Meer dan 210 dagen zitten we nu al zonder regering. De verwijten over en weer, het doorspelen van de zwarte piet - niet alleen over de taalgrens – maar ook binnen eenzelfde regio/gewest/gemeenschap doen bijna niemand meer opkijken.De nota van koninklijk bemiddelaar Vande Lanotte leek even weer schot in de zaak te krijgen maar botste op een te verwachten “ja maar” en zelfs een “neen tenzij”…
De schuld ligt altijd bij de anderen. “L’enfer c’est les autres”, schreef Sartre reeds.
De positieve berichten van Unizo en Voka op de negatieve reacties op de nota van de bemiddelaar maken nog maar eens duidelijk welke staatshervorming de Vlaamse patroons en conservatieven willen.
Sommige cynici stellen dat we best verder kunnen zonder regering. Maar ondertussen komt ons land steeds meer in het vizier te liggen van de internationale instellingen, van Europa en vooral van de financiële markten. De politieke impasse leidde al tot een verkoopgolf van Belgische staatsobligaties en de te betalen rentevoet steeg.
Impasse
Bovendien wordt de a- en antipolitiek zo stevig gevoed. Iedereen die niet op een eiland leeft maar met en tussen mensen, moet elke dag compromissen sluiten, water in zijn wijn doen: in familiekring, op professioneel vlak en in zijn sociale netwerken. Alleen blijken sommige politici daar niet meer van overtuigd…Strategie, perceptie, beeldvorming blijken belangrijker dan duidelijkheid in verklaringen en afspraken.
Vasthouden aan eigen grote principes en waarden is één ding, een regering willen vormen met andere partijen en dus andere standpunten, is een ander ding. Dé vraag waar nu, na al die tijd, een antwoord moet op komen is: wil men samen proberen een staatshervorming (waarvoor de voorstellen die op tafel lagen toch vrij al verregaand was) rond te krijgen of wil men dat niet en wil men echt naar een gesplitst land.
België steeds kwetsbaarder
De vergrijzing en de schuldenlast waarmee geschermd werd om de werknemers te overtuigen in te leveren, blijken plots van geen belang meer voor de beleidsmakers.
Enige lichtpuntje de laatste twee dagen was dan ook de overweging vanuit verschillende politieke partijen dat ook het sociaal-economische niet mag vergeten worden.
Economen waarschuwen al langer voor de negatieve gevolgen van een regeerloos land. Om te vrezen dat België steeds kwetsbaarder wordt voor speculanten, moet je echt geen doemdenker zijn. Om een nieuwe financiële crisis aan de horizon te zien moet je echt geen pessimist zijn. Ons land heeft een nu schuld van 350 miljard euro lopen. Volgens professor De Grauwe (die je er toch niet kan van verdenken een linkse rakker te zijn) stijgt de rente in landen die door een financiële crisis getroffen worden met 3 tot 10%. Dat zou voor ons land betekenen dat de schuld zou oplopen tot tientallen miljarden euro. Dat zet de vraag of Brussel 100 miljoen meer of minder moet krijgen wel in een ander perspectief!
Interprofessioneel akkoord
En ondertussen vergaderen werknemers en werkgeversorganisaties over een interprofessioneel akkoord “IPA” voor de komende twee jaar. Zo’n akkoord is belangrijk omdat het de minimum arbeids- en loonvoorwaarden voor alle werknemers uit de privésector vastlegt.
En laten we eerlijk zijn : ook daar loopt het lang niet van een leien dakje. Dat doet het nooit, werkgevers- en werknemersbelangen staan immers altijd diametraal tegen elkaar maar hier probeert iedereen toch : water in de wijn te doen, toegevingen te slikken om een deel van de eigen verzuchtingen er door te krijgen.
Wij willen een IPA akkoord om de werknemers opnieuw vertrouwen te geven, om hun koopkracht te beschermen, om de werkende armen een stuk vooruit te helpen, om de loonkloof - die nog altijd bestaat tussen mannen en vrouwen die gelijkaardig werk doen - uit de wereld te helpen, om de sociale uitkeringen welvaartsvast te maken, om significante stappen vooruit te zetten in het wegwerken van de discriminaties tussen arbeiders en bedienden en om in die sectoren waar het goed gaat de loontrekkenden in de koek te laten delen.
Redelijkheid en compromisbereidheid
Ik geef toe het is een hele waslijst, maar het zijn geen onredelijke, onverantwoordelijke eisen. Het zijn eisen om de loontrekkenden een klein stukje te compenseren voor de verliezen die ze leden door de financiële en economische crisis waarvan zij de schuld niet dragen!
Het gaat in die onderhandelingen deze keer wel keihard tegen keihard. Vandaar dat de onderhandelingen eind december niet konden afgerond worden en dat er deze dagen opnieuw aan tafel gezeten wordt. De deuren werden niet dichtgegooid. We hopen dat redelijkheid en compromisbereidheid – die bij veel politici niet meer opwegen tegen populisme - ook in de onderhandelingen tussen de sociale gesprekspartners de bovenhand zullen halen. En laten we niet vergeten dat de Waalse werknemers niet de vijanden zijn van de Vlaamse werknemers.
Rudy De Leeuw, Voorzitter ABVV
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
12/01/2011 om 16:53
Als je er vanuit gaat dat er een akkoord moet zijn heeft hij gelijk, anders zit hij er héél ver naast. We hebben elkaar niet nodig omdat we geen gemeenschappelijk doel hebben zoals in een bedrijf. Politiek kan men in 1 zin samenvatten: wie maakt er kosten en wie gaat dan die factuur betalen? Hij lijkt me logisch in tijden van crisis, (ook de vergijzing!!!) dat er wel eens mag gekeken worden wie wat uitgeeft. Ik heb een goede buurman maar ik zeg ook niet wat hij mag of kan, hij betaalt immers zelf zijn facturen… en zorgt zelf voor zijn inkomen! Zouden de vakbonden zich niet beter bezighouden met hun kerntaak en dat is de werknemers echt beschermen. De ongelijkheid wegwerken tussen arbeiders en bedienden in grote en kleine ondernemingen… werkdruk, pensioenleeftijd, fiscale voordelen, eco cheque, … waarom is niet elke belg gelijk? Ik krijg er geen… mijn buurman wel…Daar is nog veel werk aan, en ja Rudy, als je zelf voor je inkomsten moet zorgen zal je wel wat voorzichtiger zijn met je uitgaven. Als ik zie welke bedrijven hier weggaan hebben niet alleen politikers het verpest maar ook de vakbonden. Ze eisen onmogelijke zaken van werkgevers, en let op, ik ben zelf een werknemer hé. Vakbonden hebben veel goede zaken gedaan maar blijf weg van de politiek! Hou je bezig met jouw kerntaken,… Trouwens wist je dat Waalse bedrijven subsides krijgen van Europa als ze zich daar als bedrijf komen vestigen en in Vlaanderen niet… sociale gelijkheid? Elke belg gelijk? Was het maar waar…. Wees eerlijk met jezelf!
12/01/2011 om 17:49
Wat was er eerst, de kip of het ei?
De loontrekkenden, inclusief de werkende armen, kunnen niet beter gecompenseerd worden door middel van een belasting verlaging.
Want wat baat het uiteindelijk de maatschappij om de werkgever hiervoor te laten opdraaien als hetgeen je krijgt dan uiteindelijk toch maar in de staatskas beland en verspilt wordt? bv. van een bonus houdt je minder dan 40 % over. Het is een vicieuze cirkel die vooral door de politiek moet doorbroken worden.
Misschien door middel van het de door de vakbond zo vergruisde “responsabilisering”?
12/01/2011 om 18:09
Beste Rudy,
ik deel uw bezorgdheid.
Alleen zou ik durven stellen dat een groot deel van de verantwoordelijkheid ligt bij wafelijzer tactiek die door de oudere politici werd toegepast. Deze politiek heeft geleid tot een staatsschuld van 350 miljard euro.
We staan op de 16 de plaats van landen die dreigen bankroet te gaan. Triestig neen.
België was ooit een industriële speler op wereldvlak, een toonaangever, een welvarend land en zie waar we zijn aanbeland…
Daarom heb ik het lastig met de ‘oude krokodillen’ die nu zich nu kritisch uitlaten over de huidige politici.
Zijn zij, met hun compromissen en hun slecht loodgieterswerk niet de grootste verantwoordelijken voor de huidige toestand. We hebben in dit land 7 regeringen en de politici hebben alles voorbereid tot spitsing en nu zijn ze verwonderd dat er over spitsing wordt gepraat. Wat betreft solidariteit. Vlaanderen is steeds solidair geweest en zal ook solidair blijven. De Waalse werknemer verdient alle respect en zijn niet onze vijanden. We betreuren zelfs dat de Waalse werklozen uit Henegouwen niet reageren op de Vlaamse vacatures.
12/01/2011 om 19:26
Hoe is het mogelijk dat een linkse beweging dweept met het water in de wijn doen?
Het bewijst dat links rechts werd en in werkelijkheid (dus niet met links-populistische woorden) slechts weinigen verdedigt: de verworven rechten…
Ik deel de mening van de linkse Italiaan Raffaele Simone over het zachte monster (nieuw rechts): links zijn is alleen mogelijk als men permanent en echt veel moeite doet. Na de sociaal-democratische partijen (SPA en PS) werd ook de “parastatale” vakbond burgerlijk.
12/01/2011 om 19:28
Een voorzitter van een Belgisch vakverbond, tevens regent van de Nationale bank, spreekt zich uit voor een status quo, in het “algemeen belang”. Staan die 350 miljard staatsschuld dan het “algemeen belang” niet in de weg? Antipolitiek is dat dan kritiek op de niet geresponsabiliseerde en ondoorzichtige geldstromen? Antipolitiek is dat kritiek op een establishment dat hoopt op een status quo voor zichzelf ten koste van een ondergang in de toekomst van allen? Ik had op meer “solidariteit” gehoopt voor de toekomst van “onze” kinderen. Een vastgeroest en regentesk establishment, dat zich “boven” de democratie lijkt genesteld te hebben, dat is blijkbaar niet de “oplossing voor het probleem”, het begint meer en meer “het probleem zelf” te vormen.
12/01/2011 om 19:46
Wat me opvalt is het volgende: als argument voor het wenselijk snel afronden van de staatshervorming geeft Rudy De Leeuw de staat schuld en de daarop te betalen intresten. Tegelijkertijd echter pleit De Leeuw er ook voor om nu geen besparingen door te laten voeren door de overheid, doch wel een nieuwe reeks “investeringen” met overheidsgeld om de economie aan te zwengelen.
12/01/2011 om 20:03
@ Pieter -
Zelfs de woelige Eénheidswet van 1960 ging al over inleveren, besparingen, begrotingstekorten.
En de gewone mensen zijn nog altijd aan het inleveren.
Dat is dus al 50 jaar.
Van de jaren dààrvoor weet ik niet zoveel.
Patroonsorganizaties als Unizo - Voka - Agora - VBO en anderen, eigenen zich het recht toe om politci alsmaar meer te beïnvloeden om hun visie tot regel te maken.
Waarom zouden vakbonden dat dan niet mogen?
Wereldwijde globalisering zorgt ervoor dat menselijke arbeid “verhandeld wordt als een commercieel product”.
Dat kan je, bij het minste mankement, zòmaar wegwerpen en er verder niet meer naar omkijken.
Het is niet de werkende bevolking die monetaire en financiële crisissen veroorzaken.
Dat is de onverzadigbare graaicultuur van speculanten, banken, en ander groot-kapitalisten.
De arbeidende bevolking, wereldwijd, wordt sinds 2007 voor de derde keer opgezadeld met een falend monetair / financiële/ economisch wanbeleid van de beleidsuitvoerders.
Of dacht u werkelijk dat “de crisis” (zelf verkies ik het onderdrukking en uitbuiting te noemen) zal opgelost zijn met nog eens 15 jaar “inleveringen”
Tiens, nog iets van de loodgieter gehoord?
Na de “besparingen” van de Maastrichtnorm halfweg jaren 90, doet hij nu opnieuw beroep op de arbeidende klassen om de crisis te bedwingen en te “besparen” mits zware inleveringen.
Weliswaar doet hij dat nà incasseren van 350.000 euro bonussen voor de “oplossingen” die hij bedacht en bedenkt voor Dexia AB Inbev.
Zijn zitje in het Europees parlement is ook goed voor een paar honderduizend euro’s per maand.
En tòch vindt hij, samen met al zijn collegae CEO’s en parlementariërs dat “de burger” best geplaatst is om de crisis op te lossen.
En ja, dan wordt er graag gegoochelt met holle slogans en oneliners.
Go Rudi, go!
12/01/2011 om 20:58
Namens wie spreekt Rudy De Leeuw?
Wanneer hebben de leden van het ABVV zich uitgesproken over de staatshervorming?
Bij de laatste Sociale Verkiezingen heb ik daarover niets teruggevonden in het programma’s van het ABVV. Ook al had hij dit standpunt in het ABVV verkiezingsprogramma kenbaar gemaakt dan blijft de vraag naar de representativiteit open.
Tegenwoordig zijn er een aantal belangengroepen die hun mening vertolken over de staatshervorming: Vakbonden, VBO, Voka, artiesten, acteurs, … Een mening hebben en deze vertolken: dit behoort tot onze democratie. Maar als men niet verkozen is dan mag men niet eisen dat er ook rekening mee wordt gehouden. Op die manier werkt onze democratie niet.
12/01/2011 om 21:40
Is een staatshervorming, waarbij de federale staat een lege doos wordt een de twee (drie) gewesten zo niet de jure, maar wel de facto onafhankelijk zijn en ieder hun weg gaan, wel écht zo nodig? Is er nog niet genoeg gesplitst?
13/01/2011 om 09:37
Mr De Leeuw, zou het niet beter zijn van eerst de solidariteit binnen Vlaanderen te bevorderen. Een werknemer in een klein bedrijf heeft in de praktijk niet dezelfde rechten als een werknemer in een groot bedrijf. De energie van een vakbond komt pas vrij als het over 100 werknemers gaat.
13/01/2011 om 10:37
Zowat iedereen heeft de kans gehad zijn zegje te doen. De Leeuw mag dat ook.
Waarom zouden we ons daarover druk maken ?
Morgen spreken we er niet meer over en lezen we misschien over een triest record in verband met het ’sociaal overleg’.
13/01/2011 om 11:03
@ Wilfried
De dag dat U over de competenties beschikt van Dehaene mag U ook langs de kassa passeren. Sommigen mensen zijn inderdaad gelijker dan anderen, dat is nu eenmaal de natuur. Vakbondsmensen hebben veel te veel de neiging om te nivelleren naar beneden toe, onder het devies : “voor alleman een beetje”. Het resultaat is daarvan dat straks niemand nog iets overhoudt. Een elite heb je nodig : die realiseren zaken die de gewone jan met de pet niet kan. En wat dat sinds 50 jaar inleveren betreft : ik ken veel “leden van de arbeidende klasse” en als ik die bezig zie lijkt het me best mee te vallen en in elk geval stukken beter dan in 1960. “Den bond” doet ook altijd zijn best om sommige mythes in stand te houden. Ik verwacht toch wat meer originaliteit en frisse ideeën.
13/01/2011 om 11:23
Als het waar is dat de N-VA de oorzaak is van het feit dat er geen regering kan gevormd worden, waarom dan niet gewerkt aan een regering zonder N-VA? Die partij heeft ocharme 27 zetels van de 150 in de Kamer. Het is niet zo dat de N-VA noodzakelijk deel moet gaan uitmaken van een regering “omdat ze de grootste partij is”, in tegenstelling tot wat de andere partijen beweren. In de tijd dat het VB in Antwerpen de grootste partij was hadden de andere partijen niet zoveel scrupules. Als de N-VA het probleem is lijkt de oplossing heel eenvoudig: volgende week een regering zonder de N-VA!
Maar zou het kunnen dat de andere partijen geen regering zonder N-VA willen omdat ze beseffen dat ook zonder de N-VA geen werkbare regering kan gevormd worden, dat er in dat geval geen noodzakelijke staatshervorming zal komen en dat de nieuwe regering in niets zal verschillen van de niet-regering die we sinds 2007 hebben, waarna er uiteindelijk toch vervroegde verkiezingen zullen komen en de N-VA een nog grotere verkiezingsoverwinning zal boeken? Kan dat de grote vrees zijn van alle andere partijen en is het daarom dat ze de schuld in de schoenen de N-VA schuiven en onverantwoord tijd blijven verliezen?
13/01/2011 om 20:34
Hoe geloofwaardig ben je in je kritiek op de onderhandelende politieke partijen als je zelf, met de andere sociale partners, er na jaren nog niet in geslaagd bent het absurde onderscheid tussen het arbeiders- en het bediendenstatuut weg te werken? Nochtans zou dat al lang moeten gelukt zijn met de compromisbereidheid die nu wordt geëist van de politiek. Toch?