deredactie.be - OPINIE

Qatar, of hoe de regering 12 miljoen vergeet

21 / 01 / 2011
Wat hebben Qatar, Freya Van den Bossche, Marc Verwilghen en Paul Magnette gemeen? Een stookolierel en 12 miljoen euro op de Belgische begroting. De communautaire rel over het water dat Fluxys eventueel zou vervoeren naar Qatar is maar een voetnoot in het hele verhaal.

Stookoliecheque

In 2006 pakt de regering Verhofstadt groot uit met het voorstel om gezinnen een korting te geven op hun stookoliefactuur. De olieprijzen staan op dat moment erg hoog en dat laat zich voelen bij de gezinnen die hun stookolietank willen vullen. De maatregel heeft veel succes, en dus een stevig prijskaartje: 140 miljoen euro.

De maatregel zal vooral herinnerd worden als de rel rond de stookoliecheque van toenmalig begrotingsminister Freya Van den Bossche. Zij argumenteert dat de maatregel gefinancierd wordt door de stookoliesector. Die realiseren hoge winsten door de hoge olieprijzen, mogen dus wel iets terugdoen voor de samenleving. De sector heeft ook effectief 100 miljoen euro aan de regering gestort voor de maatregel. Alleen was er in de ogen van de sector geen sprake van een vrijwillige bijdrage, integendeel. Het was een lening die moet terugbetaald worden.

12 miljoen euro

Uiteindelijk, na veel over en weer geruzie, wordt een compromis bereikt. De sector zal bijdragen aan de maatregel: 12 miljoen euro en geen 100 miljoen. Iets minder dan 10% van de kostprijs dus. En bovendien mag de stookoliesector mee beslissen aan wat dat geld wordt uitgegeven.

In de wetteksten die volgen staat namelijk ingeschreven dat het geld moet gestort worden op een wachtrekening en dat het daar blijft staan nadat over de uiteindelijke bestemming van het geld overlegd is geweest met de stookoliesector.

Marc Verwilghen

Daarmee is de kous nog niet af. Marc Verwilghen wil als energieminister ook een vinger in de pap. Daarom wordt er ook beslist dat 5 miljoen van die 12 miljoen kan gebruikt worden voor de oprichting van een Federaal Energie Instituut om onderzoek te verrichten naar petroleum. In het parlement vertelt hij daarover dat het de bedoeling is dat het onderzoek gaat over het efficiënt gebruik van aardolie als energiebron.

Paul Magnette en Qatar

In 2007 zijn er verkiezingen en na een paar politieke crisissen wordt er een definitieve regering Leterme gevormd met een nieuwe energieminister Paul Magnette. En niemand denkt nog aan de 12 miljoen euro, of het Federaal Energie Instituut.

Op 10 november 2009 stelde ik dan de vraag aan Paul Magnette hoe het nu eigenlijk zat, met die 12 miljoen en ook met het Federaal Energie instituut. Er was nog niets gebeurd. De 12 miljoen stond mooi te blinken op die wachtrekening.

Over het Federaal Energie instituut vertelde Paul Magnette wel het een en ander. Dat was nog niet opgericht omdat het onduidelijk was waar het instituut zich mee moest bezig houden, vooral dan de relatie met de Qatarese overheid. Dat was nieuw. Het instituut van Marc Verwilghen was dus blijkbaar niet alleen iets om petroleum te promoten, maar ook een vehikel in een samenwerking met Qatar. Qatar en België hebben goede relaties, veel van het Belgische gas komt immers van Qatar.

Paul Magnette vertelt verder dat hij gecontacteerd werd door zijn Qatarese collega, Abdullah Bin Hamad Al-Attiya om de samenwerking wat nieuw leven in te blazen. Die doet België ook een conreet voorstel: de import van proper water. Alle water in Qatar is immers ontzilt water. Paul Magnette zei toen, in november 2009 dus, dat zijn diensten dat zouden onderzoeken, en dat hij daarover zou praten met de gewesten.

Nog een jaar verder onderzoekt Fluxys nu of het mogelijk is om water te vervoeren in de schepen die leeg naar Qatar varen om daar LNG in te slaan.

Waals milieuminister Benoît Lutgen, duidelijk op zijn tenen getrapt, gaf er een communautaire draai aan: wij halen 400 miljoen liter water boven waarvan 20% naar Vlaanderen gaat. Pas maar op, of wij draaien de kraan dicht, zei hij er nog bij.

Als Lutgen zo boos is, werd hij misschien gewoon niet ingelicht door Paul Magnette, zoals die gezegd had te doen. Of misschien werd wij wel gecontacteerd, maar is hij het een jaar na datum al weer vergeten. Meer dan een storm in een glas water is het eigenlijk niet.

12 miljoen euro voor de mensen?

Mij gaat het over die 12 miljoen euro. Wanneer gaat de regering daarover beslissen? Ze zou het geld kunnen gebruiken bijvoorbeeld om mensen met een oude stookolieketel te helpen over te schakelen naar de meest efficiënte verwarmingsketel die op de markt is, misschien wel een gasketel.

Ze zou dat kunnen doen voor de mensen met de laagste inkomens, die vaak het meest betalen voor hun energie, omdat ze geen geld hebben om energiezuinige toestellen en installaties aan te schaffen.

En misschien moet ze dan ook maar beslissen om geen 5 miljoen te verkwisten aan een energie instituut dat aardolie gaat promoten. Iedereen is het er toch over eens dat groene energie de toekomst is. Bovendien kan de regering elke euro maar 1 keer uitgeven en doet ze beter geen zotte kosten.

Tinne Van der Straeten is voormalig federaal parlementslid en advocaat bij Blixt.

@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u zich schikt naar de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod

1 Antwoord op “Qatar, of hoe de regering 12 miljoen vergeet”

  1. Walter Verbiest Zegt:

    En dan klagen die journalisten dat het altijd hetzelfde liedje is in het huidig politiek landschap; zij niet meer weten wat te schrijven.
    Heel goed stuk! Een kaakslag voor alle beroepsjournalisten! Onderzoeksjournalistiek… kom eens uit je luie zetel en graaf eens wat dieper. Er valt heel wat te rapen in dit belgenland.

    Merci Tinne,
    meer van dat…

Plaats een antwoord op het bericht