deredactie.be - OPINIE

Beslissende juliweek

30 / 06 / 2011

Vanavond sluiten de schoolpoorten voor twee maand. En dat is dan het definitieve sein voor veel Belgen om in ‘ralenti’ te gaan. Als werk of gezin het toelaten tenminste. Vakbondswerk laat dat meestal niet toe. En dit jaar nog minder. Zeker vandaag niet, nu we voor een beslissende eerste week van juli staan. Later zal misschien blijken: een historische week.

Communautaire afkoopsom

Juli begint normaliter met het werkstuk dat formateur Elio Di Rupo moet opleveren. Dat was voorzien voor eind deze week. Het is dan uiteraard uitkijken naar de zoveelste benadering van de staatshervorming. Maar voor het eerst ook naar de budgettaire en sociaaleconomische agenda. We zijn daar als ACV absoluut niet gerust in. Niet in de slaagkansen voor Di Rupo, met alle risico’s van dien naar de financiële markten. Niet in de agenda voor de staatshervorming. Maar evenmin in de sociaaleconomische agenda van de formateursnota.

Dat kan verbazen. Want na de federale verkiezingen werd in de pers gespeculeerd dat een regering zou worden gevormd rond een vergaand communautair programma, ter wille van N-VA (en in haar kielzog CD&V), gecombineerd met een eerder links sociaaleconomisch programma, meer op maat van PS. Al een tijdje is echter een tegengestelde beweging bezig: Franstalige partijen die de Vlaamse honger naar een diepgaande staatshervorming willen stillen door ruime toegevingen aan rechts op het sociaaleconomische vlak.

Maar, zo zal men zeggen, uiteraard is dit niet wat wij willen, het is wat Europa wil. Sinds vorige week weten we immers toch met zijn allen wat Europa wil: hakken in de werkloosheidsuitkeringen voor langdurig werklozen, de pensioenleeftijd optrekken, de vervroegde uittrederegelingen afbouwen, de loonvorming en de index hervormen, de begroting bikkelhard saneren aan de uitgavenkant… En we hebben toch geen andere keus dan die dictaten uitvoeren, niet? Om binnenkort Europese sancties te vermijden. En om de financiële markten koest te houden.

Zo dreigt het ons en publieke opinie te worden voorgehouden. Ik hoop dat ik me vergis. Ik hoop dat we politiek bondgenoten blijven vinden voor onze uitgangspunt dat het niet de werknemers, niet de gerechtigden op sociale uitkeringen zijn die deze crisis hebben veroorzaakt. En dat hen dus niet de rekening moet worden gepresenteerd. Ik hoop dat we in de politieke wereld nog steun blijven vinden voor onze benadering dat ons sociaal model de vergrijzing en globalisering kan doorstaan met slimme hervormingen, andere dan de hervormingen met het botte hakmes. Dat zal snel blijken.

Uitverkoop aan de fundi’s van Ecofin

Tweede kantelpunt: volgende week ergens zou de economic governance in zijn definitieve plooi moeten vallen in het Europees parlement. Dat geraakte vorige week niet rond, naar verluidt omdat de as Frankrijk-Duitsland via de Raad en de Commissie nog moeilijk deed over het compromisvoorstel van het Europees parlement. Dus moest wederzijds nog wat gemasseerd worden. Om volgende week te hernemen. Met voor het ACV een dubbele inzet. Enerzijds de verbeteringen vrijwaren die er door de actie van het Europees vakverbond zijn gekomen. Die zijn beperkt , maar ook niet zonder betekenis:

- de toevoeging dat de aanbevelingen van de Commissie de vrijheid van onderhandelingen en syndicale actie niet mogen ondermijnen (de zgn. Monti-clausule);
- de invoering van het beginsel van symmetrie (lees: ook Duitsland moet op de vingers kunnen worden getikt voor zijn sociale dumping), al wordt dat wat ontkracht door de toevoeging dat dit enkel moet gebeuren wanneer het passend is;
- dat landen met een bepaalde sociale achterstand ook inhaaloperaties moeten kunnen doen.

Die verbeteringen dreigen natuurlijk totaal inhoudsloos te worden als heel die economic governance in handen komt van de Europese commissie en de facto in de schoot geworpen wordt van de marktfundi’s van de Ecofin-filière. Zodat ze binnenkort lukraak aanbevelingen, op straffe van sancties, kunnen gaan uitsturen. Zonder dat de democratisch verkozen Europese parlementairen of de democratisch verkozen regeringen (via de Raad) dit nog kunnen bijsturen. Zonder enige fatsoenlijke ruggespraak met het maatschappelijk middenveld of de sociale partners.

Dat wordt vandaag gepropageerd als de ‘communautaire methode’. Verhofstadt is er de grote verdediger van. Met als ondertoon: de ware Europeanen kunnen niet anders dan de Europese Raad, het verzamelpunt van de nationale verblinding en verdwazing, zoveel als mogelijk macht ontnemen. Maar deze benadering geeft tegelijk vrij spel aan de ideologische, neoliberale verblinding en verdwazing van de Ecofinbureaucraten. We hopen dat dit nog kan worden bijgestuurd de komende dagen. Een zo vergaande volmacht van het Europees parlement aan de eurocraten is immers fundamenteel ondemocratisch.

Onderscheid arbeiders-bedienden opnieuw ongrondwettig

En voor het overige is het in die eerste juliweek uitkijken naar een derde kantelpunt: een nieuw arrest van het Grondwettelijk Hof over het onderscheid tussen arbeiders en bedienden. Dit werd vorig jaar immers gevat door twee prejudiciële vragen van de arbeidsrechtbank van Brussel. Eén: is de eerste dag ziekte zonder loon voor arbeiders (de carensdag) niet discriminatoir? En twee: is de lagere opzegtermijn voor arbeiders niet discriminatoir? Hoogstwaarschijnlijk wordt dit arrest geveld op 7 juli.

En al even waarschijnlijk wordt het een historisch arrest. Geheel voorspelbaar is dat het Hof gaat zeggen dat er inderdaad sprake is van ongrondwettige discriminatie. Want dat heeft het in 1993 al eens gezegd in een gelijkaardige zaak. Maar toen heeft het de wetgever en de sociale partners ruim de tijd gegeven om dat onderscheid weg te werken. ‘Geleidelijke eenmaking’, heette het toen. Maar we zijn nu 18 jaar verder. Je kan er gif op nemen dat het Hof niet opnieuw 18 jaar gaat geven. Dus is het vooral uitkijken naar de termijn die wordt gelaten. En of er überhaupt nog een termijn gaat worden gelaten.

Met vervolgens de vraag: wat nu? Zullen de sociale partners in staat zijn de draad her op te nemen na het afspringen van het interprofessioneel akkoord? Retorische vraag, vrees ik. In dat geval, over naar de politiek, met in het beste geval nog wat losse consultaties van de sociale partners. We gaan er als ACV alles op zetten om er het beste van te maken voor arbeiders én bedienden.

Luc Cortebeeck
Voorzitter van het ACV

@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod

13 Antwoorden op “Beslissende juliweek”

  1. Rudy Flameng Zegt:

    Groot gelijk, Luc!

    De nota van Di Rupo zal een maat voor niets worden, hij is al lang bezig met “expectation management” en zet gestaag de verwachtingen naar beneden bij. Noch staatshervormelijk, noch socio-economisch moeten we van de PS ingrijpende dingen verwachten, zoveel is duidelijk. De angst op “verarming” zit zo diep in ‘t Zuiden van ‘t land dat het belangrijker is de ogen te sluiten voor de groeiende onbetaalbaarheid en te trachten de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 te overleven, dan échte maatregelen te treffen.

    Wat de transfer van bevoegdheden binnen Europa betreft, stel ik voor dat je aan de bel gaat trekken bij de EVP, waarvan wij sinds jaar en dag de voorzitter leveren, een zekere W. Martens, je kent hem wellicht? Alleen, ook daar is het waarschijnlijk te laat. Wanneer je te lang de ogen sluit voor een aantal realiteiten, sta je soms versteld van wat er ondertussen allemaal bedisseld geworden is.

    En het Grondwettelijk Hof zal inderdaad geen keuze hebben zijn arresten uit het verleden te bevestigen. Het is natuurlijk wel zo dat “discriminatoir” op verschillende manieren kan aangepakt worden, net zoals met het B-H-V arrest (waarvoor de vlam aan de lont gestoken is door de CD&V, voor wie dat gemakshalve vergeet). Het ACV en het ABVV willen een nivellering naar boven, maar dat is niet de enig mogelijke oplossing. Een gelijkschakeling, die beantwoordt aan de eisen van het GH, kan op ieder punt tussen de huidige uitersten bereikt worden…

  2. walterke waldorf Zegt:

    Schitterend Luc Cortebeek. Eindelijk nog eens een medestander van de PS in Vlaanderen dan nog wel …. nu is het enkel nog de vraag of de ACV vleugel van de CD&V deze opinie leest en meeneemt aan de onderhandelingstafel, want van Beke hoef je op dat vlak niet veel te verwachten ….

    Dat Bart de Wever en de NV-a het Belgisch niveau graag zien “verdampen” in Europa moge gespiegeld aan deze opinie duidelijk zijn. Tenslotte wordt een nog kleinere groep van onafhankelijke Vlamingen door datzelfde Europa makkelijker à la Merkel tegen de muur geplakt, zoals U terecht aanhaalt met dumping-jobs en sociale afbraak alom ….

    Enkel meer solidariteit kan de zieke, werkloze, arbeider maar vooral de nu nog “blinde” middenklasser, van de teloorgang redden … jammer dat U laatste voorjaar de CAO goedkeurde, want gezien de eerste indexsprong er pas komt begin 2012 en dat vermoedelijk ook de laatste zal zijn, hebt U toch maar netjes in België aan de neoliberale verblinding meegewerkt …. tegenover de ons omringende landen zal de loonmassa, slechts 3 tot 4% stijgen in 2011-2012, dit nog dankzij ons indexsysteem, terwijl in die andere landen 4 tot 6 % wordt gehaald. Reken daarbij nog een torenhoge stijgende levensduurte in België en u ziet dat de armoede nu reeds om ons heen slaat ….

    Het is mooi te streven en te pleiten voor een sociale wereld, woorden en daden op elkaar afstemmen is echter nog iets anders ….

  3. Kristof Zegt:

    Het Europees Parlement oefent geen reële controle uit op de Commissie. Hoe lang blijven we dit nog tolereren? Het Europees parlement creëert de illusie van een democratie, maar beschikt in werkelijkheid absoluut niet over de machten we er anno 2011 in Europa van mogen verwachten.
    En wat met de Raad? “Democratisch gekozen regeringen” ??? Maar de regeringen worden helemaal niet verkozen. Zij leggen slechts indirect verantwoording af via de parlementen. De Raad opereert in de schaduw. De ministers verdedigen de besluiten post-factum met het argument “dat het moest van Europa”. De nationale parlementen worden telkens voor een voldongen feit geplaatst.
    Europa is geen democratie en het beleid er is ook naar: negentiende eeuws rechts-liberaal.

  4. Bernard Zegt:

    Wie gaat dat betalen?

  5. Henk Zegt:

    En een klein, onooglijk voetnootje, want sommige dingen mogen niet gezegd worden
    Het is ook een beslissende week voor de financies van ACV/ACW,
    Wat gebeurt er met Griekenland en bijgevolg met Dexia (die als grootkapitalist veel leende aan de Grieken) , een Dexia met grootaandeelhouders binnen gekende zuil, hoe zal het deze grootkapitalisten vergaan ?
    Zal Griekenland doorgaan met de betalingen en zullen de Griekse werknemers voor Dexia betalen,
    zullen de Europese werknemers de Griekse put vullen en bijgevolg voor Dexia betalen
    of zal de Belgische werknemer opnieuw voor de banken betalen en bijgevolg de aandeelhouders hiervan redden,
    De vraag is gesteld .
    Zal het antwoord een Grieks antwoord zijn, onderbouwd door clientelisme en achterkamerpolitiek.
    Ik vermoed van wel.
    Maar één ding weet ik wel, betalen zullen de werknemers, de aandeelhouder heeft meer kans in de pot te graaien,
    is dat niet het programma van …. wat iemand Europa verwijt
    en wie fulmineert zo tegen het geld dat naar de banken gaat, maar heeft zelf een organisatie die als grote onderneming (vermogen, werknemers, balans) geklasseerd zou moeten staan maar die geen open boekhouding voert of rechtspersoon is
    of hoe de pot subtiel de ketel verwijt en terzelfdertijd in de pot graait

  6. Hans Becu Zegt:

    Ik begrijp niet dat de vakbonden niet willen inzien dat :

    1.ze zelf uitlokken dat het stakingsrecht aan banden wordt gelegd als je ziet hoe er met name in het openbaar vervoer direct naar het stakingswapen gegrepen wordt. eigen schuld dikke bult…

    2.Er een aantal correcties nodig zijn om ons sociaal systeem betaalbaar te houden. Die ingrepen hoeven niet zo dramatisch te zijn, als je ze maar op tijd neemt, en eindelijk eens het onderscheid maakt tss “need to have” en “nice to have”. Het generatiepact werd al door de syndicaten getorpedeerd en deed ons jaren verliezen. Blijven talmen, zoals Di Rupo doet, leidt op termijn tot Griekse scenario’s. Waarbij opvalt dat daar inderdaad Jan Met de Pet de pineut is, maar dat men ook moet toegeven dat er talloze onhoudbare anomalieën in het systeem geslopen waren die het totaal ondermijnden. Misschien moeten de vakbonden maar eens mee de anomalieën in België oplijsten, en er iets aan doen, ipv over sociale afbraak te jeremiëren. Neem brugpensioen, de eindeloze regelingen voor tijdskrediet en loopbaanonderbreking….gaan we daar nu dood van als we dat bijsturen ?

  7. Philippe Geril Zegt:

    Europa moet zeker Dexia steunen, anders kunnen we weer geen bonussen uitbetalen….

  8. Kevin VB Zegt:

    @henk: dat zou jij en alle werkgevers met jou wel willen natuurlijk…. een open boekhouding en een volledig zicht op de gelden van de vakbonden. Dan kunnen jullie ineens uitrekenen hoeveel weken je nodig hebt voordat de vakbonden zonder geld vallen en je de staking kan breken.

    @hans becu:
    1. Enig onderscheid tussen ACV en de andere bonden lijkt me wenselijk. Hoe vaak zie je het ABVV niet dreigen met acties terwijl ACV verder onderhandelt? De laatste actie in Brussel hield ACV het bij een actie aan het atomium terwijl het ABVV de klinkers uit de trottoir sleurde in de binnenstad
    Wat betreft het “direct” grijpen naar het stakingswapen…tenzij jij een vakbondssecretaris bent of een heel actieve vakbondsmilitant, heb jij niet het minste zicht op het feit dat het stakingswapen “direct” gebruikt wordt! Of ga je nu zeggen dat jij als buitenstaander zicht hebt op de onderhandelingstermijnen in alle sectoren van dit land. Ik durf dat te betwijfelen! Vaak luisteren de werkgevers en ZEKER de overheid als werkgever pas als je eerst gedreigd hebt met of zelfs bent overgegaan tot acties. Dan pas ontstaat er bereidheid om te luisteren en te onderhandelen.

    2. Griekenland is nu net het juiste voorbeeld dat je aanhaalt. Als de vakbonden ons niet beschermen als werknemer zijn we inderdaad de pineut zoals in Griekenland. Wie heeft al het geld opgebrast? Niet degene die ervoor zullen opdraaien nu. Het brugpensioen? de werkgevers zeuren over de onbetaalbaarheid waarna ze een dag later weer een paar 100 werknemers in het systeem zetten om er vanaf te zijn. Gaan we dood van bijsturingen? nee, we gaan er niet dood van. Maar weerwerk is nodig. Degene op deze pagina die denken dat de vakbonden nutteloos zijn, ga eens aan de ouders, grootouders (en als je geluk hebt je overgrootouders) vragen in welke omstandigheden zij werkten! Wie hier wil terug naar die tijd terwijl de banken geld scheppen en bonussen uitdelen op onze kap?

  9. Christophe B Zegt:

    Ik begrijp heel goed dat de vakbonden nodig zijn, maar er is ook een grote maar. Ik werk zeer hard en overal schreeuwt men naar werkmensen (horeca, onderwijs, zorgsector, …). Als men alleen maar zijn rechten kent zonder zijn plichten en verantwoordelijkheidszin op te nemen (zowel lang werkgeverskant als werknemerskant) dan is mijn generatie (ik behoor tot de jonge dertigers) gedoemd om keihard te werken, veel belastingen te betalen (nog meer dan nu al het geval is) en als we dan moegewerkt zijn aan ons 70 tot 75 jaar is er geen pensioen meer over om een leefbaar leven te kunnen leiden omdat een eigen huis hebben tegen dan nu al onbetaalbaar is voor wie alleenstaand is. Zelfs al verdien je een mooi loon. Want nu gaan huizen gemakkelijk boven de 200000 euro van de hand. De jonge werkende middenklasse kan dit zich niet meer veroorloven.
    Waarom is er zoveel verzet tegen het afbouwen van een werkloosheidsvergoeding op langere termijn?
    Waarom zijn er zoveel mensen tekort in sectoren waar een zeker engagement verwacht wordt en geen 9 to 5 job is?
    Men heeft de mond vol van onze sociale zekerheid en die is an sich zeer goed, maar misbruiken zijn legio in alle mogelijke oplossingen. We moeten de zwakkeren zeker helpen, met veel plezier zelfs ben ik bereid om nog meer mijn duit in het zakje te doen, maar dan op de volgende voorwaarden:

    a) dat mensen die fysiek en mentaal in staat zijn om te werken ook effectief werken na 2 jaar werkloosheid of zich verplicht moeten omscholen naar al die knelpuntberoepen (er is keuze genoeg).

    b) dat frauderende steuntrekkers zeer streng aanpakt. Dit is immers een bewijs dat ze de maatschappij zwaar bedriegen.

    c) dat mensen niet worden voorbijgestoken omdat ze hier pas binnenkomen zijn (in de steden o.m. Gent is de toestand schrijnend, de Turkse gemeenschap die haar steentje heeft bijgedragen wordt verwaarloosd maar de nieuwe inwijkelingen vanuit Bulgarije worden met alle mogelijke cadeaus verwend).

    d) mensen die geen steentje hebben bijgedragen aan de sociale zekerheid door hun arbeid meer pensioen geven dan zelfstandigen, terwijl de meeste zelfstandigen veel hebben bijgedragen aan de interne economie (rechtstreeks én onrechtstreeks) is sociale diefstal

    e) dure rekeningen zoals brugpensioen op 50, 52, 54 nog steeds té gemakkelijk gedaan wordt. Geef die mensen de kans om hun ervaring door te geven aan de jonge nieuwe generatie. Je kan die rekening niet zomaar op de werkende klasse afschuiven. Nog de bruggepensioneerde kiest daar graag zelf voor (tenzij de voorwaarden absurd positief zijn en soms zijn die er ook).

    f) men de koek eerlijk verdeelt: waarom moeten alleenstaanden veel meer opdraaien dan anderen?

    Ik werk hard, ik heb een fulltime job en nog een halftime erbij omdat anders het leven in een stad voor een alleenstaande onbetaalbaar wordt om nog te sparen voor een huis te kunnen kopen. Ik betaal veel belastingen maar er wordt met het geld gesmost aan 200km/u. Dat is niet ernstig meer. De mensen hebben terecht rechten maar ook plichten en die worden veel te snel én té gemakkelijk vergeten. Solidariteit kan alleen maar overleven als men het spel eerlijk speelt aan twee kanten. Dat men mij niet verwijt asociaal te zijn want in mijn weinige vrije tijd geef ik nog als vrijwilliger geheugenoefeningen in een bejaardentehuis. Omdat ik juist zoveel in contact kom met allerlei mensen van het gewone veld (via onderwijs, via horeca, via zelfstandigen, via zorgsector en de allochtone gemeenschap) zie ik dat de beleidsmensen gewoon de voeling met de realiteit verliezen, zowel mensen in de politiek als de vakbonden. Er broeit iets in de steden en de toekomst zal drastisch veranderen, of het dan wel positief dan wel negatief is zal veel afhangen of de plichtsbewuste mensen nog steeds de overgrote meerderheid blijven of dat de profiteurs de bovenhand halen. Aan u de vraag dhr. Cortebeeck wat gaat u doen om de verantwoordelijkheidszin van mensen te verhogen?

  10. johan B Zegt:

    Geachte heer Cortebeeck.

    Het valt mij op hoe U de voorbije jaren steeds met hetzelfde verhaal komt aandraven. Ook nu weer dezelfde argumenten die eigenlijk een ontkennen van de waarheid is.
    U zegt werknemers en gerechtigden op sociale uitkeringen zijn niet verantwoordelijk voor de huidige crisis. Mijnheer Cortebeeck dit klopt niet, iedereen is verantwoordelijk voor de huidige crisis. Maar het zijn vooral het teveel aan ambtenaren, bruggepensioneerden en gerechtigden op sociale uitkeringen, politici en zeker de vakbonden. Het zijn net deze groepen die veel te groot zijn en ervoor zorgen dat de prive sector in ons land wordt uitgezogen en wij nu op de tweede plaats in Europa staat op het vlak van belastingen. De private sector (enige sector die meerwaarde realiseert) draait volledig op voor het onderhoud van deze groepen, bovendien is geen enkele van deze gerechtigde groepen verantwoording verschuldigd over het systeem waarin velen berusten. Het systeem is scheefgegroeid da’s de enige realiteit, U blijft dit maar ontkennen.
    Het is dankzij uw sociaal systeem dat de druk op werknemers in de private sector en op de bedrijven blijft toenemen omdat de kosten van het overheidsapparaat en de gerechtigden op sociale uitkeringen zoveel geld opslorpen. De gerechtigden in de private sector en bedrijven mogen hiervan niet de dupe zijn. Neen blijft maar op brugpensioen gaan, knelpuntberoepen blijven bestaan ondanks een massa werklozen, ga maar in tijdskrediet, verhoog het vader- en moederschapsverlof, laat ons indexsysteem maar verder escaleren, neem nog wat extra ambtenaren aan, organiseer maar verder sociale fraude en oneerlijke concurrentie via dienstencheques en gesubsidieerde tewerkstelling, ga maar verder met het vervalsen van onze werkloosheidscijfers (20% onderschat volgens Trends), verhoog de loonkosten maar fors door lineair en arbitrair arbeiders en bedienden gelijk te stellen of beter nog verbiedt het binnenkort om nog langer iemand te ontslaan, de notionele intrest schaf het maar af, crisipremies bij ontslag vanzelfsprekend ook in economisch betere tijden, verworven rechten hou ze voor eeuwig in stand, bedrijven groot of klein verplicht ze allemaal een syndicale afvaardiging, verhoog de belastingen op bedrijven… Kortom als wij U moeten laten doen dan zitten wij hier op de kortste keren op een economisch kerkhof. Noem mij nu maar neoliberaal of een rechtse rakker maar uw visie is geen sociale visie meer.Het is een vastgeroest en oudbollg discours dat ervan uitgaat dat werknemers te dom zijn om voor zich zelf te kunnen opkomen en ontneemt ze elke vorm van responsabilisering, maar stimuleert en zorgt er vooral voor dat gerechtigden op sociale uitkeringen, gerechtigden op sociale uitkeringen moeten blijven.

  11. piet db Zegt:

    Natuurlijk snijdt het argument van DEXIA hout wat betreft Cortebeeck en zijn Christelijke Arbeidersbeweging. Uiteraard hebben alle grote organisaties en firma’s zich bedient van het westers bankensysteem om hun schaapjes op het droge te hebben.
    Mij lijkt uit de reacties een andere vraag meer relevant: waarom werkt Cortebeeck (en bij uitbreiding ‘de vakbond’) bij velen als een rode lap op een stier? En zijn er zo’n wilde, dikwijls weinig terzake doende, reacties op een toch vrij goed uitgebouwde opinie (je wordt ook niet zomaar ondervoorzitter van de IAO, al zullen sommigen daar ook wel vele machinaties in zien)?
    Dat vakbonden meer radicaal en consequent zouden mogen zijn in hun houding en standpunten lijkt mij ok.
    Maar dat lijkt mij hier zeker niet het punt. De kritiek komt uit rechtse hoek. Ook al komen de kritikasters dikwijls ook maar uit ‘het gewone volk’. In Vlaanderen is het ACW in het algemeen, en het ACV in het bijzonder, ook altijd al een sta in de weg geweest voor de splitisng van het land.
    Het lijkt dat me daar het kalf wellicht gebonden ligt.

  12. Joseph Zegt:

    Ik sluit me aan met wat Hans Becue zegt.
    Vakbonden ,bij ons en ook in andere landen,zijn door voorbijgestreefde ideologie verblind en zien de realiteit niet meer.

  13. miel de bruyn Zegt:

    Hans Becu om 11.04, ik kan mij vinden in Uw reactie maar waar haal je het om sspeciaal brugpensioen, tijdskrediet en loopbaanonderbreking te viseren ?
    Laat brugpensioen nu een manier zijn om gedumpte werklozen toch wat meer armslag te geven , tijdskrediet de werkende mens wat meer levenskwaliteit en de inpact van loopbaanonderbreking dat te klein is om speciaal te vermelden.
    Er zijn andere “anomalieen” die in het bijzonder zouden moeten aangepakt worden zoals daar zijn : te veel ambtenaren met alles wat er bij hoort, een belasting op grote vermogens en snoeien in belastingsaftrek allerhande.
    Vakbonden moeten zich beraden over hoe de verhoudingen liggen tussen werk en leven van de mensen.
    Steeds maar roepen dat ze progressief zijn maar verdorie tot in het oneindige vasthouden aan het conservatief verleden is een heel groot misverstand dat vastgeankerd zit in de vakbonden algemeen.

Plaats een antwoord op het bericht