N-VA en de haar gezinde opiniemakers beklagen zich er dezer dagen nogal over dat er geen Vlaams front tot stand komt in de communautaire onderhandelingen. Men wijst in dat verband met beschuldigende vinger naar de traditionele partijen en Groen ! Wouter van Besien reageerde alvast met de – terechte – stelling dat er nooit een Vlaams front geweest is.
Dat dit Vlaams front er nooit geweest is en nooit zal zijn, is niet te vermijden. Dit zou immers inhouden dat er over het communautaire thema eensgezindheid zou bestaan tussen de Vlaamse partijen én hun kiezers, wat helemaal niet het geval is. Een front zou regelrecht afbreuk doen aan de verschillende meningen die in Vlaanderen bestaan over de staatshervorming en het doel daarvan.
Wat is het einddoel van de staatshervorming?
Vooreerst verschillen de Vlaamse politieke partijen zelf al ernstig van mening over het einddoel van de staatshervorming. Voor de N-VA is dit resoluut een onafhankelijk Vlaanderen in Europa. Voor het Vlaams Belang zelfs een onafhankelijk Vlaanderen zonder meer. Liberale partijen zien de staatshervorming meer als iets mechanisch dat dient om tot efficiënter bestuur te komen. Of dit binnen België of Vlaanderen is, is iets wat de meningen wel verdeelt. CD&V is nogal onduidelijk over het doel van de staatshervorming. Tot hiertoe haakte deze partij haar karretje aan dat van N-VA. SP.A lijkt nog het meest technische kennis in huis te hebben om een nieuwe staatshervorming vorm te geven, maar de socialisten zien net als Groen! nog een belangrijke rol voor België op sociaal-economisch vlak, wat bij de andere partijen niet altijd zo is. Groen! is de enige consequent federale partij in de communautaire discussie die een stabiele federale constructie nastreeft. De goede samenwerking met Ecolo is daar wellicht niet vreemd aan.
De realiteit is ook dat de houding van deze Vlaamse partijen geïnspireerd is door wat de kiezers van die partijen willen. Een kiezer van Groen! zou maar bijzonder ontgoocheld zijn in zijn partij als die zich plots in de Vlaams-nationalistische logica van een ‘front’ tegen de Franstaligen zou inschakelen. Ook een groot deel van de socialistische en liberale kiezers zou de eigen partij de rug toe kunnen keren als hun partijen zich plots in een dergelijk front zouden storten, omdat deze kiezers net voor die partijen stemden omdat zij een andere – meer diplomatische – werkwijze verkiezen.
Een Vlaams front is dus onhaalbaar, eenvoudigweg omdat niet alle Vlaamse kiezers dat willen. Niet alle kiezers zijn potentiële N-VA’ers die zich inschrijven in de front-logica. Om die reden komt er geen Vlaams front tot stand en dat is niet meer dan een uiting van democratie.
Geen Vlaams front
Indien Vlaamse opiniemakers en politici bepaalde partijen verwijten dat zij zich niet inschrijven in een ‘front’, dan pleiten zij dus eigenlijk voor een soort eenheidsdenken dat blijkbaar geen ruimte meer laat voor meer dan één mening. In die logica is nog weinig plaats voor intellectueel debat, pluralisme en in het verlengde daarvan meningsverschillen. De dag dat die zaken verdwijnen, zullen we pas echt kunnen spreken over een arm Vlaanderen, op meerdere vlakken. Laat ons hopen dat het nooit zover komt.
Los van de discussie over de front-logica moet anderzijds wel toegegeven worden dat de klassieke partijen ook niet uitblinken in consequentie en gewoon oogsten wat zij zelf zaaien. Al decennialang geven die partijen immers wel in het Vlaams Parlement de indruk zich mee in te schrijven in de front-logica. Zij omarmden vaak het Vlaams ideaal van de voormalige Volksunie uit niets meer dan opportunistische overwegingen, om telkens aan een nipte coalitiemeerderheid te komen in Vlaanderen (en soms in België). Telkens bleek in de jaren ’90 de Volksunie nodig om een meerderheid te vormen. Ook nu werd haar opvolger, de N-VA, een nuttige schakel in het coalitiesysteem.
Kiezersbedrog
Dit leidde er meestal toe dat het Vlaams regeerakkoord passages bevatte die stoere Vlaamse eisen vooropstelde op het communautair vlak. Denk maar aan de resoluties die in het Vlaams Parlement werden goedgekeurd in 1999, de onverwijlde splitsing van het BHV kiesarrondissement die vermeld stond in het Vlaams regeerakkoord van 2004 en nu dus de Octopusnota. Al deze nota’s, standpunten, akkoorden en resoluties hebben één ding gemeen: ze werden op een onbevoegd niveau genomen.
De enige mandatarissen die iets nuttigs over de staatshervorming kunnen zeggen en er ook naar kunnen handelen, zijn de federale mandatarissen. De klassieke partijen hebben allen op Vlaams niveau stoere verklaringen afgelegd die ze niet hard konden maken, waarbij hun partijen en federale collega’s bovendien niet akkoord waren met die standpunten. Minstens werd er toch niet naar gehandeld. De vraag is dan ook waarom men de Vlaamsgezinde kiezer dan op die manier steeds een rad voor de ogen gedraaid heeft. Het antwoord is vrij eenvoudig: om ook die Vlaamsgezinde kiezer te verleiden en daarna te bedriegen. De afkeer van de Vlaamsgezinde kiezer van de klassieke partijen is op dat vlak dus wel te begrijpen.
Indien men als partij weet dat een standpunt onhaalbaar is of niet uitvoerbaar en zelfs niet door de bevoegde mandatarissen wordt gedeeld, pleegt men kiezersbedrog als men zich met dat standpunt dan toch wil proberen identificeren uit electorale overwegingen. Men had er beter voor geopteerd die Vlaamsgezinde kiezer uit te leggen dat die resoluties, standpunten en verklaringen gewoon onwerkbaar en onwenselijk zijn en niet tot beter bestuur leiden. Dat was veel eerlijker geweest en finaal had het ook wel meer kiezers kunnen overtuigen.
De Wever-bashen vandaag ‘bon ton’
Om die redenen is het Bart De Wever-bashen van vandaag, dat ‘bon ton’ geworden is, nogal goedkoop. De andere Vlaamse partijen, behalve Groen! dat steeds consequent gebleven is op dit domein, oogsten gewoon wat ze zelf gezaaid hebben.
Het wordt trouwens wel interessant om zien wat de klassieke Vlaamse partijen nu precies van plan zijn in de regeringsonderhandelingen. Plots hoort men stemmen zoals die van Marc Eyskens (CD&V) om een regering te vormen zonder staatshervorming. Dit zou toch een grote inschattingsfout zijn. Dat men de N-VA overboord gooit in de onderhandelingen is ergens te begrijpen als dit een blokkerende factor is in de onderhandelingen. Dat men evenwel ook nog eens zou nalaten om in ruil voor het opzijzetten van de grootste Vlaamse partij een staatshervorming te eisen die de Belgische federatie effectief efficiënter bestuurbaar zou maken, is een brug te ver.
Die staatshervorming is echt nodig om tot beter bestuur te komen binnen België en Vlaanderen. Zonder die hervorming zal het thema van de staatshervorming nog jaren de agenda blijven domineren, wat absoluut onwenselijk is omdat er nog vele andere uitdagingen liggen te wachten die in het buitenland nu aangepakt worden (asiel, migratie, economie, sociale zekerheid en justitie om de belangrijkste te noemen). Indien de Vlaamse partijen N-VA opzij zetten, moeten de Franstalige dan toch minstens die staatshervorming kunnen aanbieden die voor de komende decennia stabiliteit moet kunnen bieden in ons land. Men heeft daar nu toch al lang genoeg over kunnen palaveren en men behoort dus onderhands wel te weten waar de pijnpunten liggen, niet?
Egbert Lachaert - De auteur is kernlid van de denktank Liberales (www.liberales.be)
@Allen: reageren op dit bericht impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums, lees ze dus - mod
19/04/2011 om 14:08
“SP.A lijkt nog het meest technische kennis in huis te hebben om een nieuwe staatshervorming vorm te geven”. Ik hoop dat dit ironisch bedoeld is. Het enige wat ik de voorzitster tot nogtoe heb horen zeggen, is dat een sterk België nodig is voor de pensioenen “van de mensen” (alsof een vrij en welvarend Vlaanderen haar eigen pensioenen niet zou kunnen betalen en hiervoor een armlastig Wallonië nodig heeft), hiermee haar karretje uit puur eigenbelang vast klikkend aan dat van de PS.
19/04/2011 om 14:12
Ik vraag me af wat de VLD echt wil. We horen van mensen als Gwendolyn Rutten of Guy Vanhengel wel veel NVA-bashing, maar zelf schuiven ze nooit een helder alternatief naar voren. Wie ontevreden is over de NVA moet zelf maar initiatief nemen. In plaats van eerst maanden te zitten zeuren dat PS & NVA het samen moeten doen, en dan Bart De Wever af te schieten als hij rechtstreeks met Di Rupo probeert te onderhandelen.
19/04/2011 om 15:10
Vreemd dat alle traditionele partijen, die het compromissen maken tot uit den treure beoefend hebben de laatste 40 jaar, nu zo hoog van de toren blazen omdat er één partij is die voet bij stuk houdt wat betreft de systemische hervormingen die zo broodnodig zijn opdat België eindelijk zou kunnen functionen zoals het zou moeten met doorgedreven hervormingen op zowel op communautair, economisch en sociaal vlak die uiteindelijk de regio’s EN de federale staat ten goede komen. Klein voorbeeldje.. men weet toch al zoooooooooo lang dat het pensioenstelsel aan een hoognodige hervorming toe is maar geen kat van de traditionele partijen die het putje wil dempen wegens onpopulair met het oog op alle verkiezingen die nog gaan komen. Wie doet er dan aan struisvogelpolitiek ? 2007 zou een les moeten geweest zijn maar dat is men blijkbaar al vergeten Als de traditionele Vlaamse partijen het dan toch zo goed weten te vertalen waarom hebben jullie er dan zo’n boeltje van gemaakt ? Ieder voor zich en god woont in la Wallonie ?
BHV .. verhaal zonder einde .. Is de grondwet alleen van toepassing voor de Vlamingen ?
Ik ben zeker geen fan van extreem nationalisme maar mogen we ook nog trots zijn dat we Vlaming zijn ???
Mogen we ook datgene waar we recht op hebben opeisen ?
Het onderlinge Vlaams gekrakeel zorgt er alleen maar voor dat aan Waalse zijde de PS achteruit leunt (met steun van de andere Waalse partijen) tot het spektakel ten einde is en ze hoe dan ook hun zin krijgen. Pontius Pilatus kan er nog iets van leren.
Solidariteit, ik heb er niets op tegen maar het mag geen uitgemolken zaak meer zijn zoals de afgelopen decennia het geval is geweest. Voor wat hoort wat en no pain no gain maar dat dringt blijkbaar nog niet door bij onze Waalse landgenoten. Over Brussel zullen we nog maar zwijgen.
Rudy Demotte heeft ooit gezegd in een interview.. het wordt tijd dat wij in onze regio de handjes laten wapperen, maar nog eens 15 jaar graaien in de pot om die handjes te vullen, is te veel van het goede.
Er zijn grenzen en niet alleen demografische.
19/04/2011 om 16:13
als het van mij afhangt, dan lossen de vlaamse partijen het maar zelf op, je kan niet verwachten dat we constant tegengewerkt worden, en daarna nog moeten blijven zitten ook om verder in het kruis gestampt te worden. Wij zijn leterme anno 2007 niet,
los het maar zelf op, en als je een voorstel hebt waar je ons in wil leren kennen, je kent ons telefoonnummer. we zullen dan wel zien
en nu een pak vettige friet.
Marc
19/04/2011 om 16:28
Dat er geen eensgezindheid zou bestaan over het einddoel van de staatshervorming lijkt mij nogal logisch.
Wat Bart De Wever bedoelt met een Vlaams front heeft daar ook niets mee te maken.
Hij wil gewoon zeggen dat er geen bundeling van de Vlaamse krachten bestaat om op die manier met een globaal standpunt naar buiten te treden betreffende de staatshervorming als dusdanig en andere thema’s. Niet wat het einddoel moet zijn van die staatshervorming.
Wat NVA betreurt is dat de Waalse partijen in blok samen willen vergaderen met De Wever en hun gemeenschappelijk standpunt komen verdedigen terwijl hij aan Vlaamse kant met iedereen afzonderlijk moet onderhandelen.
Aan Waalse kant zal dus inderdaad niemand de deelname van hun grootste partij, de PS, in vraag stellen terwijl dat aan Vlaamse kant elke dag gebeurt.
En vooral nog door onze ‘oude krokodillen’ die zelf kampioen zijn in het compromissen (lees : alles toegeven aan de Walen) maken zoals ze in het verleden al tientalle keren hebben bewezen.
Momenteel zijn er zelfs 2 Vlaamse partijen bereid om hun karretje zonder scrupules aan het karretje van hun grotere Waalse zusterpartij te koppelen en hun eigen programma te minimaliseren.
Nogal logisch dat NVA het zonder Groen en zonder SPA wil proberen.
Tegen PS opboksen is al moeilijk genoeg, zonder geniepige slagen onder de gordel van SPA.
Er is maar één oplossing mogelijk : voet bij stuk houden en de Walen laten voelen dat het ons menens is met die staatshervorming.
Misschien zelfs de Waalse partijen zo ver krijgen dat zij een deelname van PS of een andere traditionele partij in vraag beginnen stellen!
Hopelijk krijgt Bart daarvoor de broodnodige steun van Alexander en Wouter zodat hij kans op slagen heeft.
Nogmaals : volhouden Bart
19/04/2011 om 16:38
ik kan volledig akkoord gaan met wat Jan S. zegt, zo voel ik het ook
19/04/2011 om 17:47
Correcte analyse van Egbert Lachaert. Hopen dat de PS bereid zal zijn om de sociale zekerheid, haar gouden visvijver, grondig te saneren, is echter een illusie. Binnen enkele jaren komt onvermijdelijk de deurwaarder op bezoek, in de vorm van een IMF-delegatie.
19/04/2011 om 21:41
Een mooi opinie stukje. Evenwichtig en uitnodigend.
Een verademing in een tijd waarin puur electoraal monolitisch denken hoogtij viert.
19/04/2011 om 21:42
Het lijkt er meer en meer op dat de top van de NVA zijn geselecteerde leden instructies (lees: handleidingen) geeft om telkens hetzelfde pleidooi te gebruiken om het grote gelijk van BDW in de verf te zetten.
Simpele vraag: Welk zijn de resultaten behaald door de strateeg BDW tot op heden, één jaar later?
En, terloops, dat van die slechte vlaming, dat gevoel werd/wordt gekweekt door steeds dezelfde zinloze en absurde replieken en argumenten te horen en te lezen, die er op gericht zijn om iedereen die niet tot die 16% behoort, als debiel te beschouwen.
Wansmakelijk.
19/04/2011 om 22:18
Men heeft het altijd maar over een broodnodige staatshervorming “om een efficiënter bestuur mogelijk te maken”. Is men van dat “efficiënt” bestuur wel zo zeker? Ik niet. Het lijkt me eerder op een poging - van iedereen - om meer macht, meer invloed, meer postjes en… vooral meer geld te krijgen.
19/04/2011 om 22:19
Je hoeft het geen vlaams front te noemen, maar als de nva, cd&v en vld onder zich onderhandeld hadden en met één gezamenlijk voorstel waren gekomen, had voor mij wel gemogen. Maar dat verwijt ik zeker niet de nva, de koninklijke onderhandelaars hebben ook tijd genoeg gehad om zoiets voor te stellen, en ze zitten ook nog met de sp.a (zelfs groen, hoe hilarisch) die eerder een onnodige verzwakking lijkt voor de andere 3.
Nood-oplossing: je kan misschien 2 “gezamenlijke voorstellen” uitwerken, eentje met en eentje zonder sp.a. Dat is dubbel werk, maar dat mag misschien wel in een dergelijke situatie.
19/04/2011 om 22:44
Of het nu met of zonder de N-VA is, er zal een staatshervorming komen.
De vraag is welk soort staatshervorming, want de Franstaligen (PS, CDH, MR, sp.a en Ecolo) zien dit niet, als iets wat moet leiden tot een inhoudelijke verbetering, meer efficëntie of een meer verantwoorde besteding van overheidsgelden. Van de Open VLD is niet duidelijk wat ze willen, alleen valt het mij op dat zelfs De Croo Minor blijkbaar niet meer wakker ligt van het onveranderd voortbestaan van B-H-V. Voor degene, die om deze specifieke reden de huidige regering het predicaat “ontslagnemend” heeft aangesmeerd, is dat op zijn minst opmerkelijk te noemen.
Indien er morgen verkiezingen zouden zijn, zijn er aan Vlaamse kant twee partijen die het verdienen vooruit te gaan, IMHO. Er zijn twee partijen die trachten hun verkiezingsprogramma en de maatschappijvisie, die zij voorstaan, te realiseren, resp. te verdedigen. Dat zijn de N-VA en Groen!, alle anderen slagen er niet eens in een coherent verhaal te vertellen. Het kan geen toeval zijn dat dit net de nieuwe partijen zijn, die niet aan handen en voeten gebonden liggen aan belangengroepen of partijapparaten een bestaansreden moeten geven.
Meer dan een uiting van Heimat-nationalisme, is de opkomst van de N-VA het gevolg van de arrogantie van de zgn. traditionele partijen. Alle drie zitten zij met een historische bagage, die het hen onmogelijk maakt los te komen van het monster dat zij hebben gecreëerd. Niet België, als dusdanig, maar de onduidelijkheid, de achterkamercompromissen uit het verleden, de akkoorden, die tot een doel op zich verworden waren, de eindeloze en ongeleide opdeling van bevoegdheden en -heidjes, de eigendunk ook, de minachting voor de burgers, dat zijn de dingen die velen in Vlaanderen hebben wakkergeschud.
Wat voor mij de druppel is geweest, is de ontdekking dat wij enkel nog dienen om te betalen. Beslissen is er niet meer bij. Onze “staatslieden” hebben instrumenten gecreëerd, waarmee de werking van het parlement en de uiting van de volkswil een maat voor niets geworden zijn. Evocaties, bevoegdheidsconflicten, dubbele tweederde-meerderheden, het enige waar ze toe leiden is de complete blokkering, en dan heb ik niet over de situatie sinds 13/06/10… (en ja, het is misschien “oneigenlijk gebruik” en neen, “het is niet netjes”, maar ondertussen staan Eyskens, Maertens, Dehaene, Claes en de andere architecten van ons staatsbestel daar, te pruttelen of te kijken alsof ze wel willen, maar niet kunnen) Waarom, ten andere, is die regering Leterme er überhaupt gekomen? Die heeft, tegen de afspraken in, geen meerderheid aan Vlaamse kant. Probeer dat maar eens met de Franstaligen!
En ondertussen sloven Wouter B en Bart DW zich uit (Elio DR zie ik niet zo direct sloven, waarom zou hij ook?).
19/04/2011 om 23:00
Ik deel volledig de mening van wim b.
Volhouden Bart en N-VA
20/04/2011 om 06:58
@Romain (19/04/2011 om 21:42)
U vraagt: “Welk zijn de resultaten behaald door de strateeg BDW tot op heden, één jaar later?”
Had BDW niet genoeg aan negen dagen om met een (volgens de vertegenwoordigers van de meerderheid van de bevolking) werkbaar voorstel voor de dag te komen? U hebt gelijk: het heeft geen resultaat opgeleverd. Men zou verwachten dat een door de meerderheid gedragen voorstel zou kunnen leiden tot de vorming van een regering, zoals dat in democratische landen het geval is. In België niet dus! En dat is het probleem: dat in België de meerderheid niet automatisch beslissingsmacht heeft.
U schrijft verder: “En, terloops, dat van die slechte vlaming, dat gevoel werd/wordt gekweekt door steeds dezelfde zinloze en absurde replieken en argumenten te horen en te lezen, die er op gericht zijn om iedereen die niet tot die 16% behoort, als debiel te beschouwen. Wansmakelijk.”
Het spijt me erg als u dat gevoel krijgt. En ik wil dan ook m’n best doen om dat in de toekomst te vermijden. Kan u evenwel wat specifieker zijn over welke “zinloze en absurde replieken en argumenten” aanleiding geven tot dat gevoel? Als ze zinloos en absurd zijn moeten ze toch wel eenvoudig te weerleggen zijn met een zinvol en rationeel argument? Waar wacht u op? en waar in die replieken wordt “iedereen die niet tot die 16% behoort, als debiel” beschouwd?
20/04/2011 om 07:02
@ Vik Eggermont (19/04/2011 om 22:18)
U zegt: “Men heeft het altijd maar over een broodnodige staatshervorming “om een efficiënter bestuur mogelijk te maken”. Is men van dat “efficiënt” bestuur wel zo zeker? Ik niet. Het lijkt me eerder op een poging - van iedereen - om meer macht, meer invloed, meer postjes en… vooral meer geld te krijgen.”
Een zeer interessant en verrassend standpunt dat mijn interesse wegkaapt. Kan u ook even verduidelijken waaruit u die “poging om meer macht, meer invloed, meer postjes en… vooral meer geld te krijgen” afleidt, want dat is me niet erg duidelijk?
20/04/2011 om 08:14
Interessant opinie, bedankt! Ik ben het niet met alles eens, maar dat hoeft ook niet. Het zijn allemaal punten om eens over na te denken. En daar leest een mens toch de opinies voor, niet?
Het moet me wel even van het hart dat ik vaak hints lees naar “goede Vlaming, slechte Vlaming”. Mijn probleem daarmee is dat ik dat eigenlijk alleen hoor als reactie op opmerkingen die niet zijn gemaakt. Iemand zegt iets pro-NVA (of wat dan als pro-NVA gezien wordt), iemand anders haalt als repliek de “goede Vlaming, slechte Vlaming” snipper boven.
Ik begrijp het best als iemand zich niet kan vinden in een “wij-zij” reactie - ik voel mij daar ook niet meteen door aangesproken, maar om dat meteen te extrapoleren lijkt me nu gezond voor een maatschappij. Ik ben ik, u bent u, en ook al denken we misschien helemaal anders, ik sta nog steeds graag zonder slechte gevoelens met u in de rij bij de bakker. Of nog anders: er is een verschil tussen wat je doet (en zegt, schrijft, …) en wie je bent.
“Liberale partijen zien de staatshervorming meer als iets mechanisch dat dient om tot efficiënter bestuur te komen.” - ik kan u daarin vinden. Maar 1 van de problemen vandaag is nu net dat staatshervormingen iets te veel technisch-juridisch zijn bekeken in plaats van in functie van een finaliteit. Denk maar aan arbeidsbemiddeling als voorbeeld van een bevoegdheid die in een carcan is geduwd net omdat er geen overkoepelende visie aan de basis ligt van de bevoegdheidsverdeling terzake. Als gevolg daarvan zijn er ook federale systemen van arbeidsbemiddeling, gewoon omdat die juridisch zo niet heten - ook al doen ze net hetzelfde.
Da’s een leuk technisch voorbeeld, maar ik bedoel maar: finaliteit, of einddoel, van een staatshervorming… zou het kunnen dat u hier iets teveel naar de bomen kijkt en ondertussen een bos mist?
20/04/2011 om 08:22
Dhr Lachaert lacht er toch wel mee. Oude versleten argumenten blijft hij hanteren : de N-VA wil de splitsing van het land. BDW heeft al honderd keren herhaald dat dit zeker de wens is van N-VA maar enkel en alleen indien de kiezer dat ook wil. Dus niet nu. Dus niet bij deze hervorming.
De meeste van zijn argumenten zijn geen reactie waard.
Hij heeft wel één punt : een grote staatshervorming is absoluut nodig én na een jaar onderhandelen zou men in alle partijen al zeer goed moeten weten wat voor de anderen kan en niet kan. Hij vergeet er echter aan toe te voegen dat Wallonië alles blokkeert omdat men eigenlijk een statu-quo verkiest. Zeker geen solidariteit, geen besparingen. Desnoods een kleine hervorming met een samenraapsel van verwarde en verwarrende ideeën. Dat stelden de Vlaamse ondernemers vast bij hun overleg met de Waalse partijvoorzitters. Hun conclusie was : “Wallonië leeft op een andere planeet. Niet de staatshervorming die Vlaanderen wil en die asoluut nodig is voor het land”.
Of men het wil of niet, de N-VA is de enige partij die consequent die noodzakelijke hervorming blijft verdedigen. Maar dan wel een goede, een logische, een homogene. Hopelijk houdt ze daaraan vast.
20/04/2011 om 08:58
Volledig eens met Rudy Flameng.
20/04/2011 om 09:20
@ Romain
Antwoord op uw simpele vraag;
als stoppen met het eisen van gelijkheid in uw ogen een resultaat boeken is, dan heb ik liever geen resultaat
20/04/2011 om 09:42
Neen, een echt Vlaams front is er noot geweest. De Vlaming is altijd geneigd om geloof en vertrouwen te stellen in de gezagsdragers. Hoe dikwijls is dit vertrouwen niet geschonden door het eigenbelang van de aangestelden ? Hoe dikwijls is in het verleden niet gebleken dat het eigen volk verraden wordt eens de postjes zijn toegekend.
Wat nu aan de orde is, is in de eerste plaats BHV splitsen. Er is geen regering voor nodig ! Het kan onmiddelijk gebeuren. Waar zijn de parijen bang voor ? Een onderhandelde oplossing is een illusie. Het is trouwens niet nodig. Het gerecht heeft zich uitgesproken. Laat ons het dan in Godsnaam doen.
20/04/2011 om 13:23
De nota De Wever werd door al de Vlaamse partijen aanvaard.
Kans voor Vlaanderen om een eigen economische koers te varen mét behoud van solidariteit.
20/04/2011 om 21:14
@Vik Eggermont (19/04/2011 om 22:18). het is op zijn minst efficiënter als je het volledig parlement kan beïnvloeden, in plaats van een deel waarvan het andere deel door anderen wordt verkozen. In veel landen is een matige verschuiving in het kiespubliek voldoende om een grote verschuiving in het parlement te bekomen met het gevolg een ander beleid. Op federaal niveau is dat in België onmogelijk (of toch weinig waarschijnlijk).
Als u bedoelt met efficiënt het beter beheer van het geld, dan hebt u natuurlijk een punt. Maar gezien het vorige is de waarschijnlijkheid iets groter om niet met middelen kwistig te zijn als de druk van de kiezer iets groter en directer is.