Na twaalf jaar voorzittersschap van de CDH geeft Joëlle Milquet haar functie, na lang aandringen binnen de partij, door aan Benoît Lutgen. Milquet blijft wel aan de onderhandelingstafel van Elio Di Rupo zitten, zij het enkel voor het communautaire luik. Lutgen nam van zijn kant ontslag als Waals gewestminister om zich helemaal aan de partij te wijden.

Benoît Lutgen is de zoon van Guy Lutgen, die vroeger al minister was voor wat toen nog de PSC heette, of Parti Social Chrétien. Van die wat oubollige en stofferige PSC maakte de flamboyante Milquet, die partijbijeenkomsten opfleurde met haar minirokjes en een zeer snel spraakdebiet, de CDH. Van die drie letters is de H veruit de belangrijkste: het is de H van ‘Humaniste’. Van een C van (chrétien) is geen sprake meer, daar zit alleen de CD’V nog mee. De CDH is geen christelijk gebonden partij meer, zij is humanistisch, en staat op deze wijze open voor de talrijke nieuwe Belgen, wiens roots in andere godsdiensten liggen, of in helemaal geen.

Vernieuwing

Dit is ongetwijfeld de grootste verdienste van Joëlle Milquet. Toen zij via het kabinet van toenmalig gewestminister Michel Lebrun vanuit haar thuisstad Charleroi de politiek binnenstapte werd de PSC gedomineerd door grijze figuren als Charles-Ferdinand Nothomb, die er nadien alles zou aan doen om de opkomst van Milquet binnen de PSC te breken. Milquet heeft in een vroeg stadium begrepen dat er voor die PSC en die generatie geen toekomst meer was. Zij voelde in haar Charleroi (en later in Brussel) aan hoe de wereld veranderde, en begreep dat die verandering begint in de steden. Leven onder een of andere (liefst Luxemburgse) kerktoren volstaat niet meer. Milquet heeft de PSC opnieuw een toekomst gegeven.

En nu wordt zij opgevolgd door Benoît Lutgen uit Bastenaken, diep in de Ardennen, die niet zou hebben misstaan in het vroegere PSC-establishment, en die zich eerder thuis voelt op de landbouwbeurs van Libramont dan in het stedelijke milieu van Joëlle Milquet. Men kan hierin een eerste aanduiding zien van een mogelijke terugkeer van de CDH naar meer klassieke ‘waarden’, al zal daar geen nieuwe naamsverandering voor nodig zijn. De evolutie in bv. het Nederland van Rutte en het Engeland van Cameron geeft aan dat deze terugkeer naar (Westerse) ‘waarden’ boven ons aller hoofden hangt, al kan men er ook gewoon conservatisme in zien.

Andere koers?

Binnen het Belgische politieke bestel zou de opvolging van Milquet door Lutgen op korte termijn voor een verandering van koers kunnen zorgen, maar dit moet in de voorwaardelijke zin worden gezegd. Milquet haakte tijdens haar lange voorzittersschap het wagonnetje van haar CDH zonder enige twijfel of spoor van schaamte vast aan de grote trein van de PS van Elio Di Rupo. De CDH van Milquet was een op zijn minst centrum-linkse partij, en Milquet zelf hoort eerder in de PS thuis dan in haar eigen CDH.

Deze voorkeur voor de PS leidde binnen de CDH tot heftige interne ruzies, en gewezen PSC-voorzitter Gérard Deprez trok om deze reden – via een tussenstation- naar de MR. Deprez zegt nu openlijk dat de CDH opnieuw een centrumpartij moet worden, een partij die meer naar rechts – richting MR – dan naar links – de PS- moet kijken. Deprez vertolkt hiermee ongetwijfeld wat velen binnen de CDH al die jaren hebben gedacht en vermoedelijk nog denken. Toch werd Joëlle Milquet door het partijapparaat gevolgd, omdat zij er toch maar lekker in is geslaagd om via haar goede contacten met Di Rupo de CDH op zoveel mogelijk vlakken aan de (uitvoerende) macht te brengen en ze daar te houden.

Dat was ook al de opperste bedoeling van de PSC: besturen, om het even met wie, maar mee besturen. Wat tot het besluit leidt dat Benoît Lutgen wellicht wat meer afstand van de PS en van Di Rupo zal nemen, maar dat als de weg naar de macht via de PS leidt hij doen zal wat zijn voorgangster altijd heeft gedaan: mee met links. Veel meer dan een stijlbreuk betekent de overgang van het tijdperk-Milquet naar het tijdperk-Lutgen dan ook niet.

Guido Fonteyn

(de auteur is freelance journalist en publicist, gespecialiseerd Franstalig België en de Duitse gemeenschap)

@Allen: reageren op dezebijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus – mod