De enige manier om de huidige geleidelijk aan dramatisch wordende politieke patstelling los te wrikken bestaat in een gemeenschappelijke intentieverklaring van de twee hoofdrolspelers. Bart De Wever zou aankondigen dat hij ‘een grondige staatshervorming wil met behoud van de Belgische staatshuishouding’ en Elio Di Rupo zou verklaren dat ‘een verregaande staatshervorming met aanzienlijke overheveling van middelen en bevoegdheden naar de gewesten absoluut vereist is. Het eerbiedigen van de huidige grenzen van de gewesten is daarbij een element van pacificatie’.
Of duidelijker samengevat: Bart De Wever verzaakt aan zijn separatistische ‘eindterm’ en Di Rupo zweert het gemorrel aan de taalgrens af en aanvaardt een confederale ombouw van het land. Dergelijke good will-beloften kunnen een sfeer van vertrouwen scheppen die het bouwen van een compromisbrug vanaf beide oevers mogelijk kan maken.
België hervormen of België vernietigen?
‘Hoe onderhandelen over een diepgaande hervorming van België met een partij (N-VA) die diezelfde staat wil vernietigen en elke hervorming daaraan ondergeschikt maakt’ is een vraag die niet alleen aan de onderhandelingstafel maar ook in de achterhoofden moet worden geschrapt. N-VA moet klare wijn schenken. Dit is heel moeilijk voor Bart De Wever, die zich in alle bochten moet wringen en een regeerakkoord door tenminste 2/3 va zijn partijcongres moet laten goedkeuren. In zijn partij beslist uiteindelijk 1/3 minderheid.
Indien zou blijken dat de N-VA-leider zijn separatistisch discours niet kan ongedaan maken en/of doen inslikken door zijn achterban, moet een regering worden gevormd op basis van een ‘coalition of the willing’. De Groenen mogen niet worden uitgesloten. Samen heeft dergelijke coalitie 109 zetels op 150 en kan ze de grondwet wijzigen. Externe steun van Groen-Ecolo is natuurlijk ook mogelijk (cfr het precedent van Dehaene). Een regering zonder N-VA zou de Franstalige partijen er moeten toe aanzetten belangrijke onderdelen van de staatshervorming en de oplossing van BHV met ons te realiseren voor de gemeenteverkiezingen van 2012.
Naar mijn gevoel mag een nieuwe staatshervorming evenmin voorbijgaan aan de dringende noodzaak de efficiëntie van de politieke instellingen aanzienlijk te verbeteren. Immers, de communautaire bakkers beseffen onvoldoende hoezeer de oven, waarin de taart moet worden bereid, al lang defect is.
Vastgeroeste instellingen
Het tergend aanslepen van de regeringsonderhandelingen, ondanks de noodzaak een aantal grote uitdagingen aan te pakken en de groeiende ongerustheid in het buitenland over de toekomst van België, heeft te maken met een evidentie, die men niet wil inzien. De aandacht van de onderhandelaars moet in eerste instantie uitgaan van de constatering dat de politieke compromisbereide besluitvorming wordt verhinderd door verouderde politieke instellingen die politici en partijen confronteren met een dagelijkse politieke concurrentiestrijd op leven en dood. Niemand durft zich nog te engageren op een politiek vergelijk, een stuk gelijk en een beetje ongelijk.
De eerste prioriteit om de impasse te doorbreken bestaat erin onze politieke instellingen grondig te hervormen zodat makkelijker meer verantwoordelijkheden kunnen worden opgenomen. Er zijn in België veel te veel verkiezingen, gemiddeld om de twee jaar. Alle communautaire problemen worden op één hoop gegooid omwille van het ziekelijke wederzijdse wantrouwen en er is geen akkoord zolang er geen akkoord is over alles.
Er dient momenteel te worden onderhandeld over een nieuwe regering onder het zwaard van Damocles van een mogelijke voortijdige ontbinding van het parlement. Dit heeft voor gevolg dat de onderhandelaars koudwatervrees hebben en zich niet durven te scharen achter een constructief compromis. In het federaal parlement zetelen zo maar even 13 partijen. Wij zijn het enige federaal land met enkel regionale partijen en er bestaat geen enkele mogelijkheid voor de Vlaamse kiezers om een politicus van de andere gemeenschap electoraal af te straffen. Het omgekeerde doet zich uiteraard evenmin voor. Er is geen georganiseerde samenwerking tussen gewesten en gemeenschappen. Een forse ingreep in de werking van de instellingen is bijgevolg absoluut vereist.
Confederaal parlement
Een nieuwe regering moet beginnen met het wijzigen van artikel 195 van de grondwet, het artikel dat voorschrijft hoe de grondwet moet worden herzien. Tot op heden houdt dit artikel in dat het parlement een verklaring tot herziening van de grondwet goedkeurt waarop automatisch het parlement wordt ontbonden en nieuwe verkiezingen plaatsvinden. Dit artikel moet worden aangepast zodat het parlement voortaan de grondwet kan wijzigen zonder nieuwe verkiezingen.
De federale parlementaire legislatuur moet worden gebracht op vijf jaar, zoals dit reeds het geval is in de gewestparlementen. Wat de kans verhoogt om een lange termijnbeleid uit te werken. Enkel in extreme omstandigheden kunnen voortijdige verkiezingen nog worden toegelaten, bij voorbeeld via gekwalificeerde meerderheid in het federale parlement (wijziging van art 46 van de GW). Aldus worden de partijen wel degelijk verplicht om in de schoot van een kwasi-legislatuurparlement voldoende samen te werken en kunnen zij elkaar niet langer afdreigen met nieuwe verkiezingen.
Het lijkt mij niet aangewezen de Senaat af te schaffen maar wel verkieslijk Kamer en Senaat te versmelten tot één grote parlementaire assemblee, die men het ‘confederaal parlement’ zou kunnen noemen. Deze assemblee zou 210 leden kunnen tellen waarvan 2/3 zouden worden verkozen of aangeduid door de gewesten. Het laatste derde of 70 leden zouden worden verkozen in één grote federale kieskring van Oostende tot Aarlen. Aldus ontstaat aan de top van de politieke hiërarchie een (confederaal) parlement dat de ontmoeting organiseert tussen de gewesten en de federatie maar op een wijze die de klemtoon legt op onze gewesten (beantwoordt aan een Copernicaanse omwenteling).
Uiteraard moeten stemprocedures worden uitgewerkt die verhinderen dat de betrokken geledingen (de federale of de gewesten) slachtoffers zouden kunnen worden van systematische minorisatie. Een samenwerkingsdynamiek moet worden bevorderd. Het voordeel van deze formule is dat de huidige federale parlementsverkiezingen in provinciale kiesomschrijvingen overbodig worden en dat het kwellende probleem BHV wordt opgelost, zoals een klontje suiker smelt in een kop koffie. BHV moet niet meer gesplitst worden want de provinciale kieskringen verdwijnen. De Vlamingen moeten ook geen prijs betalen in termen van electorale faciliteiten voor de Franstaligen en het opofferen van tenminste één, gebeurlijk twee Vlaamse zetels in de Kamer vervalt.
De herfinanciering van Brussel kan dan apart worden genegotieerd in het raam van de herziening van de financieringswet. Tevens wordt het mogelijk alle verkiezingen te laten samenvallen (te beginnen met de volgende verkiezingen van 2014) en nadien om de vijf jaar op dezelfde dag als de Europese verkiezingen. Enkel gemeente- en provinciale verkiezingen zouden om de zes jaar plaatsvinden. Het Confederale Parlement zou een permanente geïnstitutionaliseerde dialoogstructuur vormen tussen de gemeenschappen van het land en tussen het federale en het regionale niveau.
De communautaire problemen zouden kunnen worden opgelost naar gelang ze zich aandienen met de mogelijkheid om zo nodig ook telkens de grondwettelijke wijzigingen door te voeren en de bijzondere wet te wijzigen. Overgangsregels zouden gelden tot aan de verkiezingen van 2014, waarna de 5-jarige legislatuur zou intreden
De nationale staat verdampt
Uiteraard is er nood aan een grondige staatshervorming waarbij vooral de klemtoon moet worden gelegd op het verbeteren van de doelmatigheid van het beleid op alle niveaus, ook via samenwerking en dankzij het bevorderen van win/win situaties voor de betrokken geledingen. Sinds de grondwetsherziening van 1970 wordt in dit land gesleuteld aan de hervorming van de staat waarbij vandaag wellicht onvoldoende wordt beseft hoezeer de politieke realiteit, die ‘nationale staat’ wordt genoemd, is gewijzigd als gevolg van de evolutie van de Europese integratie.
Nagenoeg 70 % van de beleidsbeslissingen genomen in eigen land zijn rechtstreeks of onrechtstreeks afgeleid van of bepaald door Europese besluiten. De noodzaak de monetaire unie in Europa te verdedigen heeft recentelijk op essentiële domeinen geleid tot een geruisloze maar massale overdracht van soevereiniteit en bevoegdheden, voornamelijk op het stuk van de controle van de financiële markten en operatoren, van het begrotingsbeleid in de lidstaten, het verbeteren van de competitiviteit en het doorvoeren van een hele reeks sociaaleconomische hervormingen.
Steeds meer worden de nationale staten onder Europese voogdij geplaatst door het tot stand komen van een ingrijpende Europese economische ‘governance’. En dit is maar goed zo, indien men de Europese monetaire unie wil in stand gehouden. Er bestaan landen zonder munt (het Groothertogdom Luxemburg gebruikte decennialang de Belgische frank). Er zijn evenwel geen munten zonder staat. De euro vereist de ondersteuning van een statelijke structuur, wat betekent dat Europa steeds meer moet evolueren naar een confederale federatie.
De eis onder meer in Vlaanderen voor meer gewestelijke autonomie en zelfstandigheid blijkt steeds minder makkelijk te verzoenen met de steeds geringere autonomie en zelfstandigheid die aan de Europese lidstaten te beurt valt, wat ook hun deelgebieden treft. De Europese instanties gaan voortaan heel kritisch en streng de globale begroting van de lidstaten beoordelen, waarvan de gewestbegrotingen een belangrijk onderdeel zijn. Europese sancties worden mogelijk.
Bart De Wever heeft een punt wanneer hij zegt dat, gegeven deze dynamiek, de nationale staten - en dus ook België - verdampen. Maar hij zou er goed aan doen dezelfde redenering toe te passen op een eventueel onafhankelijke republiek Vlaanderen, waarvan de nationale soevereiniteit, vanwege haar onbeduidendheid, nog sneller zou verdampen.
Niet-communautaire uitdagingen
Tevens is het slechts schijnbaar paradoxaal te onderstrepen dat in de huidige omstandigheden heel wat belangrijke uitdagingen die zich aandienen in een land als België, niet in eerste instantie communautair zijn. Het is evident dat de vraag wat te doen met onze kerncentrales (al dan niet sluiten) essentieel is voor het energiebeleid maar helemaal niet communautair gekleurd is. Een zelfde analyse geldt voor het milieu- en klimaatbeleid, het behartigen van de veiligheid en de strijd tegen de criminaliteit, het organiseren van het immigratiebeleid en uiteraard het buitenlands en defensiebeleid.
Maar ook het handhaven van een voldoende solidaire sociale zekerheid, het beheren van een hoge openbare schuld, het financieren van de pensioenen, het financieel in stand houden van de federale overheid, het promoten van de rol van Brussel als hoofdstad van Europa, zijn supra-communautaire opgaven.
In tegenstelling met de wetenschappelijke kringen, die pertinente rapporten opstellen, onderschat men in het politieke milieu de kolossale omwentelingen en veranderingen die zich op alle gebieden over de planeet uitstorten. Snelle veranderingen leiden vaak tot angstcomplexen en frustraties. Populisme en nationalisme zijn psychologisch uitlegbare reacties maar uiteraard ook achterhoedegevechten.
Het ontstaan van een wereldwijde, in grote mate digitale informatie- en kennismaatschappij heeft fenomenen verwekt van algemene decollectivisering en van deprivatisering, vooral op economisch gebied. Marxistisch collectivisme en liberaal kapitalisme (ingevolge de financiële crisis van 2008-09) hebben de jongste jaren zware klappen gekregen. Maar ook het nationalisme is een doctrine van het verleden. De stelling dat ‘een volk een staat moet worden’ en dus ‘elk volk recht heeft op zijn eigen staat’ is steeds meer door de feiten achterhaald.
Zoals gezegd verdampen de nationale staten in steeds meer supranationale samenwerkingsverbanden want regeringen zijn te klein geworden voor de grote aangelegenheden. Maar ook ‘het volk’ als sociologische entiteit verbrokkelt zeer snel door de oprukkende multiculturaliteit. De allochtoniseringsvoet - het percentage vreemdelingen (inwoners waarvan één van de grootouders een buitenlander was) in een bepaald land - is in de meest Europese landen, ook in België, opgelopen tot 20 à 25 % van de inwoners. Het volk is dus ‘bevolking’ geworden.
De multiculturaliteit omturnen tot echte en hechte interculturaliteit wordt de grootste uitdaging, zeker voor de Europese samenleving waarvan het aantal inwoners op wereldvlak stilaan krimpt tot vijf % van het aantal aardbewoners. Dat in een land als België de interculturaliteit, ook tussen Nederlandstaligen en Franstaligen, zo moeizaam kan worden uitgebouwd wijst op een zeer gebrekkig inzicht in de vereisten van de toekomst en op een nostalgische fascinatie voor een achteruitkijkspiegel, waarin de wereld van gisteren nog even gloort.
Mark Eyskens - Minister van Staat
em>@Allen: reageren op dit bericht impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums, lees ze dus - mod
01/05/2011 om 16:43
Ik citeer ‘Tevens is het slechts schijnbaar paradoxaal te onderstrepen dat in de huidige omstandigheden heel wat belangrijke uitdagingen die zich aandienen in een land als België, niet in eerste instantie communautair zijn.’
U bent blijkbaar volledig vergroeid met het Belgische compromis. Indien ik geregeerd word door een regering waarvan het franstalige deel geen verantwoording heeft af te leggen voor zijn acties, dan is dit een communautair probleem. Indien een franstalige minister een links beleid opdringt terwijl Vlaanderen smeekt om een rechtse oplossing, dan is dit een communautair probleem. Indien franstalige regeringsleden amper communiceren in de Vlaamse media, dan is er een communautair probleem. Als een Waalse stem meer waard is dan een Vlaamse, dan is er een communautair probleem. Wanneer een minderheid van 30 percent via een alarmbelprocedure alles kan blokeren, dan is er een communautair probleem. Wanneer ik in een democratie leef waar 10 % van de Vlamingen worden uit de politieke verhouding worden gegooid via een cordon sanitair, dan is er een communautair probleem. Als je daarna nog eens probeert de 20% van de Belgen die voor de NV-A heeft gestemd ook nog eens aan de zijlijn probeert te rangeren, dan is er een communautair probleem.
Met alle respect Minister van Staat; het zou u beter passen te zwijgen. Als 28 jarige ben ik lid van een generatie die de prijs moet betalen van de babyboomers en de generatie daarvoor. U laat ons achter met een torenhoge staatschuld. Huisprijzen die hoger zijn dan ooit. Ook de kost van de pensioenen schuifde u door naar de volgende generatie. Ons drugbeleid is nog altijd onbestaande en sponsort criminaliteit en oorlog. Onze staatstructuur is er doorheen de jaren enkel ingewikkelder op geworden terwijl bestaande communautaire problemen niet structureel werden aangepakt, maar zich opstapelden.
Het verwondert met niet dat allle oude politieke krokodillen constant moeten worden teruggefloten door de partijtop. Ik hoop vooral dat wanneer ik ooit uw gezegende leeftijd bereik, ik in het besef zal zijn dat ouderdom ook verstarring met zich meebrengt.
01/05/2011 om 16:59
Beste heer Eyskens,
Toen ik de nota van BDW las heb ik niets kunnen terugvinden dat hij momenteel het einde van België wil. Dat dit in het partijprogramma staat is iets anders! (want hier gaat men ervan uit dat bevoegdheden naar Europa zullen gaan waardoor België op zich geen politiek doel meer dient) Als ik me niet vergis was u één van de eerste die dit al eens ter sprake bracht na 13 juni. U heeft toen al het einde van België op tafel gelegd, en ook als toen, is dit niet aan de orde!
Maar in uw logica is er dus ook een onbeduidend Noorwegen, Denemarken,… misschien zegt dat ook veel hoe u Europa ziet? Maar zoals u terecht zegt zal Europa steeds meer toezicht houden of alles verloopt naar behoren: kan u mij dan ook uitleggen hoe ik democratisch kan wegen op Wallonië en haar politieke besluiten? Want ook ik zal onder paraplu België daar gevolgen kunnen van ondervinden. (Zegt dan nog niets over transfers) In uw eerste paragraaf haalt u een mooie theorie aan, maar uw weet net als ik dat dit nooit zal gebeuren. U spreekt wel over een onafhankelijk Vlaanderen, maar over plan B bent u heel stil. Of denkt u dat de Wallo-brux echt enkel een naamswijziging is? Dat men de ring rond Brussel om andere doeleinden wil? Dat men een corridor wil omdat ze graag ze graag tanken in het Frans? Ik vind het zeer spijtig dat u het nooit heeft over het schenden van de grondwet door Franstalige burgemeesters. De “taal” van Mangain… een geef toe, Hapart bent u toch ook niet vergeten? Dus nationalisme is er aan beide kanten, en dat weet u maar al te goed, maar zoals ik al zei. Politiek heeft u daar niets te vertellen, nu niet,…later nog minder!
Pieter DM
01/05/2011 om 18:16
Ik kan me volledig vinden in de tekst van Prof. Eyskens! En nochtans ben ik geen CD&V’er.
Het zijn doorwinterde staatsmannen zoals de Professor, Louis Tobback en Guy Verhofstadt die inderdaad de verdomde plicht hebben om gezond verstand in de hoofden van de communautaire scherpslijpers te rammen!!
Unitaristische en sociale groeten!
01/05/2011 om 19:14
Een minister van staat zou beter geen opiniestuk schrijven indien het inhoudelijk niets voorstelt. Zo verdampt het probleem BHV niet bij het opstellen van een federale kieskring zolang een regering – en bijgevolg ook kieskring – paritair samengesteld blijft ter “bescherming” van minderheden.
Want die minderheden hebben nood aan bescherming. Volgens Vives gaat er jaarlijks 11 miljard Euro van Vlaanderen naar Wallonië. Dat betekent praktisch dat elk Vlaams gezin jaarlijks 4.300 Euro aan solidariteit ophoest, en een Waals gezin 7.400 Euro aan steun ontvangt.
Solidariteit moet. Maar er zijn grenzen. Zeker als een Vlaming met een maandelijks netto-inkomen van 1.100 Euro jaarlijks 4 maanden werkt om zijn Waalse collega een aangenaam en zorgeloos leventje te bezorgen. Zo kan men begrijpen dat er in 20% van de Waalse gezinnen niemand werkt.
De minister van staat pleit dan wel voor een staatshervorming, maar dat is cosmetica. Intussen pleitte hij er ook voor om met de traditionele partijen een regering op de been te brengen om de sociaal-economische uitdagingen aan te pakken. Gewoon verder gaan. Waarom ? Omdat de minister van staat geen oplossing kent en de problematiek dus liever uit de weg gaat.
Om daarbij een andere partij – die zich wel bekommert om de Vlaming en de problemen bij naam noemt - te bekritizeren op basis van een bepaalde langetermijnvisie, is helemaal van de zotte !
Als je geen oplossing kent, dan zwijg je beter. En draai die hardwerkende Vlaming zeker geen rad voor de ogen. Die Vlaming is politiek ontvoogd en doorziet laffe uitspraken.
01/05/2011 om 19:23
Geachte Heer Eyskens,
U is tegen separatisme? Waarom is u dan zo (Belgisch) nationalist? België is toch een produkt van separatisme? Trouwens, er moet helemaal niets gescheiden worden, het gaat eerder om het stoppen met te doen alsof België niet gescheiden is. Waarom “de vernietiging van België” niet zien als de geboorte van de “Republiek Vlaanderen”? Positief denken Mijheer Eyskens. Het ontstaan en het success van de NVA is vooral te danken aan het immobilisme van België. En wat is de “coalition of the willing”? Diegenen die alles bij het oude willen laten en vasthouden aan een manke dode staat, een vorm van necrofilie, dit om zuiver emotionele en nostalgische redenen? België zal verdwijnen, met of zonder NVA, en ik hoop dat u het nog mag meemaken.
Grappig, ik lees uw artikel als een opsomming van redenen om België op te doeken.
Al dit streven naar onafhankelijkheid alsook de communautaire problemen doet u af als kortzichtigheid, het niet verstaan van, het over het hoofd zien van… U is erg misprijzend, zeer smalend t.o.v. de kiezer en de democratie, vandaar uw voorstel om het zonder de NVA te doen. Het verlies van de CD&V is nog niet verteerd.
01/05/2011 om 19:40
Ik ben vooral geschokt door het gemak waarmee Eyskens de Europese voogdij aanvaardt. Nochtans is de Europese Unie verre van democratisch. Never mind democratie of volkssoevereiniteit, allemaal braaf luisteren naar de boven ons geplaatste elites…. Maar ja, misschien kan je niets anders verwachten van een oude steunpilaar van het Belgische establishment.
01/05/2011 om 20:29
Het zijn spijtig genoeg de mensen zoals Eyskens en zijn voorgangers die de Franstaligen in de hangmat hebben geplaatst . ZE kunnen ongestraft het geld dat hen door VLaanderen wordt toegestopt verbrassen zonder enige verantwoording . Bovendien is elke hervorming onmogelijk door een resem idiote alarmbelprocedures die ook door de CVP werden uitgevonden . Zo een huwelijk moet spaak lopen .
01/05/2011 om 20:33
Mijnheer Eyskens , het is niet de eerste keer dat U zich vergist, ook nu is dat het geval.
Met dat onderscheid dat uw huidige vergissing geen noemenswaardige schade meer kan berokkenen aan dit complexe land.
Het is ooit anders geweest , getuige dit complexe en onwerkbare land .
01/05/2011 om 21:28
Na 180 jaar Franstalige arrogantie krijgt de heer Eyskens er nog steeds niet genoeg van. Nochtans was het zijn generatie die deze arrogantie in stand hield en met afgekochte en slechte staatshervormingen het land aan de afgrond bracht, zowel staatskundig als financieel. En zoals Pieter DM nog eens duidelijk stelt : de nota De Wever ging helemaal niet over het einde van België maar over een eerlijke en transparante staatshervorming met heel wat solidariteitsmechanisme van noord naar zuid. Dacht dat deze noodzakelijke hervormingen in confederale zin ook het programma waren van de partij die hij pretendeert te vertegenwoordigen. Of zijn er 2 CD&V programma’s ? Eén van de oude CVP en een ander van CD&V ?
01/05/2011 om 21:36
Mijnheer Eyskens,
U moet, samen met dhrn Dehaene, Verhofstadt en Tobback dringend leren om de stilte te bewaren en de jonge generatie politici geen stokken in de wielen te steken. Vooral nog omdat jullie parcours verre van foutloos was: zie hiervoor de reactie van Bart Van Camp.
Hadden Groen, SPa samen met de CD&V van Wouter Beke (
)/NVA gezamelijk positie ingenomen, en hadden de politiekers van Uw generatie leren zwijgen, dan was er al lang een regering. Want dan zou Di Rupo geen kansen zien om aan te kunnen nemen dat hij NVA kan wippen.
U draagt dus, eens te meer, een deel van de verantwoordelijkheid voor de huidige politieke toestand: ik schaam me in Uw plaats !
Nog een tip: Amerikaanse presidenten behouden, in het belang van de Amerikaanse staat, de stilte als hun ambtstermijn erop zit !
01/05/2011 om 21:40
@ Jan
Ik hoop van harte dat uw berichtje ironisch, neen sarcastisch, bedoeld is.
Indien niet, heb ik volgende vraag voor u:
Heeft u er enig idee van WIE (mee) verantwoordelijk is voor de huidige absurde situatie, zoals het immer-ongrondwettelijke B-H-V? Als ik u een hint mag geven, lees uw eigen post…
Om even op uw unitarisme terug te komen, denk ik te kunnen stellen dat vele verontwaardigde Vlamingen, zelfs het gros van de N-VA-kiezers, onmiddellijk zouden tekenen voor een unitair België, op voorwaarde welteverstaan dat de gelijkheid geldt voor alle burgers en er dus geen speciale beschermingsmaatregelen, voorrechten of vastgelegde quota’s zijn in functie van taal of woonplaats.
Het moet mij ook van het hart dat de invulling, die u schijnbaar geeft aan “sociaal”, eerder buitengewoon is. U geeft de indruk te denken dat het huidige model van financiële transfers of van organisatie van de sociale zekerheid “sociaal” is, maar geen van beide veronderstelt enige zin voor verbetering of enig gevoel van verantwoordelijkheid bij degenen die er van genieten. Integendeel, u schijnt uw “sociaal” te willen afzetten tegen diegenen die wensen dat er transparantie en responsabilisering komt door hen stilzwijgend “a-sociaal” te noemen…
Foei!
01/05/2011 om 22:21
Eindelijk een analyse die alle ingredienten bezit om onderhandelingen tussen onze gemeenschappen tot een oplossing te brengen.
Volledig accoord met de volgende punten van de heer Marc Eyskens.
-Bart de Wever dient de statuten van zijn partij aan te passen , een spliting van Belgie is geen einddoel op zichzelf.
-BHV dient niet meer gesplitst tre worden als de provinciale kieskringen verdwijnen
-Europa heeft geen nood in nog meer staten ,het heeft inderdaad geen zin Italie , Duitsland en Frankrijk terug op te splitsen en zo al het werk van historiche herreniging ongedaan te maken.
Mark Eyskens heeft een mooie droom , maar hoe deze droom nog voor de zomer te realizeren.
- De franstalige partijen willen geen Confederaal model, voor hen staat dit gelijk met splitsing , welke garanties biedt Marc Eyskens
- De franstalige partijen zijn doodsbang van een ” grondige hervorming van onze staat ” het betreft hier een structurele hervorming met herresponsabilizering op socio economisch vlak.
Juist deze herresponsabilizering van onze staatsstructuur maken de onderhandelingen vleugellam. Marc Eyskens gaat enkel oppervlakkig om met dit punt.
-De multiculturaliteit omturnen tot echte en hechte interculturaliteit wordt de grootste uitdaging, inderdaad maar dan zijn we niet goed bezig .De aanpak tussen Noord en Zuid is onverenigbaar , ik t betreur dit samen met U.
Onze nieuwe generatie van jongeren verarmt, zij wordt opgesloprt in een staat die steeds minder en minder een welvaarstaat kan genoemd worden , wegens de collectieve verarming .
De veiligheidsnormen in deze staat vervagen , zonder dat de politiek nog antwoorden geeft .
Wij rekken onze zogenaamde heilige socilale welvaartstaat via indexen , bonussen , ook het huidige pensioenstelsel is duidelijk onrechtvaardig.
Daden , en hervormingen , en verantwoordelijkheid vragen wij aan onze politici, zonder antwoorden zonder oplossingen zal dit land snel verdampen .
Mijnheer Eyskens, wat bieden ons nog loze compromissen, en het gepalaber van politici die niet naar U of naar de burger willen luiisteren.
In ieder geval bedankt voor uw idealistische bijdrage , mag ik U vragen ze ook in de Libre Belgique te publiceren, uw oplossingen zijn logisch , maar het is de nieuwe generatie van politici die verantwoordelijk zijn voor de diepgaande noodzakelijke hervormingen.
01/05/2011 om 22:39
Eindelijk, eindelijk eens een lezenswaardige bijdrage.
01/05/2011 om 22:58
“Een nieuwe regering moet beginnen met het wijzigen van artikel 195 van de grondwet, het artikel dat voorschrijft hoe de grondwet moet worden herzien. Tot op heden houdt dit artikel in dat het parlement een verklaring tot herziening van de grondwet goedkeurt waarop automatisch het parlement wordt ontbonden en nieuwe verkiezingen plaatsvinden. Dit artikel moet worden aangepast zodat het parlement voortaan de grondwet kan wijzigen zonder nieuwe verkiezingen.”
Waar heb ik dat nog gelezen…
O ja, in een opinie van de hand van Dhr. Eyskens een tijdje geleden. Daar is toen heel wat reactie op gekomen - jammer dat ik de link niet meer kan vinden. Ik vind het best wel interessant dat u het blijkbaar nog eens mag proberen. Het lijken wel de verkiezingen - “de burger” heeft toen blijkbaar verkeerd gestemd. Misschien heeft hij dan nu maar de verkeerde reacties laten optekenen.
Ik reageerde toen met de vraag hoe u erbij komt de dictatuur over België af te roepen enkel en alleen om… Tja, om wat? Om artikel 35 weer weg te vegen? Of gaat het om meer ernstige dingen? Of misschien moet de regering maar eerst artikel 195 wijzigen, dan maar even een stukje van de federale evolutie ongedaan maken, en daarna maar weer artikel 195 terugzetten zodat de wijzigingen gebetonneerd geraken?
U heeft er of niet goed over nagedacht, of u heeft ideeën die ik persoonlijk veel gevaarlijker vind dan het “separatistisch discours”.
01/05/2011 om 23:56
Misschien zou het niet slecht zijn dat men op Belgisch, Waals, Brussels en Vlaams niveau beseft dat het financiele plaatje van België, inclusief Vlaanderen, Brussel en Wallonië, zo slecht is, zowel om economische als institutionele redenen, dat er geen tijd te verliezen is, met discussiëren over wat nu moet veranderen. Als een huis in brand staat, ga je toch ook niet eerst uren discussiëren over wie waar en met welk water gaat blussen? Je pakt de dringende dingen aan. Dat men een aantal kernpunten op tafel legt, en daarrond een regering vormt. In 1992 maakte Dehaene een regering op drie kernpunten: 1.de norm voor de euro halen; 2..een (voor die tijd) afronden van de staatshervorming; 3.migrantenproblematiek oplossen. Er is maar zelden zo’n krachtige regering geweest als toen en die drie punten zijn toen radicaal aangepakt geworden, en ook voor een zekere tijd opgelost; vanzelfsprekend moet men de inspanning voortzetten, of het bereikte resultaat gaat langzaam terug teniet.
Liever een regering met een beperkt programma dat gerealiseerd wordt, dan een mega-programma waar niets van in huis komt.
01/05/2011 om 23:58
De opinie van Mr. Eyskens maakt op mij geen enkele indruk. De man mag dan wel de titel ‘minister van staat’ dragen, uiteindelijk heeft hij de staat in zijn (veel te) lange politieke loopbaan meer kwaad berokkend dan goed gedaan ! Maar blijkbaar staat zijn hoge eigendunk elk realiteitsbesef in de weg…
Enkele fundamentele opmerkingen :
- De N-VA wordt aangemaand ‘klare wijn’ te schenken. Blijkbaar heeft Mr. Eyskens in geen tijden politieke ‘klare wijn’ gezien, want veel helderder dan de wijn van de N-VA kan wijn niet zijn ! Bart De Wever heeft destijds zijn nota voorgesteld als het absolute minimum voor zijn partij, en is sedert niet of nauwelijks van dat standpunt afgeweken. Die nota was overigens niet te nemen of te laten, maar er kon niets uitgehaald worden zonder iets anders, gelijkwaardig toe te voegen. Dát is klare wijn !
- “Een regering zonder N-VA zou de Franstalige partijen er moeten toe aanzetten belangrijke onderdelen van de staatshervorming en de oplossing van BHV met ons te realiseren […]” : Ziedaar het blinde, Belgische denken ! Het ‘zou’ de Franstalige partijen er moeten toe aanzetten. De aanwezigheid van de N-VA aan de onderhandelingstafel is is niet de reden van de ingegraven houding van de Franstalige partijen, maar het excuus om de ware reden niet te moeten blootgeven. Het is bijzonder naïef te denken dat de PS zijn houding drastisch zou veranderen, mocht de N-VA niet meer meedoen.
- “Uiteraard moeten stemprocedures worden uitgewerkt die verhinderen dat de betrokken geledingen (de federale of de gewesten) slachtoffers zouden kunnen worden van systematische minorisatie.” Hoe moet ik dat interpreteren ? Enerzijds zou het kunnen betekenen dat de alarmbelprocedures niet worden afgeschaft. Anderzijds zou het kunnen betekenen dat het Confederale Parlement van Mr. Eyskens paritair wordt samengesteld. In beide gevallen wordt Vlaanderen genekt. Wat betekent ’systematische minorisatie’ ? Dat een minderheid niet altijd een minderheid is ? Momenteel heeft Vlaanderen vooral te leiden onder de ’systematische majorisatie’, die mogelijk werd dankzij de ingrepen waarvoor onder andere Mr. Eyskens verantwoordelijk is !
-…
Hoe meer ik de tekst van Mr. Eyskens doorneem, hoe meer onregelmatigheden ik ontdek. Verdergaan zou leiden naar een veel te lange tekst, en dat wil ik de moderator niet aandoen…
@Jan (01/05/2011 om 18:16) :
Mag ik er u op attent maken dat het de ‘doorwinterde staatsmannen’ van weleer zijn die dit land naar de afgrond hebben geleid ? Een opeenvolging van mistige compromissen, afgekocht in obscure achterkamertjes, heeft van België een onwerkbare structuur gemaakt. Onwerkbaar, omdat een groeiend aantal Vlamingen - eindelijk - heeft ingezien dat België door die wazige compromissen fundamenteel ondemocratisch is geworden. Het tegendeel beweren zou een leugen zijn.
Het Belgische denken, waarin deze ’staatsmannen’ stuk voor stuk verankerd zitten, is de oorzaak van de politieke impasse. De ’staatsmannen’ waarnaar u verwijst, hebben zich allemaal vrijwillig uit de nationale politiek teruggetrokken. De ene is op rust, een andere heeft genoeg aan een burgemeesterssjerp en nog een andere verkiest het fluweel van Europa. Wel, dat ze zich dan ook beperken tot hun keuze ! Door hun vrijwillig vertrek uit de nationale politiek, hebben zij ook het recht opgegeven zich ermee te bemoeien. En er is al helemaal geen sprake van dat zij de plicht zouden hebben om wie dan ook wat dan ook in de hoofden te rammen !
02/05/2011 om 00:05
@Bart: ben een generatiegenoot met 3 kinderen en vraag me net als jij af hoe ik het later aan mijn kinderen moet uitleggen als we vergrijzing, opwarming van de aarde en andere milieuproblemen, eindigheid van de grondstoffen, migratie, en vele andere uitdagingen niet onder controle krijgen. De generatie voor ons blijft verzanden in het “het zal zo’n vaart wel niet lopen”. Naast de tegenstelling links/rechts sluimert er ook een generatietegenstelling. Helemaal eens met je bijdrage.
Prof Eyskens heeft zich al wel kunnen overtuigen tot de nood van hervormingen, maar zijn voorstellen zullen het democratisch deficit dat in België heerst niet oplossen. Een van de eerste voorstellen is echt angstwekkend: de grondwetsregel dat een parlement dat voorstellen indient om de grondwet te wijzigen zichzelf ontbindt, was destijds een van de vooruitstrevende elementen van de jonge Belgische grondwet (als het goed is mag het ook gezegd worden). Hierdoor zijn politici verplicht hun intentie wijzigingen aan te brengen aan het geheel aan basiswetten die niet alleen de organisatie van de staat, maar ook de bescherming van de rechten en vrijheden van de burgers aangaan, te verdedigen voor de kiezers die er dan in de verkiezingen die op de ontbinding volgen hun zegje over kunnen doen. Lastig voor politici die liever hun plannetjes bedisselen in achterkamertjes en het door de strot van het slaafse parlement rammen, maar een broodnodige beveiliging van de rechten van de burgers.
Daarnaast moet ik bekennen dat mijn verstand te kort schiet om te begrijpen hoe een federale kieskring, al is het maar voor een derde van de federale parlementszetels, BHV oplost. Ik mis wellicht iets, maar door zo’n federale kieskring wordt BHV niet opgelost, maar van Oostende tot Aarlen uitgespreid. Voor zo’n oplossing heb je geen 5 minuten politieke moed nodig, dat ondertekent zelfs Maingain binnen de 5 minuten, hij geeft u er wellicht nog een goede fles wijn bij. Even serieus, denkt u dat partijen hun budget gaan verspillen aan campagnes in het andere gewest, van Aarlen tot Oostende? En dat er grote drommen vlamingen (behalve Jan dan natuurlijk) op Waalse partijen gaan stemmen en vice versa? Neen, enkel de personen die in een ander gewest gaan wonen zullen stemmen op de partijen van hun gewest van oorsprong, niet alleen in BHV maar over het hele land. Dan ben ik eerder voor inschrijvingsrecht in een ander gewest, waarbij de persoon in kwestie dan duidelijk bekend dat hij enkel voor financiële of praktische redenen naar het andere gewest is verhuisd, maar er verder feitelijk niks mee te maken wil hebben. Wel zo eerlijk en duidelijk.
Ik zie ook niet in hoe zo’n federale kieskring mij in staat zou stellen het beleid van een Waalse minister af te straffen, bv als ik het beu ben op het Wwwieetboek van Daerden te wachten? Door er niet op te stemmen? Dat kan ik nu ook niet, waar zit dan het verschil. Door op de oppositie in zijn gewest te stemmen? Dan gaat mijn stem niet naar een Vlaamse partij en verzwak ik de partij op wie ik anders mijn stem had gegeven. Om echt een stem voor of tegen een partij van het andere gewest te kunnen geven zou je haast 2 stemmen moeten krijgen, 1 per taalgebied. Of, als het er toch maar 1 mag zijn, een negatieve stem waarmee je echt tegen een partij kan stemmen. Even sterk democratisch signaal als voor een partij stemmen volgens mij. Maar goed, ik heb het nut van een federale kieskring misschien niet goed begrepen, en vergis ik me als ik denk dat Maingain en Di Rupo de eerste 14 dagen niet bijkomen van het lachen als dat voorstel ooit aangenomen wordt. Ik sta open voor verdere verduidelijking.
Of het moet zijn dat, vanuit de oude Belgische compromistraditie, die federale kieskring voor een derde van de zetels het punt is dat de franstaligen mee naar huis mogen nemen, en dat de prijs dan het baseren van de kieskringen voor het restant op de gewesten is, waarbij ik durf te veronderstellen dat Halle Vilvoorde dan als dan deel van het vlaams gewest ontdaan worden van de privileges voor franstalige kiezers? Dat deel van het verhaal zal moeilijker verkocht kunnen worden, ik wens de auteur veel succes met het overtuigen van Di Rupo en Maingain.
Ik heb ook een democratisch probleem met het wettelijk bemoeilijken van de val van de regering. Keren we even terug naar 2010, waar de in het regeerakkoord beloofde splitsing van BHV door de franstalige onderhandelaars naar de griekse kalender “onderhandeld” werd. Laat ons eerlijk zijn, het is al ver gekomen als een liberaal, en dan nog de zoon van Herman De Croo, de regering laat vallen over een communautaire reden (hoewel er ongetwijfeld nog heel wat andere redenen meespeelden die het euthanaseren van die regering verantwoordden). Als er op zo’n moment wettelijk niet de mogelijkheid is naar nieuwe verkiezingen te gaan is er helemaal geen middel meer om de uitvoering van het regeerakkoord af te dwingen. Als er zo’n moment is, zou het voorleggen van de probleemstelling en de houding van de hoofdrolspelers aan het oordeel van de kiezer niet meer dan normaal zijn. (Ik apprecieerde het uittrekken van de stekker van De Croo jr. wel, heb zelfs even overwogen om hem met mijn stem te belonen, maar heb voor het duidelijker signaal van de stem voor BDW gekozen, dit terzijde).
Maar goed, op het einde van het artikel wordt de lage achting van de professor duidelijk voor het kiesvee in het algemeen en de kiezers van NVA en andere niet-traditionele partijen, die voor het gemak integraal als achteruitkijkende nationalistische navelstaarders worden geklasseerd. Maar wellicht mogen we van een oudminister, gepokt en gemazeld in de Belgische compromiscultuur, die met zijn stelling destijds dat een minister zoals hij na de affaire Khaled in elk normaal land ontslag genomen zou hebben, maar niet in dit apenland, geen grootse verbeteringen van het belgische democratisch deficit verwachten.
De vaststelling dat de nationale niveaus aan invloed verminderen, dat de globalisering onverminderd verdergaat en dat er door migratie steeds minder homogene bevolkingen ontstaan kan ik zeker onderschrijven, maar vormen volgens mij geen reden om de beleidsmacht niet naar de gewesten te transfereren. Zoals reeds herhaaldelijk gesteld door mezelf en generatiegenoten, we stemmen echt niet op NVA vanuit nationalistische motivaties, maar vanuit de overtuiging dat een verregaande staatshervorming noodzakelijk is om uit de beleidsstilstand van de laatste decennia te raken. De laatste paragraaf van uw bijdrage is dus overbodig, en tekenend voor het gebrek aan besef dat heel veel mensen kiezen voor verandering, niet voor een andere vlag.
02/05/2011 om 00:30
25 jaar geleden amuseerde ik mij met een maat met het verzinnen van een vlag en volkslied voor onze Vrijstaat Mortsel, waar de grensposten kwamen, wie binnen mocht en wie niet. We vonden dat hilarisch, hoe absurder hoe leuker.
We waren onze tijd niet zó ver vooruit. Had ik geweten van de ambities van BDW, dan had hij onze vlag en volkslied mogen doen, terwijl wij ons over de nationale voetbalploeg en de bijbehorende cheerleader uniformpjes konden buigen.
02/05/2011 om 06:37
Deze bijdrage kan op zijn mi,st illustratief genoemd worden voor wat met de nieuwe wtelling van BDW niet gebeurt is.
Tenzij met een nieuwe list steekt EDR nooit zijn hoofd in zo’n valletje… en here we go..
Deze nacht een droom van een kind dat op een grens geboren was, niemand mig zijn naam wten of zijn taal kennen, iedereen moest geduld oefenen, tot een aantal voorwaarden vervuld werden.Was dit een coalition of the willing?
Een grimmiger sfeer, een orakel van de koning wat is er nodig?
Ignace
02/05/2011 om 07:48
Mijnheer Eyskens u zegt : in de partij van Bart De Wever beslist uiteindelijk een 1/3de minderheid.
Dat is toch normaal in België : in dit land houdt een minderheid al jaren de meerderheid tegen (splitsing BHV).
02/05/2011 om 08:35
Bedenk het spreekwoord “als de vos de passie preekt enz..” Hier is iemand aan het woord die mede verantwoordelijk is voor de enorme schuldenberg (die ons nog lang zal achtervolgen) en voor de ingewikkelde staatsstructuur (waarmee hij mede ons heeft opgezadeld). Zou zo’n “prekende vos” niet beter zwijgen ? Van grote schaamte zou hij het moeten doen.
En weeral haalt hij het valse argument boven dat de N-VA België wil vernietigen. Hij verzwijgt natuurlijk dat de N-VA dat zou willen, op termijn, en alleen via democratische weg.
Zijn oud idee van een federale kieskring klinkt mooi maar is gewoon pervers. Die zal de staat (=ons) enorm veel geld kosten. Wie worden verkozen ? De enkele grootkapitalisten die over het hele land propaganda kunnen voeren. En waarom ? Welk gewicht zal dat ENE derde dan wel uitoefenen ? Hoe ver kunnen ze ingaan tegen de officiële partijlijn ? En met welk programma worden ze verkozen ? Een programma dat zal moeten afwijken van het eigen partijprogramma dat opgesteld blijft in functie van de eigen gemeenschappen ! Dus zuiver boerenbedrog.
Nog meer boerenbedrog : “zo’n federale kieskring lost het probleem BHV op”. Inderdaad ! Het probleem BHV wordt over heel VL uitgebreid : alle Franstaligen tot aan de kust kunnen voor Franstaligen stemmen. Hoera, probleem opgelost ! Volgens de logica van deze prof die gelijkaardige misbaksels van compromissen uit het verleden op zijn kerfstok heeft. Als VL toegeeft kan alles worden opgelost.
Nergens lees ik één enkel woord over de reactie van VOKA-toplui na hun gesprek met de 4 Franstalige partijvoorzitters : “we zijn ontgoocheld. Zij hebben geen visie voor de toekomst; ze willen enkel geld.” Ga dan maar de staat grondig hervormen, zoals dhr
Eyskens zelf nodig vindt. Hij schrijft beter een column in die zin in de Franstalige pers.
02/05/2011 om 11:02
Mr Eyskens
Uw vader heeft met zijn grendelgrondwet de Vlaamse meerderheid gemuilkorfd.
Om de grondwet te veranderen heeft men een 2/3e meerderheid nodig, plus een gewone meerderheid in iedere taalgroep.
Ik zou als franstalige ook ” NON ” zeggen, tegen iedere grondwetwijziging i.v.m de staatshervorming
Stop met huidige generatie politici de wet te spellen. Uw realisaties als éérste minister waren ook niks om over naar huis te schrijven…..
02/05/2011 om 11:18
Lde WR
Hou nu toch eens op met steeds Vives te vermelden. Vives is een Vlaams nationalistische denktank met oa de NVA ers Muyters en Janbon. Natuurlijk komen die steeds aandraven met hogere transfers.
Het berekenen van transfers is een haast onmogelijke zaak.
02/05/2011 om 11:34
Marc Eyskens doet duidelijk nog steeds veel inkt vloeien; wellicht kruipen vele mensen in hun pen om op de gepatenteerde verstandige praat van de eminentie wat lof en/of kritiek te spuien. Prof. Eyskens heeft zo weer wat democratie doen werken!
Mijns inziens begint hij aan dit stuk met de verkeerde probleemstelling, waardoor hij, uiteindelijk, eindigt op de verkeerde noot, zoals Bart Noyens al aangaf. Waar de professor zich vastrijdt is in de allereerste zin waar hij schrijft ” … Di Rupo zweert het gemorrel aan de taalgrens af en aanvaardt een confederale ombouw van het land.”
Los van wat oude flaminganten die iets tegen het Frans hebben, ligt Vlaanderen niet echt wakker van gemorrel aan de taalgrens. Indien er een billijke overeenkomst komt in verband met “solidariteit” tussen de gewesten is het grootste leed geleden en het belangrijkste probleem opgelost. Taal-op-zich, of de Vlaamse natie, wordt dan een achterhoedegevecht.
Die solidariteit is echter niet dat we “de armen moeten spijzen, ongeacht hun eigen gedrag”. Solidariteit veronderstelt dat mensen die zich aan dezelfde regels houden, elkaar steunen. Welnu, de taalgrens is in de eerste plaats een referentielijn die aangeeft waar, grosso modo ten Noorden en ten Zuiden ervan, socio-economisch gedrag van groepen Belgen markant verschilt. Dat verschil is zeer uitgesproken waar het gaat om allerlei betalingen en tegemoetkomingen die de regionale overheid verstrekt aan de regionale onderdanen.
Daar wil de meerderheid van de Vlamingen een correctie zien; daarom hebben wellicht vele middle-of-the-road Vlamingen op NVA gestemd. In het Zuiden van het land verzekert “de staat” onder één of andere vorm meer dan 50% van het regionaal inkomen. Met andere woorden, de PS voorziet in het levensonderhoud van de meeste Walen. Waarom zouden die mensen op een andere partij gaan stemmen? En, langs de andere kant, als de PS op dit vlak belangrijke toegevingen doet, waar eindigen zij dan bij de volgende verkiezingen??
Het verbaast me dat Marc Eyskens aan de kern van het Belgisch probleem - namelijk een asymmetrisch socio-economisch stelsel in Vlaanderen en Wallonië - schier voorbijgaat. Het zou echter fantastisch nieuws zijn mochten de traditionele partijen, met de groene kapoenen, een regering van (traditionele) nationale eenheid vormen: daarmee zouden ze het probleem oplossen (zonder NVA, maar tot voldoening van de Vlaamse kiezer) …. ofwel zéér scherp stellen. Dat laatste is de grote vrees van CD&V en VLD. Men kan zich met rede(n) afvragen waarom zij daarvan zo bang zijn.
02/05/2011 om 12:37
Eindelijk eens een opinie die ook de eerste schetsen van een oplossing aanreikt!
Het concept van de confederale regering, met landelijke kieskring en vertegenwoordiging van de gewesten/gemeensschappen.
Zeer mooi gekadreerd in de globalisering van onze samenleving:
- Information society, bovendien nog aangevend dat de traditionele 3 ideologieen verdampen
- Europa
- Interculturaliteit
Prachtig taalgebuik en analogieen.
Die slotparagraaf, die de huidige politici even netjes pefect op hun plaats zet als nostalgische achteruitkijkspiegel-kijkers.
Bedankt, hoed af!
02/05/2011 om 13:29
Geen commentaar.
Geen !
02/05/2011 om 16:03
Het is nogal kras! Terwijl Bart De Wever met de schop en de blote hand de immense puinhoop aan het opruimen is die dhr Eyskens en zijn generatiegenoten achtergelaten hebben gaat hij die nog eens schofferen en commentaar leveren op de werkzaamheden. Hij moet deemoedig het hoofd buigen en nederig zijn verontschuldigingen aanbieden voor al dat knoeiwerk en struisvogelpolitiek uit het verleden.
Het is toch fantastisch te weten dat er nog politiekers zijn die hun programma en ook hun kiezers respecteren. De tijd van: we belazeren met zijn allen die onwetende kiezers is gelukkig voorbij. Lang leve de democratie!
02/05/2011 om 16:05
Mr Eyskens,
Als oud student had ik een enorme bewondering voor uw sterk economisch inzicht en de wijze waarop u dit op uw studenten afstraalde.
Echter, de - eens door mij geprezen - professor deemster helemaal weg voor de oud politicus.
U schijnt maar niet mee te evolueren met uw tijd. U schijnt maar niet te begrijpen dat jàrenlange transferts van Noord naar Zuid niet ongestraft kunnen blijven voortduren (nu reeds 11 miljard euro ofte 1833 euro per Vlaming ! ). U huilt mee met de wolven die de Vlaamse separatist (lees: BDW) naar de verdoemnis wensen. U doet niet eens de moeite om het voorstel ‘De Wever’, dat op 18 oktober 2010 door de Franstaligen op schandalige manier werd afgeschoten, ernstig door te nemen. U zit zelfs niet meer op één lijn met uwpartijgenoten van de ‘nieuwe generatie’.
Dit alles bij elkaar beschouwt, meen ik oprecht dat u er goed aan doet te zwijgen zodat we u als een uiterst bekwaam professor economie kunnen blijven herinneren en niet als een ouwe politieke knorpot die zijn eigen gelijk wil bewijzen in een tijd die op één jaar sneller verandert dan in uw periode op 25 jaar !
02/05/2011 om 17:22
@Noel:
U gaat beter moeten doen dan de Vives-tank als nationalistisch te bestempelen. Vooral aangezien u alles wat niet overeenkomt met uw retrograde opvatting van België overeenstemt als nationalistisch bestempelt.
Met andere woorden: laten we het maar eens over de Vives-cijfers hebben. Er is tot nu toe nog niemand met betere cijfers gekomen.
02/05/2011 om 17:53
Heeft Eyskens al één democratie gekend die niet stoelde op een natie? Zoals België zijn Belgisch nationalisme heeft en ook alle andere naties. Zie de nationalistiche reacties in de USA bij de dood van Bin Laden. Ook Vlaanderen zou als natie zijn nationalisme kennen. Gelijkwaardig aan al deze van alle andere naties. Met dezelfde internationale contacten, als alle andere naties. Maar met uitgangspunten meer eigen aan de Vlamingen dan aan deze van de Franstaligen. Bijvoorbeeld inzake asiel, inzake ontwikkelingshulp, inzake buitenlandse zaken, … En daar zou niets verkeerds mee zijn. Misschien wel voor de enkele nieuwe - Vlaamse baronnen.
02/05/2011 om 19:00
@Noel
Als er geen belangrijke transfers zouden zijn, waarom zou het dan zo moeilijk zijn om tot responsabilisering te komen ? Om bevoegdheden te regionaliseren ? Om de financieringswet te herzien ?
En los van VIVES. Enkele recente cijfers. Hoe worden de 24,7% (Brussel) en 18,7% (Wallonië) van de werkeloze gezinnen onderhouden ? Tegenover de slechts 6 % in Vlaanderen ? Zijn het niet de Franstaligen die (van Vlaanderen) 500 miljoen Euro eisen voor Brussel ? Is het niet Vlaanderen dat wordt verzocht om het federale begrotingsgat dicht te rijden ?
Als je de waarheid niet wil zien, dan baten kaars nog bril !
Het gaat niet om het opzeggen van solidariteit. Het gaat om het verantwoordelijk stellen van de Franstalige politieke klasse en de politieke ontvoogding van het Franstalige gewest.
02/05/2011 om 19:31
Bij mijn weten strekt, bij het voorstel van M. Eyskens, het arrondissement BHV zich nog altijd uit over 2 verschillende regios (Vlaanderen en Brussel). Dus nog altijd totaal incoherent! Of situeert hij Brussel als volledig deeluitmakend van Vlaanderen? Voor de rest, weet hij eigenlijk wel dat er nog altijd iets bestaat als “democratie”? Dat mankeert wel degelijk in de huidige Europese opgedrongen besluitvorming.
02/05/2011 om 19:55
Niet dat ik er mij persoonlijk bij betrokken voel, maar indien u voor de CD&V spreekt (schrijft), verbaast de teloorgang van de Christendemocratie mij minder en minder. Ik heb zelfs even moeten slikken, wanneer ik uw stuk las.
Uw opening, waarin u de nietsvermoedende lezer meedeelt dat de zogezegde regeringsonderhandelingen “geleidelijk aan dramatisch” worden, mag er wezen. Wij zijn u ook zeer dankbaar dat u ons dit meldt. Wij zouden er zelf nooit opgekomen zijn de institutionele crisis, die, laten wij wel wezen, van vóór de aanloop van de verkiezingen van 2007, acuut is, op die manier te omschrijven, écht niet! (2007, u herinnert zich in deze context misschien nog die flukse Ieperling, die ons Goed Bestuur ging brengen en die, door het doelgerichte gebruik van een luttele vijf minuten politieke moed, die institutionele draak, B-H-V genaamd, ging verslaan, een Sint Joris gelijk…)
Na het staaltje van Stoïcijns understatement, dat uw inleidende frase ongetwijfeld is, gooit u het over een andere boeg. Dan maakt u een bokkensprong. Een bokkensprong die menigeen, die nog niet het genoegen van het emeritaat heeft mogen smaken, met verstomming slaat, wat zeg ik, groen doet uitslaan van afgunst. Dergelijke lenigheid is zelfs bij geoefende gymnasten eerder uitzondering dan regel. U schuift de verantwoordelijkheid voor de actuele impasse in de schoenen van de heer De Wever! Bravo! Faut le faire! Hoed af. ‘n Kus vooruit en een bank van de juffrouw, Professor!
(Ik moet wel toegeven dat het beeld dat u oproept van een zich-in-bochten-wringende heer De Wever de monkellachspieren niet onberoerd laat. Vooral het forum waarop u dit situeert, het partijcongres van de N-VA, spreekt tot de verbeelding, de keuze van een soundtrack dringt zich ei zo na op. Het contrast met het dorps-stalinisme en het achterklapschouwspel van de PS(f) of, zo vermoed ik, de door Duitsche gezangen uit de vroege veertiger jaren van de vorige eeuw opgeluisterde bijeenkomsten van het Vlaams Belang kan niet groter zijn. De Open VLD, zo stel ik het mij voor, zal uitblinken in het met twee woorden spreken, niet uit beleefdheid, maar uit tweespalt. En hoe het er bij de CD&V aan toe gaat, daar heb ik het raden naar, maar ik heb het gevoel dat engelengeslachtdiscussies, gekonkel dat het licht niet verdraagt en een “Oh Heer, waarom hebt Gij mij verlaten”-gevoel niet onaanwezig zijn, dit alles op de tonen van één van de meer lugubere stukken uit het klassiek repertoire.)
Waar u het natuurlijk helemaal bont maakt, Professor, is wanneer u voorbijgaat aan de ontstaansgeschiedenis van het huidige tragische schouwspel. Die structuren, die u zo welbespraakt hekelt, die mechanismen, die u op de korrel neemt, die pseudo-evenwichten, die ten koste van iedere verandering moeten bewaard worden, al die dingen hebt u, hebben uw generatiegenoten gebaard. U waart er zelfs trots op dat er alweer een akkoord uit de bus was gekomen!
Welke prijs betaald werd voor dat compromis “à la belge” –en dan heb ik het niet eens over financiële transfers, Noël– was u, was jullie worst. Welk amateuristisch lappendeken, welke rheumatische ik-wil-wel,-maar-ik-kan-niet huisvlijt, welk Gordiaans kluwen aan incoherente deelbevoegdheidjes, welke onlogica, welk onoverzichtelijk kleutermeccanobouwsel, welk kunst-en-vliegwerk, welke povere imitatie van een lucifereiffeltoren het ook was, het was per definitie beter dan niets…
Quod non, Professor, quod non! Een kaduuk compromis is ver-wer-pe-lijk! Drie ministeries voor geluidsnormen. Regionaal benoemde ambtenaren met een federale pensioenlast. Snelheidscamera’s op gewestniveau, maar de verdeling van de geïnde boetes nationaal. Preventief gezondheidsbeleid in Vlaanderen, BHG en Wallonië, curatief gezondheidsbeleid op landelijk niveau. Geen duidelijke hiërarchie tussen de geledingen. “Bevoegdheidsconflicten”. Waar waren jullie met jullie gedachten?
U verlaat in uw zoektocht naar een beter, nog verscheidener bont zelfs het zichtbaar spectrum, heb ik de indruk. Wanneer u begint te sleutelen aan de structuur van de natie en federale kieskringen en unicamerale volksvertegenwoordigingen en gelijkvallende verkiezingen en pseudo-legislatuurparlementen en uitdovende taalfaciliteiten en plechtige verklaringen vanwege de heer Di Rupo en een invulling van Art.35 van de Grondwet begint te poneren als onderdelen van een oplossing, een OPLOSSING, denk ik dat er meer aan de hand is. Dan denk ik aan een dineetje met vrienden, “bien arrosé d’un bon p’tit vin, pas piqué des vers”, ergens in ’t zonnetje, met het getsjirp van vroege krekels op de achtergrond (global warming, terug van weggeweest, nietwaar). Ongewild, maar onvermoed, te lang zonder hoofddeksel, u weet hoe dat gaat, en dan in de pen gekropen om deze suggesties wereldkundig te maken.
Ik hoop dat u een leuke avond gehad heeft, maar in welk parallel universum u voor deze suggesties een tweetalige parlementaire meerderheid meent te kunnen vinden, is mij een raadsel…
02/05/2011 om 20:11
Hoe of op welke manier de vroegere grote staatsmannen ons land naar de afgrond hebben geleid mag zij die daar weet van hebben mij fdat eens klaar én duidelijk uitleggen. Dat we nu met niet minder dan 4 gewesten zitten. Dat die gewesten elk hun bevoegdheden hebben. Dat die gewesten elk een parlement én hun eigen verkozenen hebben. Dat die gewesten eigen iniatieven kunnen nemen. Dat dit alles handen vol geld heeft gekost en nog steeds kost. Wel, waren wij het niet zelf die zijn beginnen eisen dat elk gewest zoveel mogelijk zijn eigen weg zou moeten kunnen gaan.Maar ja het is tegenwoordig “bon ton” vanwege de vlaams-nationalisten van alles wat misging in de schoenen van “vroeger” te schuiven.Maar geen nood. wie nooit iets doet of deed zal of kan nooit iets misdoen.
02/05/2011 om 21:54
Begrijp ik het goed ? Roept Eyskens op voor gewapende revolutie ?
Als ik in mijn programma een punt opneem dat het einde van het bestel wil en dat op democratische wijze wil bekomen, moet ik dat eerst afzweren vooraleer ik mag meespelen in de democratie ? Is dat echt een nodige voorwaarde om mee te mogen spelen ? Als er een democratische meerderheid kan gevonden worden om dit te bekomen , dan kan dit toch uitgevoerd worden ? En om te weten of er een meerderheid is mag je toch samen onderhandelen. En als er geen meerderheid kan gevonden worden, betekent dit nog niet dat je geen compromis kan sluiten ? Je kan toch voor “iets minder” gaan. Maar daarvoor moet je eerst onderhandelen. Toch ?
Eyskens (en gelijkgestemden) spelen gevaarlijk spel als ze nog eens een “cordonneke” willen uitproberen. Vroeg of laat slaat dat eens tegen (en haalt het cordon de meerderheid).
Ik denk niet dat ze in 1830 democratisch de Hollanders de wacht aangezegd hebben. Wil Eyskens daar naar toe ?
Groeten,
Auguste
02/05/2011 om 22:19
Eyskens is blijven vastzitten in de modder van het onoverzichtelijke Belgische compromis. Steeds waren er communautaire tegenstellingen tussen Noord en Zuid. En die werden dan in ingewikkelde wetten gebetonneerd. De alrmbelprocedures, belangenconflicten, ongelijkheid tussen Vlaamse en Waalse stemmen, voortdurende uitbreiding van Waals grondgebeid, faciliteiten.
Daarover geen woord bij deze blinde Belgicist. Steeds stond het begrip ‘Waalse Minderheid ‘vooraan bij allerhande besprekingen.
Eyskens en zijn dierbare collegae zijn steeds gezwicht om in ruil de eerste minister en ettelijke belangrijke posten te kunnen bekleden.
Dus wijselijke stilte zou deze man enorm sieren.
03/05/2011 om 09:58
@Noel D (02/05/2011 om 11:18) :
“Het berekenen van transfers is een haast onmogelijke zaak.”
Blij dat je het zelf zegt ! En laat nu net die haast onmogelijke berekening van de transfers de grootste ergernis te zijn van vele Vlamingen. Zo zie je maar dat zelfs de meest volhardende Belgicisten (waartoe ik u ook reken), uiteindelijk moeten inzien dat er iets grondig scheef loopt met de transfers !
@Rudy Flameng (02/05/2011 om 19:55) :
Een heerlijk stukje tekst, en o zo waar !
@Gie Van de Wouwer (02/05/2011 om 22:19) :
“[…] en ettelijke belangrijke posten te kunnen bekleden.”
Misschien wel, maar het valt mij op dat de ministerposten die met geld en werk te maken hebben, toch stevig in Franstalige handen blijven : Financiën (D. Reynders), Pensioenen (M. Daerden), Werk (J. Milquet), Sociale Zaken (L. Onckelinx).
03/05/2011 om 12:51
@ gie van de wouwer.alarmprocedures werken in beide richtingen. Al vergeten dat nog niet zo lang geleden de vlaamse regering de alarmbel luide tegen mvr. milquet naar aanleiding van het decreet op werkgelegenheid van 50+! uitbreiding van waals grondgebied? tja dat mag je mij eens uitleggen over welk grondgebied dat gaat. En begin niet over brussel en de rand want daar heeft wallonie totaal niks mee te maken.Ongelijkheid tussen waalse en vlaamse stemmen? maar man toch die ongelijkheid bestaat ook in vlaanderen zelve.In limburg hoeft men totaal zoveel stemmen niet te halen als in oost-vlaandren of antwerpen om een zitje te bemachtigen. Dit heeft alles te maken met het aantal inwoners en kiesgerichtigen die voor handen zijn per kiesdistricht.
03/05/2011 om 13:28
Ik vraag me af waarom dat M. Eyskens eigenlijk pro splising van het land is voor de periode van 1830.?
mag ik van de Minister van Staat eens horen welke argumenten er tegen de Benelux federatie zijn? een federatie waar de friestlaligen Nederlandstaligen, franstaligen, duitstaligen en/of Letsemburgtaligen een thuis voor hun cultuur kunnen vinden? dan leeft ieder volk (taalgroep) in zijn eigen kamer, en respecteren we het feit dat een volk & staat gedoe niet aan de orde
is.
Let op Eyskens komt verassend uit de hoek
marc
03/05/2011 om 15:35
@benny (03/05/2011 om 12:51) :
Inderdaad, belangenconflicten werken in twee richtingen, en het voorbeeld dat u aanhaalt is correct. Maar u ‘vergeet’ er wijselijk bij te vertellen dat Mme. Milquet er niet over te spreken was dat Vlaanderen een belangenconflict had durven inroepen tegen een maatregel die de vooral Vlaamse werkloze 50-plussers nóg minder aantrekkelijk maakte bij bedrijven… Daar werd het belangenconflict terecht ingeroepen door Vlaanderen.
U heeft gelijk dat er vanuit Wallonië geen vraag is om het grondgebied uit te breiden met Vlaamse gemeenten. Ik vermoed, en dat weet u ook, dat Mr. Van de Wouwer het over de Brusselse expansiedrang heeft. Dat is niet hetzelfde, akkoord, maar de politici die dat imperialisme steunen, zijn in grote mate wel dezelfde ! Overigens zou hen dat allemaal eender zijn. Het doel is de fysieke verbinding creëren tussen Brussel en Wallonië, hetzij door de uitbreiding van Brussel, hetzij door de uitbreiding van Wallonië.
En die ongelijkheid van stemmen mag dan misschien ook wel verschillen in Vlaanderen zelf, dat wil ik niet betwijfelen. Maar men zou in een democratie toch mogen verwachten dat het gemiddelde voor elk gewest / elke regio (ongeveer) hetzelfde is. En dat is duidelijk niet het geval ! Dat is fundamenteel ondemocratisch, en het is dankzij het ‘voortreffelijke staatsmanschap’ van individuen als Mr. Eyskens dat Vlaanderen dit onrecht nu niet meer kan rechtzetten zonder de toestemming van de (in deze sterk bevoordeelde) Franstaligen.
03/05/2011 om 15:56
@ Benny
Hoe je het draait of keert… of je opkomt in Oost-Vlaanderen, West-Vlaanderen,…Limburg. Het gaat over dezelfde partijen en hun voorzitters. Je kan dus uit Oost-Vlaanderen toch wegen op het beleid in Limburg! Over de taalgrens is dat toch anders! En zover ik weet bestaan er geen federale partijen. Persoonlijk vind ik dat men eigenlijk niet meer kan spreken van zusterpartijen… CDH->CDnV? MR-> oVLD? SP-> SPA? Geef toe, grote verbondeheid hebben die partijen niet.
Pieter DM
03/05/2011 om 15:58
De heer Eyskens vertelt interessante zaken. Maar ik begrijp niet dat deze voorstellen nooit een onderwerp van debat tussen de gemeenschappen zijn geweest. De heer eyskens verwijt de nva haar separatisme, en dat is zijn volste recht, maar hij vergeet de franstaligen hun immobilisme te verwijten. sinds 2007 , en daarvoor gedurende 8 jaar paars, werd elke comm. verandering in de diepvriezer gestopt.
Ik vind het allemaal prima maar ik maak me geen illusies : de zaak zit potvast omdat elio de macht van zijn partij over de federale geldpot niet wil lossen, en al de rest is bijzaak. De Cd&v ministers weten dat, maar zeggen dat nooit openlijk, uit staatsmanschap, zo heet dat dan. Wrdt tijd een kat een kat te noemen, en op te houden met de gevolgen van een totaal vastgelopen systeem (separatisme, sterkte van Nva) te verwarren met de oorzaken ervan : het belgisch immobilisme.
03/05/2011 om 18:35
@ frederik. waar ik mij aan stoor zijn posts die een vertekend beeld geven hoe de werkelijkheid in feite is. sommigen doen precies of al deze zaken (belangenconflikt…allerlei procedures) zijn gemaakt om vlaanderen te pesten. Alleen werden al die aangehaalde zaken in der tijd ook mede goed gekeurt met instemming van een vlaams-nationalistische partij die toen ook mede in de regering zat. En daar mijnen besten zwijgt men ook heel zedig over of doet men alsof die nooit bestaan heeft. ter info de nv-a is nu de erfgename van die gewezen partij.
03/05/2011 om 20:28
@Benny
De procedures zijn niet gemaakt om vlaanderen te pesten, dat is correct.
Wat echter een feit is is dat die procedures nu wel gebruikt worden om vlaanderen te pesten. Dat wordt ook grif toegegeven -en vaak met een lach- door de franstaligen.
Oneigenlijk gebruik van een beschermingsmechanisme.
De conclusie is dan ook dat het mechanisme niet langer nodig is.
03/05/2011 om 22:16
@benny (03/05/2011 om 18:35) :
Ik beweer niet dat de belangenconflicten, alarmbelprocedures en dergelijke ontworpen werden om Vlaanderen te pesten. Maar de ervaring leert dat die regels, hoewel oorspronkelijk bedoeld om de minderheid te beschermen, door die minderheid vaak misbruikt worden om de legitieme eisen van de meerderheid aanhoudend te blokkeren.
Ik besef ook wel dat de VU deze regels en procedures mee heeft goedgekeurd, en dat diezelfde VU de voorvader van de N-VA is, maar dat betekent niet automatisch dat de N-VA zich maar moet neerleggen bij de hedendaagse, scheefgetrokken toestand. Er zijn wellicht tal van voorbeelden te vinden, ook uit andere partijen, waarbij de huidige generatie het niet eens is met de visie van voorgaande generatie(s) binnen dezelfde ideologie. “It takes a great man to admit his own mistakes” Vrij vertaald : Er is veel moed nodig om zijn eigen fouten te erkennen. Het baat niet vast te houden aan beslissing van het verleden, als blijkt dat die beslissing fundamenteel verkeerd was. Dat heet evolutie…
04/05/2011 om 12:24
@bernard en frederik. Het is juist daarom dat ik vind dat men beter zou ophouden van steeds maar over vroeger te beginnen. de politici van toen hadden ook geen glazen bol om te kunnen zien wat de toekomst zou teweeg brengen.Als de nv-a er zou toe besluiten van in een regering te stappen en wetten goed te keuren dan mag je verwachten dat er op die goed gekeurde wetten binnen zoveel x aantal jaren ook kretiek zal komen. Wetten die dan misschien al niet meer aangepast zullen zijn aan de noden van die tijd.De toekomst is aan de jeugd. Achterom kijken is energieverspilling. gedaane zaken kennen toch geen keer. Alleen kan men leren uit het verleden. ook di rupo heeft geleerd uit het verleden aangezien hij al meermaals verklaarde dat hun grootste fout in 2008 was van niet te willen ingegaan zijn op de voorstellen van letermes vraag voor een staatshervorming en de splitsing van bh-v. Mijn ergernis gaat over het feit dat men steeds dezelfde namen noemt als sommigen over het verleden praten. Maertens…. toback….. de haene…. eyskens…. claes die worden steevast genoemd maar van schiltz en co (die daar ook bij waren) heb ik nog nooit iets gelezen of gehoord. Of het moet zijn dat “ze” die laatsten nooit hebben gekend.
04/05/2011 om 14:28
@ Benny
Je hebt 100% gelijk! Ik ben toch nog jeugd?? Moet nog minstens 35-40 jaar werken voor mijn pensioen…. ik wil het anders en daarom mijn stem voor N-VA. Voorlopig toch! Er moet echt orde op zaken gesteld worden. Zo simpel is dat! We moeten de systemen aanpassen aan de noden van vandaag; met het oog op “links en rechts”. Maar laten we eerlijk blijven, een koe is een koe. Alleen is geeft de koe eerst melk en dan vlees… wel laat ons eerst drinken en dan beslissen wat we met het vlees doen. Maar zet de koe in de wei en duw ze niet in een donkere stal! Maar laat die oud gedienden zwijgen aub! Het vlees is waardeloos en melk geven ze ook niet meer… zet ze in andere wei, dat hebben ze verdiend…. maar laat ze de kalfjes niet verdrinken in de sloot, of er is helemaal geen toekomst meer, op geen enkele wei! Ja, evolutie…zou er een verschil zijn tussen staatstructuren en een staat op zich, op termijn? (Sorry, komt door het goede weer denk ik?)
Pieter DM
04/05/2011 om 17:26
@ pieter dm. Die oud gedienden moeten van mij zekers niet zwijgen. waarom zouden ze? of hun mening nog al dan niet van tel is laat ik in het midden. zij hebben hun kijk op de huidige politieke impasse. zij hebben het volste recht van hun eigen mening daar over te geven. of de onderhandelaars daar nu rezkening zullen mee houden durf ik sterk betwijfelen. jij bent nog jong zo te lezen. jij wil het anders. alleen wat is dat anders? denk eraan dat veel mensen niet steeds dezelfde mening zullen hebben zoals die van jouw. weet (of ge weet het nog niet) dat het leven bestaat uit compromissen sluiten. zich opsluiten in zijn eigen groot gelijk getuigd van een zeer egoistische instelling. jammer dat heel wat huidige politiekers geen afstand kunnen nemen van hun eigen ik.Ik ook ben voorstander van politieke hervormingen maar dan wel op gefaseerde basis. niet te brusk. en zekers niet dat de “anderen” zich bekocht of vernedert zouden voelen bij die hervormingen. in deze mogen er geen overwinnaars of verliezers zijn. het moet steeds een win-win situatie zijn.
04/05/2011 om 23:56
Ik heb het stukje van Mark Eyskens nog even herlezen en ik citeer :
“Of duidelijker samengevat: Bart De Wever verzaakt aan zijn separatistische ‘eindterm’ en Di Rupo zweert het gemorrel aan de taalgrens af en aanvaardt een confederale ombouw van het land. Dergelijke good will-beloften kunnen een sfeer van vertrouwen scheppen die het bouwen van een compromisbrug vanaf beide oevers mogelijk kan maken.”
Waarom heeft de Cd&V dan nooit de essentie van het communautaire luik van de nva overgenomen met weglating van het separatisme ? de nva is groot geworden omdat de CD&V net onder impuls van Belgiscisten zoals Eyskens nooit standvastig is geweest en altijd de kar keerde.
De franstaligen morrelen al decennia aan de taalgrens (territorialisme) omdat ze blijven zweren bij hun persoonlijk recht om ,overal het Frans te hanteren (personalisme). Die idiotie maakt België al sinds decennia kapot. Waarom worden de Franstaligen nooit voor hun verantwoordelijkheid in deze geplaatst ? Waarom heeft de CD&V bv nooit geëist dat het accepteren van het terr. principe een condition sine qua non was voor het voortbestaan van België ? Er zijn trouwens tal van voorbeelden te vinden waar de cd&v zeer zware druk had kunnen zetten om een aantal Belgische anomaliën recht te zetten. De 16 wenkte echter. Kijk naar Leterme : wat die over zijn kant heeft laten gaan in 2007 door de Franstaligen en door de paarse pers : ik vond dit onzindelijk. Maar wat doet Leterme :.
Hij sluit een kartel met een separatistische partij, om die nu als nieuwbakken Belgiscist-premier een “gebrek aan verantwoordelijkheidszin” te verwijten. Dat is CD&V ten voeten uit, en het spijt me, maar daarmee dwing je geen respect af. Ik vond de kritiek op de persoon van Leterme indertijd onterecht, nu niet meer : hij kan het niet want hij had minstens moeten zwijgen.