfs met een zware email kan water bij een boer gehaald om mijn tweede baby te wassen. Het is niet mijn bedoeling om u heel mijn leven te vertellen. Toen ik uw reactie op mijn blog-reactie las, heb ik geglimlacht. Intussen is de indruk die u op mij gemaakt hebt bezonken. Nu ben ik woedend, maar u hebt van mij niets te vrezen. U kent mij niet. Ik zit nu in een rolstoel, maar toen ik nog kon gaan, raapte ik dode vogeltjes van de straat op om ze in mijn tuin te begraven. Ik heb grote eerbied voor de natuur, maar wat ik over de mensen geschreven heb blijft geschreven !!! Er staat een dikke dt fout in mijn tweede zin, maar ik heb sinds kort van een van mijn vijf kinderen een oude laptop gekregen, en ik kan nog geen fouten uit mijn teksten halen, waarvoor mijn excuses.
10/03/2011 om 10:02
Als ik mijn naam intikte kwam ik op deze blog terecht en heb mijn reacties van destijds herlezen. Het heeft mij getroost vast te stellen dat ik nog niet dement ben. Ik zit nog wel met een vraag : Wie bepaalt wat onder mijn naam staat ? Het is zoiets als de vraag : ” Wie is de uitlaatcommentator ? ” , een vraag, die regelmatig in een door mij zeer gesmaakt weekblad dat ik na weken van mijn dochter krijg, gesteld wordt. Ik blijf erbij dat de moderator over mij waakt, of is dit bijgeloof ? Iets dat ik mezelf wijsmaak om mij veiliger te voelen ? In ieder geval : Dank u !