Europa werkt koortsachtig aan een steviger aanpak van de eurocrisis. Daarbij staat één vraag centraal: wie betaalt het gelag? Er zijn drie opties. Optie één: potje breken, is potje betalen. Frauderende Grieken, luie Portugezen, spilzuchtige Italianen en gelddronken Ieren moeten een lesje leren. Het is de aanpak die tot nog toe heeft gedomineerd, vooral onder druk van een verontwaardigde publieke opinie bij betere leerlingen zoals Duitsland en Nederland.
Drastisch saneren en hervormen met de revolver van Europa en de financiële markten tegen de slaap, is dan de boodschap. Dat blijkt maar moeilijk te werken. Enerzijds lijkt de remedie erger dan de kwaal, in die zin dat ze de economie de dieperik in stampt, waardoor een land als Griekenland in een uitzichtloze spiraal van steeds meer schuld terecht komt. Anderzijds kan de bevolking zelf niet blijven slikken zonder toekomstperspectief, getuige de straatprotesten. En zonder medewerking van de bevolking kan geen enkel hervormingsprogramma slagen.
Schuldherschikking
Over naar optie twee. Alle zwakke eurolanden hebben boven hun stand geleefd doordat zij of hun economie kwistig euro’s geleend kregen. Hun staatsschuld wordt gefinancierd door banken die daarop een stevige rente als risicopremie aanrekenen. Nu het risico werkelijkheid is geworden, moeten de schuldeisers dat maar voelen. Dat heet dan een schuldherschikking of een gedeeltelijke wanbetaling, in de meest drastische hypothese zelfs met een uitstap uit de eurozone.
Ook hier dreigt de remedie erger te zijn dan de kwaal. Banken en hun verzekeraars zijn nog herstellend van de grote financiële crisis. De schulden van de eurolanden zitten overal verspreid, in heel Europa maar ook daarbuiten. We riskeren dus een kettingreactie en een nieuwe financiële crisis. Daarenboven zullen de beruchte ratingagentschappen ongenadig zijn en de kredietwaardigheid van de betrokken landen voor lange tijd verminderen. Dat betekent een jarenlange erfenis van duurder geld, meer schuld en minder groeipotentieel.
De belastingbetaler
Optie drie dan maar: de Europese belastingbetaler. Die weet het nog niet, maar hij zit al serieus mee in het bad. Er is een Europees stabiliteitsfonds opgericht ten belope van 750 miljard euro, te financieren door ons allemaal. Daarbovenop heeft de Europese Centrale Bank de noodlijdende landen al voor meer dan 400 miljard gesteund. Achter de ECB staan de nationale centrale banken en daarachter… de nationale belastingbetalers. Het officiële politieke discours ontkent een Europese solidarisering van de nationale schulden; de realiteit is anders. Maar de ontkenning heeft wel een totaaloplossing in de weg gestaan. Ondertussen is het schuldenprobleem veel groter geworden dan dat het oorspronkelijk was en zijn meer landen geïnfecteerd door het eurovirus dat juist teert op de besluiteloosheid van de Europese politici.
Eendracht en daadkracht of…
Gaat het verdeelde Europa eendracht en daadkracht herwinnen of glijden we steeds verder en sneller af richting de desintegratie van de eurozone, met apocalyptische gevolgen die geen mens kan voorzien? Op dat historische keerpunt zijn we intussen aanbeland. Bekommerde leiders – Europees president Van Rompuy op kop – bezweren de media dat Europa boven zijn nationale belangen zal uitstijgen. Het is te hopen, want het alternatief van een totaal eurodebacle zou ook die nationale belangen in het hart treffen.
De waarschijnlijke uitkomst zal een combinatie van de drie opties zijn, met wellicht de minste pijn voor de bankensector. Voor de Europese belastingbetaler is alvast één zaak duidelijk: de rekening loopt op en zal op één of andere manier gezamenlijk moeten betaald worden. Er circuleren al schattingen over een totaalkost van meer dan 3.000 miljard. De afrekening zal maar duidelijk zijn op het einde van de rit. Maar tenzij we de afgrond inspringen, de eurozone opblazen en het Europese project kelderen, betekent de eurocrisis gegarandeerd een pak meer lasten en schulden voor alle eurolanden en hun burgers. Dat besef mag doordesemen bij iedereen die dezer dagen over budget moet praten. Over naar de Wetstraat.
Marc De Vos
(De auteur doceert aan de UGent en is directeur van de denktank Itinera. Twitter @devosmarc )
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
18/07/2011 om 13:56
@Noel D: te veel - mod
18/07/2011 om 13:59
Wie goed tussen de regels weet te lezen kan makkelijk inschatten wiens passie dhr. De Vos hier preekt. Het is alvast niet die van die van u en mij. Als u ganzen hebt, bescherm ze met hand en tand en hou dhr. De Vos zo ver mogelijk uit uw buurt.
Ronduit bizar maar ook weer heel begrijpelijk is dat de implosie in Europa volledig synchroon lijkt te gaan lopen met die in de VS. Het wekt op zijn minst de suggestie van een gezamenlijke regie en toont nog maar eens de totale verknooptheid aan van de euro en de dollar. Het heeft geen zin meer het te hebben over stresstesten, Dexia, Griekenland of Moody’s - allemaal mistgordijnen.
Het scenario ligt al lang vast: de euro valt, de dollar valt. Het vertrouwen in “geld” lijkt verloren. Vreemde term trouwens, “geld” voor iets dat feitelijk al lang geleden zijn geldigheid heeft verloren. Door de criminele praktijken van bankiers en politici heeft het “geld” zijn krediet verspeeld: het geld geldt niet meer. Ironie ten top. Geld was gebaseerd op vertrouwen en iedereen weet: vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Zo was het vroeger en zo is het nog steeds.
Nu aan het licht komt dat banken werden verwekt in misdaad en het monetaire systeem is geboren in zonde slaan bankiers en politici paniekerig en wild om zich heen. De wil onder de bevolking groeit om de bankiers de macht te ontnemen geld te creëren. Steeds meer mensen zien in dat besparingen opgelegd door politici uiteindelijk resulteert in nog méér voor de banken en minder voor de rest van de wereld. In dat opzicht staan besparingen tot bijvoorbeeld Griekenland als ductape staat tot verkrachting.
Al ons geld bestaat alleen in de vorm van schuld. Geld wordt gemaakt door het aangaan van schulden. Geld wordt vernietigd door het afbetalen van schulden. Het gaat de bankiers dan ook niet om het geld. Geld is slechts een middel. Wat de bankiers willen en hebben is macht. Macht over naties, over regeringen en bedrijven, over de meerderheid en de oppositie, over provincies en steden, over de media en het entertainment, over denktanks, culturen en individuen. Ze willen dat iedereen meedraait in hun geconstrueerde mallemolen van “de economie” om werkelijke waarde te creëren met het monopoliegeld dat zij en zij alleen mogen drukken en uitgeven.
Veel mensen denken dat banken enkel geld verdienen door het uitlenen van geld en de rente die ze daarvoor krijgen. Het hoofddoel is echter het verkrijgen van werkelijke waarde wanneer ze roerende en onroerende goederen confisqueren die dienden als onderpand voor het uitgeleende geld. Geld dat die banken feitelijk nooit hadden en nooit door enige vorm van tegenprestatie hebben verdiend. Voor het terugbetalen dient de lener echter wel werkelijke arbeid te verlenen of echte goederen te maken en te verkopen. Velen denken nog steeds dat het zo hoort of erger nog dat het zo moet zijn, en dat we zonder banken niet kunnen bestaan. Maar dat is niet zo - er is geen enkele noodzaak toe - zonder banken en een veel betere wereld.
18/07/2011 om 14:11
“….banken en verzekeraarszijn herstellend….” van hun eigen grote debâcle.
Laten we niet vergeten te melden dat ze “herstellend” zijn met hulp van de gulle hand van de “belastingbetaler” die nu voor de derde keer zal opdraaien om “speculanten” terwille te zijn.
Prominente bankiers, politici, economen, professoren, media, en andere goeroes, blijven de boodschap van “boetedoening” verkondigen door mensen “schuldgevoelens” aan te praten dat ze “boven hun stand” leven.
We worden met de “erfzonde” geboren, en dus zijn we “levenslange onderwerping verschuldigd”
De “privé sector” (banken en verzekeraars) zien het volgens de ECB echt niet zitten om zelf op te draaien voor hun eigen graaicultuur, omdat “rating bureau’s” dat zouden beschouwen als een negatieve regeling, en bijgevolg de rating naar onder zouden moeten bijstellen, en bijgevolg de rentetarieven zou opzwepen. Meer moet dat niet zijn!
Om “het systeem” of op hol geslagen logaritmes van supercomputers in de marktzalen, waar niemand nog controle over heeft, en die in een fractie van een seconde de financiële markten vernietigen, te “herbekijken” is “onmogelijk”
Over exeburante fraudes en misbruiken en malafide wetgeving op alle niveau’s, wordt in alle talen (en landen) zedig gezwegen.
Er is geen énkele Duitser of Nederlander die “beter” is of wordt van de “goede resultaten” van zijn/haar land.
Praat eens Hans Worst of Kees Kaaskop in de strasse - straat.
Waar gaat al dat geld van die wereldwijde “besparingen” naar toe?
De echte “misdadigers” aanpakken is wellicht veel moeilijker.
18/07/2011 om 14:44
Weer een goed opiniestuk van Marc De Vos.
Als het 3.000 miljard euro zou kosten om de euro- trein terug in volle vertrouwen op de rails te krijgen en er wonen ruim 300 milj.mensen in de euro-zone ,dan is dat 10.000 euro per inwoner.Dit is in de allerslechtste veronderstelling.
Ter vergelijking heb ik eens berekend wat de Duitse” Aufbau Ost” per inwoner heeft gekost.Het zou ongeveer 19.000 € per Duitser zijn,gespreid over 21 jaar.
De huidige euro-crisis komt bovenop de financiele crisis die al van in 2008 aan de gang is en zeker niet opgelost is.Een van de oorzaken van de fin.crisis is de hoge staatsschuld in veel landen.Dit schuldenprobleem is ontstaan gedurende meerdere decenia en heeft niets met de euro of het Europees project te maken,het is een mondiaal probleem.De problemen die voortvloeien uit een te hoge schuld zouden ook op onze schouders terecht gekomen zijn.Niets met Europa te maken dus,wel met verkeerd( te links?) gevoerde politiek.
Alle schuld toeschrijven aan het Europees project is wel heel kort door de bocht.
Het is moeilijk te becijferen waar we op vandaag in Europa zouden gestaan hebben zonder het eenmakingsproject.Het verschil met de huidige situatie zou erg groot geweest zijn.
Deze euro-crisis bevestigt weer eens dat we harder zullen moeten werken om onze zo moeizaam opgebouwde welvaart veilig te stellen.
18/07/2011 om 15:38
Wie boven zijn stand leeft, en wie meer uitgeeft dan hij bezit krijgt vroeg of laat de rekening. Een rekening welke moet vereffend worden. Iedereen die een huis bouwt of koopt en hiervoor leent krijgt die les. Dat is ook zo voor andere schulden. Er is niks nieuws onder de zon, maar de moderne mens denkt dat met de verandering van de tijdsgeest ook dat veranderd is.
Dat men reeds decennia lang in de USA boven zijn stand leeft is een open deur instampen. Veel van die gewoonten daar komen uiteindelijk met vertraging ook in onze contreien terecht. Dus ook het boven onze stand leven. Die schulden hebben we allemaal afgeschoven op de rest van de wereld. Een klein mia mensen hebben dat dus op de vijf mia anderen afgeschoven.
Door de globalisatie van de wereldeconomie zijn er een pak mensen en markten aangeboord de zogenaamde BRIC-landen die samen een kleine helft van de wereldbevolking vertegenwoordigen, andere en hardere leefomstandigheden gewoon zijn en bereid zijn veel zaken te doen waarvoor onze westerse wereld zijn neus ophaalt, met het vooruitzicht van een veel betere toekomst.
Dat boven onze stand leven op kap van onder andere deze mensen wordt moeilijker en moeilijker. Dat staat zo in de sterren geschreven en heeft niks met een gezamelijke orchestratie van Europa en de USA te maken, alleen met het feit dat beiden met datzelfde fenomeen en probleem te maken hebben, namelijk het afschuiven op de anderen. Dichter bij huis, namelijk in België is de blokkering door niks anders veroorzaakt dan hetzelfde fenomeen. Het leven boven zijn stand en het afschuiven op wie wel bereid is inspanningen te leveren.
Er staat een welvaartsverschuiving van de westerse wereld naar deze landen op de sporen. Dat is geen nieuws. Alleen wat reeds jaren voorspeld werd is zich nu langzamerhand aan het voltrekken.
Zoals de desindustrialisatie aan de beurt was in de zeventiger jaren zal men nu het volgend decennium de impact van een nieuwe storm in de economieën meemaken. Wie dat negeert en verder denkt te kunnen voortbreien (de status quo) zoals voorheen moet straks niet verwonderd zijn van het rampzalig resultaat. Het franstalig status quo heeft toen de voorgaande storm ook niet overleefd.
Veel van onze zogezegde zekerheden komen binnenkort in de verdrukking.
18/07/2011 om 15:42
Zonder de euro was gans Europa al bankroet geweest bij de eerste financiële crisis.
Het enige punt waar meneer De Vos hier de nagel op de kop slaat, is dat onze politieke leiders gebrek hebben aan lef en moed om er structureel iets aan te doen, uit angst voor de gevolgen in hun respectievelijke lidstaten.Geld op een hoop gooien om de ratingbureaus en de internationale pers te doen zwijgen gaat niet (meer) helpen.
Een crisis zorgt altijd voor opportuniteiten en kansen om het beter te doen. Misschien moet Europa die maar eens grijpen.
18/07/2011 om 15:50
Tiens, is al dat geld dat Europa in die landen nu investeert dan niet maar gewoon een goedkope lening, waarvan het de bedoeling is dat ze (vroeg of laat) terug betaald wordt? Als dat zo zou zijn, dan is het geld nog niet definitief verloren en door “de belastingbetalers betaald”. O.k., er bestaat een risico dat ze die schulden eventueel nooit terugbetalen, maar dat is toch nog niet zeker.
Ik ken de situatie niet precies, maar is niet ook één van de problemen dat in die landen produkten tegen dermate lage prijzen worden geïmporteerd dat de binnenlandse economie er niet tegenop kan? Misschien moet de E.U. er eens over nadenken of die probleemlanden niet tijdelijk opnieuw meer belastingen mogen gaan heffen op import om hun binnenlandse markt te stimuleren (, als dat niet binnen de E.U. kan, dan desnoods er buiten).
Misschien moet de E.U. gewoon wat flexibeler worden met haar regels, en moet ze de “vrije markt” e.d. helemaal niet als zo onaantastbaar hooghouden, toch niet als de euro zogenaamd echt op het spel staat.
Voor de toekomst moet er dan misschien een europese instantie komen die een inkijk in nationale begrotingen heeft op een wijze dat ze beoordeelt of E.U.-landen nog wel leningen mogen aangaan. Niet om vooraf hun beleid te beïnvloeden (zoals men nu achteraf doet), maar wel om hun schuldbeheer bij de echte bron aan te pakken. Als landen veel geld willen uitgeven, dat ze er dan maar éérst en vooraf voor sparen.
18/07/2011 om 15:56
@ Kurt Leenmans:Ik ben met u akkoord dat een aantal banken zich met laakbare praktijken hebben bezig gehouden,die mede de oorzaak van de fin. crisis zijn.Die banken en instellingen(bv ratingburos)die eraan meegewerkt hebben,deden het uit kortzichtigheid.Het werd nog in de hand gewerkt door het ontbreken van regels en een controlerende instantie op internationaal vlak.Snel geld willen verdienen op een onverantwoorde wijze is van alle tijden en doet zich overal voor en in alle lagen van de bevolking.Doch daarom is niet iedereen slecht bezig.Jij sleurt heel de banksector en de politici door het slijk.Je zou net hetzelfde kunnen doen met de sociale zekerheid.Het is niet omdat er veel mensen misbruik van maken dat je het systeem moet afschaffen.We moeten het aan de noden van de tijd aanpassen.Wie zich aanpast heeft meer overlevingskansen.
Voor de rest is uw reactie een wel heel negatieve kijk op de samenleving.
De vele verschillende antwoorden maken dit forum juist zo boeiend om te blijven volgen.
18/07/2011 om 16:01
Ik ben het volledig eens met Kurt en Wilfried. Dhr. De Vos profileert zich hier als spreekbuis van de bankiers.
18/07/2011 om 18:46
Het CD&V van de president van Europa slaagt er niet eens in om de regionale belangen te overstijgen laat staan de nationale belangen. In Vlaanderen stelt men dat het onmogelijk is om op federaal niveau een gemeenschappelijk economisch beleid te voeren omdat de socio-economische verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië veel te groot zijn maar dat een gemeenschappelijk Europees economisch beleid absoluut noodzakelijk is ook al zijn de verschillen binnen Europa nog veel en veel groter dan die binnen België. Als het in België niet lukt hoe zou het dan in Europa wel lukken meneer van Rompuy? Een broer die probeert Europa bijeen te houden, een broer die stieken probeert België uit elkaar te halen en een zus die pleit voor een unitair België. Het moeten leuken familiefeesten zijn bij de Van Rompuy’s.
18/07/2011 om 20:03
Weer een goeie analyse van prof. De Vos. Heeft u al een fanclub?
Ik lees het opiniestuk misschien anders, maar ik zie helemaal niet hoe prof. De Vos de spreekbuis zou zijn van de banken. Hij geeft alle 3 de opties weer, en legt de vinger op de wonde door te stellen dat “De waarschijnlijke uitkomst zal een combinatie van de drie opties zijn, met wellicht de minste pijn voor de bankensector.” Hierin lees ik alvast niet dat dat volgens de steller, de rechtvaardigste of politiek meest opportune mogelijkheid is. De Vos geeft gewoon aan dat hij denkt dat (omwille van een resem redenen) het wel de banken zijn die de dans grotendeels zullen ontspringen.
Verder deel ik de visie van Kurt Leenmans grotendeels. Fijn overigens om eens een goed geschreven stukje tekst te zien in deze opiniepagina’s.
Wie de financiële wereld enigszins volgt (en ik behoor daar sinds een jaar of wat ook enigszins toe, al ben ik verre van specialist), kan niet anders dan vaststellen dat de hele financiële sector een gore stinkput is. Banken, ratingbureaus, de Fed,… dat is gespuis, dat enkel de macht kan behouden door de onmacht of inmenging van de politiek en door de onwetendheid van het publiek. Onmacht bijvoorbeeld in de EU, maar ook gewoon door het internationale karakter van de financiële wereld. Er is geen “world governance”. Inmenging bijvoorbeeld in de VS. Goldman Sachs, Fed, witte huis - ik ben heus niet de enige die enkele dubieuze connecties kan aanduiden.
Ik ben benieuwd of de markten uit de put geraken door de put nog dieper te delven. Iets zegt mij dat dat een slecht idee is.
18/07/2011 om 20:21
De kwasi onaantastbaarheid van de banken is me ook een doorn in het oog.
En zeker het gebrek aan controlerende maatregelen op hun doen en laten. Speculeren of landen al dan niet hun schulden kunnen terug betalen is pervers. Maar wie houdt ze tegen?
Wij moeten met z’n allen betalen voor de gevolgen van de geldzucht van een internationale kaste van immorele bankiers die in een wereld leven die voor ons onbereikbaar is en die voor onze volksvertegenwoordigers onbeïnvloedbaar is.
Er is geen greep op de genadeloze arrogantie van de bankenwereld die allang weer begonnen is met het uitdelen van bonussen.
Met de steun van de lijdzaam toekijkende belastingsbetaler. Er wordt wel eens gemord maar er verandert niets.
Want diezelfde belastingsbetaler is misschien ook aandeelhouder. Zo is hij monddood gemaakt.
Het zelfregulerend vermogen van de financiële sector is een lachertje. De wolven verslinden elkaar niet.
Maar wat er nu in de E.U. gebeurt is echter ook het gevolg van de kortzichtigheid van de E.U.
Na de toetreding van landen zoals Griekenland, Ierland en Spanje werden er talloze projecten (vooral in de infrastructuur) uitgevoerd om het economisch niveau te verhogen. Overal stonden borden met opschrift :’Gefinancierd door de E.U.’.
Met Europees (lees: andermans) geld werd in die landen een artificiële levensstandaard gecreëerd.
Nu stuiken deze constructies ineen en laten ze kreupele landen achter.
Maar de burgers kunnen niemand ter verantwoording roepen.
18/07/2011 om 22:55
Ik hoorde vandaag op VRT radio 1 dat de Belgische goudvoorraad in de jaren 90 ongeveer 1300 ton bedroeg en zodoende onze munt goed beschermde. Het triumviraat Verhofstadt, De Gucht en Dewael heeft het grootste deel van die vorraad verkocht: er rest nog 300 ton wat de financiële positie van België serieus ondermijnt. En dan hoor je De Gucht maar waarschuwen voor de financiële markten…hij is er medeverantwoordelijk voor.
18/07/2011 om 23:53
@Johan Van Vaerenbergh:Grotendeels akkoord met u.Uw standpunt over EU investeringen in infrastructuur houdt volgens mij geen steek,voor zover het tenminste niet over zinloze prestigeprojecten gaat die de landen achteraf met hoge onderhoudskosten opzadelt.Een goede infrastructuur is de basis voor een goed draaiende samenleving.
19/07/2011 om 01:10
Professor Marc De Vos stelt zich alweer de verkeerde vraag, ingegeven vanuit een neo-liberaal uitgangspunt …… het is niet zozeer de vraag wie de Eurocrisis zal betalen, de vraag dient te zijn :
Zijn wij bereid de beursspeculanten en banken te subsidiëren door een cascade van sociale afbraak en besparingsopbod in Europa te tollereren?
Dat Duitsland-Frankrijk-Groot Britanië nu maar eens ECHT tonen tot welke solidariteit ze in staat zijn ipv. het gat in de boeg van het Europese schip te dichten met papiersnippers ….. daarnaast één Europes stem naar de andere economische grootmachten vooral om de sociale dumping door grote (Westerse) bedrijven aldaar te verbieden …. Njet tegen alle ratingbureau’s en sluiten van de eigen Europese markt voor producten die geen positief label verdienen op milieu-, sociaal- en mensenrechtenvlak …..
19/07/2011 om 08:54
Johan Van Vaerenbergh zegt over landen zoals Griekenland, Ierland en Spanje: “Met Europees (lees: andermans) geld werd in die landen een artificiële levensstandaard gecreëerd.”
Welja. Maar hetzelfde geldt voor België. Onze staatsschuld wordt ook gefinancierd door “anderen”. Banken, in casu. Die er veel bij te winnen hebben als landen hoge schulden hebben (interesten). Onze politiekers in de jaren stillekens waren dan ook goeie vriendjes met de bankiers, natuurlijk. En wij maar afbetalen.
Maar ook de VS is in dat bedje ziek. Terminaal ziek zelfs. Het is nogal walgelijk dat de EU zo onder vuur ligt, wanneer de VS dagelijks enorme bedragen moet lenen om de rekeningen te doen kloppen. Maar dat blijft ook niet duren. VS in default? Want wie zal dat betalen?
19/07/2011 om 09:07
Mischien moeten de forum deelnemers het boek van Santiago Nino Beccera, “De crash van 2010 en de ondergang van het kapitalisme” eens lezen. Deze prof voorspelt het einde van het kapitalisme rond 2070 en raad de wereldleiders aan vanaf nu al naar iets nieuws te zoeken.
Het opkomend nationalisme in Europa zal dat proces nog versnellen. Kijk naar Nederland, Duitsland en Scandinavie en ook bij ons in Vlaanderen. Men gaat de nationalistische toer op. Wij willen voor niemand meer betalen zeggen de Nederlanders, Finnen, Duitsers en ook Vlamingen. Dat ieder zijn eigen problemen maar oplost.
Dat zal het einde worden van het Europees project. Winnaars zullen de Bric landen worden.
19/07/2011 om 09:40
Ik ben het helemaal eens met de commentaar van Kurt Leenmans (boven).
19/07/2011 om 10:23
Even ter herinnering. In 1992 hebben Italie, Spanje, Portugal en Griekenland hun munt met 25 % verlaagd en zichzelf 25 % van hun buitenlandse schuld kwijtgescholden. De banken die van dergelijke dingen altijd op tijd op de hoogte zijn hebben hun beleggingen in de overheidsschuld van deze landen op tijd assaal gedumpt in de beleggingsfondsen van hun klanten en daardoor hun verlies op de kleine belegger afgewenteld zoals ze altijd doen (herinner U : lernout en hauspie, eruotunnel, etc). Deze landen kunnen deze keer de schuldeisers niet bestelen via devaluaties. Dus moet het maar anders. Een ding is zeker : de kleine belegger zal bloeden.
19/07/2011 om 11:39
Misschien nog even dit meegeven. Onze welvaartmaatschap hier en in de VS is gebaseerd op goedkope grondstoffen en goedkope energie. Daar hebben de bedrijven en overheden ( accijnzen ) volop van geprofiteerd zonder dit geld in alternatieven te investeren. Over 50 jaar zien we de automotoren alleen nog in musea. Alternatieve energie kost een veelvoud en de oorlog om de grondstoffen is al bezig. Daarnaast is de loonkost in een overgroot deel van de wereld een fraktie van de onze. Tel daarbij op dat de zogenaamde economische groei van de laatste decennia op geleend geld is gebaseerd en het mag duidelijk zijn dat de euro cq schulden crisis slechts een voorbode zijn van een periode van grote veranderingen.
Wij zullen ons leven en onze maatschappij ingrijpend moeten veranderen door meer te moeten betalen voor onze energie ( en dus voor onze producten ) en genoegen moeten nemen met een lagere loonkost ( dus minder besteedbaar inkomen ). In dezelfde periode moeten de gemaakte schulden terug gebracht worden tot een aanvaardbaar niveau. Nee, geen overheidstekort van 3% als norm ( dat iemand dat heeft bedacht is onbegrijpelijk - moet een politicus zijn geweest- iedere huisvrouw weet dat je van 1 euro er geen 2 kunt uitgeven ) maar sparen.
Nu, wie gaat de huidige crisis betalen? Wij dus, en onze kinderen, en onze kleinkinderen door minder te verdienen, meer belasting te betalen en een versobering van onze levensstijll
Tegen deze achtergrond is de politieke discussie een lachertje. Het zijn badgasten die bij laagwater een zandkasteel bouwen aan de waterlijn maar niet beseffen dat het nog eens vloed wordt. Nochthans elk kind weet dat.
Er gloort ook licht op het eind van de tunnel; grote maatschappelijke veranderingen zijn een voorbode van een nieuwe periode van welvaart; voor diegene althans die de ogelijkheden onderkent en grijpt. Zullen we daareens mee beginnen in plaats van bakkelijen ?
19/07/2011 om 12:24
@Chris
U hebt gelijk wat betreft de illegale verkoop van het Belgische goud in de jaren 90. Maar er is meer, veel meer. Het pad voor deze roof werd al in 1975 geëffend. In dat jaar creëren politici en bankiers de mythe van de geïndexeerde obligatie. De activa van de NBB zijn van de Staat en de aandeelhouders zijn eigenlijk houders van obligaties die een dividend ontvangen dat gekoppeld is aan de inflatie. Schandalig uiteraard (want opnieuw creatie van fictieve waarde), maar diegenen die kritiek hadden werden doodgezwegen.
In 1988 nemen bankiers en politici een volgende stap. De NBB mag haar goud verkopen en de meerwaarde op het goud wordt op een “onbeschikbare reserverekening” gestort. Deze reserverekening komt bij de “liquidatie” van de NBB toe aan de Staat. De opbrengsten van deze reserverekening gaat volledig naar de Staat. Illegaal, maar wel wet!
In 1993 schaft men bij wet en zonder enige compensatie het systeem van de dubbele meerderheid af en vanaf nu zijn de minderheidsaandeelhouders volledig overgeleverd aan de grillen van politici - ingefluisterd door bankiers. De protesten van de minderheidsaandeelhouders komen nergens aan bod. Men staat klaar voor de feitelijke hold-up.
Vanaf 1996 wordt het saldo van de “onbeschikbare” reserverekening regelmatig overgedragen aan de Belgische Staat. Pas in 2002 komen de protesten van de minderheidsaandeelhouders eindelijk in de openbaarheid, maar de regering en de directeurs van de NBB zijn vast van plan om de kleine garnalen een lesje te leren. Eerst worden de aandeelhouders afgeschilderd als onbetrouwbare speculanten, goudrovers en dergelijke meer zodat de publieke opinie zich resoluut tegen datzelfde publiek keert. Met dank aan de “onafhankelijke” pers die laat zich nog maar eens inpakken.
Ondertussen hebben de heren en dames politici meer dan 1000 ton Belgisch goud illegaal verkocht. Rijkdom die alle Belgen toebehoorde. Het is een gitzwarte bladzijde uit onze geschiedenis en niet één politicus die zich hiervoor heeft moeten verantwoorden. Ik heb de hoop nog niet verloren dat dhr. Dehaene, dhr. Verhofstad, … ooit nog voor een rechter zal moeten verschijnen om deze hele zaak uit te leggen.
Tot slot: veel mensen denken dat de NBB een overheidsinstelling is, maar dat is niet zo. Men noemt de baas van de NBB een gouverneur om de illusie te wekken dat de NBB gecontroleerd wordt door politici, maar het is net andersom. De NBB heeft de politici in haar zak, met alle gevolgen vandien.
19/07/2011 om 19:34
Ook ik vind dat de bankensector ertoe gedwongen moet worden van het boetekleed aan te trekken: zij zijn de grote schuldige, al heeft een bestaand pervers systeem hen wel toegelaten van tot in de wolken te groeien.
Als u als doodgewone werknemer 1.500 euro per maand verdient, wat kunt u dan per maand uitgeven? Juist, 1.500 euro. Als een bank 1.500 euro in kas heeft, wat kan ze dan uitgeven? Juist, minstens 1.500.000 euro. Uiteraard is dit voorbeeld bij het haar getrokken, maar ter verduidelijking kan het zeker dienen: als bank geeft u met het grootste gemak 10.000 euro voor de auto van Piet, 500.000 euro voor het huis van Jan, en vooral 25.000 euro per maand voor uw eigen salaris, zonder dat geld fysisch in kas te hebben. Vermits de nationale banken toegestaan hebben van maar een klein deel in deposito te houden, volstaan een paar toetsen op de computer van de bank om al die fictieve operaties uit te voeren. Het systeem is natuurlijk voor iedereen goed: Jan en Piet content, de bank content en de staat content want de geldkraan staat wijd open en de economie draait… zolang iedereen zijn schulden kan afbetalen natuurlijk… Maar wat gebeurde er ? Wanbetalers…subprimes en PLOEF! de Grote Leugen plofte als een pudding inelkaar.
Gevolg: de bank moest van vandaag op morgen gered worden, weeral met het geld van een ander (de Staat) natuurlijk. Politici als Leterme treden op “als de redder des vaderlands” en bluffen met hun mantra van “ goed bestuur”.
Voortaan wordt de geldkraan toegeschroefd, de economische groei krimpt in, crisis alom.
Misschien dat Piet zijn werk verliest, misschien dat Jan zijn huis niet meer kan afbetalen of het niet meer verkocht krijgt, want ook de geldinflatie door overlening is nu ingestort, en zijn huis in maar de helft meer waard van wat hij bij de bank geleend had. De kleine man betaalt de crisis, dat is overduidelijk.
Maar moet een bankier als Lippens die casino ging spelen in de States daarvoor de gevangenis ingedraaid worden? Als stichtend voorbeeld ware het misschien goed geweest dat er hier en daar wat bankiers in de cel mochten brommen, maar fundamenteel lost het niets op. Er moet een serieuze correctie komen in het banksysteem en de democratie. En ik betwijfel het ten zeerste of er politici zijn die deze fundamentele onrechtvaardigheid durven recht te trekken. Toch zal de heersende klasse moeten opletten: revoluties ontstaan bij een fundamenteel gevoel aan sociale onrechtvaardigheid, en die protesten in Griekenland en Spanje zijn heus niet efemerisch.
20/07/2011 om 01:06
te lang - u moet uw mening bondiger formuleren - mod