De aanbevelingen van de Europese commissie over het Belgische hervormings- en stabiliteitsprogramma zijn sinds vorige week binnen. Die zeggen spijtig genoeg meer over Europa dan over België. Ze bevestigen immers vooral dat het met Europa de verkeerde kant op gaat. Zeker als je het Belgische rapport samen leest met de aanbevelingen naar de andere landen. Dan vallen vooral vijf obsessies op: budgettaire sanering aan de uitgavenkant, decentralisatie van het loonoverleg, herziening van de indexkoppeling waar deze bestaat (ook in Spanje, Cyprus en Malta; alleen Luxemburg wordt merkwaardigerwijs ontzien), afbouw van vervroegde uittrederegelingen en optrekking van de wettelijke pensioenleeftijd.
Saneren aan de uitgavenkant
Erger, de Europese Raad van Staatshoofden, die onder leiding van Herman Van Rompuy vorig jaar nog met een ambitieuze armoededoelstelling had beoogd wat evenwicht te brengen in Europa 2020, wordt in zijn gezicht uitgelachen. Met name door landen als Duitsland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk, die in hun hervormingsprogramma provocerend zwakke doelstellingen inzake armoede en uitsluiting vooropstellen.
En door de Europese Commissie zelf, die het vertikt daar enige opmerking over te maken. Erger, die door de zware nadruk op besparingen aan de uitgavenkant (andere dan investeringen) alleen maar lijkt aan te sturen op een afbouw van de sociale bescherming en dus op meer armoede en meer uitsluiting.
Belastingtaboe
Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de aanbevelingen van de Europese commissie in België bijzonder veel bijval kregen van de onafhankelijke denktanks, van de werkgeversorganisaties, van de rechtse partijen en van de rechtervleugels in de centrumpartijen. Want ze zien in de aanbevelingen hun grote gelijk bevestigd dat het in België alleen maar goed komt met een sanering die vooral de uitgaven viseert. En trekken er zich in één beweging aan op om maar ineens te pleiten voor een sanering die alleen maar de uitgaven viseert, dus met een taboe rond nieuwe inkomsten.
Tot voor enkele dagen merkte je in de respectieve opstellingen nog enige nuance. Het VBO zag 20% van nieuwe inkomsten komen. N-VA zelfs 30%. Alleen CD&V leek laatst, met de 5% van Hendrik Bogaert, nuance te missen. Maar met de oekaze van de Europese Commissie is het hek nu wel helemaal van de dam: hak er lustig op los in de uitgaven. Met op kop Alexander De Croo, die nu ineens beweert geen enkele belastingverhoging meer te aanvaarden. En het VBO, dat de optrekking van de wettelijke pensioenleeftijd dan toch een zaak van staatsbelang vindt (vorig jaar heette het nog dat dit geen prioriteit was). En op dat elan doorgaat om maar ineens ook de verlofregelingen tijdens de loopbaan op de schop te nemen.
Sterke schouders ontzien
Moet je nu schrik voor hebben voor een sanering aan de uitgavenkant, sust de altijd beminnelijke professor Wim Moesen. Want je komt al zeer ver als je de uitgaven alleen maar de indexering laat volgen. Er komt dan wel niks bij. Maar er gaat ook niks af. En intussen stijgen, door de groei, de inkomsten. Zodat je zonder veel moeite het gat dichtrijdt. Ik versimpel wat, maar dat is de boodschap die blijft hangen, de illusie van een pijnloze bevalling. Zo simpel is het uiteraard niet. En dat zal Moesen ook wel niet ontkennen. Omdat je een reeks uitgaven simpelweg niet binnen een loutere indexering kunt prangen. Omwille van demografische ontwikkelingen: pensioenen, gezondheidszorgen, bejaardenvoorzieningen…. Omwille van de uitdagingen inzake milieu en klimaat. Omwille van acute noden vandaag: de modernisering van de gevangenissen, de brandweerhervorming , wachtlijsten voor gehandicapten, investeringen in mobiliteit… Met bovenop nog de gestegen rentelasten en het bijzonder zware risico op verdere stijgingen. Plus de extra kosten die voortvloeien uit de vermenigvuldiging van instellingen ingevolge een nieuwe staatshervorming.
Al die uitgavenstijgingen boven index moet je dus elders compenseren. En dat op een zeer beperkt speelveld. Een speelveld dat intussen zorgvuldig wordt afgebakend door de rabiate tegenstanders van nieuwe inkomsten: welvaartsvastheid, werkloosheids- en wachtuitkeringen, brugpensioenen, tijdkrediet en loopbaanonderbreking,… En wanneer doordringt dat Gewesten en Gemeenschappen ook hun deel van de besparing moeten ophoesten, zal daar een selectie van andere pijnlijke dossiers bijkomen: in het arbeidsmarktbeleid, in welzijn en cultuur, in onderwijs en volwasseneneducatie ook…
Een sanering die op zo een manier ingevuld wordt, zal bijzonder pijnlijk zijn. Ten eerste omdat je op dat beperkte speelveld diep moet snijden om de budgettaire doelstellingen te halen. Ten tweede omdat je vooral raakt aan de burgers die meest baat hebben bij die collectieve voorzieningen. En dat zijn doorgaans niet de sterkste schouders. Nu, dat is wat de tegenstanders van nieuwe inkomsten ook beogen. Dat hun achterban van sterke schouders zoveel mogelijk wordt ontzien. Het focussen van de uitgavenkant moet je vooral vanuit dat oogpunt zien.
Marges voor nieuwe inkomsten
En net zo moet je de voorstellen vanuit de arbeidersbeweging inzake nieuwe inkomsten bekijken. Niet om elk debat over uitgavenbeheersing uit de weg te gaan. Wel om meer rechtvaardigheid in de sanering te krijgen. En ons herverdelend sociaal model niet al te veel averij te laten oplopen. Al moet je ook voor de inkomstenkant beseffen dat het speelveld beperkt is, door de hoge belastingdruk, in het bijzonder de hoge lasten op arbeid. Maar precies dat daagt uit om creatief te zoeken waar er wel marge is.
Al moet je die marge ook niet ver gaan zoeken. De liefhebbers van het hakmes hebben ze reeds in een zeldzame vlaag van nuance op een presenteerblaadje aangeboden.
Zie bijvoorbeeld Geert Noels in een vrije tribune in De Standaard. Wie verder las dan de botte en onnauwkeurige argumentatie tegen de ACV-waarschuwingen voor de verafgoding van het Duitse model, kon in het laatste deel bijzonder veel inspiratie uit putten voor nieuwe inkomsten. Ik citeer even. “Waarom staan we een parallel circuit van vzw’s toe in dit land?” Ik neem aan dat hij de fiscale en sociale fraude via allerlei nep-vzw’s bedoelt. Inderdaad een mogelijke inkomstenbron. “Waarom zoveel ondoorzichtigheid en oneigenlijk gebruik van de notionele interesten?” Als Noels het al zegt. “Iedereen heeft in dit land zijn toegestane ontduiking: er zijn meer vrijgestelde spaarboekjes dan belastingplichtigen, Luxemburgse bevek’s mogen legaal de roerende voorheffing ontwijken.” Werd al niet lang geleden beslist dat het opdelen van spaargeld over meerdere spaarboekjes moest worden tegengegaan? Wat stond de uitvoering dan in de weg? En die ontwijking via bevek’s? Wel, aanvaard dan dat er eindelijk een voldragen meerwaardebelasting komt. “Als bedrijven slechts 15 procent belastingen betalen, waarom verbergen we dat, in plaats van er wereldwijd reclame mee te maken? Al de aftrekposten, de achterdeurtjes en de complexe fiscaliteit verlammen vooral de controle.” Groot gelijk. Laat ons al die aftrekposten en achterpoortjes eens tegen het licht houden.
Of neem het recente rapport van Nationale Bank over de alternatieve financiering van de sociale zekerheid. Ook al een onverdachte bron, want ze werd onder Luc Coene plotsklaps voorstander van de harde lijn van sanering aan de uitgavenkant alleen. Diezelfde Bank nochtans merkte laatst op, dat een derde van de dividenden op aandelen slechts aan 15 % wordt getaxeerd. Dit is internationaal bekeken “veeleer aan de onderkant van de vork”.
En ook: ”Wanneer wordt gekeken naar de heffingen op de interesten uit overheidsobligaties, dan blijkt dat het systeem van een bevrijdende roerende voorheffing van 15% in België ook aan de lage kant is in vergelijking met de andere landen”. En nog: “Uit de vergelijking voor de twee voornaamste inkomstencategorieën uit roerende goederen, namelijk dividenden en interesten, komt naar voren dat deze inkomsten in België tegen een gemiddeld tot lager dan gemiddeld tarief worden belast“. En kers op de taart: “Daarnaast is een opvallende afwezige in België een algemene heffing op meerwaarden. Met uitzondering van onder meer als speculatief bestempelde transacties inzake onroerende goederen, worden meerwaarden in België niet belast”. Nochtans te bekijken, want: “Dit heeft als voordeel dat het belastingsysteem veel neutraler is ten opzichte van de precieze vorm van vermogensaangroei”.
Of neem de genuanceerde verklaringen van nog geen jaar geleden van Rudi Thomaes van het VBO: “Zelfs een vermogenswinstbelasting is bespreekbaar op voorwaarde dat de methode om het (onroerend) vermogen te berekenen op punt wordt gesteld“. En hij voegde toen toe ook geen bezwaar tegen een verhoging van de roerende voorheffing te hebben.
Tekent zich daar dan geen marsrichting af? Met een harmonisering, naar boven, van de roerende voorheffing? Met een voldragen meerwaardebelasting? Met het dichten van lekkage via de notionele intresten, zonder het kind met het badwater te moeten weggooien? Met een grondige rantsoenering, vanuit het oogpunt van zowel doelmatigheid als rechtvaardigheid, van alle andere fiscale uitgaven? Voeg daar nog eens bij wat eigen Europese inkomsten via een taks op financiële transacties en vliegtaks (rekeningvliegen, noemt Moesen het) aan minderafdrachten aan Europa kan opleveren, en je komt al een eind weg. Voeg daarbij nog een actieve strijd tegen de fiscale fraude (de parlementaire commissie over de grote fraudedossiers heeft de pap in de mond gegeven), tegen de sociale fraude en tegen de ontwijking van personenbelasting en sociale bijdragen via vennootschappen en je komt nog verder.
Dat alles zal ook pijn doen. Maar de sterkste schouders wat meer. En dus wat minder aan de middengroepen en de zwakste schouders. En daarom ook wat minder aan het solidaire samenleven.
Chris Serroyen - Hoofd ACV-studiedienst
@Allen: reageren op dit bericht impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums, lees ze dus - mod
15/06/2011 om 12:40
Graag vernam ik eens van welk financieel inkomen men wordt gerekend tot de sterkste schouders, dit is op vandaag zo’n vaag begrip!
15/06/2011 om 13:37
Geachte Heer Serroyen,
Uw beginstellingname “Ze bevestigen immers dat het met Europa de verkeerde kant op gaat” is principieel fout en dit wordt helaas door de feiten bevestigd, we kunnen vandaag alleen constateren “dat het met België de verkeerde kant op gaat” met een torenhoge staatschuld, de hoogste belastinggraad, een uit zijn voegen barstend staatsapparaat, de laagste pensioenen en een overduidelijk competiviteitsnadeel ten opzichte van de ons omringende landen met onze vakbonden als molensteen rond de nek van de drenkeling die weldra in de Aegeische Zee zal verdrinken.
15/06/2011 om 13:40
Een Vlaamse partij die dat in wetsontwerpen uitschrijft en VLD, NVA, PS, Ecolo en CDH daarvan overtuigt zou zeer welkom zijn. Maar ja CD&V was Vlaams nooit een betrouwbare partij. Net als de voormalige SP waar CVP decenialang mee in de regering zat. Om samen de zowel staatkundige als sociaaleconomische warboel waar we nu mee zitten te organiseren.
En dat terwijl het de Vlaamse ‘boeren’ en ‘knechten’ en arbeiders waren die mee door de lafheid van die 2 partijen (of was het hebzucht) wel moesten verfransen om het sociaal beter te hebben.
Leuven de katholieke (CVP) universiteit is dankzij jullie pas in 1970 vervlaamst samen met faciliteiten voor de Franstalige bourgeoisie rond Brussel.
Dank u ACV
15/06/2011 om 14:03
Misschien moet Europa eerst is in eigen hart kijken en zelf het goede voorbeeld nemen. Hoog tijd dat de EC efficiënter wordt en zichzelf geen super hoge lonen uitkeert, dure consulting gebruikt, onnodige vertalingen/verhuis etc… Dan hebben ze waarschijnlijk het recht om te spreken.
Niet dat ik denk dat Belgie met 80% minder kan
15/06/2011 om 15:33
Leuke opinie met veel “stof” tot nadenken én een eerste “andere” geluidje dan wat totnogtoe door de neo-liberale klasse in onze maag wordt gespiest …. hopelijk “hoort” ook de CD&V een dergelijke oproep van solidariteit en gezamenlijke besparingen over alle grenzen heen ….
Wat echter in uw analyse niet aan bod komt is het aspekt van de groei, van de visie, van de vooruitziendheid en progressieve mogelijkheden die men ook kan creëeren met een radicale ommezwaai naar levenswijze, voorzieningen (elektriciteit) en herverdeling van de kleinere koek door een positief projekt ….
Als men de “gewone” man geen vooruitzichten kan bieden, dan is de democratie zo goed als dood!
15/06/2011 om 16:34
Heel goed gezien van de heer Serroyen. N-VA, CD&V en Open Vld ontzien de sterkste schouders en willen de lagere klasse en de middenklasse laten opdraaien voor de besparingen. Hoe durven die nog te beweren dat ze opkomen voor de gewone Vlaming?
15/06/2011 om 18:05
Sommigen vinden het blijkbaar bon ton van steeds maar naar het verleden te moeten wijzen waarmede zij dan ook de klassieke stok vinden om de hond te gaan slaan.Ons sociaal model dat uniek is in de wereld begint men dan maar aan te vallen en in twijfel te trekken. Het gezegde dat een vet varken zelden ziet dat een mager varken ook honger heeft is hier meer dan ooit van toepassing. Solidazir zijn met de zwakkeren in onze maatschapppij is er bij sommigen al lang niet meer bij. Ikke en de rest kan stikken is nu meer en meer de slogan aan het worden. Dat kooken geld kost is voor sommigen niet te begrijpen. Tot de dag komt dat men ziek valt. invalide word. grote tengslag kent in je leven of door omstandigheden volledig afhankelijk gaat worden van derden. Om nog te zwijgen over de dag dat je op oudere leeftijd u werk verliest en nog met kinderen zit die aan unief of hoge school studeren. Wanneer je dan in die mizerieboot terecht komt dan besef je pas hoe content men mag zijn dat er hier nog zo iets bestaat dat sociale zekerheid noemt. En waar iedereen van ons beroep kan op doen. Dat sommigen hier er geen graten in zien van heel dat systeem in vraag te gaan stellen daar kan ik met de beste wil van de wereld niet bij. Ik krijg meer en meer de indruk dat de vlaamse bevolking het zo goed hebben dat er velen zijn die hun welstand niet bedreigd willen zien door zich te moeten solidair verklaren met diegenen die door tegenslag of wat dan ook het heel wat moeilijker hebben om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen.
15/06/2011 om 18:12
Indien U mij toestaat gaarne de volgende opmerkingen:
1. Onze staatsschuld die met 100% GDP al veel hoger is dan de max. norm van Maastricht (60%) neemt nog dagelijks toe met een begrotingstekort van “slechts” zo’n 4%. De schrijver kan smalen over Duitsland en Nederland, maar daar doet men tenminste iets. Premier Rutte zei: “Onze staatsschuld nam met 10 millioen per dag toe. Dat moeten wij stoppen!!!
2. Hoe stopt men dit? Wel, de standaard-oplossing was altijd het verhogen van allerlei belastingen en accijnzen en doorgaan met uitgeven. Het beroerde is echter dat de belastingen en accijnzen nauwelijks nog hoger opgeschroefd kunnen worden. We hebben nu al een kapitaalvlucht van komsa, maar dat kapitaal moet wel de noodzakelijke arbeidsplaatsen scheppen.
3. Dan komen we aan het heetste hangijzer: “Minder uitgeven”. Iedereen moet minder uitgeven behalve ikke! We moeten solidair besparen, dat is nog meer kapitaal en kunde het land uitjagen. Het is nu eenmaal een wet van Meden en Perzen dat als je meer kan je ook meer verdient! Wanneer we die sterke schouders al maar voller laden en ook daar zijn we reeds bij meer dan het maximum, zijn die mensen Goddank slim genoeg weg te gaan met medeneming van hun kapitaal en kennis. Kunt U mij in alle gemoede zeggen, waarom iemand die ongetrouwd is, elke avond alleen thuiskomt, alleen naar de TV kijkt en alleen al het huiswerk doet en z’n baan. Waarom moet zo iemand meer belasting betalen dan een getrouwd (of wettelijk samenlevend stel) die het (naar ik hoop) veel gezelliger hebben? Solidariteit, waarmee??
4. Waarom staat er in dit land een straf op hard werken? Van die harde werkers moeten we het hebben en niet van die lanterfanters, waarmede we zo nodig solidair zouden moeten zijn.
5. Minder uitgeven betekent geen lastenverhoging, maar precies wat het woord zegt: “Minder uitgeven”! In Belgie hebben we dat op dit moment nog gemakkelijk, wanneer we dat idiote gewestencircus met zijn 62 + ministers en hun hele aanhang en kosten zouden opruimen. Verder zijn er nog meerdere zaken waar we zonder de bevolking te treffen het mes stevig in kunnen zetten zoals het volslagen falende vreemdelingenbeleid, alle subsidie aan religieuze genootdchappen en hun lege kerken, het ambtenaren- en levensgrote postjes apparaat, wat postjes crieeert, wanneer een politiechef zich misdragen heeft en gemeenschapsgeld vrijelijk heeft opgesoupeerd. Naar men zegt (ik weet niet of het waar is) de 30% meer ambtenaren in Wallonie. Brussel herorganiseren met een burgermeester i.p.v. die hele hotch-potch die het nu is en alleen maar ruzie geeft enz.. enz.
Facit: Wanneer de schrijver zich dus zorgen maakt over het solidair besparen, zouden hij en zijn organisatie zich eerst eens zorgen moeten maken omtrent de uitgavenkant, dan kunnen we Belgie als land heel misschien nog redden.
15/06/2011 om 20:14
Ik sluit me aan bij verschaeken jeff
@verschaeken jeff
zeer goed gesteld; als je bijna iedereen die boven het minimumloon verdient (én aangegeven) al als beter begoed gaat beschouwen… het is ook zo dat meer en meer getalenteerde jongeren “zachte” studierichtingen kiezen omdat ze geen zin hebben om hun kl**** uit te wringen om daarna alles aan de staat te betalen, en diegenen die écht meer verdienen die zijn bijna allen “expat’s” of iets dergelijks… het valt ook op dat er meer en meer Nederlandse managers komen, die hebben een gunstiger systeem..
Dus bij wie wil men in godesnaam het geld gaan halen??? De belastingen worden nu al schandalig soft toegepast, maar dat is niet uit laksheid, dat is bewust omdat die anders ofwel wég zijn ofwel sluiten wegens genekt door buitenlandse concurrentie.
Als er ruimte is voor belastingen doe dat dan, maar volgens ons ga je daar minder inkomsten uit genereren. Er bestaat een tabel waaruit blijkt dat als je vanop een zeker hoogte nog eens de belastingen verhoogt dat die dan minder beginnen op te brengen, omdat de mensen dan beginnen te bezuinigen op het belaste product.. Wat voor zin heeft het dan om nog te belasten, aan de andere kant, als je aan het geld van de superrijken kan…. Be my guest.. maar ga dan ook een resultaatsverbintenis aan; als het niet lukt (en écht geinde belastingen hé kameraad geen aangiften die toch niet betaald worden) snij dan in de uitkeringen..
je moet eens met een belastingscontroleur praten…..
marc
Marc
15/06/2011 om 20:40
Ik denk dat C Serroyen spijkers met koppen slaat. Fiscaliteit, met name een eerlijke, is een groot deel van de oplossing. Als iedereen fair zijn deel betaalt, ziet de toekomst er waarschijnlijk veel rooskleuriger uit. Want de Belgische belastingdruk mag dan hoog zijn, eerlijk verdeeld is hij niet. Nu zijn er te veel legale achterpoorten voor bedrijven en personen met een groot vermogen. Om van de echte fraude nog niet te spreken.
En nee, we moeten ze niet wegbelasten, gewoon een eerlijke rekening presenteren. Net zoals ik die ieder jaar krijg.
15/06/2011 om 21:28
Deze voorstellen zien er op het eerste gezicht goed uit maar dit zal alleen maar leiden naar meer profitariaat. Zeg nu zelf: als je gans je leven gewerkt en gespaard hebt en een eigen huis en wat spaarcentjes hebt, dan ga je toch middeltjes zoeken omdat je niet alles in rook (lees:belastingen) ziet opgaan. Een voorbeeld? een 65+er zal zijn huis verkopen en braafjes de belasting op de meerwaarde betalen maar met zijn pensioentje heeft hij onmiddellijk recht op een sociale woning aan een lage huurprijs. Gedaan met onderhoudswerken aan het huis, gedaan met er voor te zorgen dat het huis niet vervalt enz. Als hij ook zijn vermogen (spaarcentjes) wegschenkt aan zijn kinderen kan hij nog beroep doen op allerhande sociale voordelen. waarom ook niet alles door deuren en ramen gooien en dan naar het ocmw? Een goede zet van vadertje staat? Vergeet het maar. Zolang werken en sparen niet gestimuleerd worden zal de staatskas altijd meer uitgeven aan sociale voorzieningen dan er inkomsten zijn via nieuwe belastingen. België (Vlaanderen) is welvarend geworden door arbeid en zal verarmen door het steeds maar erger wordend profitariaat. Als daar niet in gesnoeid wordt, heeft geen enkele belastingverhoging zin.
15/06/2011 om 22:37
men zit altijd bezig over het concurrentienadeel en die molensteen van vakbonden, maar men gaat wel aan het feit voorbij dat onze economie de economisch crisis beter heeft doorstaan dan de meeste andere landen en dat onze economische groei even hoog is als Duitsland dus dat valt dan toch goed mee.
Bizar is ook dat men altijd is gekant tegen de vakbonden aan werknemerszijden en dat men diezelfde kritiek niet hoort aan de vakbonden aan de werkgeverszijde nl. VBO, UNIZO en VOKA
15/06/2011 om 23:25
Er zijn teveel sociale aberraties in het systeem dat ons Belgisch sociaal-economisch model gewoon naar de verdoemenis gaat. Als men aan socialistische kant niet inziet dat steeds maar aanbieden van sociale opvangnetten zonder de vraag te stellen of het wel helpt zijn we ten dode opgeschreven. En wij daarmee bedoel ik de hardwerkende, goedbedoelende en braafjes betalende middenklasse. Zolang het maatschappelijk aanvaard kan worden om op grote schaal in het zwart bij te verdienen zijn we de wortels van een mogelijk gezonde boom aan het kapothakken.
Ik zal een voorbeeld geven: een moeder uit het Gentse, begin 40 heeft vijf kinderen bij drie verschillende vaders. Alledrie de vaders zijn overleden. De eerste twee door overdreven alcoholgebruik en de derde door fataal druggebruik. Deze dame die steeds maar sociaal onaanvaardbaar gedrag vertoont krijgt zomaar eventjes 3000 euro netto/maand aan sociale uitkeringen. Aangezien ze weduwe is hoeft ze zelfs maar 50% te werken voor voltijds betaald te worden. Moesten die kinderen van haar er baat bij hebben was dat nog geen weggegooid geld geweest. Maar zelfs dat is er niet bij, deze dame kan niet toekomen met dit bedrag en de kinderen worden vaak emotioneel verwaarloosd. Dit is maar één vb en ik ken er vele tientallen.
Een op het eerste zicht zeer sociaal en performant systeem voor het beschermen van weduwen en wezen wordt hier op beestachtige wijze misbruikt zonder dat er een deftige opvolging is, laat staan een deftige en eerlijke begeleiding al dan niet met gevolgen bij fout gedrag dat steeds terugkeert.
Een zogezegde kerel van 37 jaar die invaliditeitsuitkering krijgt, werkt in de bouw voor meer dan 3000 euro in het zwart bij.
En zo zijn er tientallen gevallen alleen van waar ik weet van heb. Er zijn er vele duizenden.
We moeten serieus blijven he, zo kan dat echt niet langer. Ik betaal graag belastingen en ik mor wel als het wat teveel is. Maar dan toch tenminste voor degenen die het echt nodig hebben én vooral verdienen.
Want daar gaat het voor mij echt wel om in deze huidige Belgische maatschappij. Iedereen, jong én oud, heeft de mond vol van persoonlijke vrijheid maar het woordje verantwoordelijkheid is vaak heel ver te zoeken. Integendeel, de schuld in iemand anders schoenen schuiven, kafferen op vreemdelingen en ander geprofiteer maar de Vlaming die schoon zijn geld opstrijkt van slechte woningen die mag gewoon zijn gangetje gaan.
Het wordt tijd dat men beseft dat vrijheid altijd gepaard gaat met verantwoordelijkheidszin én fatsoen.
Bovendien is het grootste probleem in België wat de index betreft de energieprijzen die exuberrant groeien. De hele politieke klasse van extreem links tot extreem rechts heeft in deze gefaald om daartegen écht te reageren, laat staan voorstellen in te dienen die al gerealiseerd werden. Waarom moeten wij het meest betalen voor bezine en diesel, aardgas en electriciteit, internet, … ?
De Belgische politici zijn zo erg gefocust op hun eigen gelijk dat ze niet doorhebben dat vele Europese buurlanden België niet netjes behandelen en ze ook zien als een koe waar je de uier volledig leeg mag persen. Om maar Suez en Frankrijk maar niet te noemen, laat staan Electrabel. De Franse belastingbetaler kan er alleen maar wel bij varen, maar de Belg betaalde rustig 70 tot 100 euro teveel op zijn energiefactuur.
Zorg ervoor dat wie officieel wil bijverdienen zich niet nodeloos blauw betaalt aan extra belastingen. Denken we maar aan de talrijke burgers die in de horeca een centje bijverdienen naast hun officiële job. Want wie wil er nu op een feestdag aan 5 euro per uur werken (dat is het gevolg als je alles officieel doet)? Men moet zich ernstig bezinnen over wat er in de toekomst haalbaar is maar zeker niet de huidige ingeslagen weg van status quo
Want vandaag wordt werken niet beloond, integendeel, in dit land word je gestraft!!! Dat is helemaal asociaal en onaanvaardbaar.
16/06/2011 om 00:29
Het gaat hier helemaal niet over de kleine man die netjes zijn huis heeft afbetaald. Wel over een meerwaardebelasting, de notionele intrestaftrek, strijd tegen grootschalige fraude en de ontwijking via vennootschappen,… Leg mij eens uit waarom Electrabel en Arcelor Mittal haast geen belastingen betalen. Van mij mogen ze gerust winst maken. Als ze ook fair hun deel betalen. Dat is toch niet te veel gevraagd?
16/06/2011 om 08:19
Ik kan de heer Serroyen voor een heel groot deel volgen. Inderdaad is er nog (teveel) sociale en fiscale fraude; die wordt best grondig aangepakt . Er is toch een staatssecretaris voor fiscale fraude. Dat er heel veel vzw’ zijn die “onecht” zijn, is juist : ze doen “zaken” en maken winsten zonder daarop te worden belast. Dhr Serroyen zou best eens héél grondig op zoek gaan naar dergelijke misbruiken binnen de eigen organisatie; daar stinkt er ook héél veel. Hij is dus niet zonder (grote) zonde en werpt best niet de eerste steen. Of, als hij dat toch doet, zou hij het goede voorbeeld moeten geven.
Zijn betoog tegen besparingen is al té doorzichtig. Natuurlijk moet armoede nog meer worden bestreden. Wie beweert het tegendeel ?
Hoe zou dat moeten beletten dat er flink bezuinigd wordt in sommige (ongerechtvaardigde) uitgaven. Ik noem één enkel voorbeeld dat dhr Serroyen zal interesseren : sindikaten en ziekenfondsen zwemmen in het geld omdat ze overdreven subsidies ontvangen van de overheid voor diensten die de overheid zelve best zou doen. Maar ja, wie dicteert in ons land al te vaak het landsbestuur ? Juist, ja die sindikaten en ziekenfondsen. Tot in de Nationale Bank. Waar ze dan weigeren verslagen goed te keuren die wél het landsbestuur moeten helpen maar die hun eigenbelang niet dienen. Dhr Serroyen kan dus niet met recht en rede spreken.
16/06/2011 om 11:27
@ Benny en Jeroen De Meersman
Jullie hebben alle recht om niet akkoord te gaan met hervormingsgezinden, omdat jullie liever dromen over het verleden, hoe de traditionele partijen het allemaal beter deden en hoe de nva van alles de schuld is. Waar ik jullie nooit over hoor spreken is hoe we de financiële toestand dan wel gaan oplossen ?
16/06/2011 om 11:49
@ Jeroen De Meersman: Neen, ik verketter de vakbonden zeker niet! Alleen, ik kan mij niet aan het gevoel onttrekken, dat de rol van de vakbond in de afgelopen decennia is gewijzigd. Waren zij aanvankelijk dringend nodig om de werknemer aan een menswaardig bestaan te helpen, nu is dat punt meer dan bereikt. Toch blijven de vakbonden vaak door-opereren als pressie-organisaties, terwijl hun leden in sommige gevallen zelfs meer van de koek krijgen, dan waarop ze recht hebben (zoals b.v. 13de maand, winstdeling etc) terwijl het bedrijf op dat moment geen- of veel minder winst maakt.
Ik heb al eens eerder geargumenteerd dat de publikatie van bedrijfswinsten zeer tendentieus geschiedt. Philps maakt ik weet niet hoeveel millioenen winst. Ja, maar met hoeveel mensen en waar of…met hoeveel kapitaalinzet. In de VS heeft men dat al gedeeltelijk overwonnen door de winst in de hoeveelheid geld per aandeel uit te drukken.
Ik geloof dan ook dat de vakbonden nog steeds nodig zijn, maar niet langer zozeer als pressure-organisatie doch meer als onvervangbaar onderdeel van het hele economische gebeuren. Tenslotte is de productie van welk artikel ook een combinatie van ondernemersschap (kennis), kapitaalinzet (om de middelen of machines te kopen die voor de productie nodig zijn, maar ook de grondstoffen), arbeid (om het noodzakelijke werk om het product tot stand te brengen uit te voeren), verkoop (om het product wat geproduceerd is uiteindelijk (hopelijk met winst) te verkopen). Daarbij is arbeid even onvervangbaar als kapitaal of verkoop. Ze zijn allen gelijk belangrijk en hebben allen een recht op een deel van de (winst)koek.
Een staken wat een bedrijf kapot maakt (zoals b.v. Brinks) kan nooit de bedoeling zijn. Deze onderneming maakte al jaren geen winst en probeerde het toch vol te houden. Om die dan te bestaken, wanneer ze weigeren een voor de werknemer nog gunstiger statuut toe te passen, omdat daar doodeenvoudig geen geld voor was, is contra-productief en zet het hele vakbondsgebeuren in een zeer kwaad daglicht.
Facit: Vakbonden? Ja, graag maar dan wel als partners en niet als pressieorganisaties die de bedrijven en de concurrentie-positie van de bedrijven bedreigen door buitensporige eisen, welke laatste niets meer te maken hebben met een normaal bedrijfsgebeuren.
16/06/2011 om 16:38
Laten we ophouden met die waanzinnige en geldverslindende staatsstructuur die inderdaad uit haar voegen barst. En dan zijn er die nog méér willen splitsen. Hoeveel nieuwe instellingen zal dit vergen? En die kosten allemaal handenvol geld.
16/06/2011 om 18:00
‘t Is maar wat je solidair noemt, natuurlijk, kameraad Serroyen.
Ik ben momenteel als adviseur aan de slag in de haven van ‘t stad, in een bedrijfssector waar een aantal toch wel opmerkelijke arbeidsvoorwaarden gelden:
. >= 55 dagen betaald verlof per jaar, dankzij een officiële werkweek van 35,5u, opgehoogd naar 40u, maar omgezet in ATV-dagen (’t kon straffer, in een aanverwante sector is de officiële werkweek 33,6u…);
. alle overwerk -dus ook het ongevraagde en het nutteloze- vergoed én gerecupereerd;
. werk op zaterdag geldt sowieso voor minimum 4u, ook indien het maar 15 of 30 minuten is, en op zon- of feestdag voor 8u (voor de goede verstaander, het betreft dus uren die zowel recup, als extra-vergoeding betekenen)…;
. bovendien geldt dat ingeval iemand op 7 aansluitende dagen prestaties levert (= ingebadget is), en ongeacht de duur of het nut ervan, hij of zij sowieso 2 dagen vrij krijgt;
. wanneer iemand -nodig of niet- vóór 06:30 het werk aanvat (voor degenen die niet in een ploegensysteem zitten), kan hij of zij nadien 4u vrij nemen en wanneer na die 4u twee uur of minder overblijft van de werkdag (i.e. tot 16:00) hoeven deze niet gepresteerd te worden (zonder “penalisering” via opname van recup);
. nagenoeg alle personeelsleden hebben een bediendencontract en hun loon zit vér boven het gemiddelde;
. et j’en passe des autres…
U raadt nooit wat er in dit bedrijf deze week gebeurt.
Of misschien toch: ze STAKEN, mét de onvoorwaardelijke zegen van de vakbond!
Ze willen niet inleveren (hoewel dat helemaal niet aan de orde is), sterker nog, ze willen meer dan de afgesproken index + 0,3%…
Dus, kameraad Serroyen, wik uw woorden, wanneer u weer komt aandragen met “sterke schouders”.
Ik kan alleen maar vaststellen dat u en uw geestesgenoten blijkbaar in een wereld vertoeven waar de normale economische wetmatigheden niet gelden en waar ondernemerschap en de wens om aan de creativiteit, de durf en de bereidheid risico’s te nemen, die hiervan de kenmerken zijn, iets te verdienen van den Boze zijn.
U staart u blind op de uitschieters à la Dexia (van uw geestesgenoor JLD), Total en -de boeman met dienst- Electrabel, maar u heeft er blijkbaar geen idee van welke inspanningen een ondernemer of de uitoefenaar van een vrij beroep vaak moet leveren.
Ik kan u alvast verzekeren dat de meeste onder hen alleen maar kunnen dromen van een week van maar 5 dagen, laat staan een dag van maar 8 uren.
Enfin, binnenkort komen de Chinezen, de Russen, de Brazilianen of de Indiërs hier alles opkopen, waar uw leden nu hun soep uitscheppen, en dan mag u proberen in Shanghai of Dehli of Moskou of Sao Paulo de finesses van uw “verworven rechten” uit te leggen en hen er ginder van te overtuigen dat hun wel heel erg sterke schouders meer van de lasten moeten dragen.
Ik ben zeer benieuwd hoe u het er vanaf zal brengen.
17/06/2011 om 10:11
Net terug van een weekje griekenland.
Een land dat falliet is en van geen hout pijlen weet te maken.
Na tientallen jaren socialistisch beleid (hier” handig “in de doofpot gestopt) zijn er geen schouders(sterke nog zwakke) meer om iets te dragen.
De regering heeft daar tenminste de moed om schuldig te pleiten,en een besparingsplan door te voeren.
Dat de drukkingsgroepen het daarmee moeilijk hebben en anarchisten,communisten,antiglobalisten,hieruit garen proberen te spinnen is een klassiek fenomeen.
Als we niet goed bij de pinken blijven dan kunnen we zeer snel in hetzelfde scenario terecht komen.
Efficienter gebruik van schaars wordende middelen is de enige te volgen weg.
Dat er met overheidsgeld gemorst wordt is overduidelijk.Er wordt reclame gemaakt door vele onderwijsinstellingen.De mutualiteiten hebben geld over om reclame te maken voor “extra” diensten,wereldrecord van parlementairen,ministers,ambtenarijen,bevoegdhedisverdelingen met leuke postjes te verdelen onder de politieke partijen en hun zuilen.
In Griekenland werkt er minder dan 50% van de mensen in de privé.De “verworven rechten” zijn onbetaalbaar geworden omdat er onvoldoende toegevoegde waarde wordt gecreerd.
Een boom moet regelmatig gesnoeid worden om verder te kunnen groeien.