deredactie.be - OPINIE

Het schuldenspook waart overal rond

25 / 07 / 2011
Wat hebben Europa, de Verenigde Staten en China gemeen? Het antwoord zal u misschien verbazen: een grote overheidsschuld. De gemiddelde overheidsschuld in de eurozone is thans 90% van alles wat de economie jaarlijks genereert (BBP). De federale Amerikaanse schuld doorbreekt dit jaar de kaap van 100%; 120% van het BBP als je er de schulden van de staten bijtelt. De officiële Chinese overheidsschuld is slechts 20%, maar Chinese statistiek moet je met emmers zout nemen. Experts schatten dat de realiteit bij de 80% van het Chinese BBP ligt.

In het Westen is de grootste overheidsschuld daarenboven onzichtbaar, want in de toekomst. Zij bestaat uit de nog te financieren uitgaven in pensioenen en gezondheidszorg, die door de vergrijzing sterk gaan oplopen. Als je die meetelt, kom je aan veelvouden van de actuele percentages. Voor België krijg je een virtuele overheidsschuld van maar liefst 375% van het BBP. Uiteraard zullen wij en de financiële markten het nooit zover laten komen. Maar het geeft u wel een idee van de berg die we over moeten.

De rekening van de eurocrisis

In Europa is er dan nog de lopende rekening van de eurocrisis. Steun aan Griekenland, Ierland en Portugal heeft al 370 miljard harde euro’s gekost en het einde van de tunnel is nog lang niet in zicht. In het kielzog van de financiële crisis zijn er ook nog grote privé-schulden. Dat is vooral het geval in landen waar een vastgoedzeepbel is gebarsten, waardoor de waarde van patrimonium een duik heeft genomen. In de Verenigde Staten is er dan nog de erfenis van een jarenlange consumptieverslaving op krediet. Privé-schulden alleen bedragen in de VS maar liefst 260% van het BBP. Welkom in het schuldtijdperk, waar de overheden op hun tandvlees zitten, de banken om geld smeken en burgers de buikriem voelen.

Onderlinge verschillen

Nu zijn er natuurlijk grote verschillen tussen landen. Er is de factor economische groei. Als China stevig blijft groeien dan kan zijn schuld zo afnemen. In andere landen is de overheid armlastig maar zijn de burgers zeer rijk, wat een ultieme garantie van solvabiliteit geeft. Dat is onder meer het geval in België. Het gezamenlijk vermogen van de Belgen bedraagt meer dan 730 miljard en dat is dan nog zonder vastgoed: meer dan het dubbele van de actuele staatsschuld. Veel hangt ook af van wie de overheidsschuld financiert: het binnenland of het buitenland. Hoe meer je elders moet ophalen, hoe kwetsbaarder je bent op de financiële markten – vraag het maar aan de Grieken.

En wie zoals de VS zijn schulden ziet uitgedrukt in de eigen munt, kan altijd het laatste redmiddel gebruiken: gewoon geld bijdrukken. Dat geeft dan feitelijke devaluatie en collectieve verarming, maar het veegt wel schulden weg. Merk op: in de eurozone kunnen niet zomaar bijdrukken ondanks euroschulden; één van de zaken die het herstel in de zwakke Zuid-Europese landen nu parten speelt.
De bottom line is niettemin duidelijk. Vele landen leven boven hun stand door een combinatie van crisisuitgaven en zeer dure overheidsbestedingen, vooral in de sociale zekerheid. Dezelfde landen hebben niet (Europa) of niet langer (de VS) de economische dynamiek om de budgettaire gaten courant dicht te fietsen. De VS lenen vandaag 40 cent op elke dollar dat ze besteden en zinken elke maand maar liefst 100 miljard dollar verder in het rood. De financiële crisis, in Europa snel gevolgd door de eurocrisis, heeft de financiële kwetsbaarheid van de overheden pijnlijk bloot gelegd.

Illusie of roofbouw

Aan het begin van een halve eeuw vergrijzingskosten, met een economie in een moeilijke overgangsfase en met een overheidsbeslag en een totale belastingdruk die al dichtbij hun historische piek staan, moeten we realistisch zijn. Onze welstand en welvaart steunen deels op illusie of op roofbouw, ten koste van de volgende generatie. We moeten opnieuw met de voeten op de grond komen. We gaan de komende jaren moeten verarmen, opdat we daarna opnieuw zouden kunnen verrijken. En we moeten er voor zorgen dat de nieuwe rijkdom deze keer echt en duurzaam zal zijn, in plaats van een luchtkasteel dat ooit door anderen zal worden afbetaald.

Marc De Vos
(De auteur doceert aan de UGent en is directeur van de denktank Itinera. Twitter @devosmarc )

@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod

26 Antwoorden op “Het schuldenspook waart overal rond”

  1. Johan Zegt:

    Groot en overschot van gelijk.
    Walgelijk hoe schulden worden gemaakt en afgewenteld op komende generaties.
    Ook de belgische politiek was daar expert in.
    Heeft ze eindelijk de moed om gezond te saneren door professionele chirurgie ?
    Of heeft ze er lak aan en kiest ze er voor om later veroordeeld te worden door haar kinderen en kleinkinderen ?
    Aan Elio en companen : geen woorden maar daden.
    Hervorm het land en saneer.

  2. Frederik Geldhof Zegt:

    Graag zou ik mijn licht willen laten schijnen op twee zaken die hier door dhr. De Vos worden geponneerd: de banken smeken om geld; én in de eurozone kan geen geld worden bijgedrukt (niet zomaar). De banken mogen misschien wel smeken om geld, maar door het systeem van “fractionele reserve” kunnen banken haast ongelimmiteerd geld creëren (zolang zij geld uitlenen). Naast het feit dat dit systeem fundamenteel misdadig is, lijkt het nogal bizar dat banken verlegen zouden zitten om geld. De stelling op zich is tweeslachtig, wordt niet uitgelegd door de auteur en wordt naar voor geschoven alsof het een probleem is. Mocht het al zo zijn, is dit misschien wel de opening naar het afschaffen van dit onmenselijke systeem.

    De ECB zou volgens de auteur geen geld kunnen bijdrukken (niet zomaar). Uiteraard gebeurt niets dat van belang is in deze wereld “zomaar”. Maar opnieuw strooit de auteur zand in de ogen van onwetende burgers. Het is het alleenrecht van de ECB om euro’s bij te drukken en dat gebeurt via het netwerk van locale centrale banken. Een recht, trouwens, dat op criminele wijze is bekomen. Het orgaan binnen de ECB dat daarover beslist is de ECB Governing Council. Zo vergrootte de ECB de geldhoeveelheid tussen in 2005 en 2006 twee keer met 10% door enerzijds miljarden euro’s bij te drukken en anderzijds door de invoer van miljarden op de electronische rekening van de ECB. De reden was officieel het “bijstellen van de deflatie op activa”. Midden augustus 2007 creëerde de ECB maar liefst 155,8 miljard euro in 48 uur tijd met de bedoeling de aanstaande bankencrisis nog enkele maanden uit te stellen.

    Tot besluit: het systeem “geld als schuld” is de ware oorzaak van de huidige monetaire mallaise. Bij de opzet van dit systeem, waarvan de wortels eeuwen teruggaan, is het nooit de bedoeling geweest dat naties hun staatsschulden zouden (kunnen) terugbetalen. Zo zal ook België nooit haar schuld kunnen terugbetalen. Enkele wakkere geesten hebben dit hier op dit forum al vaker aangehaald. Het zou de VRT sieren mocht zo ook eens “experts” aan het woord laten die niet het bankenestablishment, maar de burgers vertegenwoordigen. Een opmerking die al vaker tegenkwam op dit forum is dat de eenzijdige berichtgeving (lees: “het officiële discours) over de monetaire crisis de publieke omroep haar geloofwaardigheid ontneemt. Dat lijkt me even ernstig.

  3. Philippe Geril Zegt:

    Saneren is inderdaad de boodschap en de politici zouden eindelijk ook eens moeten ophouden te vertellen dat het nu allemaal rozegeur en maneschijn is. Helaas zijn er schijnbaar maar weinigen die de moed hebben dit te doen en denken ze liever aan hun eigen toekomst.

  4. FG Zegt:

    Eindelijk een analyse als deze op deredactie. Het werd tijd. Met dank aan Marc De Vos.

    Het wordt hoog tijd dat het publiek en de politieke verantwoordelijken zich van deze serieuze problematiek terdege bewust wordt. En dat oplossingen worden geformuleerd.

    Roofbouw op de toekomstige generaties. En dat niet alleen: roofbouw op een groot deel van de wereld, waar wij (het westen, maar nu ook China en een paar groeilanden) grondstoffen en “menselijk kapitaal” gaan stelen (vrije handel, heet dat met een eufimisme).

    We leven boven onze stand. Collectief. Dat wil niet zeggen dat sociale zekerheid en consoorten het eerste en enige slachtoffer moet zijn, wel dat het hele publieke en private bestel aan responsabilisering toe is. Ik pas dat in mijn priveleven ook toe: hoewel ik een woninglening genomen heb, is dat een redelijk beperkt bedrag, doordat ik door de jaren heen heb leren sparen.

    Eerst verdienen en sparen, dan uitgeven. Dat is zo’n mooi principe (christelijk, cfr 7 vette en 7 magere jaren), dat de afgelopen decennia al te veel werd onder de mat geveegd voor “instant gratification”. Normvervaging, dus.

  5. Guido Vanherwegen Zegt:

    Men kan zich afvragen hoeveel mensen in de wereld zich bewust zijn van deze schuldvulkaan waarop wij leven. Mensen als Marc DE Vos worden nog steeds gezien als verzuurde onheilsprofeten. De consensus over oorzaak en oplossing zal in elk geval te laat komen om sociale drama’s uit te sluiten. Of dacht U werkelijk dat onze 8 het probleem bij de wortel gaan aanpakken?

  6. Igor De Rycke Zegt:

    De uitdaging waar wij collectief voorstaan is een ecologische uitdaging; toch wordt steeds opnieuw een op winstbejag en op competitie gefundeerde maatschappij voorop gesteld …. het eigenlijke kapitaal dient te worden geherwaardeerd, daarvoor zijn filosofische, geen economische stelsels nodig.

  7. Joseph Zegt:

    Het zoveelste goede opiniestuk van Marc De Vos.Juiste informatie is uiterst belangrijk in onzekere tijden.
    De maatschappelijke evolutie en de uitdagingen waar we voor staan worden door velen gebruikt en misbruikt om overdreven angst voor verandering en aanpassing te verspreiden.Zich aanpassen aan veranderende omstandigheden is een voorwaarde om te overleven.
    Angst is een zeer slechte raadgever.

    Hoe het kan mislopen met oplopende schulden hebben we in Belgie reeds ervaren in 1982 toen de frank met 8,5 % werd gedevalueerd.
    De valuatie is de meest onrechtvaardige belasting die er is want het treft het meest die mensen die gewerkt hebben,vooral de kleine man.De rijken zien de bui aankomen en vluchten tijdig in andere munten.
    Ik begrijp niet waarom er nu zo weinig over deze devaluatie geschreven wordt.De oorzaak was niets anders dan een overheid die het vertikte om de noodzakelijke maatregelen te nemen.Op een dag zette Duitsland zijn steun aan de BFR stop en kon men niet anders meer dan snel devalueren.Blijkbaar is deze devaluatie taboe.

  8. Peter Timmermans Zegt:

    Correcte analyse !
    Graag ook een exemplaar naar PS en ABVV.
    De linkse rakkers weigeren resolute hervormingen, doen de overheidsschuld verder toenemen, schuiven de pensioenproblemen voor zich uit en weigeren in te zien dat dit land boven haar stand leeft.
    Vanuit hun linkse ideologie willen ze daarom eerder nog meer belasting halen bij werkende mensen, dan harde maar noodzakelijke besparingen door te voeren.

  9. Stefan Noppen Zegt:

    En wie zijn de onzichtbare schuldeisers van de VS, EU en China?? Aan wie moet die schuld terugbetaald worden? In de huidige crisis wordt daar nooit over gesproken. De landen met schulden zijn zichtbaar. De schuldeisers verspreid over de wereldbol die hun machtspel uitspelen worden vaak net als de onzichtbare hand bekeken als de ‘untouchables’. Toch zijn deze zogenaamde onzichtbare schuldeisers minstens even verantwoordelijk voor de huidige schuldenlast. Bovendien zijn vele van de schulden ook fictieve zeepbelschulden. Toch zullen de schuldeisers claimen dat het geen zeepbelschulden zijn en houden ze daarmee heler naties en burgers in hun macht, want staatsschulden kwijtschelden zullen ze enkel doen als er machtsbelangen mee gemoeid zijn. Economische kringlopen zijn geen perpetuum mobile. Vaak krijgt de naïeve econoom of leek het idee dat geldstromen kringlopen zijn die via omwegen terugkeren naar de bestemmeling en weerom opnieuw geïnvesteerd kunnen worden. Zo wordt vaak de valse indruk gewekt dat als we geld verstandig blijven investeren we telkens rijker en rijker kunnen worden en dit een herhaalbaar proces is, want geld moet rollen.
    Verstandige economen daarentegen beseffen dat deze geldstromen ook energiestromen bevatten en energiestromen kunnen niet oneindig uitgewisseld worden. Thermodynamisch is een perpetuum mobile onmogelijk ! Economieën, zijn geen perpetuum mobilés. Wat men ook produceert aan diensten goederen, de energie die daarvoor nodig is, kan je niet oneindig uitwisselen. De aarde warmt er wel van op.

  10. Johan Zegt:

    “We gaan de komende jaren moeten verarmen, opdat we daarna opnieuw zouden kunnen verrijken.”
    Wil eens iemand mij duidelijk maken wie men met “We” bedoelen? En kom nu aub niet af met “iedereen”. Bedrijven en hun aandeelhouders gaan we toch zeker niet laten verarmen… Zij zorgen juist voor de groei! Alsof zij dat uit liefdadigheid doen. Het zullen dus de sukkelaars en de middenklasse zijn. Maar niet wie er al warmpjes in zit en dus gerust een beetje kan missen. En daar hebben jullie ongetwijfeld een goede uitleg voor.

  11. Frank Baervoets Zegt:

    Ik treed de mening van Frederik Geldhof bij: de banken hadden nooit via het systeem van fractionele reserve teveel mogen uitlenen. Geldcreatie behoort de Staat en in eerste instantie de burgers zelf toe. Ik ben natuurlijk geen economist maar een simpele, maar misschien naïeve uitweg om tabula rasa met gans dit witteboord “misdadig systeem” te maken, is van bij de geboorte op ieder individu een bepaald maximum uitleenbaar geldbedrag te plakken. Banken zouden dan enkel via reële klantencaptatie aan een maximaal uitleenbaar bedrag kunnen komen, en niet langer vrije teugels voor geldcreatie krijgen via die medeplichtige nationale banken. Zoniet zal de geschiedenis zich blijven herhalen. Toen het schuldenspook in 2008 zijn ware gedaante begon te tonen, las ik ergens in een krant dat we een herhaling kregen van 1929 met dit verschil dat de nationale Staten ditmaal de bankencollapse gingen redden. Ironisch genoeg zijn dat natuurlijk wijzelf. Volgens Marc De Vos zijn, wij Belgen, solvabel genoeg. Maar bent u bereid van jarenlang op te draaien voor het jarenlang vertoonde onverantwoord “yuppie”-gedrag van sommige bankiers ?

  12. Joseph Zegt:

    Ik heb ondertussen het opiniestuk meerdere keren gelezen.Enkele bedenkingen:
    In de geschiedenis zijn er veel voorbeelden van bevolkingsgroepen die van de ene dag op de andere in een nieuwe situatie terecht komen die ze zich nooit hadden kunnen voorstellen.Telkens zie je hoe inventief mensen dan worden om er het beste van te maken.
    Ik denk dat het ook zal gaan gebeuren de dag dat er iets totaal onverwachts en onvoorspelbaars gaat gebeuren.We zijn geen samenleving die niets te verliezen heeft.We kunnen integendeel zeer veel verliezen.Nog nooit voorheen is er een samenleving geweest die zo veel kan verliezen.Als we collectief wakker geschud worden uit onze ongebreidelde welvaartsroes kan er veel gebeuren om de situatie niet nog verder te laten wegrotten en aan een nieuwe weg te timmeren.

    Kan er iemand zeggen hoeveel de groei zou moeten zijn om in bv. 20 jaar heel de schuld letterlijk weg gewerkt te hebben?En hoeveel we daarvoor meer zouden moeten werken?
    We werken nu iets minder dan 40 uur en de tewerkstellingsgraad is iets minder dan 50 % van de totale bevolking.Wat zou het effect zijn als we met 60% elk 44 uur zouden werken?Meerdere industrielanden halen nu die 60 %(USA Zwiterland),het is niet irreeel.Iets harder werken zal aangenamer zijn dan te wachten tot de boel in elkaar stuikt,dan moeten we eerst nog de brokken opruimen.

    Politici zijn inderdaad niet geneigd om zelf te vertellen hoe erg het met onze schulden gesteld is.Als mondige burgers moeten we dat niet aanvaarden als vanzelfsprekend.We kunnen ook zelf het initiatief nemen om ons te informeren.Dat zou ons meer bijbrengen dan de politici te verwijten dat ze alleen maar aan zichzelf denken.

  13. Jos S. Zegt:

    Prof De Vos vergeet één klein puntje : de schulden van de banken en de muntspeculanten. Marc, kan je nog even dat verhaaltje van de banken die tegen hun eigen klanten speculeren vertellen ?

    En ze doen gewoon lustig voort. Pffff who cares

  14. ludovic anseeuw Zegt:

    De onzichtbare schuldenberg ten gevolge van de vergrijzing ( 375% ?) waarover sprake is in bovenstaande opinie, bestaat ook in China en de andere economisch opkomende (groot-)machten, alleen noemt het daar “sociaal passief” …. Want denkt men nu echt dat de Chinese arbeider stilletjes de uitbuiting zal blijven slikken die men nu op hem organiseerd ? Ik vind het jammer dat opinie-makers als Professor Devos altijd maar vanuit een éénzijdige neo-liberale koers, meedraait in de logika van het kapitaal in Europa, dat zelf sterk verdient aan de schuldenopbouw en de beurspeculatie rond situaties in Griekenland en andere landen …. dat er een wereldwijde nivellering zal gebeuren naar sociale verworvenheden is duidelijk, dat deze éénzijdig uit Europa zal komen is natuurlijk klinkklare onzin !

  15. Noel D Zegt:

    Peter Timmermans

    Waarom weer direct de PS aanvallen.
    Hebt u de nota Di Rupo gelezen.
    Afschaffen van de notionele intrest zodat bedrijven belastingen betalen.
    Crisisbelasting voor mensen met een vemogen van 60.000.000. Bfr
    Is dat de werkende mens aanvallen.

  16. verschaeken jeff Zegt:

    Noel D, de door u aangehaalde categorie zijn spijtig genoeg diegene die de “mogelijkheid hebben” om dit land te verlaten en te verhuizen naar die landen waar ze het meeste profeit uit halen. Met de nare gevolgen voor hen, ons, die die mogelijkheid niet hebben. Het ligt niet zo simpel als u het zegt. Een zekere ongelijkheid zal er altijd bestaan. Het komt er op aan deze binnen redelijke en aanvaardbare grenzen te houden.

  17. Maniatis B. Zegt:

    De notionele interest moet niet worden afgeschaft, maar hervormd. Ten eerste zijn er veel KMOs die er gebruik van maken, KMOs die voor tewerkstelling zorgen en onze economie draaiende houden. Ten tweede trekt het grote multinationals aan. Inderdaad wordt er veel misbruik van gemaakt (vaak door de grote multinationals) en dat moet uiteraard worden beperkt. Maar een afschaffing zal vele KMOs raken en zal andere grotere bedrijven simpelweg wegjagen naar een ander land.

    Ik ben het volledig eens met Jeff Verschaeken dat ongelijkheden altijd zullen blijven bestaan. Dat is niet wenselijk, maar wel een feit.

    En een crisisbelasting voor mensen met grote vermogens is één van de meest belachelijke maatregels in de nota.. Lang voordat de wet in het parlement zal worden gestemd zullen de rijken ervoor zorgen dat hun geld het land verlaat en ‘untouchable’ wordt. Is dat dan een goed idee? In principe ben ik het eens met de stelling dat de grote bedrijven en rijken meer belasting zouden moeten betalen, maar in de praktijk is dat naïef populisme. Nooit zullen ze meer belasting betalen, integendeel. Ze zullen vertrekken en het land in een nog slechtere staat achterlaten.

    Het zou veel beter zijn om hervormingen door te voeren die ervoor zorgen dat België grote bedrijven en vermogens blijft aantrekken, terwijl we de perverse gevlogen hiervan zoveel mogelijk beperken.

    Zelfde verhaal met de index.. Moet niet worden afgeschaft, maar grondig hervormd.

  18. Kathy Coseyns Zegt:

    Er valt geen heil te verwachten van “oplossingen” die binnen de bestaande context worden geformuleerd. Zo zal langer werken, minder loon, minder pensioen, bezuinigingen, meer groei, herstructureren, lage intresten, inflatie… niet helpen om dit systeem terug gezond te maken. Dit monetaire mijnenveld en de soort economie die eruit voortvloeit, zijn doodziek en op zich ook ziekmakend. Geen enkel mens kan dit blijven ondergaan zonder uiteindelijk zelf ziek te worden - getuige de vele naïeve en onzinnige antwoorden op dit forum. Verder blijven sleutelen aan dit systeem is compleet zinloos geworden. Ik sluit me dan ook volledig aan bij de mening van Frederik Geldhof.

  19. Van Kerkhoven Zegt:

    Een bericht aan de vakbonden : als ik 3 of 4 jaar langer moet werken met als resultaat het behoud van onze huidige welvaart teken ik onmiddellijk en met veel plezier.

  20. Verbrugghe Patrick Zegt:

    Het systeem van het maken van (staats)schulden, daar is toch wel een vijs aan los, dat blijkt nu wel, als je dat allemaal hoort, Europese landen, V.S.

    “Onze welstand en welvaart steunen deels op illusie of op roofbouw, ten koste van de volgende generatie. ”

    Die volgende generatie, dat is nu al; en al jaren. Geboren in jaren 60, aan het werk eind jaren 80. Niets anders dan crisisbelasting, indexsprongen, bijzondere bijdragen sociale zekerheid, vanalles dat uit Dehaene zijn koker kwam. Ter oplossing van de het staatsschuldprobleem. 20jaar later en er is niets opgelost. Niets ! En ik heb geen zin meer om nog maar eens gemolken te worden voor weer een hopeloze poging.

    Staatsschuld maken is GEEN optie om kortetermijn problemen op te lossen.

  21. Johan Zegt:

    Een bericht aan Van Kerkhoven: Het is geen kwestie van 3 of 4 jaar langer moeten werken voor dezelfde welvaart.
    De vraag is of je 3 of 4 langer MAG werken voor hetzelfde loon als je nu verdient. Je mag van de patroonsorganisaties tot je 90 werken. Als je het maar voor een appel en een ei doet.
    Ik ben nu 48. Als er morgen een bedrijf mij nog 20 jaar werk garandeert aan serieuze voorwaarden teken ik ook direct. De kans is veel groter dat ik binnen dit en 7 à 10 jaar ontslagen wordt voor een jongere goedkopere collega en dat ik vervolgens een baan zal MOETEN aanvaarden voor het loon van een schoolverlater. En daarvoor wil het bedrijf dan waarschijnlijk nog beloont worden met een subsidie ook.

  22. Félicien Manon Zegt:

    En we moeten er voor zorgen dat de nieuwe rijkdom deze keer echt en duurzaam zal zijn, in plaats van een luchtkasteel dat ooit door anderen zal worden afbetaald?Wordt dit luchtkasteel ons niet bij iedere verkiezingscampagne voorspiegeld?Duurzaam?Het was John Adams , tweede president van de Verenigde staten die zei: “Terwijl alle wetenschappen zijn vooruitgegegaan, is het regeren stil blijven staan; het wordt nauwelijks beter bedreven dan drieduizend à vierduizend jaar geleden”. Maar dwaasheid en verdorvenheid is de mens zo eigen, dat we ons kunnen afvragen waarom we van onze regeringen iets anders zouden verwachten.( bron:Barbara Tuchman, De Mars der Dwaasheid”). Aan te raden lectuur voor al diegenen die lessen uit het verleden willen trekken, om te vermijden dat hun dwaasheden in de toekomst door anderen moeten worden afbetaald.

  23. tom Zegt:

    @patrick

    met dank aan de paarse voluntaristische regeerperiode, die al die inspanningen van de voorgaande regeringen practisch teniet gedaan heeft door in hoogconjunctuur de schuld niet verder af te bouwen

  24. Roger Vanthillo Zegt:

    @ Noel D. We kennen, door uw bijdragen, uw militante PS-visie. Uw goed recht trouwens. Maar persoonlijk vind ik de mening van Peter Timmermans realistischer. Zoals elke linkse pleit u steeds voor meer belastingen. Besparingen blijken in uw woordenschat weinig voor te komen. Nochtans hebben we al de hoogste belastingdruk en als gepensioneerde kan ik er van meespreken : rijk van het pensioen, waarvoor ik ook meer dan 45 jaar werkte, wordt men niet. De notionele intrest blijkt voor u steeds een doorn in het oog. Nochtans zijn de KMO’s in Europe nog steeds de grootste werkgevers en met de notionele intrest hebben ze dan weer de mogelijkheid nieuwe investeringen te doen. Wat weer aanleiding geeft tot werkgelegenheid. Toch hopelijk ook uw bedoeling ? En ondertussen lopen al onze ministers de ganse wereld af voor nieuwe investeringen in dit land. En ja, met het grote argument van de notionele intrest. Toegegeven dat er door grote multinationals behoorlijk misbruik werd gemaakt van de notionele intrest. Maar zij werden hierin door de paarse regering wel gesteund. Ook door uw geliefde PS.

  25. Paul D. Zegt:

    Het eenvoudigste voor de staten zou zijn om in staat van faillissement te gaan verkeren, enkele procenten af te lossen en dan hun regeringen te ontslaan en een paar mensen met gezond verstand aan te stellen. Die staatsschulden zijn voor een groot gedeelte fictief, net zoals het ook een feit is dat de banken in feite voor een groot gedeelte met ficties werken. Ze geven kredieten met gelden die nooit werkelijk bestaan. Maar die ficties betekenen uiteraard niet dat het een fictief probleem is. Immers, de vicieuze cirkel die ermee gepaard gaat is in geen geval fictief. Voor Griekenland bijvoorbeeld heeft het immers alleen maar zin om schulden af te betalen, als ze hopen in de toekomst nog meer te kunnen lenen als land. En als je nou weet dat je toch niet meer kunt lenen, waarom zou je het dan nog betalen ? Dus om te beletten dat Griekenland zichzelf vrijwillig in de default plaatst (bijv. door hun rentebetalingen stop te zetten en hiervoor in de plaats enkel nog kapitaalsaflossingen te stellen), is men verplicht om steeds weer opnieuw leningen aan Griekenland toe te staan desnoods via een speciaal Europees fonds als het via de gewone financiële markten niet meer gaat. Men is vanuit de Europese instellingen dus verplicht om de vicieuze cirkel aan de gang te houden, zoniet zou een klein land als Griekenland zijn staatsschuld (die hebben ze toch aan anderen) gewoonweg afschrijven in een vrijwillig default.

  26. Maarten L. Zegt:

    Ik lees wat over de vergrijzingsproblematiek. Hierop wil ik even inpikken.

    Een hypothese, die niet onbelangrijk is in deze discussie. Maar eerst volgende vraag: waarom moeten de toekomstige generaties volledig en collectief aansprakelijk gesteld worden, voor het collectief boven-de-stand-leven van de voorgaande generaties? Ik ben al langer bezig met een idee dat “een generatieoorlog” in het verschiet is. Zeker binnen een Westers geïndividualiseerd land als België, lijkt het establishment (en met uitbreiding: de gehele babyboomers) met de vinger te worden gewezen door de huidige twintigers en dertigers. In zuiderse landen waar het familiegevoel veel groter is, zal dit minder het geval zijn, maar een kat in het nauw gedreven maakt rare sprongen. Eind mei was ik in Madrid, tijdens de protesten op Puerta de Sol. De Spaanse (overwegend socialistische) jongeren zijn niet alleen de kortetermijnvisie van de politici beu, maar eisen ook maatregelen die de gehele maatschappij gelijk treffen, dus over klasse en leeftijd (lees: ook de levenstandaard van de oudere generaties moet omlaag).

    Ik ben overtuigd van het gevaar van een generatieoorlog, die zich vooral in radicale maatschappelijke veranderingen zal vertalen. Eénmaal het liedje van de socialistische propagandisten is uitgezongen, belanden we in een rechtse verbitterde maatschappij. In zo’n maatschappij is er simpelweg geen budgettaire ruimte meer voor een sociaal welvaartsmodel zoals dat van vandaag. In zo’n maatschappij zal de oudere generatie niet langer met respect behandeld worden, maar eerder als een gigantische last.


    Om generatieconflicten te vermijden en de fundamenten van de maatschappij stabiel te houden, is veel meer nodig dan toekomstige bezuinigingen, graduele verhoging pensioenleeftijd en binnen ettelijke jaren een zeer waarschijnlijke verlaging van de wettelijke uitkeringen.

    Willen we echter een welvaartsniveau waarborgen en enorme generatieconflicten afwenden, zullen we ook in de portefeuille van de huidige gepensioneerden moeten tasten. Dat de ambtenarenpensioenen naar beneden moeten (mijn beide ouders zullen zo’n pensioen ontvangen), en de effectieve pensioenleeftijd ASAP omhoog moet, daar zijn al enkelen het over eens. Ikzelf kijk echter ook terug in de tijd. Noem het een recursief terugvorderingsbeleid, waarbij kleine percentages worden afgehouden van de pensioenbijdrage. De vroegere “profiteurs” die via allerlei achterpoortjes ver voor hun 60ste niets nuttigs meer verrichtten, moet men beginnen afnemen wat ons toekomt. Voor de jongere generaties zal het al zwaar genoeg zijn. Maar zelfs voor de huidige gepensionneerden die jaren langer als de “profiteurs” werkten, is het huidige systeem extreem oneerlijk. Het kan niet zijn dat nog geen 10 jaar na het onverantwoordelijk wangedrag en vervroegde pensionering van de “profiteurs”, de leeftijdsgenoten verplicht worden te werken tot hun 65ste? Daarom dat politici kiezen voor graduele optrekking, omdat anders binnen een generatie al verschillen opduiken en de opportunisten dienen te worden ontmaskerd. Dat is politiek niet opportuun. Maar goed…

    Mijn peilen zijn gericht op de krokodillenmentaliteit van de overheid en haar babyboomer-burgers tot op de dag van vandaag. Dezer dagen zijn enkel de vakbonden en mutualiteiten nog overtuigd dat op pensioen gaan op 58 of 60 de normaalste zaak ter wereld is, maar nog geen tien jaar geleden het draagvlak hiervan veel breder. Ik verzamel deze mensen als de “profiteurs” en wil het probleem van de vergrijzing deels via hen oplossen.

    En hoe moet je dan bewijzen wie “profiteur” is en wie niet? Ik pleit voor een systeem waarbij vroeg- en bruggepensionneerden zelf zullen moeten bewijzen op hoeveel pensioen zij aanspraak maken. Kunnen ze dat niet gaat er 5 à 20% van hun pensioenuitkering af. Mogelijke omstandigheden die de vervroegde pensionnering kunnen verantwoorden zijn bijv.:
    - Economische omstandigheden (herstructurering of gebrekkig activeringsbeleid)
    - Medische omstandigheden (onmogelijk verder te werken bewezen door doktersvoorschrift)
    - Maatschappelijke omstandigheden (traditionele relatie waarbij “vrouw aan de haard” stond, negatieve sociale spiraal)

    Op het moment dat het besef komt dat de eigen welvaartstatus fundamenteel in het gedrang komt, zal men deze perverse logica wel begrijpen en zal men wensen dat de schuldige generatie hiervoor opdraait. Mijns inziens komt dit besef sowieso te laat…

Plaats een antwoord op het bericht