deredactie.be - OPINIE

Naar het einde van de Europese legers?

27 / 06 / 2011

 

Zware kritiek voor Europa van NAVO-baas Rasmussen: er moet meer geïnvesteerd worden in defensie. Terwijl Europa verder kreunt onder de financiële crisis, worden echter langs alle kanten besparingen doorgevoerd, en defensie is bepaald geen uitzondering. Een nachtmerrie of een kans voor het Europees buitenlands beleid?

“Europa is een economische reus, een politieke dwerg, en een militaire worm”. De legendarische woorden uit 1991 van voormalig minister van buitenlandse zaken Mark Eyskens vragen om een herziening. Griekenland staat aan de rand van de economische afgrond, sommige andere EU lidstaten komen gevaarlijk dichtbij. Het politieke getouwtrek duurt voort, en economische toekomstperspectieven blijven vaag. Maar één ding is zeker: er moet bespaard worden. En ook al brandt het in Europa’s achtertuin, ook de defensiesector zal eraan moeten geloven.

Zware besparingen

De eerste besparingsreacties voor defensie waren ongecoördineerd en verdeeld. Terwijl kleinere lidstaten – voor wie een ambitieus buitenlands beleid zeer kostrijk is geworden – mikken op defensiebesparingen tot 30 procent, voeren de middelgrote lidstaten besparingen door van 10 procent. Grote lidstaten blijken nog wat meer bewegingsruimte te hebben, maar de vraag is voor hoe lang nog. Het gebrek aan afspraken, samenwerking en harmonisering resulteert in een eerder willekeurige verzameling van Europese militaire middelen.

Nochtans, met de implementatie ven het Verdrag van Lissabon (nu anderhalf jaar geleden) werd het Europees Veiligheids en Defensiebeleid omgedoopt tot een Gemeenschappelijk Veiligheids en Defensiebeleid – een niet mis te verstane uitdrukking van politieke wil. Maar waar een politieke wil is, is niet noodzakelijk een militaire weg. Hoe kan Europa – druk defensiebesparingen doorvoerend – beantwoorden aan de internationale verwachtingen en capabel zijn haar naburige vuurhaarden zelf te blussen?

Gemeenschappelijke kansen

Als het gemeenschappelijk beleid haar nieuwe naam eer wil aandoen, zullen tekorten in militaire middelen weggewerkt moeten worden. Dat defensiebudgetten niet meer verder mogen krimpen indien Europa nog enige internationale geloofwaardigheid wil behouden is duidelijk. Maar er zijn andere, complementaire mogelijkheden.

Dé manier om de financiële crisis niet te laten overhellen naar een veiligheidscrisis is samenwerking: maak het Europees Veiligheids en Defensiebeleid écht gemeenschappelijk, en niet enkel in naam. Als de Unie haar militaire capaciteiten samenvoegt op een doordachte manier, zal ook haar militaire draagkracht aandikken. Permanente gestructureerde defensiesamenwerking – extra onderlijnd in het Verdrag van Lissabon – klinkt niet enkel goed op papier, maar werkt bovendien in de praktijk.

De enige duurzame, efficiënte en financieel aantrekkelijke weg vooruit is die van het ‘poolen’, of het samenvoegen van militaire middelen over de grenzen van de lidstaten heen. Pooling biedt een uitkomst om nodeloze nationale overlappingen van militaire transportmiddelen, logistiek, onderzoek, en nieuwe investeringsinitiatieven weg te werken. De bestaande initiatieven in deze richting zijn zeker goed bedoeld, maar te gefragmenteerd, en te weinig doordacht.

EDA

Een belangrijke pion om defensiesamenwerking succesvol te laten verlopen is EDA: het Europees Defensieagentschap, momenteel een institutionele marionet in de handen van de lidstaten. Met meer vertrouwen en competenties kan EDA poolingacties leiden en het overzicht van bestaande Europese capaciteiten bewaren. Een goedgeolied defensieapparaat in de handen van EDA kan Europa helpen sneller te reageren op internationale crisissituaties. Kort gezegd, laat EDA haar werk doen, en een waarlijk Gemeenschappelijk Beleid krijgt een kans.

Maar de lidstaten moeten ook de hand in eigen institutionele boezem steken: aanhoudende militaire hervormingen hebben in veel landen hun succes nog verre van bewezen. Militaire personeelsstructuren kunnen nog steeds goedkoper en efficiënter – de weg van een groot territoriaal beschermingsleger naar een klein leger met een grote internationale inzetbaarheid is in veel lidstaten nog lang. Dit, en het uitbreiden van EDA’s competenties, kan crisisinterventies nochtans heel wat versnellen, en daarmee het Europees internationaal aanzien vergroten. Samengevat, de Unie kan van de financiële crisis een militaire kans maken.

De grote hinderpaal blijft de politiek. Dit soort ideeën wordt doorgaans niet goed gesmaakt bij vooraanstaande politieke figuren, vooral van de grote lidstaten. Het defensieoverzicht op Europees niveau plaatsen, en investeringsbeslissingen Europees nemen, ligt – op zijn zachtst gezegd – politiek gevoelig. Tot Europa geen andere keuze meer heeft, zullen bilaterale acties wellicht zegevieren. Libië is het perfecte voorbeeld.

An Jacobs

(De auteur is Onderzoeker voor het Center for Security Studies van de ETH Zurich, Zwitserland)

@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod

12 Antwoorden op “Naar het einde van de Europese legers?”

  1. William Testaert Zegt:

    Dit is een zeer gevaarlijke gedachte die het opgeven van de nationale souvereiniteit impliceerd.
    Stel U voor dat FR en UK een militaire actie willen opzetten en Be gaat hiermee niet akkoord, wat denkt U dat de resultante zal zijn?
    Als Belgisch militair sta ik onder bevel van mijn regering, ik ben geen huurling en wens dus niet te dienen onder buitenlands commando.
    Besparingen kunnen ook drastisch doorgevoerd worden door de afschaffing van veel te dure europese defensieprogramma’s, voor de prijs van bv onze 7 A400M hadden we ny reeds kunnen beschikken over 24 nieuwe C-130 vliegtuigen die ons zeker van meer nut zouden geweest zijn… Stel U voor dat Be zich enkel wil specialiseren in transportopdrachtten, wat denkt U dat de reactie van de andere landen zal zijn?? (”wij moeten vechten, en jullie willen niet?)Europa is er nu niet klaar voor en zal het in de nabije toekomst ook nooit worden, gelukkig maar, wij wensen geen militaire grootmacht te worden, ons continent heeft er al genoeg gehad!

  2. Philippe Geril Zegt:

    In antwoord op het vorgie bericht van William heb ik de volgende opmerkingen.

    Zoals het nu in Belgie is gegaan, is men er in geslaagd het Belgische leger om te vormen tot een internationale “hulpdienst”. Alhoewel dit laatste erbij komt is het leger nog altijd een verdedingsmiddel van de souvereiniteit van een land en een middel om druk uit te oefenen in politiek situaties, en dit zijn vele Belgische politici vergeten, omdat het niet mooi op hun cv staat, dat ze het leger steunen. Anderzijds roepen ze soms het leger in en zoals in Congo een paar jaar geleden en bedankten de Engelsen en Fransen juist doordat ze zeiden (”wij moeten vechten, en jullie willen niet?). Er wordt te pas en te onpas kritiek geleverd maar aan de 34000 personeel momenteel onder de wapens wordt er nooit om een reactie gevraagd.
    Het Belgische leger heeft momenteel geen enkele doelstelling op papier geplaatst dat hun plaats bepaald binnen de NAVO, noch een strategie die ook maar een strategie is. Het is meer van we zien wel en we zijn goed uitgerust, wat helaas niet waar is. En als je een leger niet stimuleert in bewapening of opleiding zal er altijd een tekort zijn aan manschappen en aan respect.
    Ik ben ermee akkoord dat poliiek Belgie het laatste woord heeft in Europese operaties, maar we moeten ons niet blindstaren op de Europese divisies. We komen en zijn reeds terechtgekomen in een multipolaire wereld waar enkel grote blokken het voor het zeggen zullen hebben. Ib dit opzicht is de berschijving van Mark Eyskens “to the point” en is het aan alle Europese politic en ook de onze om hier wat aan te doen, om zodanig in de toekomst niet voor onaangename situaties te staan.

  3. fockaert pascal Zegt:

    volgens mij moet men beginnen met het reorganiseren van de defensie industrie.het feit dat het specialiseren niet lukt (of eerder het aanhouden van basisdefensie blijft). heeft meer te maken met het instandhouden van die nationale industrie die deze basismiddelen produceerd.dan dat men geen wil heeft te veranderen.de meeste projecten die slagen hebben of te wel te maken met een reeds bestaande samenwerkings structuur (airbus eads) en het mislukken, door concurerende nationale firma’s.(kmw reinmethall tgv nexter dassault) .
    denken dat een volwaardig europees leger evenveel gaat kosten door specialisatie.is een mooi slagzin. die geen enkel professor reeds heeft berekend en is dus nergens op gebaseerd.
    want een volwaardig leger op europees niveau heeft nog veel meer taken in te vullen .dan het puur verdelen en wat opvoeren in aantallen van bestaande taken.kijk hoe europa moet steunen op communicatie ,inlichtingen en specialistische munitie voorraden van de amerikanen.

  4. Dirk Zegt:

    Dank u om dit onderwerp aan te snijden ! Het leeft bij vele burgers, en het verbaast me dat er niet meer reactie op dit onderwerp komt.
    1. De Nato is een anachronisme uit de koude oorlog, ik begrijp niet dat onze polotici er zich nog aan vastklampen en de belgische staat er nog massaal geld in pompt.Ga maar eens kijken naar de nieuwe bouwwerf rechtover het huidige hoofdkwartier.En wat hebben ze niet gedaan om de Nato hier te houden ! Schaf de Nato gewoon af en werk aan een Europese Defensie.
    2. Mr.Testaert heeft gelijk als hij zegt dat de A400M een rampproject is voor Europa en voor Belgie. De 7 (of 9?) toestellen stellen niets voor. Dit had inderdaad anders gekund maar was een tactisch spel om EADS military van de grond te krijgen. Weet u dat dit programma gestart is 1991, en het eerste toestel is nog aan het sukkelen. Men had de politike moed (waar hebben we dit nog gehoord?) moeten hebben dit programma moeten tijdig te stoppen, ipv er verder in te investeren.
    3. De publieke opinie is niet klaar om nu massale investeringen in militair materiaal aan te kondigen . Welke partij gaat dit verdedigen nu er besparingen op alle vlakken voor de deur staan?
    4.Europa is inderdaad een militaire worm. In de Joegoeslavië oorlog hebben we op de Amerikanen moeten rekenen want alleen konden we het niet. In Afgansiatan hebben we niets te zoeken, de Us heeft er ons mee ingetrokken. In Libië hebben we niets te zoeken en stellen we niets voor, we vernietigen zo maar wat. En in Syrie worden meer burgers gedood en daar doen we op militair vlak niets? Chapeau voor Verhofstadt in de tijd om samen met de Fransen te beslissen niet mee te doen aan de Golfoorlog. Al eens nagedacht over de militaire slagkracht van China? Zelfs de US begint er schrik van te krijgen. Ivm de souvereiniteit, dat was eigenlijk voor de gendarmerie die een speciaal statuut hadden. Gendarmen werden in een ver verleden zeer streng geselecteerd (vb. voorvaderen mochten niets uitgestoken hebben). Maar ja, dat hebben we afgeschaft. Er moeten inderdaad vergelijkende studies gemaakt worden met de nodige berekeningen van hoe het Europees leger eruit zou moeten zien.
    5. België stelt militair niets voor en hoeft ook niets voor te stellen. Een logistieke ondersteuning kan eventueel binnen een Europees leger. Een beperkte goed getrainde gevechtseenheid kan er eventueel nog bij. Beperk de investeringen en wacht af wat Europa doet, doe niet mee met de Nato. Dan blijven we de marionetten van de US. België met zijn 11 miljoen inwoners, zoveel als in New York, één stad in de US, of Istanbul met zijn 15 miljoen inwoners, Shanghai 17 miljoen, geen vergelijking mogelijk, nietwaar?
    6. De F16’s zijn tot op de draad versleten, en het kosten handenvol geld om ze in de lucht te houden. De wisselstukken moeten we kopen in de US, dus het geld vloeit terug naar de US. We hoeven geen gevechtstoestellen meer, dit stamt uit de koude oorlog. Weg ermee ! Laat dit over aan de grootten (Fr, UK en D). Zij beslissen toch binnen Airbus en EADS wat er gemaakt wordt en duwen dit met wat politiek gelobby door de strot van de andere lidstaten en geven wat kruimeltjes aan de betrokken bedrijven in de kleine landen (met grote politiek trom).
    Ik kan zo nog uren doorgaan….maar het is duidelijk dat er op politiek vlak werk aan de winkel is.
    Een geweldig onderwerp !

  5. Thomas Dekkers Zegt:

    Een volwaardig Europees leger lijkt me momenteel een stap te ver, zeker gezien het geringe democratische gehalte van de EU. dan liever samenwerkingsverbanden tussen individuele staten. Defensie hangt erg samen met soevereiniteit, en tot de Europese instellingen grondig gedemocratiseerd worden, zijn de enige legitieme dragers van die soevereiniteit de nationale staten.

  6. Jan Vandenberghe Zegt:

    Één Europees leger is een wereldvreemde gedachte in deze tijd van euroscepticisme. Landen willen hun soevereiniteit niet opgeven en de burgers in die landen al zeker niet. Ik zie niet in waarom een internationaal samenwerkingsverband (want dat is de EU, vergeet dat niet) een leger nodig heeft. Voorbeelden in het verleden tonen duidelijk aan dat Europa niet op 1 lijn zit en dat nooit zal gebeuren.

  7. Dirk Zegt:

    De NATO is ook een internationaal samenwerkingsverband. Het is niet omdat een Europees Leger momenteel “een wereldvreemde gedachte is” dat er niet moet gewerkt worden aan een betere samenwerking. “A life spent making mistakes is not only more honorable but more useful than a life spent doing nothing”. Geef meer macht aan het EDA (het Europees Defensieagentschap) !

  8. Carolyn Zegt:

    Ondanks alles wat er hier gezegd wordt, is er maar één oplossing, en dat is samenwerking! Door schaalvergroting kan er bespaard worden. Maar laat die ruimte die zo gecreeërd wordt (= geld) dan voor Defensie zodat er sneller gemoderniseerd kan worden.

    Samenwerking betekent ook “burden sharing”. Dus niet enkel de “gemakkelijke zaken” op zich nemen. Neen, ieder land moet ook bereid zijn om eenheden in te zetten in het hoger geweldspectrum. Dit betekent niet dat ieder land op zich nog grote aantallen moet behouden.

    Een pracht van een voorbeeld van sharing is de samenwerking van de Belgische Marine met de Koninklijke Marine, onder de Admiraal Benelux hoed. Beseft iedereen wel dat
    de Marine ENKEL nog bi-nationale scholen samen met Nederland heeft?
    Dat de schepen van de Nederlandse en Belgische Marine onder één gemeenschappelijk commando staan?
    Dat de Belgische fregatten in Nederland onderhoud krijgen, en de Nederlandse mijnenjagers onderhoud in België?
    Dat de training op IDENTIEKE manier gebeurt? Dat de planning van beide marines samen gedaan wordt?
    Dat de boekwerken en de interne bedrijfsvoering aan boord van de schepen IDENTIEK is?
    enz….
    Dit zijn pas voorbeelden van samenwerking! Maar dat de samenwerking zo ver is geraakt, is enkel te danken aan het feit dat de mijnenjagers en de fregatten identiek zijn. Dit betekent ook dat - wil men deze samenwerking niet meer verliezen - de verwerving van toekomstig materiaal ook gelijk moet lopen. Anders heb je weer problemen, want de technische ondersteuning is niet gelijk, de lesprogramma’s voor de opleidingen zijn niet meer identiek enz… Dat wordt een uitdaging die enkel op politiek vlak kan uitgeklaard worden.
    Maar dergelijke samenwerking heeft wel een aantal gevolgen. Wil men scheepsbemanningen mengen? Dit is nu moeilijk, want er zijn verschillende statuten en dus verschillende verloningen…

    Samenwerking betekent ook dat de mobiliteit van het personeel groter moet worden. Personeel dat in het buitenland geplaatst wordt is bij samenwerking iets heel normaals. Maar dit heeft ook financiële implicaties… Hoe anders vang je het feit op dat de echtgenoot/echtgenote zijn/haar werk opgeeft, om de partner te volgen? Hoe wil je de kinderen van die militairen een kwaliteits onderwijs garanderen? Hoe compenseer je het loonverlies van de partner In een land waar tweeverdiener bijna een must is om niet onder de armoedegrens te vallen?
    Dit zijn zaken die men moet durven aankaarten, en daar staat een prijs tegenover.

    Taal is nog zo’n probleem. Wij leven nog steeds in een tweetalig land, en dus moet je ook in staat zijn om je opleidingen in de beide landstalen te verstrekken. En Engels is geen alleszaligmakende oplossing! Of is het niveau engels van onze jongeren die schoolmoe zijn (plas waarin Defensie oa. recruteert) van een dermate niveau dat we hen nog enkel militaire instructie in het engels zullen geven? Neen dus, dit is een te “goedkope” gedachtengang.

    Schaalvergroting is inderdaad de enige oplossing. Ieder land heeft nog zijn eigen basisopleiding kampen. Hergroepeer die eens in een Noord-Europees en Zuid-Europees trainingskamp… Met natuurlijk instructeurs van de diverse landen… Dit maakt dat je de trainingsinfrastructuur voor basisopleiding kan beperken tot 2 grote locaties. Maar dan wel kwaliteitsvolle infrastructuur.

    Samenwerking zeker, maar verplicht de landen eerst tot samenwerking tussen de krijgsmachtdelen. Marine/marine, lucht/lucht en land/land. En pas als die “combined” samenwerking er is kan je nog verder gaan kijken waar je “joint” nog zaken kan uit verbeteren.

    Kortom veel zaken die hervormd kunnen worden. Maar laat dit niet intern door de militairen doen, maar laat dit werk zijn voor de parlementaire commissie samen met een aantal burger experts. Defensie is al continu hervormd met de kaasschaafmethode. Dit kan niet meer, er moet een visie zijn over wat men echt met Defensie wil doen. De Marine in België afrekenen op de lengte van de kust is infantiel. Een marine/Defensie moet een middel zijn om oa.onze economische belangen te kunnen vrijwaren in internationale wateren, en daar waar onze handelspartners zitten. En ja, België leeft van de import en export via de grote havens, en van alle goederen die Europa binnenkomen, komt 90% via zee… Daar brandt de lamp, en daar moet ons modern Defensieapparaat naar gericht worden. Samen met lichte, mobiele troepen die snel ingezet kunnen worden…

  9. fockaert pascal Zegt:

    sorry caroline maar u leest enkel de propaganda en aanvaard die gewoon.
    de admiraal benelux is een éénrichtingsproject waar enkel de belgen iets aan hebben.het zou voor mij best mogen omgezet worden in een akkoord die de belgen toelaat nederlandse marine cusussen te volgen.

    de admiraal benelux zou een ééngemaakt hoofdkwartier moeten zijn. waarom is er dan nog steeds een marine hoofdkwartier in brussel? wat is de rol van de admiraal benelux bij de operatie atalanta? daarvoor heeft men dan weer een appart hoofdkwartier voor opgericht. als er een mijnenjaag opdracht word uitgevoerd met nederlandse en belgische schepen is er geen admiraal benelux te bespeuren.dan is het navo hoofdkwartier weer de baas.

    toen de fregatten niet dezelfde waren was er ook een goedwerkende admiraal benelux.dat de mijnejagers van de nederlanders hier onderhouden worden is er enkel omdat de nederlandse werven veel opdrachten hadden.dit heeft niets met samenwerken of kostenbesparen te maken.als straks de orders afgewerkt zijn gaan die direct terug naar de nederlandse werven.

    nog een mooi voorbeeld van veel slogans ,is het eurocorps.het hoofdkwartier zonder leger. want een corps (+- 60 000 soldaten) kunnen deze landen nooit opbrengen voor een inzet .al is het maar voor de budgetaire gevolgen. kijk naar afganistan. daar zitten de eurocorpslanden (frankrijk duitseland spanje en belgie) met een bepaalde troepenmacht. zie jij daar een permanente euro zone met gemeenschapelijk eurocorps bevel.

    ja het hoofdkwartier is er reeds ingezet.maar dan wel met andermans troepen en na veel aandringen van europa.beetje kip of het ei.is deze eurocorps nuttig ginder of heeft men het hoofdkwartier uitgenodigd om het nuttig te doen lijken en voor de publieke opinie te verantwoorden.

    kosten besparen door schaalvergroting is ook een mooi theorie maar een andere praktijk.kijk naar de belgische aanschaf van gepanserde wielvoertuigen.mocht belgie samengewerkt hebben met de duitsers en nederlanders . die zelf hun gepanserde wielvoertuigen hebben ontwikkeld. dan was deze aanschaf voor belgie 10 tot 15 % duurder geweest.

    ook het nederlandse duitse artillerie project is eerst en vooral onbetaalbaar voor belgie.maar de ontwikkeling duurt zo lang dat de ontwikkelende landen nu met de handen in het haar zitten met een log en zwaar systeem bedoeld voor de koude oorlog die handenvol geld kost.

    belgie heeft gewoon geen budgetaire ruimte , nog de wil en de middelen, om op middellangetermijn te plannen.belgie moet gewoon wachten tot iets stuk is en dan nog ook eens bekijken of men het binnen de twee jaar nodig zou hebben.om dan “snel” de juiste hoeveelheid en het juiste systeem ,voor de dan lopende opdrachten ,aan te kopen.
    denk er aan de huidige aanschaf gepanserde voertuigen is gebaseerd op de noden van het conflict in de balkan.

  10. Carolyn Dedeurwaerder Zegt:

    Aan de commentaar van P. F. merk ik dat er met weinig kennis van zaken gesproken wordt.

    1. ABNL (Admiraal Benelux) is geen propaganda stunt, maar een samenwerking die gestart is in de jaren 50, en in 1996 een behoorlijke stap voorwaarts gezet heeft. Nu 15 jaar later, heeft deze samenwerking wel degelijk zijn nut bewezen, en wordt nu al in oa de USA aangehaald als voorbeeld van een nucleus van Europese samenwerking.

    2. ABNL gaat echt wel veel verder dan “een akkoord om Nederlandse lessen” te volgen. Misschien nog eens mijn eerste commentaar herlezen.

    3. Een marine hoofdkwartier in Brussel? Zoals iedere ingewijde die hier zijn mening komt ventileren zou moeten weten, is een militaire structuur opgebouwd uit een stuk “JOINT” structuur, en dan de “machten of krijgsmachtdelen”. In België heeft men in 2003 een eenheidsstructuur doorgevoerd, waarbij zaken die gemeenschappelijk waren aan de Krijgsmachtdelen (en dus dubbelingen waren) overgebracht naar een JOINT echelon. In die eenheidsstructuur zit dus NATUURLIJK personeel van de Marine (in een verhouding van 6%), net zoals er personeel van de andere krijgsmachtdelen zit. Maar die werken strict gezien niet voor de “Marine”(enge zin), maar voor “Defensie” (brede zin).
    De Marine heeft amper nog een 10 tal man in Brussel (Hoofdkartier)…om dichter bij het JOINT beslissingniveau te zitten. De rest zit aan boord van de schepen, werkt in Den Helder (NL), of in Zeebrugge of Brugge.

    4. Een apart HQ voor ATALANTA…inderdaad. De EU heeft beslist (politici, niet militairen) dat in geval van militaire inzet ZONDER NAVO middelen, zij een tijdelijk HQ zouden oprichten. Er zijn 5 nationale HQ’s aangeboden, die de nodige faciliteiten hebben om een dergelijke operatie te leiden. Voor ATALANTA is de keuze gevallen op het Britse HQ in Northwood. Dit HQ is daar gecoloceerd met het HQ van de Britse strijdkrachten, en aanpalend binnen hetzelfde domein het NATO HQ. Daar zit dus de Operationele HQ van ATALANTA. Dat HQ wordt bevolkt door personeel van alle bijdragende naties. Maar van zodra de operatie ATALANTA stopgezet wordt zal dat HQ ontbonden worden.

    5. U hebt gelijk dat ook met de oude fregatten ABNL werkte. Maar u onderschat het voordeel om met identieke schepen te werken. Identieke schepen betekenen dat je de volledige bedrijfsvoering (= hoe je intern in zo’n schip werkt, leeft, enz..) kan oplijnen, en in één boekwerk kan onderbrengen. Daar waar je vroeger aparte boekwerken nodig had ( en dus ook personeel om ze te schrijven). Maar daarnaast kan je ALLES gelijkstemmen, personeelsorganisatie, trainingsorganisatie, materiaalsorganisatie!

    6. Alles draait erom wat men wil doen met Defensie. Er moeten keuzes gemaakt worden, en die kunnen niet over gelaten worden aan de militairen. Daar moet de politiek over beslissen. Ik constateer enkel dat de Marine in België amper 6% is van Defensie… en dat terwijl onze economie afhangt van de zee…maar dat is men rap vergeten.

  11. Carl Feyaerts Zegt:

    De grote hinderpaal! De politiek! Kijken we nu alleen al naar ons Belgische leger.

    Van de ene hervorming in de andere, al sinds ‘93 zijn we ermee bezig en ik weet waar ik over spreek. Ben bijna 22 jaar federaal ambtenaar geweest en in die tijd is Defensie zeer fel veranderd. OK, er moest iets gebeuren, de legerdienst was opgeschort (lees afgeschaft). Er bleef een grote groep beroepsmilitairen achter die vroeger voor de meer dan 100.000 sterke defensiemacht moest zorgen (incl. dienstplichtigen) en nu… Bekijk de graden eens binnen Defensie, voor de ongeveer 35000 manschappen die overschieten. Hoeveel generaals, kolonels en majoors hebben wij niet!!! Weten jullie wel dat er sommigen van deze opper-officieren langdurig thuis blijven, met behoud van hun volledige wedde, wegens gebrek aan een functie voor hun graad!

    Maar dit even terzake. Modernisering, afschaffing van de zware rupsvoertuigen, vervanging door snelle gepantserde wielvoertuigen. Bekijk eens het volledige gamma aan AIV’s (Armed Infantry Vehicles)! Men heeft deze aangekocht in een versie met een 90mm kanon, 30mm kanon, Ross systeem, infanterietransport, medisch evacuatie Vtg, Genie Vtg (ontmijning), enz…
    Allemaal op het zelfde onderstel om de logistieke keten eenvoudiger en goedkoper te maken. Met reden vind ik. Zo’n verouderde tanks en rupsvoertuigen kosten een fortuin aan onderhoud.

    Je zal ze binnenkort allemaal kunnen bewonderen op de Nationale feestdag…… Buiten ééntje!

    Je zal de AIV DF90mm niet mogen zien, dit omdat Dhr DeCrem zijn voorganger (Flahau) niet kan zien.

    Niet alleen om die reden natuurlijk, dat kan hij ook niet hard maken naar de pers toe hé. Wel omdat deze gedeeltelijk gemaakt wordt in Walonië, maar we kennen de typische Belgische regeling (dus 50 / 50 % financiële compensaties voor de beide regio’s) en dat is dan ook zo gebeurd. Toch blijft DeCrem erbij, GEEN AIV DF90. Misschien gaat het dan over de keuze van het kaliber (90mm is geen standaard NATO kaliber), die munitie wordt gemaakt in een bedrijf in de regio van Waver. Nochthans maakt dit bedrijf al jaar en dag ook de munitie voor de 105mm van de Leopard tank!
    Het is eigenlijk omdat omwille van budgetaire redenen en omdat het max draaggewicht van een Piranha AIV Vtg 22 T is, dat men heeft geöpteerd voor de 90mm ipv de vroegere 105mm. Deze koepel kon men nog net op dat ondestel plaatsen en zo kon men de hele logistieke keten behouden.
    Wanneer gaan ze Dhr DeCrem daarover eens interpeleren? Hij blokkeert met opzet alle noodzakelijke wisselstukken, munitieaankopen, enz….
    Vraag zelf eens aan de militairen wat ze ervan vinden! Iedereen is het zo stilletjes aan kotsbeu hoor.
    Voila, mijn kleine tussenkomst over minister van Defensie DeCrem en het Belgisch leger, Ik zal het hier maar bij houden want anders ….

  12. Adrian M Zegt:

    @ Carolyn Dedeurwaerder. Een late reactie. Wat samenwerking betreft met Nederland worden mijns inziens items vergeten welke volgens mij zeer zeker aandacht verdienen.

    Wallonië is een voorbeeld wat moeilijk ligt en mogelijk nog moeilijker zal komen te liggen in een dergelijke samenwerking, zowel politiek als militair gezien.
    Men zal zich in de verdrukking gaan voelen in een samenwerking met 22 miljoen Nederlands/Vlaamstaligen versus 4 miljoen Frans taligen.

    Wanneer men zich in de verdrukking voelt, een oud gegeven dat er verzet ontstaat, dan wel dit toeneemt. Men haalt zich hiermee iets op de hals wat men op voorhand evt. zou kunnen verwachten.
    Politiek en militair gezien zal het er zeker niet gemakkelijk door worden, alleen moeilijker.

    Maar ook bij veel Vlamingen (het oud zeer en emoties ten opzichte van Nederlanders zit nog altijd diep) lijkt de bereidheid om met Nederlanders te moeten samenwerken, integreren, geen -/of weinig aanlokkelijke gedachte.

    Ongacht of de Nederlander wel -/of geen goede militair is, de eenheid wel -/of niet een verdienstelijke eenheid of organisatie is, bij voorbaat zal de Nederlander of eenheid niet deugen naar zijn gevoel om mee samen te (moeten) werken.

    Ter illustratie een quote van een Belgische militair: “Gemengde eenheden NO WAY ik ga nie aan boord van een hollander zijn bak, ik heb een job en geen ziekte”

    Met name het laatste deel van de uitspraak tekent hoe sommigen zich kunnen voelen wat betreft Nederlanders.
    Hoewel de Marine samenwerking wordt aangeprezen als een internationaal voorbeeld, “lijkt” bij de Belgische Marine man/vrouw op de werkvloer gevoelsmatig de samenwerking soms eerder als een bezwaar gevoeld te worden en is men meer geneigd om liever met de Fransen samen te willen werken dan met Hollanders.

    Het onderbuikgevoel bij de aankoop van de M-fregatten was o.a. tevens ook merkbaar in de algemene opinie.
    Misschien niet het allerbeste materaal op de markt, maar zeer zeker geen slechte fregatten.
    Het feit dat het Nederlands materaal was zat een deel van de Belgen niet lekker.

    Hoe men het ook wendt of keert, er is tevens een verschil in mentaliteit, karakter van de beide bevolkingen. In zijn algemeenheid is de Nederlander direct en ziet dit als een positieve eigenschap, terwijl dit door een Belg als bot en beledigend ervaren kan worden.

    Wat mentaliteit of karakter betreft lijken Noren en Nederlanders daarentegen met elkaar overeen te stemmen, waardoor o.a. de militaire samenwerking vrij soepel verloopt.

    Men traint veel in Noorwegen (Mariniers, landmacht bataljons, luchtmacht en Marine).
    Deze samenwerking is al jarenlang aan de gang met de Noren en lijkt zich steeds meer te verdiepen.
    Ook het materieel lijkt meer en meer op elkaar afgestemd te raken: CV90, Nasams, voertuigen en etc.
    Nederlandse en Noorse militairen studeren o.a. sinds enige jaren tevens aan beider academies.
    Nederlandse techneuten sleutelen aan Noorse F16’s daar men een tekort aan technisch personeel heeft.

    Quote: “Samenwerken lukt het beste met landen met een vergelijkbare militaire cultuur,” aldus minister Hillen, “dus zijn de nuchtere Noren natuurlijke partners voor Nederlanders.”

    Hoewel hier werd aangegeven, militaire cultuur, werd in een militair document, enige jaren geleden, specifiek een overeenkomstige aard, mentaliteit benadrukt als van belang.

    Economisch/politiek gezien dient men niet te vergeten dat er een wezenlijk verschil is tussen België en Nederland. België heeft een continentale visie en Nederland (evenals Noorwegen) een Atlantische visie.

    Beide landen kunnen economische gezien ook niet anders. Oud minister Both drukte het als volgt uit: België zal altijd de kant van Frankrijk kiezen als het erop aankomt en Nederland de US.

    Het meest duidelijke voorbeeld was ten tijde van Irak, België stelde zich vervent op aan de zijde van Frankrijk en Nederland achter de US.
    Daarna werd België vermorzelt, men werd militair buitengesloten door de US, op tal van vlakken gingen er deuren dicht en heeft jaren geduurd voordat dit weer in orde kwam.

    Frankrijk en Duitsland waren daar te belangrijk voor (achter de schermen verleenden ze veel steun)
    Zowel Frankrijk en Duitsland lieten België vervolgens barsten, ondanks dat men voorop gelopen had om de Fransen te steunen.

    Opvallend is dat ook tijdens Libië, België zich opnieuw zeer snel als actieve deelnemer opstelde (met dus Frankrijk).
    Politiek gezien een uiterst goede keuze, zowel Frankrijk als de US werden op hun wenken bediend en men revancheerde zich tevens in flinke mate bij de US. Dit heeft België internationaal gezien zondermeer geen windeieren gelegd.

    België is voor een flink deel afhankelijk van Frankrijk en Nederland, als handelsland, afhankelijk van de US, of elk ander land met een grote economische rol voor Nederland om te kunnen overleven
    (NL is voor meer dan 70% afhankelijk van handel).

    In werkelijke zin is Nederland nooit in die mate Europees gezind geweest als het lijkt, of geleken heeft.
    Nederland is een natuurlijke partner van de UK, evenals van de overige Atlantische landen als Noorwegen, Denemarken en in zekere zin ook Zweden. Het is niet voor niets dat deze landen samenwerken en frequent beraadslagen over hun Atlantische belangen binnen de Europese Unie.

    Een gezamenlijk, eenwording, Europa, met de belangen van Frankrijk en Duitsland voorop zou deze landen economisch gezien zwaar in de problemen kunnen brengen.
    Nederland is dan ook één van de belangrijkste Europese partners van de US, op sommige vlakken schatten de Amerikanen hen zelfs als belangrijker in dan de UK (wikileaks).
    Gezamenlijk hebben ze namelijk dezelfde belangen op Europees vlak, maar ook zeer zeker internationaal delen ze belangen.

    Nederland is tevens de derde investeerder in de US. De banden zijn dan ook al oud, de onafhankelijkheidsoorlog werd o.a. gefinancieerd door Nederland. In de jaren daarna werd er door Nederland zoveel geïnvesteerd dat ze op een geven moment voor 80% afhankelijk werden van Nederlandse investments.

    Deze tegengestelde belangen van België en Nederland kunnen een enorme hinderpaal worden indien men voor keuzes komt te staan zoals ingeval Irak (als wel Libië).
    Met het voorbeeld Irak in gedachten levert dit niet alleen een groot politiek probleem op, maar ook militair gezien. Men zal niet in staat zijn troepen te leveren, Nederland of evt. België, wanneer daar om gevraagd zou worden.

    Dit is tevens het grote nadeel van een gezamenlijk Europees leger, of een sterke samenwerking.
    In dat geval is er geen ontkomen aan om niet deel te nemen aan een inzet van troepen. Men zal hoe dan ook deel moeten nemen als er inzet wordt gevraagd, ook al gaat het volledig tegen de eigen belangen in.

    Inzet van Belgische troepen in bijv. Kongo, als voorbeeld, kan alleen als in zo’n samenwerking er “altijd” een onvoorwaardelijke steun en inzet van ook Nederlandse troepen wordt vastgelegd, ook al gaat het evt. ooit tegen de belangen van Nederland in.
    Of in het omgekeerde geval de Belgen, ingeval bijv., hypothetisch, een oorlog bij de Antillen.
    Van Nato zijde, vergelijkbaar met de Falklands, is er in dat geval geen hulp te verwachten, dit staat het handvest van de Nato niet toe
    In dat geval staan de Nederlanders er alleen voor samen met de Amerikanen en dus evt. ook de Belgen ingeval een hechte samenwerking.

    Hoewel men er samen oefent met de Fransen en de Britten is het vrijwel uitgesloten dat er van hen daadwerkelijk hulp te verwachten zou zijn.
    Ze zullen zich er politiek niet aan willen branden gezien de opstelling van de overige zuid Amerikaanse landen, geen Europese militaire bemoeienis op hun continent.

    Gezien de bovenstaande punten zijn er veel haken en ogen aan om een volledige samenwerking aan te gaan. Er is een goede samenwerking met de Belgische en Nederlandse marine ontstaan, maar dit gaat niet zover dat het geen aparte en zelfstandig optredende Marines meer zouden zijn om onafhankelijk van elkaar in te kunnen zetten.

    Belgische Paracommando’s zouden evt. in principe samen kunnen werken met de Mariniers, maar mijns inziens alleen als elk aparte brigades, welke samen oefenen en evt. gezamenlijk ingezet zouden kunnen worden. Zoals het Mariniers korps en de Royal Marines, gezamenlijk, indien nodig.

    Gemakkelijk zal dit niet gaan daar de Mariniers geheel op Britse leest zijn geschoeid, tactisch en operationeel, plus de taal, operationeel, is Engels.
    Dit verschil was tevens merkbaar op het moment dat de Mariniers meer joint gingen oefenen met de NL landmachtonderdelen, het operationele jargon bij de Mariniers is Engels.

    Zou men inderdaad de samenwerking met de Mariniers zoeken, UK/Amphibean Landing Force, zal er dus een flinke grote omschakeling nodig zijn.
    Ook wat materieel betreft, daar dit met de Britse en Nederlandse Mariniers over één zal moeten stemmen: communicatie middelen, maar ook de evt. noodzakelijke transportmiddelen om Arctisch te kunnen opereren, als wel genoeg klein materieel als ski’s, sneeuwschoenen, sledes en etc. om een geheel -/of beide bataljons mee uit te kunnen rusten.

    Men oefent sinds enige jaren in Noorwegen, maar tot nog toe waren dit slechts contigenten Para’s.
    Deelname aan specifieke winter /Arctische training en cursussen van het Korps Mariniers.

Plaats een antwoord op het bericht