Vlamingen beschikken over het uitzonderlijk ontwikkeld vermogen om zich werkelijk in eender welke situatie miskend te voelen. Overal steekt men ons voor. Nergens krijgen wij waar wij recht op hebben. Constant begluurt men ons vanachter straathoeken, klaar om tevoorschijn te springen en van ons te profiteren.
Er bestaat daar een ouwe grap over.
Twee Vlamingen zijn op vakantie in een all-in hotel, ergens op één of andere exotische locatie. Tijdens het avondmaal zeggen ze tegen elkaar:
- “Het buffet trekt hier op niks.”
- “Ja, en zo weinig!”
We slagen er in tegelijkertijd te klagen over zowel de slechte kwaliteit van het eten als de te kleine porties. Terwijl dat uiteraard absurd is, want wie wil er nu meer van iets dat toch nergens op lijkt.
De publieke opinie wordt bang gemaakt
Dit verhaal is perfect toepasbaar op de paradoxen van Vlaamse arbeidsmarkt vandaag. De werkgevers klagen steen en been over het tekort aan arbeidskrachten en over de evolutie naar een knelpunteconomie, een economie waarin bijna alle vacatures knelpuntvacatures worden.
“En dat terwijl er zoveel werklozen zijn” wordt daar wel eens fluks door opiniemakers aan toegevoegd. Doorgaans wordt er dan geëindigd met “…en zo komt onze economie en dus onze welvaart in het gedrang” - en zo is de stemming gezet.
De publieke opinie is dan voldoende bang gemaakt om een aantal rechtse recepten als zoete broodjes te slikken:
• “We zullen moeten werken tot 70!” Ook al weet iedereen dat het blindweg optrekken van de pensioenleeftijd geen enkel effect zal hebben.
• “We moeten strenger optreden tegen werklozen!” Ook al weet iedereen dat we de afgelopen jaren reeds aanzienlijk hebben geïnvesteerd in een kordate activering en dat werkzoekenden vandaag allesbehalve “met rust” gelaten worden.
• “We moeten de werkloosheidsuitkeringen inperken!” Ook al weet iedereen dat er een groot verschil is tussen geen werk vinden en geen werk zoeken.
Knelpuntvacatures raken ook ingevuld
Voor alle duidelijkheid: Het is niet omdat we het niet eens zijn met de recepten die worden aangereikt om het probleem van knelpuntvacatures op te lossen, dat we het probleem zelf ontkennen.
Er is sprake van een toenemende krapte op onze arbeidsmarkt. Een krapte die zichzelf niet zomaar zal oplossen en die ons voor belangrijke uitdagingen zal stellen, want deze kan een negatief effect hebben op investeringen en dus op de werkgelegenheid.
Maar tegelijk willen we een aantal objectieve vaststellingen doen.
Ten eerste: De meeste knelpuntvacatures geraken uiteindelijk nog wel ingevuld, zij het dan dat het wat langer duurt dan gemiddeld. Dat is namelijk de definitie van een knelpuntvacature: een vacature waarbij het langer duurt dan gemiddeld om deze in te vullen. Dat is een probleem, maar we moeten dus ook niet doen alsof onze economie op imploderen staat en alsof er voor de helft van de vacatures niemand meer wordt gevonden.
Ten tweede en veel belangrijker: Een laaggeschoolde jongere is niet meteen populair op de arbeidsmarkt. Hij of zij heeft maar weinig kwalificaties verworven en kan geen ervaring voorleggen. Toch heeft deze laaggeschoolde jongere vandaag in Vlaanderen nog altijd tweeënhalf keer meer kans om aangenomen te worden dan een hooggeschoolde vijftigplusser.
Het echte probleem: de kieskeurigheid van werkgevers
Die beperkte kans op een job voor werkloze vijftigplussers is al meer dan een decennium zo laag en heeft dus niets te maken met conjunctuur. Er is daar maar één logische verklaring voor: werkgevers halen de neus op voor vijftigplussers. Ze lusten ze niet.
Net zoals ze nog een paar andere groepen kandidaat werknemers niet lusten. Vergelijk maar eens de tewerkstellingsgraad van allochtonen in ons land met die in de buurlanden. Ook daarvoor kunnen de cijfers ons geen rationele, economische verklaring bieden: allochtonen krijgen in Vlaanderen minder kansen dan in de ons omringende landen.
Nog een voorbeeld: jongeren in het deeltijds onderwijs zitten de helft van de tijd op de schoolbanken en moeten de andere helft vullen met een stage of leercontract. Ze worden gescreend en voor wie nog niet rijp is voor de arbeidsmarkt zijn er opleidingen en begeleidingen voorzien.
Maar wat zien we vandaag? Zo’n 1200 jongeren, die als perfect inzetbaar en klaar voor de arbeidsmarkt werden beoordeeld, vinden geen stageplaats, gewoon omdat er onvoldoende bedrijven zijn die zo’n jongere de kans willen geven om wat werkervaring op te doen, bijvoorbeeld in één van die vacatures die ze toch niet ingevuld krijgen.
De oorzaken van de paradox
Zo zijn er uiteraard nog veel groepen die we kunnen vernoemen, maar het punt is dat de paradox van knelpuntberoepen niet alleen werkt als we in de richting van de werkzoekenden kijken. De Vlaamse werkgevers zijn als de Vlamingen in de eerder vermelde grap: ze halen om irrationele, niet-economische redenen de neus op voor een aantal gemotiveerde kandidaten die ze niet lusten en tegelijk klagen ze over een tekort aan arbeidskrachten.
En natuurlijk is dat een veralgemening. Natuurlijk heeft het ook veel te maken met scholing en het bieden van de juiste begeleiding naar werk. Maar het is wel een veralgemening die veel relevanter is dan de ronduit idiote simplismen over werken tot zeventig die de afgelopen weken het nieuws beheersten.
Want het probleem dat we hier schetsen, de vaststelling over de paradox tussen knelpuntvacatures en het beperkte enthousiasme van werkgevers voor bepaalde doelgroepen, wordt veel te weinig gehoord in het maatschappelijk debat.
Wordt het niet dringend tijd dat we even kritisch zijn over de eisen van de vacatures als we zijn over de werkwilligheid van de werkzoekenden?
Moeten we niet minstens even flinks zijn wanneer het op de engagementen van werkgevers aankomt, bijvoorbeeld om stageplaatsen voor jongeren aan te bieden, dan wanneer het over activering gaat?
Moeten we niet, in plaats van het brugpensioen tot algemene zondebok te maken, discriminatie op onze arbeidsmarkt met minstens evenveel bravoure aanvallen?
Het gaat immers om onze welvaart! Toch?
Caroline Copers is algemeen secretaris van het Vlaams ABVV
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod)
25/05/2011 om 15:46
Kordate activering? Werkzoekenden niet met rust gelaten?
Gelooft u nog in Sinterklaas misschien? Laat me niet lachen!
Als het 1 april was, had ik deze uitspraken als de aprilvis aangestipt…
25/05/2011 om 16:55
Dus alle knelpuntberoepen kunnen opgelost worden met de kandidaat stagiairs …
Dat is zo iets als inschrijven voor een bbq en aankomen op een vegetarisch buffet.
‘t Is er aan te zien dat dit geschreven werd door iemand van de (socialistische) vakbond.
25/05/2011 om 17:08
Als iets gratis is, wordt er altijd buitensporig veel van gebruikt. Dus werkloosheidsuitkeringen die oneindig in de tijd zijn, zullen altijd meer dan normale aantrekkingskracht hebben. Ik ben absoluut voorstander van werkloosheidsuitkeringen als *overbrugging* tussen twee jobs, waarbij de overbruggingsperiode ook beperkt is (en bvb niet langer dan de periode die je de voorbije twee jaar gewerkt hebt). Dan is ook de discussie van de baan of je werk zoekt of niet.
Een bijkomende reden voor werkgevers om kritisch te zijn bij een aanwerving, zijn ‘de drempels.’ Hoeveel kost het om iemand binnen te halen, op te leiden, en eventueel ook ontslag. Hoe meer we reguleren, hoe hoger de drempels worden.
In België bestaat er na de werkloosheidsuitkering ook nog het OCMW, dat is nog eens een ‘gratis’ mechanisme. Al deze gratis mechanismes - waar geld wordt gegeven zonder tegenprestatie - moeten ook door iemand betaald worden, de privé-sector.
Ik lees dat Di Rupo denkt aan het verhogen van de inkomsten/verlagen van de uitgaven. Als men echt met de economie in zit, dat men de uitgaven van de overheid eens substantiëel verlaagt, vooraleer over nieuwe belastingen te spreken. Wat is de reële belastingsgraad voor een Belg? (ttz inclusief BTW, kadaster, …)
Mvg,
Roel
25/05/2011 om 18:06
Wat de schrijfster aan de vlamingen als attitude verwijt lijkt mij eveneens toepasbaar op haar. Maar ja zijis dan ook zelf een vlaamse. Dat is juist.
25/05/2011 om 18:24
Een knelpuntberoep is een beroep waar “managers” universitairen of ervaren technici willen aanwerven voor een hongerloon. Zoals in Duitsland waar geen minimumloon bestaat. Daar werken werkwilligen aan 5€ per uur. De “vrije markt” heeft steeds een reserve werlozen nodig gehad om te concureren met de menswaardige lonen afgedwongen door de strijd van de werknemers en vastgelegd in CAOs. Anders stigen de lonen… Denk even na. Als de lonen dalen, als de index afgebouwd word, als de werlozen na 2 jaar op de OCMW moeten terugvallen, aan wie zullen de bedrijven hun productie slijten. Geen probleem, de banken zullen wel krediet geven om een woning te kopen…Als de lonen niet voldoende zijn, moeten de werknemers en werklozen maar schulden maken… Want de economie moet blijven draaien…De bankencrisis is blijkbaar al vergeten. Vraag het maar aan econoom De Grauwe, nochthans geen “linkse rakker” Tot nader order zijn het niet de werknemers maar de bedrijven die werkgelegnheid moeten scheppen. En de pensioenleeftijd verhogen zal ook geen enkele job méér scheppen. Bedrijven moeten investeren in opleiding van onervaren jongeren, in research en stageplaatsen aanbieden aan schoolverlaters. Investeren niet alleen speculeren of profiteren.
25/05/2011 om 18:31
De opiniestukjes van de vakbonden op deze pagina’s zijn zoals steeds bevreemdend. Bij het lezen van de stukjes van Serroyen van het ACV val ik ook regelmatig van mijn stoel. Kennelijk leven zij in een andere realiteit.
Maar even concreet : in dit geval is het probleem…het feit dat de werkgevers té kieskeurig zijn? Als ik als werkgever door mensen aan te werven meer producten of diensten kan verkopen dan ga ik dat toch niet nalaten? En uiteraard wil ik goeie mensen, die de nodige competenties hebben want uiteindelijk is de kost van een werknemer hoog. Voor een gemiddeld loon meerbepaald 53.000 eur per jaar, waarvan de werknemer (alleenstaande) dan slechts 24.000 eur netto zal overhouden. Dan wachten deze werknemer trouwens nog allerlei belastingen in de vorm van BTW, taxen, registratierechten, successierechten, …allemaal nodig om dit zo geweldige sociale systeem en dito overheidswezen in stand te houden. Maar goed dat is een andere discussie. Als ik goeie en gemotiveerde mensen kan vinden dan werf ik die toch aan zeker? Onafgezien of ze jong, oud, zwart, groen, wit, of wat dan ook zijn. Zou het dan toch niet kunnen dat er een mismatich is in skills, competenties etc. Hier te brussel is het aantal knelpuntvacatures het hoogst in België. Brussel is qua werk in grote mate een high tech dienstenmarkt waar je hoogopgeleiden voor nodig hebt. Een zeer aanzienlijk deel van de bevolking in Brussel komt hier compleet niet voor in aanmerking waardoor er naast de vele knelpuntvacatures een torenhoge werkloosheid (en armoede) is. Is dat omdat werkgevers té kritisch zijn?
In elk geval komt bovenstaande mij over zoals een aantal van de debatten in de onderwijswereld. We zien dat een deel van onze maatschappij niet meer mee kan en dus is dé oplossing de lat lager leggen. Minder kieskeurig, minder veeleisend. De essentie van wat men in België gelijkekansenbeleid noemt. Iedereen naar beneden halen, eerder dan upward mobility te stimuleren. Begrijpe wie kan. We moeten veel kritischer worden naar beleid toe.
25/05/2011 om 19:06
Het minste wat kan gezegd worden is dat mevrouw Copers het probleem veel genuanceerder benadert dan de oneliners waarmee we overgoten worden door de rechterzijde. Blijkbaar is nuanceren taboe aan de rechterkant. Trouwens je ziet het hierboven of hieronder al. Omdat het komt van iemand van het abvv moet deze als persoon aangevallen worden. Het ingaan op de pertinente vragen wordt op die manier altijd en overal omzeild.
25/05/2011 om 19:14
@ Benny: er wordt toch helemaal niet beweert dat alle knelpuntberoepen kunnen opgelost worden met de kandidaat stagairs,
Dit is typisch iets geschreven door iemand die de tekst niet deftig leest.
Het was een voorbeeld, om aan te tonen dat de soepelheid van twee kanten moet komen (werkbereidheid en bereidheid iemand aan te werken). Tegenwoordig worden vaak gewoon te veel competenties geëist terwijl die helemaal niet nodig zijn voor de job.
Er zijn zelfs organisaties die zich nu toespitsen op het corrigeren van de vereisten, om dan de juiste kandidaat (liefst uit de een kansengroep: laaggeschoold, 50-plusser, allochtoon) te vinden. Al de vooroordelen over werklozen moeten net zozeer gerelativeerd worden als deze over werkgevers.
25/05/2011 om 20:05
‘de ronduit idiote simplismen over werken tot zeventig’
En wie gaat dan de pensioenen blijven betalen van de groep tussen 50 jaar en 70 jaar?
Uw uitspraak is zelf een simplisme maar ik verwijt u niet van idiotie.
En wat is er fout met het feit dat werkgevers kieskeurig zijn? Uiteraard willen ze de beste werkkrachten. Uiteindelijk kost een werkkracht gigantisch veel geld.
De vakbonden mogen ook wel eens hun gedacht zeggen op dit forum, maar dit is duidelijk een extreem links betoog.
25/05/2011 om 20:37
Dat er misbruik is in de sociale zekerheid staat vast. … Dat 1,2 mio inwoners in dit land ( meer dan 10 % van de bevolking ) één of andere uitkering krijgt van de RVA is schrikbarend. Hier kan best wat selectiever met gemeenschapsgeld worden omgesprongen, dat nota bene bijeengebracht is door de kapotbelaste Belg of Vlaming.
Ik hoop echter wel dat, iemand die serieus ziek wordt of na jarenlange arbeid zijn job verliest ( veel vijftigplussers ), kan rekenen op een deftige sociale zekerheid.
Mevrouw Copers dient alleen wel te beseffen dat door een zeer on-selectieve sociale zekerheid, deze zelf zeer arm wordt én de bereidheid bij velen ( zoals Kris, Roel en Benny hierboven ) om te blijven bijdragen, zeer beperkt wordt.
25/05/2011 om 21:24
Eindelijk eens iemand die terecht durft ingaan tegen het rechts populistisch gezwets die de laatste jaren zo’n opgang maakt.
Werklozen worden door de VDAB en RVA wel degelijk het vuur aan de schenen gelegd en voor degenen die denken dat het leuk en aantrekkelijk is om met 600 euro in de maand rond te komen moeten het dringend eens proberen, misschien een goede oefening voor in de toekomst.
als men mensen wil laten werken tot hun 70ste is het misschien wel interessant om eerst jobs aangepast aan de mogelijkheden van deze mensen te voorzien anders is dit niet meer dan een toogpraat een denktank ,zelfs een liberale, onwaardig
@Benny leer eens lezen wat er staat
zij stelt dat de werkgevers aan de ene plaats loopt te zagen dat ze geen werknemers vinden maar aan de andere zijde dat zij geen stage plaatsen voorzien voor jongeren wat toch wel een contradictie is
nergens stelt zij dat alle knelpuntberoepen opgelost zijn met kandidaat stagiairs
25/05/2011 om 21:45
Allez ze, het is weer van dat! Het linkse populismse van het ABVV wordt met de dag absurder!
Wanneer gaan jullie eens ophouden met steeds hetzelfde “blame game” in de aard van: “wij doen niet mis en het zijn alleen maar de patroons met hun dure Rolls Royce die ons uitbuiten, discrimineren en … niet lusten (dat ze het ABVV niet lusten tot daar aan toe maar allez)
Is er ergens op de wereld een land dat nog meer kansen biedt om jezelf aan te passen, bij te leren, om te scholen? Inschrijvingsgeld aan unversiteiten is quasi gratis, syntra biedt gratis opleidingen,…
Bij mijn weten moet je nog steeds ZELF iets van je leven maken (al is dat in de ideologie van het ABVV, dat bijna naar het communisme leunt, natuurlijk iets des duivels)…
Mijn nonkel bijvoorbeeld is 2 jaar geleden, involle crisis, ontslagen wegens de financiele moeilijkheden in dat bedrijf (uiteindelijk failliet gegaan door de onredelijke eisen en onophoudende stakingen van door ABVV sympatisanten) en geraakte als hoogopgeleide 50 plusser niet aan werk (volle crisis remember). Wat deed hij? hij heeft zich flexibel opgesteld en zich laten bijscholen in een knelpunt-stiel. Nu is hij zelfstandige in een, voor zover ik weet, zeer bloeiend bedrijfje en hij krijgt meerdere malen per maand werkaanbiedingen van bedrijven.
Zo hoort dat te zijn! Wees wat flexibel en je krijgt enorm veel kansen (en verloningspakket) van “de patroons”.
….
25/05/2011 om 22:37
Mevrouw,
Weet U wat mij het meest verontrust in uw analyse? Ik ben misschien wel cru, maar uw analyse over de arbeidsmarkt en ondernemers is zeker gezien uw positie van een verontrustend niveau. Uw analyse dat het niet beschikbaar zijn van stageplaatsen een argument is om knelpunt beroepen te ontkennen is een scheefgetrokken vergelijking. Als werkgever begrijp ik dat de stageplaatsen beperkt zijn, want als je je vast personeelsbestand niet op peil kan houden omdat het sociale vangnet dergelijke proporties heeft aangenomen, wie gaat dan deze stagiair begeleiden bij zijn stage? Het feit dat stagiairs vandaag moeilijk een plaats vinden is inherent verbonden aan het gebrek aan personeel in ondernemingen.
U beweert dat ondernemers groepen uitsluiten van een job, tja de ondernemer die dat vandaag doet ziet zijn bedrijf inderdaad niet groeien en zal zijn klantenbestand moeten afbouwen. Mijn kleine onderneming heeft 1 allochtoon, 2 Belgen, 1 stagiair leercontract en een arbeidsgehandicapte in dienst. deze laatste werd het laatste aangeworven en was de enige die reageerde op een job advertentie. Over die laatste zou ik het nog even willen hebben, deze mensen worden ook dankzij jullie en dankzij de politieke keuzes die gemaakt worden ondergebracht in gesubsidieerde tewerkstellingsprojecten (beschutte en sociale werkplaatsen) en worden vandaag al sowieso van de reguliere arbeidsmarkt ontrokken. Bovendien stel ik vast dat dergelijke bedrijven vb BEWEL megawinsten maken op kap van deze mensen zonder dat ze enige vorm van stimulansen en doorgroeimogelijkheden hebben naar de reguliere economie (wat toch de oorspronkelijke bedoeling was) waar hun meerwaarde veel groter zou zijn. Hierover hoor ik U niet zo vaak klagen.
Ik kan mij niet inbeelden dat deze situatie voor mijn kleine onderneming verschillend zou zijn voor grotere bedrijven.
Het aantonen van het niet willen werken is volgens mij veel eenvoudiger naar voor te brengen vb. in de fruit en tuinbouwsector met een massa jobs voor laaggeschoolden, hoeveel laaggeschoolde Vlamingen vind je daar nog in de jaarlijkse pluk, 1 of 2% misschien? Tja de hardwerkende Vlaming Mevrouw, velen ervan hangen in het door U gecreëerde vangnet, ze doen niets en wentelen zich in het ongeschoold of allochtoon zijn (bovendien bevestigt U deze groepen steeds in het aannemen van een dergelijke houding) nu zijn tenminste ze zeker van een in de tijd onbeperkte uitkering, dit tast onze welvaart aan Mevrouw, dit is asociaal gedrag Mevrouw, ondernemen is dat zeker niet.
25/05/2011 om 23:21
Aan mijn drie voorgangers:
Alles wat van vakbondszijde komt werkt blijkbaar als een rode lap op een stier bij jullie. Daar moet dringend tegen gereageerd worden. Desnoods met oncontroleerbare of niets terzakedoende argumenten.
Ten eerte is er wel degelijk een probleem met het engagement van bedrijven. Zij hebben zich er nog nooit toe verbonden om mensen aan te nemen in ruil voor loonmatiging, overheidssteun, belatingsverlaging… “Geef ons het geld en je zal het wel vanzelf zien” is het credo. Een bedrijfleider koopt met de financiële steunmaatregelen een nieuwe Mercedes voor zichzelf. Als het werk vandaag met 100 mensen kan gedaan worden, waarom zouden we het dan morgen met 101 doen? Het aantal werknemers is enkel belangrijk als drukkingsmiddel om iets van de overheid gedaan te krijgen. Verder worden ze enkel als een vervelende kost beschouwd.
Ten tweede: De werklozen moeten geactiveerd worden. Dat is een eufimisme voor: Zij moeten verplicht worden om gelijk welke rotjob voor een hongerloon te aanvaarden. Wat is het recept?
- Zorg dat bedrijven hun mensen makkelijker kunnen ontslaan (flexibele arbijdsmarkt…)
- Beperk hun uitkering in hoogte en in de tijd (bijv. 2 jaar, wie langer thuis zit is toch duidelijk een profiteur)
- Na die twee jaar zullen ze verplicht zijn om elke job voor een hongerloon te aanvaarden. (Deutschland uber alles)
- Om die werklozen aan te nemen willen ze liefst nog subsidie krijgen (Zij noemen dat incentives…)
Ten derde: Mensen moeten tot hun 70ste werken. Wie gelooft er dat, als we morgen de pensioenleeftijd optrekken, dat plotseling jobs gaat opleveren? Waar komen die dan ineens vandaan? Dat heeft mij nog niemand uitgelegd.
En dan waar het in dit stuk eigenlijk om gaat: Knelpuntberoepen. Zullen we er een paar opnoemen?
- Horecapersoneel:
Waarschijnlijk een van de meest uigebuite beroepscategoriën die er bestaan. Meestal onderbetaald en voor de helft in het zwart. Avondwerk, weekendwerk, werken op feestdagen… Allemaal zonder extra vergoeding. Misschien op papier, maar zelden of nooit in de praktijk. En hoe kunnen de mensen reclameren als ze half in het zwart betaald worden?
- Schoonmaakpersoneel:
Altijd vervelende uren, Van de ene post naar de andere (uiteraard zijn de verplaatsingen niet betaald) Voor een hongerloon!
- Vrachtwagenchauffeur:
Zij krijgen een redelijk loon bij elkaar… als ze er 60 uur per week voor willen rijden. Rijden wel te verstaan. Hun rusttijden die ze gedwongen in hun cabine doorbrengen worden uiteraard niet vergoed. Niet akkoord? Geen probleem, dan zetten we wel een Hongaar achter het stuur. Die gasten weten niet beter.
En dan zijn er waarschijnlijk nog een lange lijst, op het eerste gezicht, normalere beroepen waarvoor men niemand vindt. Lees: Er zijn niet voldoende mensen die bereid zijn om tegen de geboden voorwaarden te willen werken. Anders zouden de mensen wel in de rij staan. Het eeuwige liedje: “Managers moeten rijkelijk betaald worden. Anders vinden we er geen goede. Kwaliteit heeft nu eenmaal zijn prijs.” Dit gaat plotseling niet meer op voor het voetvolk. Dan moet er dringend een lijst van knelpuntberoepen worden samengesteld waarvoor mensen uit het voormalige oostblok (of verder desnoods) mogen aangetrokken worden. We rukken een Roemeense boer van zijn ossenspan en laten die hier lasser worden. En tegen de tijd dat de Roemenen het beu zijn om uitgebuit te worden moet dringend Turkije bij de Unie. Een onbeperkte voorraad daar. En de arbeiders van hier, die zullen moeten volgen.
Je zal misschien gemerkt hebben dat ik nergens het woord “werkgever” heb gebruikt. Dit zou de foutieve indruk kunnen doen ontstaan dat patroons het als hun taak beschouwen om andere mensen “werk te geven”. Integendeel, zij beschouwen dit enkel als een noodzakelijk kwaad. Zij zullen het vermijden als het even kan. En als het dan toch moet, dan aan een zo laag mogelijke kost. Liefst zo laag dat er amper nog mensen bereid gevonden worden om het te doen. En dan heb je dus een knelpuntberoep.
En nog eens aan mijn voorgangers: Huil maar mee met de donker blauwe wolven die de dienst (proberen) uit te maken. Ik hoop voor jullie dat je nooit tegenslag zal kennen in je leven. Je zal nog op je moeder roepen. Maar ik twijfel er niet aan dat het dan ook weer de schuld van de anderen zal zijn. Van de vakbonden bijvoorbeeld, of de Walen, of de Marokkanen. Maar nooit van jullie eigen kortzichtigheid.
25/05/2011 om 23:38
Mevrouw,
Daar u deel uitmaakt van een van de meest conservatieve organisaties in dit land, de socialistische vakbond, zal ik niet eens de vraag stellen in welk parallel universum u vertoeft.
Het ontgaat u blijkbaar dat, wanneer een bedrijf een vacature uitschrijft en daarin zeer specifieke eisen stelt aan de kandidaten, het dat echt niet doet om moeilijk te doen of om zichzelf het leven lastig te maken. De noden van bedrijven zijn vaak zeer specifiek. Dit is het gevolg enerzijds van de positie waarin velen zich als niche spelers bevinden en anderzijds van de hoge totale loonkost die gepaard gaat met het aanwerven van een nieuwe medewerker. Door deze laatste factor gaan bedrijven inderdaad soms op zoek naar raven die niet alleen wit zijn, maar die bovendien oplichten in het donker. Het alternatief zou zijn meer dan een medewerker aan te werven, maar dankzij de inspanningen van uw organisatie over de laatste decennia is dat onmogelijk geworden. De verplichting mensen te vinden, die een combinatie van vaardigheden hebben, is overweldigend. De meerkost van het aanwerven van verscheidene personen is voor de meeste firma’s onaanvaardbaar.
Uw suggestie, als zouden stagiairs of de producten van bijv. het onderwijs uit het Brussels Hoofdstedelijk Gewest een waardig alternatief zijn, is beledigend voor de lezers van uw opiniestuk. Foei! Re-foei! Het getuigt ook van een volkomen gebrek aan inzicht in de meest elementaire economische wetmatigheden. Het aantal personen dat door een bedrijf tewerkgesteld wordt, is een functie van de nood aan werkkrachten, zoals deze door de behoeften van de markt, en de positie en organisationele slagkracht van de firma hierin, bepaald wordt. Een privé-onderneming -of zelfs één waarin de overheid de beslisser is- heeft geen verplichting arbeidsplaatsen te creëren.
Uw zeer inefficiënte en dure sociale vangnet is een hangmat geworden en u en uw trawanten van de PS(f) hebben er alle belang bij dit zo te houden. U wil helemaal geen activering! U wil uw clienteel behouden, door het het alternatief van de inactiviteit te blijven aanbieden. Uw halsstarrigheid en uw blindheid voor de nood aan verandering, de nood aan het verhogen van de zin voor initiatief en verantwoordelijkheid zijn er schuld aan dat wij nu “en catastrophe” naar 17 à 20 miljard aan structurele besparingen op de overheidsuitgaven moeten op zoek gaan. U, als vazal van de PS, probeert te verhinderen dat er duidelijkheid komt, dat er gevolgen verbonden worden aan het gedrag van regeringen en beleidsmakers.
Zolang u verzaakt aan de verplichting een doordacht, realistisch en becijferd alternatief uit te werken, zolang u dezelfde vermoeide en steeds irrelevantere quatsch blijft herhalen, zolang u de bange en, ja, arrogante bewindslieden uit het Zuiden des lands naar de mond blijft praten, zolang zal het socialisme in België aan belang blijven inboeten.
Dus, doe zo voort!
Met sociale en unitaristische groeten (not!)
26/05/2011 om 00:06
@ Johan B
Niets dan respect!
@ Linkse rakkers
Vermits jullie je toch zo graag zo graag wentelen in jullie eigen gelijk en een monopolie op rechtvaardigheid claimen, wil ik toch even zeggen dat het de bedrijven, ondernemers en zelfstandigen zijn die uiteindelijk jobs creëren en mensen koopkracht verschaffen. (dit kan tellen als rode lap denk ik )
Doe zo voort met staken en onredelijke eisen stellen en je kan het binnenkort zeer hard voelen. Fitch en Standard & Poors beginnen het spelletje in België, terecht, door te hebben.. Het failliet van het socialisme heeft zich in het verleden al vaak bewezen en vandaag de dag nog steeds (Griekenland, Spanje, Libie,…).
Groetjes van een koude donkerblauwe geldwolf die, ondanks alles, toch met plezier de helft van zijn loon afgeeft aan de staat en solidariteit. Dat en mijn tweewekelijkse inzet voor een NGO dat werkt met gehandicapten is graag gedaan!
26/05/2011 om 00:33
Aan mijn voorganger en naamgenoot,
Amaai dat kan tellen hier wens ik toch even op te antwoorden.
U noemt mij een donker blauwe wolf, waarvan je hoop dat hij nooit tegenslag zal krijgen, wel hiermee ga ik akkoord en wens ik U op voorhand te danken voor uw medeleven, want inderdaad als mij iets overkomt bv. ziekte of faillissement dan kan ik inderdaad niet rekenen op een sociaal vangnet en zal mijn ganse gezin hieronder lijden en is een snel afglijden naar armoede zeker een van de mogelijke gevolgen. Voor uw medeleven wens ik U op voorhand te danken.
U beschouwt werkgever of patroons als mensen die hun personeel als een noodzakelijk kwaad beschouwen, dit is ronduit een belediging. Wel kan ik hierover zeggen dat als U elke gaat werken met een dergelijk instelling uw motivatie ook niet veel voorstelt en hoop ik dat uw werkgever ofwel de vakbond is ofwel dat u zich kan verstoppen in een of ander ministerie of natuurlijk geniet van een of andere uitkering. Blijkbaar vind ook U een aantal jobs niet de moeite om uit te oefenen, de zgn. rotjobs. Horeca te zwaar en onregelmatig, chauffeur verdient te weinig, schoonmaken neen ook blijkbaar iets beneden uw waardigheid. Ik wil U er graag op wijzen dat U de vele mensen die in deze sectoren tewerkgesteld en vaak hun job graag en goed uitvoeren op een denigrerende wijze aankijkt, maar U ben sociaal natuurlijk!
Als ik uw analyse moet volgen deugen werkgevers niet, zijn er rotjobs die niet moeten worden uitgevoerd, mag iedereen lekker niets doen, zijn werkgevers overbodig….. U klaagt nog meer dan de ondernemers.
26/05/2011 om 05:42
Ik snap de kritiek van ‘links’ echt niet.
Een individu (potentiële werknemer) mag niet het risico lopen zonder een inkomen te vallen. Hij mag zeker ook niet gedwongen worden een werk te moeten aanvaarden dat hij niet leuk vindt tegen een te laag loon.
Een individu (potentiële werkgever) mag niet zo kritisch zijn over het investeren van zijn of haar persoonlijk geld. Iemand aannemen is immers ook een investering.
Elk individu moet gedwongen worden om bij te dragen aan de werkloosheidsuitkering. Deze wordt immers van belastinggeld betaald. Dit is een *verplichte* solidariteit.
Ik vraag me toch echt wel af wie hier de zaken scheef bekijkt.
26/05/2011 om 08:29
Een opiniestuk dat de lachspieren prikkelt.
10 jaar terug heb ik aan een amerikaan eens verteld dat Belgie een land is waar de vakbonden geld verdienen aan het uitbetalen van de werklozen.De man kreeg er de slappe lach van.
26/05/2011 om 09:39
@johan: Respect!
26/05/2011 om 09:59
We leven inderdaad in een absurd land.
Mijn partner was 36 jaar commercieel bediende (van haar 18e tot in 2009) voor een grote textielwerkgever in West-Vlaanderen. Na een collectief ontslag heeft zij gereageerd op vele honderden job-advertenties (vrijwel altijd interim). Meestal kreeg ze geen antwoord, of, wanneer ze aandrong, was er altijd wel een smoesje om haar niet aan te werven. Voor iemand die gemotiveerd is en werk zoekt is dat verschrikkelijk, ontmoedigend, om depressief van te worden.
Op haar CV prijken een grondige kennis van Nederlands, Engels, Frans, Italiaans en Duits, ze beheerst alle courante computertoepassingen enzovoort. Ze solliciteerde tot in Brussel, Gent, Tielt, voor overheid, privé, deeltijds, voltijds - ze was absoluut niet kieskeurig. Amper drie werkgevers hebben haar een interim van enkele weken laten doen. Die werkgevers werden daarvoor trouwens beloond met een premie voor het aanwerven voor een 50-plusser.
Onlangs heeft haar vroegere werkgever haar opnieuw een contract aangeboden - interim natuurlijk.
26/05/2011 om 10:02
@ Johan,
klopt wat je zegt, Een bakker versiert zijn winkel niet het de mensen aangenaam te maken, maar wel om meer geld te verdienen. Hij maakt geen gebakjes en cakes om de familie te plezieren, maar wel om het geld van de koper vast te krijgen,
Maar daar is niks mis mee.. Met een werknemer als noodzakelijk kwaad te bekijken is niks mis mee, net zoals jij de werkgever als een noodzakelijk kwaad mag bekijken.
Maar als je stelt dat dan het loon zo laag gaat dat niemand nog bereid is om het te doen, dan komt dat omdat die werknemers een keuze hebben , een alternatief dank zij een goede tewerkstellijgsgraad in het land ofwel dank zij een goede sociale zekerheid, en dat moet eerst goed onderbouwd zijn, of het systeem stort in elkaar
Ik heb het in een bedrijf (KMO 120 man) geweten dat de werknemers op economisch werkloos werden gezet, wegens geen bestellingen en noodzakelijke bezuinigingen, Maar “de madam” van de baas kwam op die dag dat dat bekend gemaakt werd wél met een nieuwe Mazda RX 7 pronken (nu 25 jaar geleden). Buiten het feit dat dat iets zegt over de persoonlijkheid van die madam, nl dat ze te lomp is om te helpen donderen, kan je daar eigenlijk weinig tegen. De vakbonden hebben daar toen een actie tegen gevoerd, zeer begrijpelijk, maar niet terecht. Het is legaal gezien haar geld, en daar doet ze - binnen de grenzen van de wet-mee wat ze wil.
Je legt zelf de vinger op de wonde; buitenlandse werkkrachten, met nog een héél aziatisch en afrikaans potentieel…. en als de ene werkgever, de kosten niet verlaagd, dan zal de andere dat wel doen, hier of in Pakistan of India, en dan verkoopt je baas niks meer, en heb jij ook geen werk… heeft de rsz je bijdragen niet en kunnen werkloosheidsuitkeringen en pensioenen niet meer betaald worden. Het bedrijf waar ik oversprak is nog altijd in België, maar staat op punt om te verhuizen naar Azië, daar kan ze met haar RX7 rondtoeren, zonder dat iemand ook maar één kik geeft. - Niet eerlijk, maar weinig aan te doen-
Mevrouw Copers,
Gemakkelijk om alles in de schoenen van één partij te schuiven, van een vakbond verwacht ik eigenlijk beter.
Laat me nu even aannemen dat u gelijk hebt;
Dannog de vraag die ik aan johan stelde … “En wat gaan we eraan doen? ” Ik begrijp heel goed zijn opmerkingen, en ongelijk heegt hij zeker niet.. maar antwoord eens zonder holle slogans aub die neerkomen op “de anderen moeten het oplossen.
U lijkt mij zich daaraan te bezondigen, U geeft immers de werkgevers lik op stuk als u het over de aanwerving van de 50 plussers hebt, maar u vertelt het waarom er niet bij? Ik dacht dat een liberaal werkgever geen eer en geen gevoelens had en alleen maar naar zijn eigen voordeel zag? Welnu, wat doet die wergevers aarzelen?
U maakt vergelijkingen met het buitenland; Wat is het eigen aandeel van onze eigenste -u dus- vakbonden in deze? 50 plussers die niet meer aan de bak komen … hebt u die mensen -door u meeonderhandeld- CAO loontje al eens bekeken?
Uw allochttonen,
….
Welnu, ik neem u op uw woord.. België heeft een schrijnend tekort aan verpleegkundigen, Ik weet nu dat het Phillipijns diploma “registered nurse” quasi even hoog staat als het Vlaamse diploma A1 verpleegkunde. De bijscholing van die verpleegers zou vooral de taal betreffen.
In de ziekenhuizen kunnen er soms wel sociale mistoestanden zijn, maar al bij al is het nu toch niet de hel van Dante dacht ik zo? Die verpleegsters kunnen dus onder gelijkwaardige omstandigheden werken als hun Vlaamse collega’s
en wie houdt de zaak tegen …. De vakbonden….. en wie is eigenaar of werkgever van die ziekenhuizen … Ik zou het begot niet weten???
Waarom nodigen we geen phillipijnen uit? …Waarom geven we die mensen geen alternatief
Hebt u klachten over racisme op de werkvloer als het over aziaten gaat? Ik dacht het niet… hebt u daar een verklaring voor?.
Toch raar, zijn Polen Bulgaren Hongaren dan geen allochtonen?
Weet u dat de zwaarste uitbuitingen van allochtonen door allochtone werkgevers gebeurd?
Weet u dat u, of beter de SPA en, de PS daar medeverantwoordelijk voor bent?
Voorbeeld?
Belgische project ontwikkelaar besteedt opdracht uit aan verschillende aannemers, en onderaannemers.
Eén van die onderaannemers is een Turkse firma, een BVBA met één Turkse man als zaakvoerder, neem nu een tegellegger firma (knelpuntberoep dacht ik).
Die man gaat naar of heeft connecties met Bulgarije. Hij heeft daar eveneens een firma en laat via detachering zijn eigen firma in onderaanneming voor hem komen werken, Belgische lonen, Bulgaarse RSZ.
Of nog beter? hij laat een aantal Bulgaren overkomen, vraagt een arbeidsvergunning aan die quasi automatisch en binnen de week wordt toegekend, waarna die Bulgaren aan de slag gaan, goed wetende dat ze bij de minste vorm van protest, ziekte weerspannigheid linea recta terug naar Bulgarije vliegen (ze gaan met busjes)
of nog beter?
een tweede firma naar Engels recht, de zgn LTD, hoofdzetel london, bijhuis in Nederland en (waarom niet) Duitsland
Belgische firma neemt de opdracht aan van de bouwheer, laat een paar Bulgaarse zielepoten afkomen (die mensen zijn slachtoffer) krijgen een leugen-verhaal te horen dat ze geen arbeidsvergunning kunnen krijgen, maar dat ze als zelfstandige kunnen werken voor rekening van de voorgestelde firma.
Die mensen krijgen een KBO nr, en beginnen te werken, met evenveel rechten als de arbeiders hadden ten tijde van Daens. Ziek of vakantie? einde samenwerking en over and out… Overuren gratis en soms zelfs gewoon geen loon betaald….
Waarom Turkse werkgever en oplichters? omdat hij turks kan en die Bulgaren eveneens (wonen veel turken in Bulgarijen 1/3de is daar turks)
Verder is het toekennen van een arbeidsvergunning een lachertje geworden, zonder enige vorm van controle, nazicht…. Een werkgever die al verschillende keren gepakt werd met schijnzelfstandigen, wordt door de overheid nog altijd vriendelijk geholpen in zijn papieren om nog wat meer te frauderen.
Waarom hebben Vlaamse werknemers (en ook werkgevers) in een aantal gevallen argwaan of een broertje dood aan allochtone collega’s? Onder elkaar spreken die gasten hun eigen taal en sluiten daarmee de Vlamingen uit. Dit geldt zowel voor turken als polen enz.
Hoe los je dat op? Door het werk door compleet turkse of poolse firma’s te laten uitvoeren, zonder autochtonen, geen problemen meer op de werkvloer, ze kunnen in hun eigen taal zoveel ze willen,geen vakbond en men ontduikt de CAO en werkt onder het minimum uurloon. andere dingen zoals de arbeidsveiligheid enzo… worden flink verwaarloost
De sociale bescherming, die inderdaad een goed ding is… Laat me aub duidelijk zijn dat ik niet alles wens te bekritiseren, is als een harnas dat ons beschermde tegen zwaarden en pijlen van uitbuiting, Helaas is het nu ook mee een reden van ondergang alsof we in een vijver zijn gevallen met dat harnas aan…
26/05/2011 om 10:37
Mevrouw copers,
Ik ben werkgever met 30 mensen in dienst. Ik weet er dus iets van. ik ben met U akkoord dat werkgevers te kieskeurig zijn, en dat zeker werkwillige 50 plussers miskend worden. Alleen vergeet U te vermelden waarom werkgevers te kieskeurig zijn. Dat komt omdat werknemers overbeschermd zijn, om door de syndicaten. Ik wil best een 50 plusser in dienst nemen, en ik heb dat al gedaan. Tot je erachter komt dat betrokkene allerlei kwalen en ziektes verzwijgt en constant ziek is, en de zaak probeert te rekken tot het brugpensioen. Ik heb er gekend die als ex zelfstandige in dienstverband komen werken en dan na twee maand de ene operatie na de andere ondergaan : heel het vege lijf wordt na jaren verwaarlozing opgeknapt. Allochtonen : de meeste zijn net zoals de Belgen : als ze doorhebben dat onze sociale zekerheid geen vangnet is maar een hangmat dan ben je vertrokken. Neem nu ziekte : niet werken is niet betalen, tot ze doorhebben dat we gewaarborgd loon hebben : briefke van den doktoor….Kort en goed : je weet nooit wie je voor je hebt en eens op de payroll krijg je ze er niet meer af.
Het probleem is dat de goede Vlaamsche loyale werkmensch een uitstervend ras is, dat vervangen wordt door een rotverwend volkje dat alleen maar zijn rechten kent, maar niet zijn plichten. Of : het evenwicht is zoek. Het ergste is dat die loyale werkmensch het eerste slachtoffer is van die door o.m de syndicaten doelbewust in standgehouden pampercultuur.
En er is meer : het gaat niet alleen over geld. Het gaat over het onvoorstelbaar wrange gevoel dat veel werkgevers kennen als ze weer eens kunnen betalen voor een beroepsprofiteur, en terzelfdertijd moeten vaststellen dat ze goede en loyale werknmemers nog geneens een deftige bonus kinnen uitbetalen zonder dat die aan 50% belast wordt.
26/05/2011 om 10:43
De geschiedenis herhaalt zich voor de zoveelste keer.
Onder het mom van “devine right of kings” , en in navolging van Adam Smith’s wealth of nations van 1776, heeft de werkende massa , door de eeuwen heen, gestreden tegen onderdrukking en uitbuiting door eerst een ‘elite’ van religie en adel.
Tegenwoordig zijn de goden van destijds vervangen centrale bankiers. (fractionele reserve)
De “strijd” om macht en rijkdom wordt vandaag niet meer op het slagveld geleverd, maar gestreden in de marktzalen van de ‘vrije markt’
Met alle gevolgen van dien voor “gewone mensen”.
Eénmaal in de greep van geld (kapitalisme) worden mensen plots graaimonsters die eisen dat medemensen zich aan hen onderwerpen om nog méér macht, rijkdom en eigendomsrecht te verwerven.
Wie zich niet onderwerpt, wordt finaal toch geconfronteerd met een ontzag wekkend repressie apparaat.
Woodrow Wilson wist in 1912 ook dat oorlog “stimulerend” werkt om zijn bankiers te verrijken.
Zijn regering, en vele anderen nà hem, onderhielden goede (en sterke) economische belangen met “vriend en vijand voor, tijdens en na” de strijd.
Ook nu nog.
26/05/2011 om 11:40
@ Philippe
Waar komt het absurde idee vandaan dat een gemiddeld bruto jaarloon 53.000€ bedraagt en dat diezelfde gemiddelde alleenstaande werknemer daar maar netto 24.000 € aan overhoudt?
Een bruto jaarloon van 53.000€ komt neer op bijna € 3.900 bruto per maand. Om € 24.000 netto per jaar te hebben, verdien je bruto belastbaar 39.656€/j. Tel daar nog 5.962€ bij (je persoonlijke bijdrage aan de sociale zekerheid), en je komt op 45.618€ bruto per jaar. Omgerekend (dertiende maand en vakantiegeld enz) geeft dit ongeveer € 3.320€ bruto per maand.
Er gaat inderdaad een groot deel naar de staat, maar niet zo drastisch veel als je hier schrijft.
Als dit de waarden zijn van de gemiddelde werknemer, dan moet ik stoppen met mezelf goed-betaald te vinden; want ik zit nog wel wat verwijderd van dat niveau van verloning…
_________________________
Bruto loon = bijdrage RSZ(13,07%) + bruto belastbaar(86,93%)
bruto belastbaar - belastingen = netto loon
Voor de belastingen is het percentage afhankelijk van de belastingsschijf (http://www.belgium.be/nl/belastingen/inkomstenbelastingen/particulieren_en_zelfstandigen/aangifte/vestiging_van_de_aanslag/ )
26/05/2011 om 11:58
Beste Johan,
“Ten tweede: De werklozen moeten geactiveerd worden. Dat is een eufimisme voor: Zij moeten verplicht worden om gelijk welke rotjob voor een hongerloon te aanvaarden.”
Je gaat hier meteen van de finaliteit uit van een job is voor het leven. Wanneer ik geen werk hebt, is mijn primaire focus werk te vinden. Als ik dan tijdelijk iets moet doen wat ik niet graag doe, so be it. Het staat me vrij om tegelijkertijd ander werk te zoeken. Waarschijnlijk is de motivatie om iets anders te vinden des te groter. Ik heb als overbrugging aan de band gewerkt, rekken gevuld en kussens gemaakt. Alle 3 zaken die ik niet graag deed, maar die er wel voor zorgden dat ik op eigen kracht in mijn gezin zijn onderhoud kon voorzien. Had ik op die momenten liever een andere job? Natuurlijk! Wou ik beter betaald zijn? Natuurlijk! Heb ik me in mijn situatie berust? Natuurlijk niet!
Ik ben absoluut voor de bescherming van werknemers, maar niet ten koste van alles. Vaste benoemingen bijv. leiden maar al te vaak tot profitariaat omdat mensen toch niet ontslagen kunnen worden. Een bedrijf dat aan het ondergaan is, krijgt een extra molensteen rond de nek door de kortzichtigheid van vakbonden die vooral zichzelf willen beschermen. Saneringen zijn nooit leuk en in sommige gevallen wss ronduit misdadig, maar als je bedrijven die het moelijk krijgen niet de kans geeft zich te herpakken dan zit iedereen zonder werk. En schaf dat brugpensioen af! Schandalig. Zorg dat die mensen bereid zijn om een andere job te leren of zelf iets uit de grond te stampen. Als je 50 bent, moet je ondertussen op je eigen benen kunnen staan en je leven kunnen sturen in de richting die je wil.
Het grote probleem is dat mensen te vastgeroest zijn: ze willen exact dezelfde job, voor exact dezelfde verloning (en liefst meer), etc… terwijl je op je 55ste meestal minder kosten hebt dan op je 25ste waar je aan kinderen en bijv een eigen huis begint. Toch houdt men vast aan het principe dat hoe ouder je bent, hoe meer je moet verdienen. Het klopt dat die mensen een goeie ervaring hebben opgebouwd in wat ze doen, maar op een gegeven moment zit je ook aan een platform en is je ervaring niet alles meer.
Het prachtige aan België is dat wanneer je het moeilijk krijgt er een opvangnet is (en dit moet er zijn!), het probleem is dat een net er is om je op te vangen, niet om er tot je sterft in te blijven liggen. Je hebt ook een verantwoordelijkheid naar de maatschappij die je ondersteunt en spijtig genoeg is dat iets wat door de vakbonden meer dan eens vergeten wordt.
26/05/2011 om 12:05
Best een interessante opinie, met interessante punten. Ik weet wel niet wat de conclusie moet zijn - ik merk hier alweer polarisatie in plaats van het broodnodige gesprek.
Eens goed objectief nagaan waarom die stageplaatsen er niet zijn? Even kijken hoe we iets kunnen doen aan werkloosheidsvallen? Nadenken hoe we de pensioenfactuur op andere manieren betaalbaar kunnen houden? Graag!
Ik hoop alleen niet dat het een discours wordt van “werkgevers moeten verplicht worden werk te geven”. Werkgevers oefenen een activiteit uit en hebben daarvoor personeel nodig. Daar moet een rendement in zitten - een personeelslid dat minder opbrengt dan hij of zij kost + overhead is in de meeste gevallen zinloos voor een bedrijf. “Opbrengen” is overigens niet alleen financieel. Het gaat erom hoe een werknemer waarde toevoegt en bijdraagt aan de activiteit. Dat is niet altijd monetair.
Werkgevers hoeven daar niet meteen rijk mee te worden, maar het moet wel de moeite blijven om die activiteit verder te zetten. Loonkosten en belastingen spelen dus zeker een rol. Ik denk eerlijk gezegd niet dat het een kwestie is van niet meer te willen betalen voor een werknemer, maar eerder van niet meer te kunnen betalen.
We kunnen allemaal blijven roepen dat de ene kant gelijk heeft en de andere niet, maar het brengt ons geen stap verder. Het debat ontwikkelen daarentegen zou ons allemaal veel inzicht en begrip bijbrengen. En misschien zelfs ook een consensus of een aanvaardbare richting. Maar het lijkt wel alsof dat in België de laatste jaren echt niet meer in de mode is.
26/05/2011 om 13:06
@ johan
1) … “Het aantal werknemers is enkel belangrijk als drukkingsmiddel om iets van de overheid gedaan te krijgen. Verder worden ze enkel als een vervelende kost beschouwd.”
gelooft u dat nu echt zelf ?
2) “De werklozen moeten geactiveerd worden. Dat is een eufimisme voor: Zij moeten verplicht worden om gelijk welke rotjob voor een hongerloon te aanvaarden. Wat is het recept?”
U kiest zelf om dit al een eufemisme te zien, gebaseerd op een aantal selectieve maatregelen. Er zijn ook andere maatregelen die sociaal wenselijker zijn om activering te stimuleren. Enkele voorbeelden:
- Na x aantal jaar een percentage van de uitkering verplicht investering in opleiding
- Als je na x jaar geen werk vindt, volgt er verplichte dienstverlening aan de gemeenschap (je krijgt dus niet ‘zomaar’ geld)
- …
3) “Wie gelooft er dat, als we morgen de pensioenleeftijd optrekken, dat plotseling jobs gaat opleveren?”
Het optrekken van de pensioenleeftijd is vooral gericht om het betaalbaar houden van het pensioenstelsel en gaat over solidariteit tussen generaties(welke generatie moet opdraaien voor de kosten), niet zozeer over het creëren van nieuwe jobs … ik zie niet vanwaar u dit haalt.
26/05/2011 om 14:07
ahja en ik denk ook dat het ronduit degoutant is dat werkgevers in belgiê zo slecht scoren op valk van opleiding en vorming op de werkvloer en permanent lopen te roepen dat het onderwijs dat maar moet doen… onderwijs dient om mensen klaar te maken om te leven, niet alleen om te werken aub. En aangezien onze lonen eigenlijk enkel daalden tegenover de dagdagelijkse kosten, moet iedereen nu met 2 gaan werken en heeft niemand eigenlijk nog tijd om zn kinderen op te voeden en wordt er nog meer in de schoenen van onderwijspersoneel geschoven…. Goed georganiseerd hoor…
=> PLAN: We drukken de lonen, zodat alle ouders moeten gaan werken en hun eigen kinderen niet meer kunnen leren wat leven is (bv kritisch naar media, werkgevers en rijkdom kijken)… dan moet de school dat maar doen… en dan roepen we dat de school eigenlijk kant-en-klare fabrieksonderdelen aka werknemers moet afleveren… zodat alles in het teken komt van winstmaximalisatie en de klok rond werken tot de dood… vermits ze nergens nog iets anders geleerd hebben, maken we zo een hele generatie dommerikken aan. Deal? Deal! …. einde Itinera-vergadering en nu geeft Albert Frere er ene!
26/05/2011 om 17:04
Ik treed de repliek van Johan aan zijn 3 voorgangers volledig bij. De voorstellen die de donkerblauwe wolven formuleren leiden ons regelrecht terug naar de 19 de eeuw. Een bloedbad zal minstens het gevolg zijn en het is zelfs niet zeker of Europa daarna nog bewoonbaar is. Ook wat de knelpuntberoepen aangaat heeft Johan gelijk: als de voorwaarden aantrekkelijk waren zouden er zelfs kandidaten opdagen die nu reeds werk hebben. Zij hebben (voorlopig ?) nog het voordeel die voorwaarden te kunnen toetsen aan hun huidige situatie. Er zijn wel arbeidsanalisten die klagen over het feit dat mensen die wel aan het werk zijn te goed beschermd zijn tegen ontslag en daardoor geen nieuwe uitdagingen aangaan. Mede door deze bescherming krijgen volgens hen de huidige werklozen minder kansen. De stelling is op zijn minst betwistbaar: misschien goed voor haantjes de voorsten, maar evengoed een nieuwe bron voor uitwassen die op termijn niet meer te bestrijden zijn. Vandaag nog laakte een van onze kranten het arrogante cowboygedrag van Ryanair. Enkele decenia geleden moest toenmalig US president Reagan zelfs een besparingsplan intrekken omdat dit anders tot honger zou geleid hebben voor een deel van de bevolking. Blijkbaar was dit ook voor hem een stap te ver, allicht omwille van het imago. Kortom, allemaal stof tot nadenken, ook voor de rechtervleugel.
De situatie is m.i. echter zo geëvolueerd dat werkgevers en vakbonden zich allebei in hun loopgraven hebben teruggetrokken en elkaar rauw lusten. Cru gesteld denken ze allebei over voldoende macht te beschikken om hun tegenstander a.h.w. “uit te roken”. Het doet minstens ethische vragen rijzen. Zonder mij illusies te maken is die inpasse alleen maar te doorbreken wanneer beide partijen de overheid als derde partner aanvaarden en meer dan alleen maar voor wat “financiële smering”, als die overheid daar al de middelen voor heeft. Het wereldgebeuren zal ons allicht dwingen een onderscheid te maken tussen werkzekerheid en jobzekerheid. Dit betekent meermaals van werkgever veranderen, crisis of niet. In grote bedrijven kan een en ander opgevangen worden door interne mutaties, maar voor KMO ’s is dat niet mogelijk. De analyse van Caroline Copers indachtig is het heel gevaarlijk dat allemaal aan de vrije markt over te laten. Bij het Renault dossier bv is destijds aan het licht gekomen dat er enkele gevallen zijn van mensen die n.a.v. hun ontslag noodgedwongen een ander job moesten zoeken en achteraf hebben toegegeven dat zij er beter van zijn geworden. Dit voorval bewijst 2 zaken: er zijn nog mogelijkheden om “zich te verbeteren” en er daardoor (via via) plaatsen vrijkomen voor werklozen (het zgn. schoorsteeneffect), maar het is - gelet op het gering aantal gunstige gevallen bij Renault - verkeerd daarvoor te rekenen op de vrije markt.
De overheid moet daarom een nieuwe rol op zich nemen: de arbeidsmarkt sturen, zonder natuurlijk Big Brother of head hunter te gaan spelen. Onder - uiteraard strikt ethische - voorwaarden zou de RVA/VDAB voor openstaande vacatures dan ook mensen kunnen zoeken die nu reeds werk hebben, maar alleen geen nieuwe stap aandurven, zelfs niet indien zij daardoor zouden kunnen werken in een functie die beter aansluit bij hun opleiding. Het biedt bovendien het voordeel dat jongeren een betere studiekeuze kunnen maken. Voortgaande op het gezwalp dat elk jaar plaats vindt inzake studiekeuzes doet de vraag rijzen of zij geen richting kiezen op basis van de arbeidsmarkt van dat ogenblik, terwijl die arbeidsmarkt er later helemaal anders kan uitzien. Door de mogelijkheid te voorzien hen via loopbaanbegeleiding te “draineren” naar functies die beter aansluiten bij hun opleiding zullen studiekeuzes meer gebeuren aan de hand van “waarvoor men in de wieg is gelegd”. Lange afwezigheid uit een bepaalde richting is zelfs niet onoverkomelijk. De weinige, maar zeer goede ervaring met de herintreders /sters in de verpleging heeft dat voldoende aangetoond: sommigen waren zelfs 20 jaar afwezig, tot de kinderen op eigen benen stonden. Toch wisten zij de draad na een korte opfrissingcursus weer op te nemen !
De vraag is tenslotte: hoe pak je dit nu het best aan ? Men moet natuurlijk ergens beginnen en dat kan het best door RVA/VDAB medewerkers op te leiden om hen daarna aanwezigheids- en/of inzagerecht te geven bij personeelsbeoordelingen. Hun rol moet wel beperkt blijven tot die van waarnemer, niet van bemiddelaar. Met de aldus verkregen informatie kan loopbaanbegeleiding van de grond geraken. Elke werknemer gedurende heel zijn / haar loopbaan volgen is allicht te hoog gegrepen en hoeft ook niet, maar een soort van nazorg aabieden bij mensen die pas ergens in dienst zijn moet toch kunnen. Zelfs als er een ontslag in de lucht hangt is het nog belangrijk dat de RVA/VDAB weet waarom iets verkeerd is gelopen en op basis van die kennis het begrip “passende betrekking” beter kan invullen. Ook bonafide werkgevers kunnen met zulk systeem hun voordeel doen, bv door een juister gebruik van de WIS computer en goede raadgevingen krijgen van de waarnemers waarvan hoger sprake. Hun vacatures worden dan misschien wel aantrekkelijk.
Mensen die vinden dat wanneer men op een bepaalde job is uitgekeken maar zelf initiatief moeten nemen voor een nieuwe uitdaging wil ik nog gelijk geven, maar dan nog is de vraag of deskundige hulp daarbij welkom is of de facto moet verboden worden.
26/05/2011 om 18:10
@ Wouter : Een netto inkomen van 24000 euro per jaar zal de werkgever inderdaad 53000 kosten, hoor. Dat is samengesteld uit 45000 euro bruto loon, zoals u aangeeft, maar - wat u blijkbaar vergeet - daar komen nog eens de patronale sociale bijdragen van ergens tussen 15 en 25% bovenop.
26/05/2011 om 20:09
Er zit héél wat waarheid in wat de heer Hans Becu zegt !
Maar ook veel jongeren doen dit al ! zoals ik zei hier boven geschreven , voor wergevers is het moeilijk betrouwbare en goede werknemers te vinden !
Voor vijftigplssers zoals ik die dan wel nog willen werken ondanks paar kwaaltjes ( door het harde werk vroeger op de fabrieken )
wij hadden toen de luxe niet van ophefmachines enz , onze rug werd niet gespaard , maar toch werk ik nog en goed ook !
Ben steeds op tijd en ben steeds bij de laatste weg !
Als je werkgever bent heb je normaal ook wat mensen kennis en kan je meestal ook zien wie het meent en wie niet , k zeg wel meestal !
Want idd er zijn reeds héél veel comedianten eerste klas !
De meesten willen verdienen zonder er iets voor te hoeven doen , we worden onderbetaald van lonen dat is ook waar !
Alles stijgt met euro s tegelijk , uitgenomen onze lonen !
Ik vind ; wie geen werk zoekt en geen sollicitaties kan voor leggen geen stempel !
Wie werkt zoekt en sollicitaties kan voor leggen en bewijzen , heeft recht op werkloosheid tot hij of zij , werk vind , als is het met de hulp van een trajectbegeleider van de VDAB ! heb ik ook gedaan en ik had rap werk ! al was het maar voor één jaar , ondertussen solliciteerde ik verder en kijk , nu heb ik een vaste job ! ik heb veel geluk gehad , want de moed zonk me ook al in de schoenen ,.
Ervaring is ook nodig , maar laat de mensen ze dan ook opdoen !
Ik ben vijftiger en heb heel wat sollicitaties gedaan , ik heb 6 maand gestempeld .
Vergeet zeker niet dat werknemers veeleisender zijn ! Maar ook dat begrijp ik , als men ziet wat sommige nog doen op hun werk !
Nu heb ik gelukkig werk gevonden , maar vijftig plussers zijn nog de goede werkers , de meesten van die mensen moesten nog op hun 14 gaan werken zoals ik , en weten wat werken is en inhoud !
Dat kan men nu van vele jongeren niet meer zeggen , ze kunnen niet zonder muziek in hun oren werken , ze kunnen niet zonder hun
gsm ke ! ze staan voordurend te smsen !
Klagen allemaal van rugpijn , tewijl ze nog nooit op een fabriek gestaan hebben om vijf uur in de morgend !
Beseffen niet dat het van het hangen is , en steeds zittend voor hun pc tot stuk in de nacht , waardoor ze dan nog steeds te laat of niet uitgeslapen op hun ” werk verschijnen !
Neem maar een vijftiger aan , zijn werk zal wel perfect gedaan worden neem dat maar van me aan !
Maar geef hen dan ook de kans , ook al hebben ze iets meer klachten van het werken vroeger , ze kunnen het nog altijd !
26/05/2011 om 20:36
@Hans Becu
als u zo over u werknemers denkt amaai salut leuke werksfeer daar bij u
26/05/2011 om 21:29
De discussie is volgens mij terug te brengen tot één enkele zin:
Voor de vakbond is een man (of vrouw) een man en voor de werkgever is er verschil tussen de ene man (vrouw) en de andere.
26/05/2011 om 21:39
Blij dat het zoveel reacties heeft losgemaakt. Moet ik daar ook nog eens allemaal op reageren?
@AVR
1. Dat geloof ik inderdaad echt. “Als we onze zin niet krijgen zijn er zoveel banen bedreigd.” Dat horen we toch ongeveer elke dag. Maar om garanties te geven als ze hun zin wel krijgen… Ho maar. Vraag het maar aan die van Opel Antwerpen of Ford Genk.
Misschien is het ook nog wel belangrijk aan de toog van de golfclub, waar men kan uitpakken met hoeveel mensen men “onder zich” heeft.
2. Opleiding kan je als werkzoekende nu al krijgen. Over die verplichte dienstverlening heb ik zo mijn idee. Een tijdje geleden deed het idee de ronde om in Antwerpen OCMW klanten in te schakelen om de stad proper te maken. Waarom neemt de stad die mensen niet gewoon in dienst? 2 problemen in 1 keer opgelost.
3. Om mensen langer te laten werken moet het werkvolume natuurlijk wel toenemen. Wat ga je die anders laten doen? Dat bedrijven al eens beginnen met mensen tot hun 65 in dienst te houden. Ik heb me er al lang bij neergelegd dat ik tot 65 zal werken. En het kan me eigenlijk niets schelen.
@Yeron
Men hoort het wel meer. De omgekeerde loonpiramide. Jonge mensen hebben het geld harder nodig dan de ouderen. En dat is ongetwijfeld waar. Maar laat je niets wijsmaken. Het resultaat zal zijn dat jonge mensen nog altijd even weinig verdienen want zij missen ervaring. En de ouderen gaan ook minder verdienen want zij hebben het niet meer nodig. De piramide zal niet omgekeerd worden. Hij zal enkel bovenaan even smal gemaakt worden als onderaan.
Bovendien is een job voor het leven niet meer van deze tijd. Mensen moeten regelmatig eens van job veranderen. Liefst ook niet te honkvast zijn. Je moet al eens verder dan de kerktoren durven kijken. Waarom niet ergens anders binnen of desnoods buiten de EU? Klinkt allemaal erg uitdagend en avontuurlijk. ‘t Zou uit de Flair kunnen komen. Maar ondertussen worden we wel (fiscaal) aangemoedigd om een huis te kopen. (De beste bescherming tegen armoede op je oude dag…) Dat huis moeten we dan maar elke paar jaar opnieuw van de hand doen? Of hoe zien ze dat? En hoe doe je dat met schoolgaande kinderen?
@Marc Leys
U hebt daar ongetwijfeld op een aantal punten gelijk. En een werkloze Roemeen of Chinees is niet minder erg dan een werkloze Belg. Maar er zit ook best nogal wat stemmingmakerij tussen als bedrijven weer eens zeggen dat het water hun hier aan de lippen staat en dat ze gaan verhuizen als het niet snel betert. Een groot aantal bedrijven dreigt daar al 20 jaar mee. Het feit dat ze het nog niet gedaan hebben zal wel niet zonder reden zijn. En ondertussen rijden ze elke avond terug in hun Mercedes of BMW naar hun villa in Brasschaat of Keerbergen. Ik krijg er de tranen van in mijn ogen.
@Johan B
Het zal je wellicht verbazen, maar ik werk niet voor de vakbond en ook niet voor de overheid. Ik werk voor een bedrijf dat mij steeds voor langere of kortere tijd bij klanten detacheert. Zowel mijn baas als de klant heeft onlangs bevestigd dat ze heel tevreden over mij zijn. Met mijn motivatie is dus niets aan de hand. Maar ik besef maar al te goed dat niet iedereen even veel geluk heeft als ik. En bovendien garandeert niemand mij dat ik de rest van mijn leven geluk zal blijven hebben. Ik hoop dan dat ik dan ook zal kunnen rekenen op een beetje mededogen. Blijkbaar is niet iedereen bereid om dat te geven. (En je moet je nu niet meteen aangesproken voelen)
Wat die McDonalds jobs betreft: Ik hoor voorzitters van allerhande patroonsorganisaties met de regelmaat van de klok zeggen dat er nog zoveel jobs zijn die niet ingevuld geraken. Ik denk echter niet dat ze hun schoolverlatende zonen en dochters de raad geven om eens bij een schoonmaakfirma of een taverne te gaan solliciteren omdat daar nog zoveel openstaande vacatures zijn. Succes verzekerd nochtans.
Wat uw sociale bescherming betreft: Voor mijn part mogen zelfstandigen dezelfde bescherming genieten. Maar zijn ze bereid om daarvoor dezelfde 13,01% aan sociale bijdragen te betalen? Ik geloof het niet.
En nu nog even in het algemeen:
- Een aantal jaren geleden had Zwan (Struyck Foods) het volgende lumineuze idee: We ontslaan een aantal medewerkers. Ondertussen halen we een aantal Polen naar hier die we in een bungalowpark huisvesten, en die kunnen dan het werk van die ontslagen werknemers veel goedkoper doen. Pech natuurlijk want de mannen en de vrouwen van Zwan, die kunnen er wat van. Bedrijf platgelegd. Algemene verontwaardiging in de media. Maar geen woord van Unizo, het VBO en alle andere organisaties. Die vonden dat wel een interessant experiment. Moest het gelukt zijn, ze zouden het met plezier promoten bij hun leden.
- 20 jaar geleden werd Anthony De Clerck ontvoerd. Dat wens je natuurlijk niemand toe. Op dat moment was zowat elke politieagent en rijkswachter in Belgie op zoek naar die jongen. (Als je dat vergelijkt met wat ze voor andere vermiste kinderen hebben gedaan…) Maar bon, alles redelijk goed afgelopen. Het heeft de de politiediensten heel wat werk, en de staat dus heel wat geld gekost. En wat doen Jan en Martine De Clerck uit dankbaarheid? Zij lichten diezelfde staat schaamteloos op. En wat krijgen we te horen als er een boete dreigt? “Ja maar pas op hee. Wij kunnen dat niet betalen. En we stellen zoveel mensen te werk. Wij gaan Domo moeten sluiten.” Sluiten? Dat denk ik niet, maar verkopen misschien wel. Maar ze hebben toch maar een “regeling” getroffen met de overheid…
- Het is duidelijk dat beroepsdoppers aangepakt moeten worden. Het is nogal wiedes dat diegene die het sociale systeem beduvelt duidelijk gemaakt moet worden dat dat niet ongestraft kan. Maar als bedrijven zich op het randje van de wet begeven heet dat “winstmaximalisatie” of “fiscale spitstechnologie”. Bij de kleine man heet dat “profitariaat” en “misbruik”.
Bedrijven misbruiken, onder andere, de notionele interestaftrek ook schaamteloos. Zij peuteren ook allerlei subsidies los die ze eigenlijk niet zouden moeten krijgen. Ik denk maar aan een tegemoetkoming om afval te sorteren. U en ik doen dat omdat het goedkoper uitvalt dan alles in 1 zak te stoppen. Bij bedrijven is dat om een of andere reden duurder…
Dit alles om aan te tonen dat je ook best wat kritischer mag zijn voor het bedrijfsleven. Dat zijn echt niet het clubje filantropen waarvoor ze zich graag uitgeven. Je moet ze niet zonder nadenken naar de mond praten. En de vakbonden zijn niet automatisch de grote vijanden omdat het nu eenmaal bon ton is om ze op hun kap te zitten. Als bedrijven of bedrijfssectoren zich verenigen om hun stem luider te laten klinken vindt iedereen dat normaal. Ook al zeggen ze soms bedenkelijke dingen. Als werknemers zich verenigen om zich beter staande te kunnen houden dan zijn dat communistische extremisten. Mag het een beetje minder zijn a.u.b.?
27/05/2011 om 00:02
Beste mensen,
hetgeen wat mij sterk verontrust, is het feit dat de allochtone gemeenschap het vandaag nog altijd heel moeilijk heeft om aan een deftige job te geraken. Ik ben hieromtrent geen expert, maar dit zal zeker heel wat te maken hebben de lage doorstroming van allochtone jongeren naar het hoger onderwijs, maar zeker ook met de discriminatie die er vandaag de dag nog steeds bestaat bij op de arbeidsmarkt. Verschillende studies tonen aan dat allochtonen veel minder snel aan een job geraken. Zo is er een studie die dezelfde CV’s verstuurden, maar op de ene CV stond een Belgische naam, en op de andere een Buitenlands klinkende naam. De laatste groep van CV’s werden systematisch en significant minder uitgenodigd op gesprek! desalniettemin ze dezelfde CV hadden! en de CV screening is dan nog maar de eerste stap in een selectieprocedure!
Ik veronderstel dat iedere weldenkende mens zich ervan bewust is dat integratie gewenst is voor beide partijen, maar daar hoort uiteraard een deftige job bij.
Ik denk dat we echt meer moeite moeten doen om de nieuwe Belgen aan een job te helpen. Hoe we dit moeten doen, daar spreek ik me niet over uit, ik ben immers geen expert, maar ik wou dit probleem toch nog eens aankaarten. Het kan niet zijn dat in een prachtig land zoals België er zo’n grote bevolkingsgroep uit de boot valt. En ik herhaal: het is in IEDERS belang dat hieromtrent meer inspanningen worden gedaan!
27/05/2011 om 10:19
@ K.D.
ik heb die getallen vorige week nog al eens zien opduiken en toen werden deze voorgesteld als zijnde het bruto jaarloon en netto jaarloon. Er werd niet gezegd dat het ene de totale loonkost voor de werkgever was en het andere het netto jaarloon. Dit blijkt ook niet duidelijk uit de stelling van Philippe.
Ik had trouwens eerst rekening gehouden met die werkgeversbijdrage van 24,79%, maar dan kwam ik op 54.670 € uit, hetgeen dan weer veel groter is dan het door Philippe gemelde getal.
Dit gezegd zijnde; een bruto maandloon van 3.320€ is meer dan gemiddeld; daar kunnen velen enkel van dromen… Hoeveel werkende mensen hebben er niet een bruto jaarloon van 24.000 € of minder ?
27/05/2011 om 10:53
@jeroen de meersman
Wil U wel eens volledig lezen wat ik heb geschreven vooraleer selectief te oordelen, en lees ook de reaktie van Leona op mijn posting.
28/05/2011 om 18:51
Alle neoliberale retoriek ten spijt blijft het om achterover te vallen dat sommige werkgevers enerzijds klagen dat er geen gekwalificeerd personeel te vinden is, maar anderzijds nog niet eens de moeite doen om te antwoorden als er iemand zonder ervaring vraagt om een job; of nog, wanneer een ervaren vijftigplusser dat doet..
In hun ideale wereld betaalt hun concurrent de opleiding van hun werkvolk, de overheid het vervangingsinkomen van 50plussers, en het personeel de belastingen. En zij nemen de winst.
Voor wat hoort wat. Er zijn werklozen (dus geen gebrek aan arbeidskrachten), er zijn vacatures (dus geen gebrek aan winst of uitbreidingsmogelijkheden). Leid maar op naar believen.