Terug van even weggeweest: de discussie over de optrekking van de wettelijke pensioenleeftijd. Althans, dat bleef toch vooral hangen bij de voorstelling door Jean Hindriks en Ivan Van de Cloot van ‘Onze pensioenerfenis’, het nieuwe pamflet van Itinera.
Van de Cloot en Hindriks hadden natuurlijk gezorgd voor een stevige (media)rentree: niet zomaar optrekken naar 67 jaar, zoals dat al opgang maakt elders in Europa. Waarom niet ineens naar 70 jaar? Met eventueel al deeltijds pensioen vanaf 60 jaar. Nee, geen half werk voor de bemanning van deze denktank.
Werken tot je 70
Hun achterliggende redenering: zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Met de optrekking van de effectieve uittredeleeftijd in de richting van 65 jaar en de verhoging van de werkzaamheidsgraad beneden 65 jaar komen we er nooit, stelt Itinera.
En, in één adem meteen de vraag of die 70 jaar nu zo erg is. Want eigenlijk moet je dat niet beschouwen als een optrekking. De levensverwachting is immers ook gestegen. En als je dan met de pensioenleeftijd gelijk opgaat, dan blijft het aantal pensioenjaren gelijk in plaats van te verminderen. ’t Is maar hoe je het bekijkt.
Waar is dat taboe?
Waarom is er geen alternatief, volgens Hindriks en Van de Cloot? Omdat zij eerst alle alternatieven vakkundig hebben neergesabeld. Met name het spoor om een verhoging van de werkzaamheidsgraad beneden de 65 jaar te combineren met een versteviging van de solidariteit via hogere belastingen of bijdragen kan op geen enkele genade rekenen.
Hun voorstellen zouden nochtans “wars van enig taboe” zijn, zo staat te lezen in de inleiding. Maar al in het eerste hoofdstuk gaat het fout met dit mooie voornemen: een algemene lastenverhoging is uitgesloten. Zeker op arbeid, stellen ze, wat nog valt te onderschrijven. Maar ook in het algemeen, voegen ze er aan toe. Hoogstens wat verschuivingen tussen belastingen, maar zeker geen algemene lastenverhoging.
Met zo’n taboe rest natuurlijk niet veel anders dan radicaal het mes te zetten in de sociale bescherming. Niet zozeer door de pensioenbedragen te verlagen, vinden ze, want die zijn al aan de lage kant. Maar door ze veel later te laten ingaan.
Niet alleen is het opmerkelijk dat het taboe rond extra inkomsten zo zwak wordt onderbouwd. Maar ook dat de auteurs dat taboe tot drie maal toe zelf aan de kant schuiven. Want ten eerste, vinden ze, is het maar normaal dat de pensioenen even zwaar worden belast als arbeidsinkomens. Ten tweede pleiten ze voor een model van automatische bijdrageaanpassingen in functie van de pensioenbehoeften. En ten derde zijn extra bijdragen ineens geen probleem als het gaat om aanvullende pensioenen via de techniek van kapitalisatie. Ook al gaven de auteurs in de inleiding de indruk afstand te nemen van privépensioenen op basis van kapitalisatie.
Kortom, het is niet altijd goed te volgen hun gedoe over dat taboe.
Ongelijkheid voor Thanatos
Nog zwakker ontwikkeld is het antwoord op de vraag hoe we al die oudjes aan het werk gaan kunnen houden of krijgen.
Itinera heeft in dit debat altijd gewezen op de verantwoordelijkheid van de werkgevers, voor leeftijdsbewust personeelsbeleid, voor loopbaanbeleid, voor permanente vorming, voor kwalitatieve jobs … Dat siert hen. Al maken ze het nooit hard, in de zin van harde maatregelen naar de werkgevers. Het harde lijkt alleen maar te zijn voorzien voor de werknemers zelf.
Trouwens, voor wie is werken tot zijn 70ste überhaupt weggelegd? Hindriks en Van de Cloot hebben daarop een eenvoudig antwoord klaar. Een 70-jarige vandaag is jonger dan een 60-jarige van weleer. Ten eerste omdat hij nog veel jaren voor zich heeft (zie hoger). Ten tweede omdat hij nog lang niet “versleten” is.
Met dat soort Hollandse rekenkunde komen ze echter niet weg. Het vergrijzingsdebat vergt empathie en nuance. En verdraagt niet dat essentiële, nochtans ruim bekende feiten en cijfers onder de mat worden geveegd.
Zoals het onderscheid dat je moet maken tussen het aantal jaren te leven en het aantal jaren in goede gezondheid te leven. En dat zowel aantallen als evolutie ervan sterk verschillen naargelang de sociaaleconomische situatie. ‘De ongelijkheid voor Thanatos’, heeft prof. Herman Deleeck dat ooit genoemd in een posthume publicatie. Thanatos is in de Griekse mythologie de personificatie van de dood.
Die ongelijkheid is bijzonder uitgesproken als je enkel kijkt naar het aantal jaren in goede gezondheid. Neem de gezonde levensverwachting op de leeftijd van 25 jaar voor vrouwen. Volgens de laatste cijfers . Die bedraagt die gemiddeld 65,4 jaar. Bekijk dit enkel voor de vrouwen zonder diploma en je stelt een zeer forse daling naar 53,9 jaar vast. Het is overduidelijk wie eerst en meest slachtoffer wordt van dat werken tot zijn zeventigste.
Tegelijk roept het een andere fundamentele vraag op . Willen we naar een maatschappijmodel waarin we van de burgers verwachten dat ze werken tot ze erbij neer vallen? ‘De kindertijd voor opvoeding - de krachtigste jaren van je leven voor werk - de (aller)laatste jaren om te genieten van de oude dag’, moet het echt dat elke samenleving is georganiseerd volgens deze drietrapsraket?
Dat mensen na hun 65 blijven doorwerken, dat zie je meer en meer gebeuren. Zelfs na hun 70ste. Maar ga je een pensioenhervorming daarop baseren, wetende dat je dan almaar meer mensen in slechte gezondheid verplicht aan het werk te blijven? Dat is vandaag al beneden de 65 jaar een serieus pijnpunt.
Werk creëren met minder pensioen
En dan is er nog een ander klein probleempje. Gaan we voldoende jobs hebben voor al die jongvolwassen zestigers?
Veel van de cijferaars van het langere werken lijken er van uit te gaan dat je, door mensen financieel zwaar te ontmoedigen om voortijdig te stoppen, vanzelf ook hun jobs in stand houdt. Alsof Opel zou zijn gered zonder de brugpensioenen bij Opel.
Meer nog: schrap de uitstap voor 70 jaar en dat levert zelfs jobs op, stellen de auteurs. Want ouderen die langer werken, hebben meer middelen, geven die uit, zwengelen zo de economische motor aan en creëren zo jobs voor jongeren. Werk creëert dus werk…
Het zijn stuk voor stuk bijzonder gewaagde veronderstellingen. Waarvoor nauwelijks enige fundering is in te vinden in de studie zelf. Dat de arbeidsmarkt niet werkt als communicerende vaten, waarbij elke loopbaanverlenging voor een oudere noodzakelijk tot loopbaanvertraging voor een jongere leidt , dat willen we gerust aannemen. Maar daaruit afleiden dat uit de optrekking van de pensioenleeftijd spontaan én jobs voor ouderen én bijgevolg jobs voor jongeren gaan voortvloeien? Serieus blijven.
Chris Serroyen - Hoofd ACV-studiedienst
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod)
20/05/2011 om 11:56
Je kan natuurlijk aan de pensioengerechtigde leeftijd blijven sleutelen t.t.z. verhogen maar, zouden we het niet beter hebben over een betere verdeling van de centen ? Te hoge mbtenaren- versus te lage privé pensioenen ? Gezinspensioenen, alleenstaande pensioen…
Immers, door de jaren heen zijn de weddes van de ambtenaren al gelijkgeschakeld met deze in de privé sector, waarom de pensioenen dan ook niet eerlijker herverdelen ? Je zou versteld staan wat besparingen dat kan opleveren.
Het gaat in essentie toch om het betaalbaar houden van het systeem ?! En eenieder een fatsoenlijke oude dag bezorgen, terwijl er nu meer en meer mensen die hun leven hard gewerkt hebben in de armoe verzeild geraken wegens een veel te laag pensioen. Dan kan je gelijk ook al die bijkomende aanvullende toestanden die je zelf moet aanvragen ook schrappen en in z’n geheel in de pot stoppen waar iedereen baat bij heeft.
Er wordt al jaren (+20) gezeurd over hervormingen en uiteindelijk gebeurt er niets meer dan het ingewikkelder maken van het geheel. Niemand die er zijn broek aan durft of wil scheuren.
20/05/2011 om 12:12
Als nu alle verkozen politici eens begonnen met het goede voorbeeld te geven.
Zij kunnen allemaal vanaf 54 jaar met 20 jaar zitting in één van onze ontelbare parlementen op voltijds pensioen gaan.
In plaats daarvan pas op 70 jaar met 50 jaar zitting op pensioen, dan wil ik er, wat mij betreft, ook wel eens over denken!
20/05/2011 om 12:14
We kunnen niet rond de vaststelling dat de pensioenen spoedig niet meer betaalbaar zullen zijn. Er moet dus snel gehandeld worden. En zoals steeds gaan we bakkeleien over de manier waarop.
Toen ik mijn beroepsloopbaan begon heette het dat ik een (aanzienlijk) deel van mijn bruto loon diende af te geven om een reserve op te bouwen voor de pensioenen. Vele jaren later heet het dat ik moet afdragen voor de pensioenen van NU.
En nu komt de aap uit de mouw : nu moet ik langer gaan werken omdat er niks meer is.
En als ik met pensioen zal zijn zal ik van de karige resterende middelen nog eens moeten afdragen …
Wat een incompetentie !
20/05/2011 om 12:22
Mijnheer Serroyen geeft hier enkel en alleen kritiek op de voorstellen, maar komt zelf niet met voorstellen. Dit is natuurlijk reeds jaar en dag de taktiek van de vakbonden. Alle voorstellen neersabelen om de situatie zo lang mogelijk te bestendigen. Ze vertellen er natuurlijk niet bij dat dit systeem vroeg of laat volledig in mekaar stuikt. En die vroeg of laat staat nu wel écht voor de deur.
Het federaal Planbureau heeft immers (in een gedurende enkele maanden op vraag van Leterme geheim gehouden rapport) becijferd dat, bij ongewijzigd beleid, er in 2015 (dat is dus “morgen”) een gat in de federale begroting zal zijn van 36% (dat is gigantisch). Veruit voornaamste oorzaak: de pensioenen die de volgende jaren zéér sterk zullen toenemen door de babyboomgeneratie die ondertussen volop op pensioen aan het gaan is, ook al zijn de meesten daarvan zeker nog nuttig op de arbeidsmarkt.
Akkoord, ze moeten niet meer zo hard werken als de 20-ers, 30-ers en 40-ers, maar het gaat voor mij niet op dat velen van hen een pensioen bekomen dat behoorlijk hoger is dan die 20-ers en vele 30-ers en zelfs 40-ers die er erg hard voor moeten werken. En waarvan de heer Serroyen dan nog eens in bedekte termen stelt dat ze op de ene of andere manier nog eens extra gaan moeten bijdragen voor de verdere financiering van die gepensioneerden.
Waarom steunen, of spelen zij eens geen voortrekkersrol, om die hoge pensioenen alvast eens af te romen (gedeeltelijk ten gunste van de lage pensioenen (waar Itinera trouwens ook voor is). Neen, iedereen moet meer krijgen, er mag niemand verarmen. ‘k Heb dat nog ergens gehoord! Maar elk zinnig mens weet dat dat absoluut niet mogelijk is. Iemand betaald uiteindelijk de rekening. En die rekening bij de werkenden leggen is niet fair.
20/05/2011 om 12:25
@ Chris Serroyen
Ik wil je wel Groot gelijk geven, en bezuinigen doe ik ook niet graag, integendeel zelfs
je moet echter weten wat je wil;
Jij stelt de retorische vraag, “Dat de arbeidsmarkt niet werkt als communicerende vaten, waarbij elke loopbaanverlenging voor een oudere noodzakelijk tot loopbaanvertraging voor een jongere leidt , dat willen we gerust aannemen. Maar daaruit afleiden dat uit de optrekking van de pensioenleeftijd spontaan én jobs voor ouderen én bijgevolg jobs voor jongeren gaan voortvloeien? Serieus blijven. ”
ok… en daar moet aan gewerkt worden, en werken tot 70 is niet mijn ding waar ik enthousiast voor ga, nog niet bijkanst, maar ik wil wel 65 en zelfs 67 slikken.
nog iets wat ik raar vind; als meer mensen werk vinden, dan verhoogt toch automatisch het belastingsinkomen? Waarom ga je dan nog eens een extra belasting bovenop leggen? om de werkgelegenheid te stimuleren.
Maar uw alternatief.. Belastingsverhoging?? dat heb ik ook niet door hoe dat dat jobcreatie teweegbrengt, je hebt het hier blijkbaar over twee verschillende dingen, jobcreatie en middelen vinden om het gat in de pensioenkas dicht te fietsen.
(nog) Meer belasting en nog zwakker tegen de BRIC concurrentie? Dat tegen de achtergrond dat Wallonië niet verarmen mag? Dus we pikken het maar in van de actieve bevolking, want die zit er toch zo warmpjes in? Hoe leidt dat tot jobcreatie? ben je soms van plan om een sociale revolutie in de BRIC te organiseren? Is dat niet een beetje boven de kracht van het ACV?
Indien we geen Brick concurrentie hadden, indien we nog reserve hadden om belastingen te verhogen, ik zou zeggen, doe maar, mits ik ervan overtuigd kan worden dat de sociale fraude ook consequent aangepakt wordt, maar dat laatste is niet of niet voldoende het geval, dat weet u ook.
Zorg er eerst eens voor dat het idee, waardoor Frank Vandenbroucke als minister van Sociale zekerheid met zijn gezicht op de keien van de wetstraat terechtkwam wordt uitgevoerd;
nl dat een Vlaamse en Waalse werkloze of uitkeringstrekker op dezelfde wijze wordt aangepakt?
Die belastingen waren al verhoogd, toch voor de gewone actieve man/vrouw, en die heeft er nu al meer dan genoeg mee te stellen. Ik mag zeker niet klagen over mijn inkomen, maar zoals zovelen sta ik er elk einde van de maand versteld van hoe weinig ik kan sparen.
Voor de bedrijven voerde men de Notionele interestaftrek in, mét socialisten aan boord dacht ik zo? en waarom?? omdat er anders een paar serieuse bedrijven wég zijn, als je denkt dat België of zelfs Vlaanderen nog altijd zo geliefd is als investeringsland vergeet het maar….
Het is wel zo, dat ik het met uw opmerkingen op zich grotendeels eens ben, maar niet met uw opmerking om het weer eens bij de gewone man te gaan halen, of denk je dat “Rijken” geen truukjes hebben om eronderdoor te muizen?? …
Twintig jaar lang, tot op de dag van vandaag, hebben Socialistische ministers, uw objectieve medestanders en geestesgenoten verantwoordelijkheid gedragen over de FOD die de Pensioenen beheert, in elke regering zat een travaillistische partij, steeds maakte een travailistische partij deel uit van het regeerakkoord. Of bedoel je soms dat het Zilverfonds van Johan Van de Lanotte slechts een leugen was en heeft het ACV dan verantwoordelijkheid opgenomen door te zwijgen?
….
Al de ons omringende landen nemen dergelijke maatregelen, je weet beter dan wie ook dat België met zijn open economie daar geen verhaal tegen heeft, …
Vlaanderen moet zich zorgen maken dat het zijn producten vekocht krijgt in het buitenland( volgens uw partijgenoot Peeters hebben we 80% van de export) …
marc
20/05/2011 om 12:37
Er valt inderdaad kritiek te leveren op het werkstuk van Itinera, maar je kan niet ontkennen dat het creatieve oplossingen zijn. Die het ook waard zijn om even dieper op in te gaan. Geen enkele oplossing vanuit deze of gene hoek zal zomaar de juiste en volledige oplossing blijken, en dat hoeft ook niet.
Wat wel moet, dat is dat er open en eerlijk, en becijferd, over gedebatteerd wordt. Anders blijven we in de situatie steken van vandaag - en dat is er een waar het debat gekaapt wordt door de partijpolitiek en de sociale partners. Jawel, de “nationale pensioenconferentie” die voor een breed maatschappelijk debat zou moeten zorgen is alleen toegankelijk voor de partijen uit de vorige regering, de sociale partners en de administraties. Kortom, het “establishment”. En het menu van discussie is ook beperkt. Als het “groen boek” ons iets heeft geleerd is het dat een aantal opties expliciet niet zullen worden bekeken. Of we het daarmee zullen redden is maar zeer de vraag.
Bovendien betekent niets doen dat de keuzes van jaren geleden vandaag gewoon bestendigd worden. Die keuzes zijn niet meer afdoende, en ik denk ook niet dat het vandaag nog de keuzes van de burgers zouden zijn.
Daarmee is, voor mij, de legitimiteit van “de politiek in brede zin” om op z’n eentje voor een oplossing te zorgen, weg. De pensioenen gaan ons allemaal aan, en vereisen een echt breed maatschappelijk debat. Daarbij moet het gaan over vragen zoals wat we verwachten van een pensioen, wat eerlijk is en wat niet, waar verzekering ophoudt en bijstand begint, en ook hoe solidair we willen zijn met elkaar. Geen achterkamertjesgesprek, geen exclusieven, geen verborgen informatie.
Wie dat dan moet organiseren en hoe dat moet gebeuren is mij ook niet echt duidelijk. In het buitenland zijn voorbeelden bekend waar debat plaats vindt via een website waar elk individu gewoon mee kan praten. Het is daarbij niet zozeer de bedoeling keuzes te maken, maar wel om te ontdekken waar een consensus kan gevonden worden. Los van partijen. Los van de loopgraven waarin werkgevers en werknemersorganisaties zich bevinden. Het debat is van ons burgers.
Het boek van Itinera is een interessante bijdrage. Het zou leuk zijn eens een berekend standpunt van de vakbonden te lezen. En van de politieke partijen. Dan kunnen we tenminste echt eens aan de slag.
Zet die informatie dus alsjeblieft eens ergens neer. Vul ze aan, praat erover, laat opmerkingen toe, maak duidelijk waarover het gaat. Geef iedereen toegang tot het debat. En dat mag gerust wat technisch worden. De pensioenatlas toont u dat technisch niet hetzelfde hoeft te zijn als ontoegankelijk.
20/05/2011 om 12:58
De realiteit is dat bedrijven mensen uitpersen en dan op hun 50ste op straat zetten door afdanking of brugpensioen.
De oudjes worden dan vervangen door jonge snaken die ze opnieuw kunnen uitpersen. En die dertigers, meestal NVA aanhangers zijn volgelingen van Voka. Het bedrijf is hun toekomst. Tot ze 50 zijn en op straat worden gezet door dat bedrijf. Dan is het Prozac.
20/05/2011 om 17:07
Het gemiddelde ambtenarenpensioen bedraagt het dubbele van dit van een werknemer uit de privésector. Zolang deze discriminatie niet weggewerkt is hoeft er voor mij geen pensioendebat gehouden te worden!
20/05/2011 om 17:54
Pensioenen op zich zijn niet het probleem als je een kapitalisatie systeem zoals in Nederland gebruikt. Daar bouw je doorheen je leven een pensioen op, dat wordt uitbetaald wanneer je op pensioen gaat. Het Belgische systeem schuift de factuur van de pensioenen door naar de volgende generatie, iets waar de babyboomer generatie in uitblinkt op meerdere vlakken van milieu tot staatschuld. Natuurlijk had dit al twintig jaar geleden moeten gebeurd zijn en dit zou ook maar een gedeeltelijke oplossing zijn van de kost van de vergrijzing.
In verband met de tewerkstelling is het antwoord heel eenvoudig: Aanvaard als Europeanen dat je het huidige welvaartsniveau enkel kan behouden indien je de lonen matigt, zoals locomotief Duitsland het ons voordeed. Geloven dat in de 21st eeuw het Westen kan blijven domineren is een illusie, opkomende landen willen ook hun deel van de koek. Verlaag de lasten op arbeid in plaats van ze af te straffen en belast consumptie. Hierdoor wordt werken terug beloond in plaats van afgestraft.
Ik weet dat deze comment een beetje naast de disscussie surft, maar volgens mij is de pensioenleeftijd niet de kern / oplossing van het probleem wel de lasten op arbeid en het ontbreken van een kapitalisatie pensioensysteem.
20/05/2011 om 19:16
Als men taboes wil doorbreken, dan moet men maar eens gaan bezinnen over het feit dat ons sociaal systeem veel te gul is en veel te veel achterdeurtjes heeft voor profiteurs.
Pensioen leeftijds gebonden maken is discrimineren tov van diegene die vroeg aan hun loopbaan beginnen of begonnen zijn (vb. zij die op 16 of 18 in het arbeidscircuit gestapt zijn tov zij die pas op hun 24ste of later in het arbeidscircuit stappen). Verder, “de leeftijd” is geen referentie tov de effectieve dienstjaren … want wat baat het om de pensioenleeftijd op te trekken tot 70 als je 50 % of meer van de tijd inactief bent geweest.
De vakbonden graven hun eigen graf. Als werknemer heb ik geen probleem om solidair te zijn en bij te dragen om een sociaal systeem in stand te houden. Maar we zijn nu in een situatie beland waar de actieve werknemers de dupe worden van de gulheid van de vakbonden en de overheid, want als eerlijke werknemer heb je maar een lage “return on investment”. De vakbond verdedigt al lang niet meer de belangen van de actieve werknemer, maar eerder van de non-actieve.
20/05/2011 om 19:51
Hoeveel jaren zouden we kunnen besparen door een eerlijk sociaal systeem in te voeren. Iedereen die de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, vult deze aan met het aantal ziektedagen die hij heeft opgenomen tijdens zijn actieve loopbaanperiode. Tevens een eerlijke oplossing tegen profitarisme. Wie geholpen wordt tijdens zijn ziekte door de maatschappij wilt toch graag iets terugdoen voor de maatschappij? Niet?
20/05/2011 om 22:54
1. alle pensioenen boven 5.000 € afgeroomd. alle pensioenen boven 3.000 € progressief afgeroomd.
2. afschaffing van brugpensioen coup sec. morgen dus
3. afschaffing gelijkgestelde periodes: werkloosheid, loopbaanonderbreking, … tellen NIET mee voor pensioen
4. Malus voor het vervroegd uitstappen voor 65
5. Uitzonderingsregel voor zware beroepen mét medisch attest (en nee een treinbestuurder is geen zwaar beroep meer, de tijd dat ze kolen moesten scheppen ligt al lang achter ons, aub een beetje serieux
Jammer genoeg komt er van dit alles niks. Reden: 30 jaar linkse minister van pensioen. Met daar bovenop de franstaligen die België eerst zullen leegpersen en dan als een baksteen laten vallen…
Opiniestukken zoals hierboven getuigen van totaal gebrek van kennis ter zake, ofwel van een bedrieg-den-boel die de grens van de criminaliteit ver overstijgt.
Jammer voor de mensen die nu al of binnenkort met pensioen gaan, maar we verkwanselen hier wel de toekomst van de volgende 2-3 generaties door nu al 20 jaar lang niet in te grijpen in de ontsporing. Politiekers met ballen aan hun lijf hebben we nodig, die geen schrik hebben van een paar weken of paar maanden staking indien nodig.
Anders krijg je een leeploop eens het systeem instuikt. Wie wil immers nog bijdragen voor een systeem waar hij zelf maar een fractie van zal terugkrijgen. Een bruggepensioneerde op 55 trekt nu 150% van zijn bijdragen voor hij sterft, dat kan echt niet langer.
21/05/2011 om 08:11
@ allen die weeral inhakken op de ambtenarenpensioen.
Als ambtenaar wil toch wel even van weerwoord dienen en stellen dat de commentaar dikke zever is en compleet ongefundeerd.
1. Er wordt 7,5% van mijn bruto afgehouden voor mijn pensioen. Daarbovenop betaalt mijn werkgever +- 30%, berekend op datzelfde brutoloon aan bijdragen voor mijn pensioen. Hoeveel werknemers en werkgevers in de privé betalen dit elke maand opnieuw? Of nog maar te zwijgen van de zelfstandigen! Je kan maar goed oogsten als je veel zaait (45 jaar lang!)
2. Het pensioensysteem van de statutaire ambtenaren (binnen de gemeente- en provinciebesturen) is een zelfbedruipend systeem. Er worden dus geen extra-belastingsgelden in deze pot gestoken om het betaalbaar te houden… in tegenstelling tot de pensioenen uit de privé en van de zelfstandigen die wel toegang hebben tot de budgetten van de federale overheid.
3. Degene die jaloers zijn, mogen altijd meedoen aan de selecties voor een statutaire job bij 1 van onze overheden.
Het statutaire pensioen is dus geen gevolg van onrechtvaardigheid, profitariaat of welke termen, hierboven nog gebruikt worden! Het statutaire pensioen is het resultaat van een zelfbedruipend systeem waar tijdens de loopbaan enorme kapitalen worden ingestort door ambtenaren en besturen!
Mag ik ook een ongefundeerde klaagzang afsteken wanneer de pensioenen uit de privé niet meer betaalbaar zijn waardoor mijn belastingen mee verhogen??!!
Sommigen hierboven mogen toch echt wel meer research doen voor hun mening te geven ipv zich alleen maar te baseren op wat je op het journaal hoort.
21/05/2011 om 12:55
Om alles in de toekomst betaald te krijgen zal er meer nodig zijn dan alleen maar langer werken.
Jonge mensen kunnen best studeren en werken met elkaar combineren.Dit gebeurd nu uiteraard al maar zal meer algemeen moeten worden.
De grote massa werkenden zal wellicht per week meer uren moeten werken.
Er moet bekeken worden of het wel nodig is om zoveel vacantie en vrije dagen te voorzien.Internationale vergelijking dringt zich hier op.
De sociale wetgeving moet aangepast worden zodat er banen ontstaan voor mensen die ouder zijn dan 55 jaar.
Alle gewerkte uren moeten betaald worden.Als men enkel de gewerkte uren betaalt en niets meer kunnen de lonen wellicht stijgen.
65-plussers moeten van voordelen kunnen genieten als ze blijven werken tot zo lang ze er plezier aan hebben.
Als we zelf de moed niet hebben om ons aan te passen zullen we aangepast worden!
21/05/2011 om 18:46
De grijze leugen, zou ik het noemen dat gedram over dat blijven werken tot je er bij valt.
In Nederland noemen ze tot 67 en ouder blijven werken ” Het grijs maar wijs-stelsel” en wie zijn daar die kranige langer-werkers? De universiteits professoren. Hoe? Goed bijgestaan door hun assistenten. Managers en topambtenaren. Hoe? Op het schild gedragen van medewerkers. Politici. Hoe? Ja, die moeten toch ne keer beginnen werken hé(grapje). Natuurlijk, hun kabinetsmedewerkers.
Zijn er werknemers gevonden in het grijs maar wijs-stelsel?Amper.
Heb zojuist een loopbaan van 45/45 volbracht in een knelpuntberoep, maar heb de laatste 5 jaar van die loopbaan toch serieus moeten weerstaan aan de prépensioen-sirenezang van mijn directie. Neem het van mij aan, de grootste gebruikers van ons prépenpensioenstelsels sinds hun ontstaan ervan in 1974, zijn onze bedrijfsleiders (KMO’s exclusief want die kunnen dit aan hun werknemers niet betalen) maar zeker niet de vakbonden, die gebruiken het prepensioen enkel om de schade te beperken bij de afdankingslachtoffers. Zie maar hoe het vandaag weer loopt bij ’s lands bierbrouwer, afdankingen, prepensioenen en miljardenwinst.
Nu wat betreft die heren van Itenera, terecht dat Chris Serroyen - Hoofd ACV-studiedienst, daar op reageert, het is zelfs zijn plicht, in zijn functie tegen sociale e.a. desinformatie te reageren. Het wie zal dat betalen probleem is geen kwestie van niet kunnen, maar vooral van politiek engagement te proberen te ontlopen en daarom sturen ze(?) die doempredikers van Iteneria op het publiek af, om het te beladen met schuldgevoelens (dit ondanks dat we bij de laagste wettelijke pensioenuitkeringen zitten voor werknemers in Europa).
Iemand die geluk gehad heeft om 40 a 45 jaar te kunnen werken zonder te veel periodes van dop of zwaar ziek, die hoeft zich toch geen schuldgevoelens laten aanpraten door Iteneraboy’s als hij op pensioen gaat, zeker niet in een land waar hoge omes openlijk verklaren “ ge gaat toch zeker ne mens die noch nooit voor zijn dotatie gewerkt heeft, nu op 48 jarige leeftijd uit werken sturen”.
21/05/2011 om 21:39
@ Kevin BV
Ambtenaren reageren meestal verongelijkt als er over gepraat wordt om iets wat scheef zit rechter te trekken. Toen de weddes werden gelijkgesteld met de privésector die destijds hoger lagen hebben jullie toch ook niet geprotesteerd ?
Ook in de privésector moet regelmatig ingeleverd worden om zogenaamd het bedrijf draaiende te houden, over de winstdeling op het einde van de rit naar de aandeelhouders toe wordt met geen woord gerept en evenmin geschrapt. Ceo’s zijn daar een heel goed voorbeeld van.
Als je weet dat je als werknemer tot eind augustus van een kalenderjaar werkt voor vadertje staat en pas vanaf dan voor jezelf en dan wordt er van je verwacht dat je consumeert om de economie draaiende te houden , kinderen op de wereld zet en een goede toekomst bezorgt, gelijk nog verplicht wordt om voor je oude dag al een centje opzij te zetten (moeilijk als je maar een matig inkomen hebt) enz… En ondanks het theoretisch zo leuk is om te verkondigen dat we met z’n allen langer moeten werken maar de werkgevers je liever zien vertrekken omdat je te veel kost..Bedankt voor bewezen diensten, inpakken en wegwezen en dan nog met de vinger gewezen worden…
Zit er dan niet fundamenteel iets scheef ?
Is het niet te wijten aan beleidsmensen met een visie (?) die ons met dit alles opzadelen en opgezadeld hebben ? Ze het lichtknopje al 30 jaar weten staan maar het licht niet durven aansteken omdat het gedrocht dat ze gecreëerd hebben, te walgelijk is om aan te zien ?
22/05/2011 om 17:42
Probeer deze waanzin maar te begrijpen. Volgens de meest recente cijfers van de OESO kostte een Belgische werknemer met een gemiddeld loon aan zijn Belgische werkgever 53.749 euro in 2010. Deze werknemer (ongehuwd, geen kinderen) hield daar netto uiteindelijk 23.989 euro van over, al wachten dan nog andere belastingen zoals de btw. Deze hallucinante wig tussen loonkosten en netto-inkomen werd gedreven door sociale bedragen van de werkgever (12.243 euro), sociale bijdragen van de werknemer (5412 euro), personenbelasting (10.826 euro) en lokale belastingen (801 euro). M.a.w. 55% van de arbeidspresaties van bovenstaande werknemer gaan rechtstreeks naar de overheid. Voor een gemiddeld tweeverdienersgezin met 2 kinderen is dat om en bij de 50%, het OESO gemiddelde is 35%. En dit los van alle BTW, aczijnsen, taksen, registratierechten, erfenisbelasting, RV etc. En deze vaksbondsman is van oordeel dat er nog wel wat bijkan (net zoals hij dit eerder ook al zwart op wit neerzette in een eerder opiniestuk). Dat zal trouwens ook gebeuren, de linkse krachten in de regering smullen nu vanhet idee de RV naar pakweg 20 tot 25 % te verhogen en nog een nieuwe Algemene Sociale Bijdrage in te voeren (die van de crisis in de jaren negentig staat trouwens nog steeds op uw maandelijkse loonbrief). Tegen 2020 zal de belastingsdruk in België om en bij de 70% liggen als we zo verder gaan. Mark my words….
25/05/2011 om 13:44
Langer werken?
Ik ben deels te vinden in de aanpassingen in de pensioenleeftijd.
Er moet zeker ook iets gedaan worden aan de mentaliteit in de grote bedrijven. Zo mogen bedrijven die vestigingen in ons land sluiten om in het buitenland goedkoper te produceren, zeker geen toestemming krijgen om mensen op “pré”pensioen te sturen. Ook zouden deze bedrijven alle subsidies van bijvoorbeeld de laatste 5 jaar integraal moeten teruggeven. (Kijk bv naar Opel, VW, …)
Misschien moet er ook iets gedaan worden rond de voorwaarden en de berekening van de pensioenuitkeringen.
1) Nu zijn er bv niet-EU brugers die naar België komen en dan 1 of 2 jaar werken (als bv artikel 60 in de OCMW) om dan op pensioen te gaan en in een huis van de OCMW te wonen en dan voor de rest van hun leven pensioen te trekken.
2) Idem met de ” kleine” zelfstandigen die de laatste 5 jaar in loondienst gaan werken om dan met pensioen te gaan en een hoog pensioen trekken.
Zo moet die pensioenkas zeker leeg!
Ik ben verder voorstander om de maximale grens van de berekening sterk omhoog te laten trekken. Ik geef een voorbeeld. Stel dat deze nu bijvoorbeeld op ongeveer 2800brutto word berekend, er zijn veel arbeiders en bediendes die meer hebben. Zeker in ploegen! Alles wat men meer verdient komt niet in aanmerking van de berekening.
Ook is naar mijn mening de “ik wil op pensioen”-roep van de mensen heel groot omdat het verschil tussen werken en NIET werken veel te klein geworden is. (denk maar aan “belasting”-voordelen en de vrijstellingen etc die je ineens krijgt.)
Maar dit is algemeen een probleem. Dat komt omdat de lonen van SOMMIGE managers / CEO´s / bedrijfsleiders gemakkelijk 35 tot >100 keer het maandloon is van de uitvoerende kracht. Dit soort managers / CEO´s verdienen zoveel dat ze het nooit consumeren en dan valt de economie stil. Als de lonen in verhouding zouden staan met de prestaties en als het uitvoerende personeel beter zou verloond worden dan kwam de economie terug op gang. Nu verdwijnt dit kolossale geld op rekeningen waar er niets mee gebeurd.
Je moet die verloningen maar eens op jaarbasis bekijken. Als dat soort managers / CEO´s 1 jaar werkt komt dat overeen met een arbeider, ingenieur, loketbediende dat 35 tot >100 jaar werkt. Is dat normaal? Er moet verhoudingsgewijs een aanvaardbare regeling komen en de huidige graaicultuur moet stoppen! Ik denk bv ook aan Dexia, KBC, Ethias, Fortis waar ze vandaag de dag nog steeds bonussen uitdelen aan bepaalde managers terwijl er geen winstdeelname werd uitgekeerd aan de spaarders en/of levensverzekeringsproducten. Er is zelfs geen ruimte voor opslag bij de werknemers. Strafste is dat ze de hulp van de staat nodig hadden om overeind te blijven. Ze werden niet afgestraft voor hun (graaicultuur)beleid van de voorbije jaren, maar ze werden gesteund door de staat! Markteconomisch gezien is dat oneerlijke concurrentie. Het zou juist de bedrijven zijn met een goed beleid die moesten werden gesteund en geld toegestopt. Ik heb altijd geleerd dat mensen beloond moeten worden voor hun goede daden. Maar als simpele werkmens heb ik niets te zeggen, maar moet alleen maar ondergaan wat de top zegt/doet.
31/05/2011 om 13:10
werken tot je doodvalt, dan moet er geen pensioengeld meer zijn…
31/05/2011 om 16:21
Een degelijk onderbouwd leeftijdsbewust personeelsbeleid tussen 50 en 65 kan de pensioenleeftijd omlaag halen!
De neoliberale denktank Itinera, o.l.v. Ivan Van de Cloot lanceerde vrij recent een ‘pensioenboek’. Kern van hun ‘oplossing’ is langer werken, concreet tot 70 jaar, eventueel ‘deeltijds pensioen’ tussen 60 en 70 jaar.
Vandaag mag deze econoom in De Tijd één en ander nog eens toelichten. Ik heb dit artikel gelezen, niet alleen met stijgende verbazing, maar vooral met stijgende ergernis. Sta me toe een passage van deze denktank-econoom aan te halen.
Zo stelt hij: “De realiteitszin stelt dat we niet kunnen rekenen op een participatiegraad van 100 procent in de leeftijd tussen 55 en 65 jaar.”
Beste mijnheer Van de Cloot: en als we er nu eens van uitgaan dat de werkgevers eindelijk eens ernstig gaan investeren in het langer in dienst kunnen houden van 50-plussers?
En als we er nu eens vanuitgaan dat diezelfde werkgevers niet langer hun neus ophalen wanneer een 50+sollicitant zich aandient? Een echt en onderbouwd leeftijdsbewust personeelsbeleid zou in dat geval kunnen leiden tot een markante verhoging van de werkzaamheidsgraad tussen 50 en 65 jaar.
Als je het als econoom bekijkt, mikkende op een stijging van de werkzaamheidsgraad met pakweg 10 procent zou het wel eens kunnen dat je de pensioenleeftijd zelfs kan verlagen i.p.v verhogen.
Maar het is duidelijk dat zowel Itinera als heel wat politici in dit dossier kiezen voor wat ik noem ‘een symbooldiscussie’. Jullie hebben van het langer werken een fetisch gemaakt die gretig, tè gretig zelfs, werd overgenomen door opiniemakers. Het zijn ‘denktanken’ zoals itinera die een serene, maar objectieve discussie moeilijk tot onmogelijk maken.
Daarom deze uitnodiging: maak een ernstige studie over wat het effect kan zijn van inzetten op maatregelen om de werkzaamheidsgraad van 50-plussers op te trekken. Zowel aan de ‘instroom’ als aan de ‘uitstroom’ van deze groep.
Wat zou een stijging van (bvb) 10 à 15 procent betekenen? Als die studie gemaakt is, kunnen we opnieuw eens ‘klappen’ met mekaar. Maar laat die fetisch van (bvb) werken tot 70 jaar los.
Trouwens, het is maar al te duidelijk dat de vakbonden in heel dit debat ’systematisch’ buitenspel worden gezet. Als een vakbondsleider (Luc Cortebeeck) aan jonge interviewers probeert duidelijk te maken dat het probleem niet zit, nà 65 jaar, maar wel tussen 50 en 65 jaar, wordt hij agwanend bekeken. De idee van ‘een niet-verantwoordelijke vakbond’ is dan niet ver af.
Als VDAB een kick-off organiseert om de ‘nieuwe aanpak’ rond activering 50+ binnen VDAB te lanceren, dan krijgen de vakbonden al van bij de start de wind van voren van VOKA. Want VOKA kent maar één benadering: schaf het brugpensioen af!
De pas verkozen ACV-voorzitter, Marc Leemans (proficiat Marc), maakte het al duidelijk dat we als ACV werk hebben wat ons ‘imago in de media’ betreft.
Opiniemakers zitten niet alleen af te geven op een ‘zoveelste staking’ bij NMBS of op ‘het hoog aantal ziektedagen’ bij De Lijn. Nee, opiniemakers geven ook graag af op vakbonden in zijn geheel. Ook wat betreft ‘ouderen en de arbeidsmarkt’ is het adagium van VOKA en/of Unizo nog het enige wat aan bod komt.
Dat heeft dan weer als gevolg dat ’studies’ zoals deze van Itinera bijna het statuut van ‘heilig’ krijgen in diezelfde media. Verwerpelijk!
Dré Wolput
01/06/2011 om 17:22
Wel ik ben vandaag aan mijn brugpensioen begonnen na 40 jaar werken waarvan 13,5 jaar in een woon zorg centrum en was heel tevreden dat ik kon stoppen want was anders het alternatief op mutualiteitsuitkering gaan ? Ook ten laste van de samenleving Kapotte rug en gewrichten ze mogen het aalemaal eens proberen tot 70 jaarEn mag iedereen misschien genieten van een mooie oude dag met af en toe een reisje En geluk maar dat ik wat gespaard heb want met mijn pensioen zal ik niet ver komen
15/06/2011 om 13:59
En als er nu eens geen pensioen leeftijd bestond. Waarom moeten we op pensioen? En mogen we niet op pensioen gaan? Met een deel wettelijk pensioen (= basisinkomen) en het aanvullende pensioen is datgene wat je tijdens je loopbaan hebt bijgedragen. En stop met de mensen te straffen als ze na hun 65 nog willen bij werken.
07/07/2011 om 02:17
als 1.000 eur pensioen , volgens Meneer Cortebeek, onder de armoedegrens van de EU is, wat is dan een aanvaardbaar pensioen,
1.001 euro ?
vr gr