deredactie.be - OPINIE

Opel sluit: is er nog een toekomst voor de industrie in Vlaanderen?

15 / 12 / 2010

 

Op hetzelfde moment als dat de 50ste verjaardag van de staking 60-61 tegen de Eenheidswet wordt herdacht, is de Opel-vestiging in Antwerpen aan de laatste productiedagen bezig. In stilte, lijkt het wel.
Op hetzelfde moment als dat de vestigingen van Ford-Genk en van Volvo Cars in Gent beloftes krijgen voor een verdere toekomst in ons land, is de strijd van de Opel-arbeiders gestreden.

Vakbond kiest voor de lange termijn

Toch zal dit Opel-verhaal in de sociale geschiedenis een voorbeeld blijven van een jarenlang volgehouden gevecht voor het behoud van een fabriek en zijn tewerkstelling. En ABVV-Metaal heeft in dit verhaal een belangrijke rol gespeeld.

Haar delegees zijn blijven volhouden dat te snel opgeven geen optie was. En dat een strijd voor het behoud van tewerkstelling en voor een goeie sociale begeleiding hand in hand kunnen gaan. In tegenstelling tot GM en haar aandeelhouders kozen we als vakbond voor de langere termijn.

De strijd verloren?

De werknemers van Opel hebben bewezen dat goede dossierkennis en kennis van het bedrijf wapens geeft om slecht management aan de kaak te stellen.
De werknemers van Opel hebben bewezen dat Europese syndicale solidariteit geen holle slogan is, maar keiharde realiteit en dit doorheen verschillende herstructureringen over verschillende jaren.
De werknemers van Opel hebben gevochten voor hun tewerkstelling.
Blijven vechten was in dit dossier geen teken van zwakte of gebrek aan realiteitszin. Blijven vechten betekende: blijven geloven dat een sluiting toch nog kon worden afgewend.

Het moet dan ook elke syndicalist, ongeacht van welke vakbond, vandaag pijn doen om vast te stellen dat alle inspanningen gedurende lange tijd wel voor uitstel van executie hebben gezorgd, maar dat uiteindelijk de strijd verloren is.

Er is een toekomst voor de industrie

Deze strijd botste op de onwil van GM om de productie op de Antwerpse site te behouden en op de onmacht van de politiek om hier tegen in te gaan. Ondanks de inspanningen van de Vlaamse regering en haar minister- president, ondanks de debatten en moties in het Vlaams parlement en het Europese parlement.

Laat de moed en het engagement ook voor de toekomst een voorbeeld zijn voor de nog resterende assemblagefabrieken in ons land …
Want laat één ding duidelijk zijn: de autoassemblage is niet ten dode opgeschreven hier te lande. Ford-Genk, Volvo-Gent en Audi-Brussel zijn daar het bewijs van. En bij uitbreiding: de industrie is verre van uitgeteld in deze regio.

De dreigende sluiting van Opel vormde trouwens voor de Vlaams regering de aanleiding om een debat op te starten over de toekomst van de industrie, onder de vorm van een Staten-generaal. Dit leverde al een aantal sectorale plannen op, een draaiboek voor sectoren die willen aansluiten, een groenboek, plannen om een Transformatiefonds op te richten…

We zullen er in elk geval op aandringen dat dit nu snel vertaald wordt in concrete acties. Het verhogen van de werkbaarheid en dus van de aantrekkelijkheid van de industrie moet daar zeker deel van uitmaken. Net zoals investeringen in competenties van de werknemers.

Stop het geleuter over hoge loonkosten

Het wordt met andere woorden tijd dat er een werkbaarheidsakkoord wordt onderhandeld, zoals in het regeerakkoord voorzien. En een nieuwe competentieagenda, nu de huidige op zijn einde loopt.

Investeren in innovaties, in beloftevolle niches, in competenties en in werkbaarheid, dat is de opgave. Mogen we nog even herhalen dat ondanks de fameuze ‘hoge loonkost’ Volvo, Ford en Audi blijven investeren in de Vlaamse regio.

Enige tijd geleden deden heel wat ‘deskundigen’ nogal lacherig over de toekomstkansen van de elektrische wagen. Investeren in dergelijke innovaties lijkt ons meer getuigen van langetermijnvisie dan het steriele pleidooi voor loonmatiging.

Caroline Copers

(Caroline Copers is algemeen secretaris van het Vlaams ABVV.)

@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod

16 Antwoorden op “Opel sluit: is er nog een toekomst voor de industrie in Vlaanderen?”

  1. Gwij Devlaeminck Zegt:

    Stop het geleuter over hoge loonkosten ? In Duitsland zijn de loonkosten een stuk lager met als gevolg dat de werkloosheid in 18 jaar nooit zo laag geweest is.

  2. Marc Leys Zegt:

    Geachte mevrouw;

    “Het moet dan ook elke syndicalist, ongeacht van welke vakbond, vandaag pijn doen om vast te stellen dat alle inspanningen gedurende lange tijd wel voor uitstel van executie hebben gezorgd, maar dat uiteindelijk de strijd verloren is.”

    Niet alleen syndicalisten doet dat pijn, mevrouw, arbeiders hebben meer bondgenoten en sympathie dan alleen maar gesyndiceerden.

    Nooit gesteld dat de loonmatiging moet doorgeduwd worden tot we competitief zijn met een lage loonland, als we het in de plaats daarvan met innovaties kunnen oplossen, dan des te beter.

    Alleen, China is moderner dan heel West Europa, en innovaties hier, worden onmiddellijk daar op grotere schaal toegepast, een voorbeeld daarvan is de maglev trein, of de ” magnetische zweeftrein” een ideetje van Siemens, hier komt die letterlijk en figuurlijk niet van de grond en in China wordt dit vervoermiddel een gemeengoed, welsiwaar, een in China gefabriceerde trein, met chineese sporen ed, Siemens zal er niet rijk van worden.

    Verder zijn de Chinezen ook geen uilen;
    In China is blijkbaar de grootste wereldvoorraad van het erts Lithium, Mitsubitisi wou een contract om ertsen te kopen en in Japan te verwerken tot batterijen voor electrische wagens; De Chinezen, ook niet gek, wilden de productie van de batterijen in China gebeurde, als hadden ze er de know how nog niet voor.
    Gevolg; mischubitsi heeft nu een fabriek in China, om daar batterijen te fabriceren, moet die batterijen kopen en dus ook de toegevoegde waarde betalen, bovendien was mischubitsi verplicht om de chinezen mee op te nemen in de productie van de electrische wagen; heel de technologie is dus overgedragen…;

    Ik bedoel maar, mevrouw Copers, u hebt in deze mijn sympathie, en idd defaitisme is het laatste waarmee de arbeiders geholpen zijn, maar wat zijn eigenlijk onze opties?
    Hoe dan ook hebben wij een bepaalde werking van de vrije markt nodig om die inventies tot bloei te laten komen, maar het rabiate kapitalisme kunnen we missen als kiespijn.

    Marc Leys

  3. Gwij Devlaeminck Zegt:

    En welk punt wilt u eigenlijk maken in verband met de electrische wagen ? Vindt u dat de Vlaamse regering hier een initiatief moet nemen ? Vindt u dat de Vlaamse regering moet concurreren met de Toyota’s van deze wereld ?

  4. Richard van Egdom Zegt:

    Sorry, maar als het ABVV werkelijk een toekomstvisie had, zouden ze niet tot 30 jaar na de eerste petroleumcrisis gewacht hebben om in alternatieve energie en zijn toepassingen bij de toen mee aan de macht zijnde SP te lobyen.
    En wat arbeidersbescherming en jobs hier houden betreft: heeft het ABVV nog altijd niet begrepen dat de achillespees van de globalisatie de vervoerskost is?
    Of dat de belasting op arbeid vervangen door een hoge BTW het werk hier houdt? Doordat in China geproduceerde goederen dan even duur worden dan de hier geproduceerde?
    Of zijn die socialisten(?) vergeten dat zij overal in Europa aan de macht waren toen er een enkel liberaal economisch Europa uit de grond gestampt werd?
    Of dat de GATT en zijn opvolgers ondanks socialisten, toen overal mee aan de macht in Europa, nooit een tegenhanger kreeg die werkvoorwaarden, lonen, kinderarbeid etc reglementeerde?
    Waarom niet mevrouw Copers? Misschien omdat jullie niet verder kijken dan jullie neus (de volgende rationalisatie) lang is.

  5. Simon Zegt:

    We moeten gebruik maken van onze grondstoffen, en de enige grondstof die we nog hebben is afval. Gelukkig netjes gesorteerd, zodat het mogelijk moet zijn een gesloten-cyclus economie op te zetten. Dat is vroeg of laat onvermijdelijk, dus waarom die niet pionieren hier? We hebben afval, we hebben ingenieurs, we hebben infrastructuur. Laten we beginnen met de zeldzame metalen in electronisch afval te ontginnen. Zodra dat lukt wordt het haalbaar om dat verplicht te laten verwerken op een mens- en milieuvriendelijke manier in plaats van het te dumpen in China of Afrika.

  6. Danny Zegt:

    Chapeau voor het ABVV. Waar is de tijd dat ze de band stil legden omdat er tijdens de betaalde pauzes geen alcohol meer gedronken mocht worden in de cafes aan de overkant van de straat.

  7. Luc Zegt:

    We vergissen ons als we er vanuit gaan dat onze arbeid en dus welvaart gegarandeerd is.
    De derde wereld arbeiders zijn nooit gepamperd geweest door de overheid, of door de vakbond, maar moesten en moeten zelf zien te overleven. Of we het nu leuk vinden of niet, of het etisch verantwoord is of niet, de realiteit vandaag is dat onze arbeid wordt overgenomen door mensen die hard willen werken, die flexibel zijn, die niet vies zijn van welke arbeid dan ook, en dat allemaal voor “geen” geld. We kunnen daar nog uren over zeuren, de realiteit wijst ons de richting die we aan het uitgaan zijn: textiel industrie in Vlaanderen?, auto industrie?, enz…. Als Duitsland daar wel in lukt, dan is het maar omdat de ondernemers daar kansen krijgen om te ondernemen, omdat een loonmatiging mogelijk is enz…. . Wat we moeten doen? Stoppen met arbeid te bestraffen door ze zwaar te belasten. Stoppen met niet werken te belonen. Ikzelf ben een startende ondernemer, als ik zie wat ik aan de staat moet afgeven om een bediende een aanvaardbaar loon te geven….., Dit is niet realistisch, dit is niet haalbaar. En dan komen zeuren dat wij onze IT projecten naar het buitenland uitbesteden. Wel mijn ervaring is dat die mensen hard werken, zeer intelligent zijn, zeer flexibel zijn, en dat allemaal voor bijna geen geld… . Dankzij de moderne communicatie technologie kunnen we dit allemaal vlot organiseren. En ja we hebben talenten in ons land, en ja we hebben goede krachten, en ja ik zou liever onze IT projecten hier houden, alleen als ondernemer moet je ze allemaal wel betalen op het einde van de maand, en dat is vandaag met alle lasten een bijna onbegonnen taak. Daarom mijn oproep: liefste vakbond doe echt iets voor uw mensen, en zorg ervoor dat de lasten op werken naar beneden gaan, zorg ervoor dat de ondernemers meer flexibiliteit krijgen om mensen aan te werven, ze vlotter en flexibeler in te zetten, want jullie regelgeving en eisen wurgen ons,wurgen onze arbeid, en dus onze welvaart. Vandaag zetten jullie volop in op korte termijn, met alle gevolgen vandien voor volgende generaties. Indien we instaat zijn om aanvaardbare lonen en regelgeving te realiseren zal het ondernemersschap opnieuw aantrekkelijk zijn en opnieuw toenemen in Vlaanderen, zal het jobaanbod en de welvaart automatisch toenemen. Moet je daarvoor lang naar school gaan om dit in te zien, ik denk het niet. Maar we zijn die pamper zo gewoon, dat we niet meer bereid zijn hem uit te doen. Wel als we niet opletten dan komen de Chinezen hem wel uitdoen, en ze gaan daarvoor niet wachten, het is al volop bezig…, met dan aan de vakbond!

    Luc

  8. Leo Zegt:

    Vakbond kiest voor de lange termijn.
    De lange termijn maar met welke visie? Men kan inderdaad stellen dat er voor de gemiddelde inwoner meer materiële mogelijkheden zijn. Doch, gedurende 40 jaar is de sociale zekerheid er enkel op achteruit gegaan. Ondanks het optrekken van belastingschalen en sociale bijdragen werd in die periode het kindergeld verlaagd, met indexsprongen het brutoloon verlaagd, de gezondheidsindex ingevoerd, de algemene sociale bijdrage ingevoerd en de pensioenkassen leeggeroofd.

    De strijd verloren?
    Dat de GM arbeiders hun strijd zo lang hebben volgehouden is bewonderenswaardig. De echte strijd werd echter op de verkeerde plaats en op het verkeerde niveau gevoerd. Enerzijds mogen de communisten blij zijn. De werknemers die geen specifieke onkosten op hun belastingsbrief kunnen invullen zien ieder initiatief om vooruit te komen met 66% afgeroomd worden. RSZ werkgever, RSZ werknemer en personenbelasting. Langs de andere zijde mogen ook de kapitalisten tevreden zijn met de evolutie van de laatste 40 jaar. De grote bedrijven betalen geen belastingen. En de grootaandeelhouders? Hoeveel belasting betalen zij op hun bonussen als CEO? Hoeveel dividenden worden er op deze wijze onthouden van de kleine investeerder door het niet bestaan van officiele winsten?

    Er is een toekomst voor de industrie.
    Er is geen probleem met een verschil in inkomen zolang iedereen hetzelfde kan kopen met dezelfde hoeveelheid geld. De waarde van het geld is toch de referentie om een waarde te geven aan goederen en diensten? Maar wanneer een werknemer van wie alle inkomsten gekend zijn voor de zelfde geldwaarde aan geldelijke verdienste slechts 1/3 aan goederen en diensten kan kopen dan zijn buurman is dit geen teken van afgunst. Dan betekent dit dat er iets mis is met de fundamenten van onze economie. Dan betekent dit dat men fier is op de foutieve dossierkennis en realiteitszin.

    Stop het geleuter over hoge loonkosten.
    Terwijl onze auto-industrie verdwijnt naar andere landen voeren wij een ongekend aantal merken in van de andere zijde van de wereld. Dit is toch logisch. Door de kettingopbouw van opeenvolgende kleine bedrijven worden ten voordele van een deel van de bevolking via de loonlasten van de werknemer zelfs de taksen en de accijnzen op de brandstoffen nodig voor het internationale transport van de invoer van gekochte arbeid gesubsidieerd. Men moet inderdaad niet lacherig doen over investeren in nieuwe technieken en andere innovatieve initiatieven. Men moet ook niet lacherig doen over de 850.000 werkzoekenden, bruggepensioneerden, oudere werklozen en tijdelijke werklozen of welke namen men ook geeft aan diegenen die hun werk verliezen. De huidige opleving van de industrie is een terugkeer na het debacle van de kredietcrisis. Het is nog geen bewijs van het oplossen van het fundamenteel probleem. Het verkopen van principes, zowel socialistisch als libertair, die niet in overeenstemming zijn met de eigen doelstellingen heeft geleid tot een tweestandenmaatschappij die zeker niet wordt geapprecieerd door de gemiddelde inwoner en ondernemer.

  9. Patrick Zegt:

    ‘Vakbond kiest voor de lange termijn’, Ik moest spontaan beginnen lachen!
    Het artikel is peptalk voor de eigen mensen. Hen wijsmaken dat actie iets heeft uitgehaald. Maar zoals je zelf zegt heb je de strijd verloren!
    ‘De werknemers van Opel hebben bewezen dat Europese syndicale solidariteit geen holle slogan is, maar keiharde realiteit.’ ? Daarom dat de goed renderende fabriek sluit, ten voordele van minder presterende Duitse fabrieken.
    Misschien eens afdalen uit de ivoren toren en een open blik werpen op de wereld van vandaag?

  10. Guido FORRIER Zegt:

    opel is hier gesloten omdat gm niet op lange termijn heeft gedacht en bijvoorbeeld de site niet heeft omgevormd naar een andere industriële bestemming . een lange termijn visie hebben vele grote bedrijven niet : zij rekenen zelfs niet in jaren maar in kwartalen .
    high tech bedrijven doen het beter .
    volvo is in chinese handen . china kent wel een lange termijn politiek . daarenboven heeft china heel wat delfstofffen die hun weg vinden naar de moderne technologie (zoals rees vermeld : lithium , maar ook hafnium , neodymium , lanthaan , nikkel…) omdat china een staatskapitalisme kent kan de overheid deze delfstoffen verbieden voor export . de chinese leiders zijn blijkbaar niet dom en laten zich waarschijnlijk leiden door wetenschappers .hier hebben we mmestal advokaten en economen als leiders die niet een weten wat er technologisch ons te wachten staat . china kent ook geen godsdiensten (shintoïsme , taoïsme … zijn geen godsdiensten) die veel vooruitgang belemmeren . Idem dito japan : door hun filosofische instelling beschouwen ze ook machines en robotten als “wezens” .

    wat onze lonen betreft : waarom zijn de prijzen van de goederen die we dagelijks nodig hebben hier zo duur . we moeten wel hier een hoger loon hebben dan in duitsland , frankrijk , spanje
    we zijn veel in die landen en ik kan je zeggen dat een karretje vullen in een supermarkt in die landen heel wat minder kost dan hier .
    en dat karretje zit in de nabije toekomst vol met producten die een zendertje hebben : alleen nog maar een kassapoortje doorrijden en met de kaart betalen : niemand meer nodig .
    nog loketten bij het ziekenfonds ? neen : alles wordt in de nabije toekomst rechtstreeks per computer met het riziv afgehandeld .
    hoeveel administratie van europse bedrijven wordt al niet afgehandeld inIndia ?
    waar is de toekomst visie van onze politici en vakbonden ?

  11. Daniel Dewaele Zegt:

    Globalisering is geen zegen, dat is juist het probleem.
    Ik wil gerust aannemen dat onze vlaamse arbeiders goed werken, maar dat GM zijn productie naar Korea verplaast begrijp ik best.
    Ik ben korte tijd in Korea geweest, niet als tourist, maar om te werken.
    Ik heb er gezien dat de koreaanse arbeider weliswaar niet harder werkt, maar veel meer uren doet.
    Ik heb gezien hoe arbeiders op de werkvloer bleven overnachten omdat het verkeer in Seoul te druk is en ze hierdoor te veel tijd verloren onderweg.
    Blijkbaar allemaal zonder veel te morren.
    Door onze goede sociale wetgeving en werknemersbescherming is de strijd hier gestreden. Hiermee bedoel ik dat de vakbonden op de verkeerde plaats actie voeren.
    Willen ze werk voor onze arbeiders dan moeten ze ervoor zorgen dat men globaal op gelijke voet kan concurerren.
    Er is nog veel werk voor vakbonden, in Korea, China, India,….

  12. Hendrickx Zegt:

    Ik sta volledig achter de opinie van Luc. Investeren in kleine en middelgrote ondernemingen door deze minder te belasten vooral op loonkost. Iedereen weet dat multinationale ondernemingen als kankergezwellen functioneren en alle andere organen aantasten waartegen geen enkel remedie bestaat. De slogan van we moeten ons land aantrekkelijk maken voor buitenlandse bedrijven is voorbijgerstreeft. Investeer in wat je in handen hebt en maak dat aantrekkelijk.

  13. Wilfried Zegt:

    @Luc
    Dat vierdewereldlanden zogezegd “willen” werken aan uithongeringslonen, is dankzij “de realititeit van uitbuiting” en van een onblusbare en ongeremde graaicultuur van het Westen.
    Ze staan machteloos tegenover economische reuze gladiotoren die hen gewoon platwalsen en neerknuppelen als het niet rap genoeg gaat.

    Denkt men écht dat Chinezen, Indiër, Brazilianen of Bengalen of Haiïtianen vrijwillig aan 5 euro en minder per maand, de stront van economische bloedzuigers en gulzigaards willen ruimen en hun kinderen met opgezwollen buiken van honger en dorst zien sterven?
    Of moeten we dat er u eenmaal bijnemen om aan eigen vraatzucht te voldoen.

    Langzaam aan zijn er hoopgevende signalen dat ook in derde en vierdewereldlanden vakbonden en andere sociale organisaties voet aan wal krijgen om deze mensen ooit eens een menswaardig bestaan kunnen geven, en kinderen kind te laten zijn.

    Een ander voorstel om de huidige woekerpraktijken van banken, speculanten, multinationals en consoorten af te remmen is om hen lik op stuk te geven en hun “pampers” van belastingontduikingen,sociale en fiscale fraudes, belastingsparadijzen, dereguleringen, coördinatie centra enz. af te sluiten.

  14. Luc Zegt:

    @ Wilfried,

    Je hebt volledig gelijk dat we mensen niet moeten uitbuiten ten koste van onze welvaart.
    Maar jammer genoeg is dit vandaag wel de realiteit. En misschien draagt de vakbond hier ook wel onrechtstreeks een verantwoordelijkheid in , door hier de “pamper” te willen behouden vertrekken bedrijven naar die landen, of gaan ze arbeid uit besteden, bovendien doordat de vakbonden niet voldoende actief of georganiseerd zijn daar waar ze echt nodig zijn, hebben vooral de lokale bedrijven ginder vrij spel om mensen te gaan uitbuiten, zodat zij bv textiel kunnen leveren aan dumpingprijzen.

    Maw we ( lees goed WE) kunnen daar wel iets aan doen, en daar volg ik volg dan ook wat Daniel vertelt, maw vakbond richt uw “kanonnen” van schouder en wordt actief (-ver) daar waar jullie nog echt nodig zijn om tot een humaan werkklimaat te komen, voer hier een realistisch en leefbaar beleid, zodat kleine en middelgrote ondernemingen volop kunnen floreren, dan zal de arbeid & welvaart hier ook blijven.

    Klaag het beleid aan daar waar mensen uitgebuit worden, ga daarvoor op de barricades staan, ga ginder een 24h staking uitroepen, leg ginder de infrastructuur plat, enz… ( ervaring zat)! Maar ik hoor onze vakbond daar niets over zeggen, ik zie ze daar niet op de barricades staan, ik zie hier de vakbond daarvoor geen actie ondernemen…. .

  15. Bart Nooyens Zegt:

    @Wilfried e.a.

    In de jaren 50 was de situatie in landen als Zuid-Korea, Thailand e.d. even slecht als in de jaren 80 in Afrika. Hongersnood, ziektes, een situatie waarvan we ze nu vaak als uitzichtloos beschouwen als we het over Zimbabwe en andere Afrikaanse landen hebben. Hoewel er ook wel wat hulp naar toe ging, is een groot deel van Azië er echter zelf bovenop gekomen door te investeren in onderwijs, waardoor ze redelijk opgeleide werkkrachten voortbrachten. Stap voor stap hebben ze dan, niet door ontwikkelingshulpaalmoezen, maar door het omarmen van de vrije markteconomie en de globalisering, gigantische welvaartssprongen gemaakt, die relatief gezien nog groter zijn dan wat wij in dezelfde periode gepresteerd hebben. Ook China, waar ze voor de ontdekking van de vrije markt 100den miljoenen werklozen hadden en hongersnood vrij regelmatig voorkwam, heeft zich in een recordtempo ontwikkeld. Dat het communisme enkel nog de politieke dictatuur omvat en dat China economisch gezien liberaler is dan West-Europa wordt vaak over het hoofd gezien.

    Nu, die landen hebben in een recordsnelheid de economische evolutie waar wij 100den jaren over gedaan hebben ingehaald, en daarbij hebben ze ook dezelfde fazes gekend als wij bv in de periode van Daens. Om de eerste investeringen binnen te halen in een faze waar de productiviteit nog laag ligt, mogen de lonen niet te hoog zijn om de kost per productie-eenheid niet te laten oplopen. Toch is er op dat moment al een vooruitgang voor de werknemers in vergelijking met de situatie waarin ze zouden zitten zonder werk. Naarmate de tewerkstelling, infrastructuur en opleidingsniveau stijgen, stijgen de lonen mee. Dankzij de vaak verfoeide globalisering is er hierdoor een veel grotere solidariteit tussen het rijke westen, dat misschien wel op een punt is beland waarin we boven onze stand leven, en de landen die minder ver staan in hun economische ontwikkeling.

    De lagere lonen in landen die iets minder ver staan in hun ontwikkeling zijn dan ook een tijdelijk gegeven, dat resulteert uit een lagere productiviteit en/of een grotere werkloosheid. Het opleggen van dezelfde loons- en arbeidsvoorwaarden, zoals ook hierboven weer gepredikt wordt, is niet meer of niet minder dan een handels- en ontwikklingsbelemmering voor landen die het economisch minder goed hebben. Als de vakbonden het dan toch zo graag over solidariteit hebben, zouden ze dan ook moeten pleiten voor afbouw van handelsbeperkingen, zodat het krachtige mechanisme van de globalisering na Oost-Europa en grote delen van Azië, misschien ook andere gebieden zoals bijvoorbeeld Afrika op het pad van ontwikkeling kunnen zetten, iets waar traditionele ontwikkelingssamenwerking niet in geslaagd is.

    Het opleggen van loons- en arbeidsvoorwaarden die op een niveau staan dat hoger is dan wat die landen economisch kunnen dragen, heeft dus niets met solidariteit te maken, maar wel met het beschermen van onze eigen privileges. Puur protectionisme, dat vooral ten koste gaat van de landen die er het slechts aan toe zijn. Grenzen open dus, met de markt als objectieve waardemeter, en de globale welvaartsverdeling zal snel een feit zijn. Wij zullen er wellicht op achteruit gaan, maar dat is toch de essentie van solidariteit, niet beste rode broeders?

  16. Philippe Geril Zegt:

    Beste Caroline,

    zo’n twee jaar geleden had ik het kabinet van Minister Peeters aangeraden om al direct uit te kijken naar een plan B voor Antwerpen, vb het creeren van een eigen automerk (een “groene”auto) en het antwoord van de medewerker destijds was, 1) het zal niet nodig zijn, we zijn er mee bezig en 2) dat is veel te moelijk om uit de grond te stampen.

    Nu als je ziet dat in de VS bijvoorbeeld een merk zoals de Tesla er wel in slaagt zonder steun van een regering om een bekend verkoopbaar merk te worden en je weet welke kennis er in Vlaanderen aanwezig is, dan blijkt deze attitude toch gebaseerd op een misplaatst idee van vooropgestelde onkunde van ons bedrijfsleven en wetenschappelijk potentieel. Niet echt bevorderlijk voor de toekomst van Vlaanderen als plaats om in de toekomst hoogtechnoligsch producten te produceren

    Ik denk dat er er wat meer durf moet zijn bij de Vlaamse regering om onze technologische toekomst te vrijwaren

    Philippe Geril

Plaats een antwoord op het bericht