In 2003 kocht ik in Antwerpen, in een inmiddels ter ziele gegane platenwinkel - de cd “Frank” van de mij (toen) volslagen onbekende Amy Winehouse. Ik vond de naam leuk en de hoes aantrekkelijk. Ik laat me wel vaker leiden door bijkomstigheden. De cd bleek een geweldige meevaller: een mix van jazz en soul, gezongen met een geweldige schijnbaar doorleefde stem. Amy Winehouse was toen nog maar twintig. Ze had nog geen tatoo’s of suikerspinkapsel, toen. Stronger than me, was en is mijn lievelingliedje.
En toen werd het stil rond Amy W. Op muzikaal vlak, tenminste. Het andere verhaal is bekend. Sex and drugs and rock’n roll. En drank. Veel drank. Het werd haar handelsmerk: zatte Amy. Ze wentelde zich erin. Ze liet zich helemaal gaan. Zoals alleen hoogbegaafde godenkinderen dat kunnen. Want hoogbegaafd was ze, ook al cultiveerde ze cockney-accent en platvloersheid, en schepte ze er een pervers genoegen in de brave burger te shockeren.
Het mag een wonder heten dat ze die tweede, prachtige cd “Back to black” nog heeft kunnen maken, in zes min of meer nuchtere maanden tijd. Dat ze af en toe dagen had waarop ze kon schitteren. Maar van dan af ging het steil naar beneden. Als een rollercoaster.
Het werd mij droef te moede, iedere keer als ik alweer een bericht over een geschrapt of een afgebroken optreden las, wegens niet in staat “Rehab” te zingen, waarin ze (volgens mij) met een overdosis ironie tegen haar eigen drankprobleem aankeek.
Een verslaving is het ergste wat een mens kan overkomen. Ik kan het u verzekeren want ik ben een ervaringsdeskundige. Wanneer alles in het teken staat van de fles, de pil, het poeder, de naald.
Verslaafden worden eenzaam op de duur. En zo is ze ook gestorven. Op 27, godbetert. Only the good die young.
Louis van Dievel
24/07/2011 om 13:25
tja, te jong en teveel vrijheid… een groot talent maar slecht omringd… Ben wel zeker dat haar entourage die jarenlang veel geld op haar kap heeft verdiend, mede dankzij haar imago van drank en drugs, nu een beetje bedroefd zijn, de kip met de gouden eieren hebben ze zelf laten verdrinken!
24/07/2011 om 20:22
Sterren hebben een voorbeeldfunctie.Veel mensen willen leven als hun idool.
Verslavingen worden als minder erg ervaren als idolen zo het voorbeeld geven.
24/07/2011 om 22:48
Een van de meest talentvolle artiesten van haar generatie is niet meer. Ik weet nog goed wanneer ik haar album Fade to black voor de eerste keer hoorde… ik was meteen verkocht desondanks het genre muziek mijlenver verwijderd is van hetgeen ik normaal van geniet.
Die stem, die sfeer, de muziek… geniaal en legendarisch. In het nieuws zei een fan dat haar verslaving, de wereld nu 20 jaar fantastische muziek heeft doen mislopen. Mooier kan ik het niet samenvatten. RIP Amy!
24/07/2011 om 22:55
only the good die young? alleen de betere blijven leven!
25/07/2011 om 11:02
Wij gaan er in onze maatschappij met zijn allen vanuit dat elk individu de verantwoordelijkheid draagt om al zijn mogelijkheden en talenten maximaal te ontwikkelen. Maar velen kunnen dat niet aan…zeker niet als ze het geluk hebben (of moet het zijn “de pech” hebben) opgezadeld te zitten met onwijs veel talent.
Velen hebben hulp en ondersteuning van anderen nodig. In eerste instantie heeft je directe omgeving hierin een grote rol van betekenis. Als dat er al niet is ben je al afhankelijk van professionele hulp. Maar ook die laten het nog veel te vaak afweten.
Het is jammer, dood jammer. Niet enkel en alleen om het feit dat die talenten dus nooit ten volle gebruikt kunnen worden maar vooral voor het individu zelf. Wij, de maatschappij dus, moeten nu verder en lopen zoals de schrijver hierboven al vermelde fantastische muziek mis. maar het is onze verdiende straf voor veel te weinig zorg om de ander !
Het ga je verder goed Amy, RIP !
02/08/2011 om 18:20
Het overlijden van een jong iemand wordt steeds als tragisch ervaren,
in het geval van Amy Winehouse is dit zeker niet anders.
Net zoals vele andere “halfgoden” die haar vooraf gingen, is ze te jong gestorven, denken we maar aan Jim Morisson, Kurt Cobain, J. Hendrix,….
Het is echter uitkijken om al deze artiesten niet te eren omwille van hun vroegtijdige dood,
maar wel omwille van hun talent.
Daarnaast is het gewoon erg te betreuren dat deze jonge talenten ons niet meer kunnen betoveren met meer van hun werk.
Het is maar gissen hoe Amy zou klinken binnen 10 jaar….
03/08/2011 om 22:17
drugs zijn de beste en voornaamste hoeders van het talent, misschien raar, maar het is zo.
Alle rommel die over die getalenterenden geschreven is, bv. als men schrijft: wat zouden ze nog gedaan hebben in de volgende 20 jaar is
onbekwaam medeleven in het ‘zijn’ van de persoon in kwestie.
men moet het ‘zijn’ leren begrijpen van deze personen, drugs zijn voor deze personen het middel om te presteren en half god te worden of anders te zijn als de normale burger. zonder dat gaat het niet of gaat het niet zo vanzelfsprekend. Als men dat middel te veel en niet adekwaat gebruikt weet men dat er een zekering kan springen met fatale gevolgen. Het is ook niet de eerste maal dat dit gebeurd, zowel in kunstwereld als in sport of bedrijf enz. deze mensen presteren hoog maar kunnen niet zonder, anders vallen ze van hun publiek voetstuk, en dat is voor velen, het ergste van het ergste. Zelfs al beseffen ze heel goed dat alles op springen staat, doen ze toch maar verder door. Dus is het meer dan normaal dat ze merendeel jong zullen sterven. jammeren kan wel, maar is in feite wel over de top. we kunnen wel genieten van hun prestatie, want daarvoor hebben ze het toch volgehouden, niet?
goede avond,
cp