“Hoera, hoera, heft aan de luitWant moeder zegt de tand is uit!”
De 19de eeuwse Nederlandse rijmelaar Piet Paaltjes is aan het woord!
Alleen nog maar lachende gezichten, een bijna feestsfeer in Brusselse Wetstraat met politici die het aandurfden de journalisten te verblijden met hoopgevende volzinnen. En dat na straks vijfhonderd dagen strakke gezichten, die vooral moesten doen alsof er geen journalisten waren die het eindeloos wachten stilaan hopeloos moe waren. Toegegeven, de blijdschap leek terecht: de BHV tand was er zo te horen eindelijk uit. Een tand die men straks al vijftig jaar geleden had moeten en kunnen opofferen toen diezelfde Brusselse Wetstraat in het begin van de jaren zestig de Belgische taalgrens wettelijk wilde vastleggen.
“Opgelost”
In een opvallend kort wetsvoorstel van 21 november 1961 stelde het toenmalige Vlaams-Brabantse CVP-PSC (nu zou dat CD&V – Cdh zijn) parlementslid Verbaanderd voor om de toen nog niet opgesplitste provincie Brabant met twee extra arrondissementen te begiftigen, Brussel en Halle-Asse; een feitelijke en louter administratieve splitsing dus. Dit was volgens zijn eigen woorden noodzakelijk : “om een duurzame verstandhouding te vestigen tussen Walen en Vlamingen in dit land.” Van de Brusselaars sprak Verbaanderd niet.
De Belgische taalgrens was toen nog niet eens politiek of wettelijk vastgelegd. Een Belgische taalgrens die zoals gebruikelijk in dit land geen echte grens werd, enkele bewust niet opgeloste pijnpunten bleven hangende : de Franstaligen aan de Leuvense universiteit, Voeren en Brussel-Halle Vilvoorde. Voor die Leuvense “Walen buiten” betaalden alle Belgen samen de opbouw aan de andere kant van de taalgrens van een nieuwe stad inclusief universiteit. Van Voeren geraakten we na veel vallen en opstaan pas verlost toen de Franstalige Socialisten zo vriendelijk waren om de beruchte gebroeders Happart letterlijk en figuurlijk om te kopen met dure politieke zitjes. Het derde pijnpunt, BHV zou nu eindelijk ook “opgelost” zijn omdat Franstalige partijen plots wilden wat ze bijna een halve eeuw lang als onbespreekbaar voorstelden.
Wat telt is het resultaat
Er kwam dit keer veel theater aan te pas, ons aller Albert II werd zelfs uit zijn vakantie bed gelicht en manu militari meteen na zijn ochtendboterhammen op onze kosten naar Bruxelles terug gevlogen. Gezegd wordt dat een en ander indruk maakte op de onderhandelende partijvoorzitters, het is bekend dat peuters en kleuters zich ook kunnen laten meeslepen door goed poppenspel. Wat telt is het resultaat van al die duur betaalde extra moeite: BHV wordt gesplitst!
Het lijkt wel een hedendaagse aanpassing van het eeuwenoude Bijbelverhaal over de wonderbaarlijke vermenigvuldiging van de vissen en de broden. Een spetterend vreugdevuurwerk was niet helemaal ongepast
Echtscheiding
Niet eens achtenveertig uur later is het doek al lang gevallen over dat kleurrijk spektakel. Plaats voor een andere opvoering: de al dan niet echtscheiding in het MR-PRL huwelijk. Die door niemand meer verwachte BHW oplossing bleek intussen maar een proeve van een eerste voorspel te zijn: voor de aanleg van het pad naar een nieuwe regering zijn er nu wel architecten en zelfs een aannemer maar van een geschreven en becijferde aanbesteding is nog lang geen sprake.
De opdracht is en blijft overigens levensgevaarlijk, het door stekelig onkruid overwoekerd smalle steile bergpad met nauwelijks meer dan bulten en builen ombouwen tot een autoweg met voor elk van de vele participanten zo mogelijk een eigen rijvak, het is lacheding. Intussen wordt aan beide kanten van de taalgrens de verzwerende BHV-wonde gelikt. Zeer zeker, er is nu tegen alle verwachtingen een akkoord dat zo te horen zelfs al in een ontwerp van wettekst werd gegoten, maar eigenlijk is niemand echt gelukkig.
Aan Vlaamse kant is men terecht blij dat men er zonder al veel kleerscheuren toch geraakte, BHV wordt volgens hen immers zo zuiver mogelijk gesplitst! Over de nochtans vanzelfsprekende aanpassing van het gerechtelijke BHV arrondissement zullen we het evenwel later nog eens hebben. Dat die net niet “zuivere” splitsing de Vlaamse Brusselse presentie in het Belgische parlement wellicht straks op NUL brengt, dat moeten we er maar bijnemen. Aan Vlaamse kant betoogde men ooit toch voor de ONVERWIJLDE SPLITSING NU. Nogal wat Vlaamse politici op kop van enkele duizenden Vlamingen dwars door Halle, die er ook zo over dachten. Die van hun groot gelijk overtuigde Vlaamse betogers ervan overtuigen dat een en ander toch wel eens verkeerd kon lopen, was daar in Halle onbegonnen werk.
Staatshervorming
Hun eis was toch de Vlaamse redelijkheid zelf: een Belgisch rechtscollege besliste dat er “iets” moet gebeuren met dat kiesarrondissement BHV en wij wilden dat toch maar gewoon invullen. Een splitsing leek de betogers en hun politieke leiders ter plaatse vanzelfsprekend. We hielden er daar in Halle helaas geen rekening mee dat we voor het concreet maken van die invuloefening het ja woord nodig hadden van de andere Belgische taalhelft. En die zei de voorbije decennia telkens weer “non”, als we bijvoorbeeld BHV uitspraken.
Bij het invullen van zijn eerste staatshervorming in het begin van de jaren 1970 had wijlen Gaston Eyskens dat Franstalige “non” al voorspeld: hij kon het weten want hij had die Franstalige sleutel op de Belgische deur bewust ingebouwd. Met uiteraard Vlaamse politieke steun in het Belgische parlement. Tijdens de voorbije vijftig jaar BHV heisa hebben onze Franstalige broeders en zusters braaf gedaan wat de Vlaamse staatsman Gaston Eyskens hen had voorgehouden: “neen” blijven zeggen. Ze moesten zelfs niet meer de moeite doen om dat in het Nederlands te willen zeggen, een discrete negatieve hoofdknik was voldoende.
Binnen de Belgische grenzen was de Vlaamse numerieke meerderheid eens en voorgoed ge-staatshervormd tot een wettelijk vastgelegde minderheid. Tot we de voorbije dagen wakker werden in een ander België, een Belgique waar Franstaligen dus ook wel eens ja wilden zeggen. Een zodanig historisch moment dat zelfs de koning der Belgen er zijn vakantie voor onderbrak. Het was geen politieke Margritte of Delvaux, het leek allemaal echt met koninklijke wagens met blauwe en rode knipperlichten.. Vlaamse randbewoners lieten er ook zelfs hun nachtrust voor: wat allemaal op tafel lag was inderdaad een Vlaamse nachtmerrie.
Kasteel van Hertoginnedal
Maar zie, het onwaarschijnlijke gebeurde: de Franstaligen ruilden hun toegeving voor wat men inderdaad als een solden prijsje kan bekijken. Ter herinnering: op het beroemde kasteel van Hertoginnedal in het begin van de jaren zestig verkochten Vlaamse partijen de zes Vlaamse faciliteitengemeenten in ruil voor het vastleggen van een taalgrens met levensgrote gaten er in.
Einde van de jaren zeventig was ook de Volksunie bereid om onder meer de splitsing van BHV te betalen met extra voorrechten voor Franstaligen die vrijwillig in het Nederlandssprekende Vlaanderen waren komen wonen; het toen door Vlaanderen zelf zo stevig bevochten beruchte electoraal inschrijvingsrecht. De tweeledige Vlaamse gemeenschapsvorming in de eerste staatshervorming van 1970 kwam er in ruil voor de drieledige Waalse gewestvorming. Een niet altijd eervol lijstje dat zonder veel moeite flink wat langer kan.
Voor de Vlaamse aanwezigheid in het Brusselse bestuur, werd heel diep in de Vlaamse staatskas geput. Wie binnen het bestaande Belgische kader rond de onderhandelingstafel gaat zitten, weet dat die aan de overkant van de tafel alleen maar “non” of “neen”’ moeten knikken op elke Vlaamse vraag die volgens hen niet slikbaar is. Ze moeten niet eens een woordje uitleg geven.
Nog niet zolang geleden lieten ze dag na dag weten dat zij geen vragende partij waren voor die grote al dan niet copernicaanse staatshervorming, die er tot vandaag inderdaad niet gekomen is. “ On est demandeur de rien!” Zo werd dag na dag herhaald. Men moet er inderdaad nog altijd aan beginnen: BHV is vandaag alleen nog maar op papier gesplitst. Het zou niet de eerste “historische” taalwet zijn die in het Belgische parlement een roemloze verdrinkingsdood sterft. Van het ooit zo “historische” Egmont-Stuyvenbergpact uit de tweede helft van de jaren zeventig zijn vandaag alleen de niet officiële parlementaire drukproeven overgebleven.
De stekker uit trekken
De palavers over de centen, de discussies over wie doet morgen wat in dit Belgenland moeten nog beginnen. Niet alleen MR-baas Charles Michel maar ook anderen rond de tafel krijgen nog meer dan voldoende kansen om ook eens neen te zeggen. Omdat Bruxelles te weinig of Brussel te veel krijgt, omdat Brussel niet echt een derde gewest mag worden, omdat het aloude België te weinig of te veel in Belgische handen houdt, kortom meer dan voldoende voor sommigen om via dat verleidelijk ommetje en zonder dat luidop te moeten zeggen met hun neen – uiteraard ongewild - ook de stekker uit het nochtans “historische” BHV verhaal te trekken.
Toenmalig Spirit voorzitter Geert Lambert trok er de stekker uit toen hij de door premier Verhofstadt een paar jaar terug uitgeschreven tekst van het onderhandelde en overeengekomen BHV-akkoord niet wilde ondertekenen en dus weg met die oplossing à la Verhofstadt. De politieke traditie wil dat een politiek akkoord er pas is als iedereen rond de tafel het eens is over alle punten en komma’s. En zelfs dat is geen garantie!
Politieke wonderen
BHV heeft ons intussen geleerd dat politieke bijna historische wonderen ook binnen de Belgische grenzen nog altijd kunnen, maar dat we ook dan best heel kritisch blijven toekijken, ook wanneer het aangeboden product ons als een Vlaams solde-koopje aangeboden wordt. Franstaligen, zelfs als ze geen FDF-partijkaart op zak hebben weten immers maar al te goed dat ze op alles neen of non mogen en kunnen zeggen. Dat is zoals gezegd inderdaad hun grondwettelijk recht. Zelfs al komt de uitoefening van dat recht in botsing met het beginsel dat uitspraken van rechtbanken niet gekocht of verkocht worden. Zelfs niet onder het etiket van een al dan niet levensnoodzakelijk politiek akkoord.
Er zijn er die een en ander niet graag horen. Met alle begrip voor hun principieel standpunt. Wie het anders wil, moet dan wel buiten de Belgische omwalling stappen. Maar ook dan zal men het ja van de anderen moeten afdwingen. En die weten dat ze Belgische grondwet in de hand neen mogen zeggen! Of de Belgische machinerie nu met BHV in de hand, vlotter zal functioneren, mag men intussen meer dan betwijfelen. Intussen hebben wel geleerd dat Franstalig België de Brusselse uitbreiding of de Brusselse corridor naar het Waalse zuiden niet langer als levensnoodzakelijk ervaren! Zelfs dat is een onverwacht winstpunt uit dit onverwacht “vermoedelijk verondersteld aangeduid” BHV akkoord.
Marc Platel
(De auteur is oud-journalist en gewezen stafmedewerkers van Volksunie en N-VA)
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
16/09/2011 om 18:25
Zelfs geen Pyrrusoverwinning!
Het is allemaal fake: een veronderstelde woede-aanval van di Rupo, een verondersteld blitzbezoek van Albert II, een door de Vlamingen duurbetaalde nep- splitsing van BHV en tot slot een geveinsde ruzie tussen Michel en Maingain. En de Vlamingen tuinen er in, eerst aan de onderhandelingstafel, daarna in de media. Zoals in La Peste van Lafontaine: “ils n’en mouraient pas tous, mais tous étaient atteints”: de pest heet nu Stockholmsyndroom, waardoor de gegijzelden letterlijk en figuurlijk de taal van de gijzelnemers spraken..
Men wil doen uitschijnen dat de Vlamingen de overwinning hebben betaald, maar het is zelfs geen Pyrrusoverwinning. Als ze zelfs in het voorspel, voor het in of meer grondwetconform maken van de kieskringen zo’n dure prijs willen betalen, wat wordt het dan als het echte onderhandelingwerk begint? Het resultaat van deze schijnoplossing hoort thuis in de categorie van de akkoorden van Hertoginnedal van een halve eeuw geleden en is erger dan het vermaledijde Egmontpakt van 1977. Gaan Vlaamse onderhandelaars het dan nooit leren? Liever geen akkoord dat dit!
16/09/2011 om 18:32
Het probleem is niet zozeer de mogelijkheid van de Franstalige linkse meerderheid om “Non” te zeggen. Het probleem is dat de ‘traditionele’ Vlaamse partijen zo graag collaboreren. Als ze samen zouden afspreken waar ze wel en waar niet “Ja” op zeggen in het federale parlement hadden we de facto een echt federalisme.
16/09/2011 om 21:38
Indien iemand in zijn of haar reactie de heer Platel een leuteraar zou noemen, dan zou dit terecht worden geschrapt wegens in strijd met de spelregels. Is het dan redelijk de heer Platel toe te staan Piet Paaltjes een rijmelaar noemen? Een deel van dat ‘gerijmel’ is immers zo ontroerend …
16/09/2011 om 22:42
De Vlaams-nationalisten kunnen het gewoon niet hebben dat Vlamingen en Walen het over iets eens zijn. Dat past niet in hun strategie om België te laten verrotten. Ik – en nog steeds een grote meerderheid van de Vlamingen – doe daar niet aan mee. BHV is gesplitst, prima. Laten we nu verder gaan. Vlamingen, Walen en Brusselaars samen voor ons mooie België, of jullie dat nu willen of niet. Jullie hebben verloren. L
16/09/2011 om 23:02
CDenV heeft werkelijk de meest idiote taktiek toegepast . Waarom eerst BHV ? De Franstaligen zullen nu wel hun eisen op tafel leggen voor de compensatie van de pseudo-splitsing . Betalen zullen we en zeker dubbel en dik . Waarom is men op deze domme taktiek overgestrapt ? Gebrek aan ervaring ? Van Cauwelaert prees de jeugdige leeftijd van de Vlaamse onderhandelaars . Ik betreur enkel maar hun gebrek aan ervaring en incompetentie . Ze hebben niet de ervaring om met de Franstaligen te werken . Zijn ze echt zeker dat er een akkoord is zoals zij dat verklaren ? Ik denk dat bij het uitschrijven van de wetteksten zal blijken dat ze zich door de Walen hebben laten rollen . Men had eerst alle dossiers op tafel moeten leggen en dat laten afhangen van BHV . Dat was een drukkingsmiddel . Nu hebben ze niks meer te verwachten .
17/09/2011 om 01:46
als Brussel de Vlaamse hoofdstad is ,wat is dan het probleem dat de Vlaamse hoofdstad extra geld krijgt?
het is van in het begin duidelijk gezegd geweest dat een zuivere splitsing van BHV 1 aan 2 Vlaamse zetels in Brussel gign kosten en dat we dus politiek gezien in Brussel minder te zeggen gingen hebben toen was dit allemaal geen probleem nu het gesplitst is, nu gaat men klagen dat men die zetels verliest
democratie betekent nu eenmaal geven en nemen en onderhandelen betekent veel vragen om minder te krijgen dit telt overal en altijd toch doen jullie altijd weer dat dit een grote uitzondering die alleen in België gebeurt en waarvan Vlamingen de eeuwige slachtoffers zouden zijn.Het wordt echt eens tijd dat jullie het trauma opgelopen door Flips de Schone leren te verwerken.
De Vlaamse Beweging heeft heel wat positief betekent voor de rechten van de Vlamingen (al was het soms met bedenkelijke middelen zoals collaboratie)maar jullie hebben besloten om een karikatuur van jullie zelf te maken door het slachtoffer te blijven uit te hangen terwijl we dit allang niet meer zijn
eerst is het verfransen, dan is het het onnederlandse en nu is het het verbrusselen het probleem
het ene complot na het andere
mensen die nooit tevreden zijn zijn heel moeilijk tevreden te krijgen
in ieder geval is het heel vermoeiend om mensen die op alles toch negatief reageren proberen om met argumenten te overtuigen
als jullie spreken van aan hetzelfde Vlaamse zeel te trekken bedoelen jullie in feite dat de rest zich als vazallen van de NVA dienen op te stellen
laat mensen toe van een ander gedacht te hebben en toch ook Vlaming te zijn zonder daarbij zich constant het slachtoffer te voelen van de Walen, Franstaligen, Brusselaars, esthablisment of wie jullie nog als vijand naar boven gaan halen
17/09/2011 om 08:54
Als een kind na een zwaar ongeluk in een rolstoel is geraakt en op een dag weer op eigen kracht zijn eerste stappen zet, kun je blij zijn en verwijlen bij het moment. Je kunt ook jammeren dat het nog niet kan fietsen, zwemmen en paardrijden en dat misschien nooit meer zal kunnen doen. Goed dat we Platel hebben om ons te vertellen wat we wel en niet kunnen doen. Laat hem een draaiboek schrijven, met een tijdspad naar onafhankelijkheid, en heroïsche strijd tegen de tegenwerkende vijand, de strijdmiddelen, de ontberingen, de struikelstenen en gigantische risico’s en de geen-weg-terug… Dan moeten wij daar alvast niet meer me inzitten en voortgaan met leven in het moment van het nu.
17/09/2011 om 09:56
Dehaene in Terzake vond dit : een vrij zuivere oplossing waarbij iedereen zich had verbrand. Hij voegde er zelfs aan toe dat dit dank zij de “extreme” stemming in Vlaanderen was. Het spook N-VA, waarvoor kardinaal Dehaene ooit waarschuwde heeft dan tot nog toe toch geholpen. Dezelfde dag nog in het VRT-nieuws wist Michel reeds te vertellen dat de rechten van de Franstaligen in gans België nu gewaarborgd waren. En slechts enkele uren later op RTBF was MR-kopstuk De Decker duidelijker : “electorale uitbreiding van Brussel is nu beslist”. Het is, inderdaad Guido Naets, zelfs geen Pyrrusoverwinning. Het is theater, dat door een groot deel van de Vlaamse media op de meest onkritische wijze, wordt overgenomen. “De Muur” blijkt veel belangrijker te zijn.
17/09/2011 om 10:24
Ik maak hier de bedenking : als franstaligen in de rand rechten hebben die gebetonneerd zijn , dan moeten vlaamse Brusselaars zeker rechten hebben in Brussel , nog méér gebetonneerd. Zij moeten vertegenwoordigd worden in het federaal parlement of er is hier grote discriminatie van een bevolkingsgroep in ons land.
17/09/2011 om 13:07
@ De Meersman
Ik ben een NVA stemmer, maar heb geen vijanden, zie geen complotten en respecteer ieders mening, zelfs als die verkeerd is.;-)
Maar ik stel me vragen:6 regeringen 10 provincies, een “hoofdstad” met 20 bestuursniveau’s,. 19 burgemeesters, een parlement ,een regering en een ministerpresident. Een minderheid van 40% franssprekenden die alles kan blokkeren wat een meerderheid van 60% nederlanssprekenden anders wil doen dan zij. Verschillende regels voor de bewoners van één grondgebied,voorrechten zonder wederkerigheid. Verspillingen en misbruik in de sociale zekerheid, onrechtvaardige overdrachten enz. enz
Ik ben solidair met alles en iedereen maar verwacht wel dat iedereen zijn best doet en als ik geld moet geven dat ik mag weten hoe het gebruikt wordt!
17/09/2011 om 13:14
Franstaligen en Vlamingen zijn vooral mensen die dezelfde rechten zouden moeten hebben overal in België.
Men spreekt de taal van onze ouders, de rest is nuttelose ideologie.
Excuses om separatisme te realiseren zijn leugens!
Mijn grootouders waren Vlamingen, mijn ouders kwamen in Brussel en thuis spaken wij het frans, en mijn kinderen zijn nu vooral weer nederlandstalig (maar tweetalig in feite).
17/09/2011 om 15:41
Een reactie plaatsen op dit artikel werd me door de heer Guido Naets heel erg makkelijk gemaakt…. ik schaar me voor de volle 100 % achter zijn visie !
Ik kijk uit naar resultaten van de volgende onderhandelingen en blijf hopen dat de Vlaamse partijvoorzitters echt “goed” beseffen waar ze mee bezig zijn : de toekomst van de Vlaamse bevolking !
17/09/2011 om 18:22
@SER zegt, 17/09/2011 om 13:14 . Mijn beste, je hebt volkomen gelijk, nl. voor VL en FR gelijke rechten. Maar … als zelfs de Franstalige kamer van ons hoogste rechstcollege, de Raad van State, niet dezelfde uitspraak kan doen als de Nederlandstalige over hetzelfde onderwerp, dan hebben we duidelijk geen rechts-staat meer. Idem met de uitvoering door de verschillende uitvoeirng door politie en gerecht van de federale verkeerswet: (relatief) veel meer boetes in Vlaanderen dan in Wallonië, veel meer veroordelingen door politierechtbanken in Vlaanderen dan in Wallonië.
We leven alzo in een tweelanden-land.
Waarom ook moet de federale regering paritair worden samenbegsteld en niet 60% NL - 40% FR als iedereen gelijk is voor de wet? Waarom moet men voor een kamerzetel in Franstalig België minder stemmen hebben dan in Vlaanderen? Dit alles is duidelijk: er is geen gelijkheid en de Franstalige gemeenschap wordt nog steeds bevoordeeld.
18/09/2011 om 00:48
Niet leuteren: ook binnen Vlaanderen zijn er gebieden waar je meer stemmen nodig hebt om verkozen te raken dan in andere minder bevolkte gebieden.
En dat van die 60-40 verdeling. Die oh zo perfide anti-meerderheid is: is er net zo gedaan dat een taalkundige meerderheid altijd de overhand heeft tegen de minderheid. Dat heet onderdrukking. Vlamingen en Walen zijn fifty-fifty partners , ongeacht hun aantal. Deal with it.
18/09/2011 om 18:55
Natuurlijk gaan de Franstaligen op veel dingen nee zeggen, en meer geld vragen voor Brussel. Veel staatshervorming zullen de Nederlandstaligen niet meer moeten verwachten.Meer geld voor Brussel, ok maar dan wel verantwoord spenderen. En de Nederlandstaligen van heel België respecteren. Mij altijd al afgevraagd waarom een Nederlandstalige Brusselaar een vlaamse Brusselaar of een brusselse Vlaming wordt genoemd. De Franstaligen in Brussel (en België )noemen ons des Flamands en zichzelf des Bruxellois.En waarom moeten we ons altijd schuldig voelen als we de waarheid willen weten of zeggen?
23/09/2011 om 01:38
Zoals ik het zie, worden bij elke dag onderhandelen de tegenstellingen groter i.p.v. kleiner. Laten we eerlijk zijn, er schijnt nog geen woord op papier te staan van die hooggeroemde BHV-acoorden. Dat betekent dus in feite dat de zaak nog helemaal open ligt voor interpretatie en zelfs de domste Vlaming heeft inmiddels geleerd, dat de Franstalige interpretatie van welke afspraak dan ook altijd hemelsbreed verschilt van wat de Vlamingen menen overeengekomen te zijn. Op deze onzekerheid gaan we dan nu het gebouw der financieringsnota oprichten, voorwaar een zwakke fundatie! Ook hier gaan we dan weer afspraken maken, die door beide partijen totaal verschillend worden uitgelegd. Al weer vormt dit een reden te meer de hele formatie naar het rijk der fabelen te verwijzen. We stapelen de ene belofte op de andere uitlegging voor de volgende verklaring over de mogelijke uitleg.
Intussen verliezen we waardevolle tijd, terwijl Europa en de wereld in een steeds diepere crisis zinken. Beste mensen, geloof toch vooral niet het sprookje dat dit ons niet raakt. Dat Belgie een enclave in Europa is , waar geheel eigen wetten (b.v. de index) kunnen heersen, zonder door de gang van zaken in de wereld beroerd te worden. Alles wat men binnen de financieringsnota werkelijk kan overeenkomen en ook houden, moet in het licht van een groter wordende Europese invloed op het financiele beleid van de afzonderlijke lidstaten, dus ook van Belgie, worden gehouden. Alle staten om ons heen nemen min of meer draconische besparingsplannen aan en dan zoemen de Franstaligen: “Wallonie mag niet verarmen en voor Brussel, wat onder onze controle staat, moet Vlaanderen geld, ja veel meer geld, geven om het in ieder geval in naam Vlaams gebied te laten zijn”!
Lieve mensen, we moeten besparen, niet meer belasting heffen, maar minder geld uitgeven wat er niet is! Tenslotte heeft Belgie een staatsschuld van iets over de 100% GDP (wat max. 60% mag zijn!) en…..hoopt de heer Leterme, die als uitredende minister-president eigenlijk niets te hopen heeft, het begrotingstekort op 3-4% te houden. Tekort! Dat wil zeggen dat we nog steeds boven onze stand willen leven. Hier zal Europa ongetwijfeld een einde aan maken om te voorkomen dat Belgie het zoveelste Griekenland, maar nu aan de Noordzee wordt.
Facit: Ik neig derhalve steeds meer naar mening, dat we de onderhandelingen beter kunnen afbreken om de sfeer niet nog verder te verzieken en dan het volk uitspraak te laten doen wat zij willen. Dat is tenslotte wat men een democratie noemt, nietwaar? Dat er dan een zeer grote kans bestaat dat een deel van de huidige verraders en verkwanselaars van het toneel verdwijnen, kan de zaak alleen maar verduidelijken. Daarna kunnen we dan vlot proberen in het licht van die nieuwe kiezerswil een werkelijk representatieve regering te vormen, die ook in staat zal zijn de noodzakelijke aanpassingen te doen i.p.v. door een verschrikkelijke hoop woorden met een warrige oplossing te komen, die uitsluitend verdere verdeeldheid laat ontstaan.