Rust mogen ‘ze’ in Europa blijkbaar niet kennen. Amper vier dagen nadat de regeringsleiders van de EU op 27 oktober 2011 een noodplan voor Griekenland hadden goedgekeurd, zorgde de Griekse premier Giorgos Papandreou voor opschudding met zijn voorstel om de Grieken er in een referendum over te laten stemmen.
Astronomisch
Griekenland hangt in de touwen. De staatsschuld is astronomisch, de werkloosheidsgraad verontrustend. Meer dan 17 % van de mensen zit zonder werk, van jongeren tussen 15 en 24 jaar zelfs 40 %. De trojka van Europese Commissie, Europese Centrale Bank en Internationaal Muntfonds zegt de Grieken miljardenhulp toe in ruil voor besparingen die een radicale sanering en structurele hervormingen in hun land vereisen. Op de Europese top van 27 oktober waren de Europese regeringsleiders met de vertegenwoordigers van de privésector ook overeengekomen dat de privéschuldeisers een afschrijving van 50 procent op Griekse obligaties zouden aanvaarden.
Van de 300 miljard € Griekse staatsschuld bevindt twee derde zich bij banken, verzekeringen en fondsen. Met de kwijtschelding van 100 miljard € valt er dus al een flink deel van de nog altijd zware last af van Griekenland. Toch blijven de Grieken op straat massaal demonstreren. Op het eerste gezicht tegen de besparingsplannen, maar de dieperliggende oorzaak is misschien de woede over de eigen staat waarin een onrechtvaardig belastingssysteem structureel ingebakken zit. De staat moet nog altijd 40 miljard € aan belastingen zien te innen van vooral bemiddelde Grieken, terwijl de geschatte belastingontduiking nog eens bij een goede 50 miljard € ligt. Met dat geld zou al aardig wat van de schade kunnen ingehaald worden.
Gok
60 procent van de Griekse burgers mag dan afwijzend staan tegenover het besparingspakket en dus tegenover het ‘dictaat’ van Europa, maar slechts 15 procent wil de drachme, de oude Griekse munt, weer ingevoerd zien. Dat laatste weet Papandreou ook en misschien verklaart dat ook de gok die hij waagt met het organiseren van een referendum in december. Op vrijdag 4 november weten we of Papandreou bij de vertrouwensstemming in de Vouli, het Griekse parlement, een meerderheid achter zich schaart om het referendum te laten plaatsvinden. Lukt hem dat niet, volgen er nieuwe verkiezingen. Die zouden wel eens een maandenlange politieke impasse met zich mee kunnen brengen. Zowel in dit geval als wanneer de Grieken met ‘neen’ zouden stemmen in een referendum, rijst de vraag of Griekenland nog wel in de eurozone hoort.
Op zichzelf verbieden de Europese verdragen het uitstoten van een land uit de eurozone, maar de morele druk zou bij een Grieks ‘neen’ zo zwaar wegen dat Griekenland in afspraak met de EU wel zou moeten kiezen voor de drachme. Met een enorme devaluatie van die munt tot gevolg. Omdat de schulden in € afgedragen worden, zou Athene altijd maar meer en meer drachmes moeten ophoesten. Het bankroet van de staat zou dan niet lang meer op zich laten wachten. Maar ook de Euro zelf zou gevaar lopen wegens het besmettingsgevaar richting Italië en Portugal.
Of Papandreou van de socialistische PASOK zijn gok ook politiek overleeft, hangt er dus van af hoe het Griekse volk het referendum opvat: als een middel om de vuist tegen de EU te ballen- dan is zijn lot bezegeld - of als een vraag of Griekenland al dan niet in de eurozone moet blijven? In het laatste geval kan de Griekse premier verzekerd zijn van de gewenste instemming. En dat het hem daarom gaat, blijkt uit zijn woorden: ‘Het referendum zal een duidelijke boodschap opleveren voor de Euro.’ Tegenover Merkel en Sarkozy maakte Papandreou op de top in Cannes duidelijk dat het referendum inderdaad ook de vraag over het Griekse lidmaatschap van de eurozone zal behelzen. Om de duur van de onzekerheid in te perken zou het referendum bovendien al op 4 december doorgaan.
Res publica
De Griekse grondwet verbiedt het organiseren van een referendum over financiële zaken, maar de kwestie kan natuurlijk nog altijd als iets van het hoogste staatsbelang, dus als politiek gegeven, gedefinieerd worden. Het is van 1974 geleden dat de Grieken nog aan een referendum deelnamen. Toen ging het over de monarchie, nu in feite over het wezen van de democratie, de res publica. Wat Papandreou tegen de mensen zegt, is: ‘Jullie beslissen!’
Sommige commentatoren beweren dat het manoeuvre van Papandreou als balsem werkt op de gekwetste ziel van de Grieken. Zo zien de meeste politici en commentatoren in Europa het echter niet. Eerder vragen ze zich af: ‘Is de Griekse premier gek geworden?’ Wil hij zelfmoord plegen ‘uit angst voor de dood’ zoals Michael Hüther, directeur van het Deutsches Institut für Wirtschaft, het in Handelsblatt Online verwoordde? Welke motieven gaan er schuil achter zijn gok?
Het moet duidelijk zijn dat Papandreou de onmiddellijke legitimiteit van het volk wil verkrijgen om het radicale spaarplan er door te kunnen drukken. De man die door vele Grieken wordt uitgekreten als marionet van Europa, als ‘kapdrager’ – een verwijzing naar collaborateurs tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog -, diezelfde man wil het volk voor zijn verantwoordelijkheid plaatsen. En ook zijn politieke tegenstander in het parlement, de Nea Dimokratia.
De oppositie ligt dwars, maar heeft geen alternatief in petto. Bovendien kan ze het voorstel voor een referendum niet afwijzen waar ze toch altijd beweerde dat de regering tegen de wil van het volk handelde. Papandreou dwingt de tegenstander dus kleur te bekennen. En uiteraard ook het volk. Want als de mensen ja zeggen, verliezen de stakingen die de economie nog verder schaden hun legitimiteit. Als ze ‘ja’ zeggen, bestaat er ook geen twijfel meer over de besparingswil van het Griekse volk. Als ze daarentegen ‘neen’ zeggen, is het over and out voor Papandreou en verzeilt de EU in stormweer.
Begrijpelijk dus dat de Franse president Sarkozy en de Duitse kanselier Merkel ontstemd reageerden toen ze hoorden van het voorstel van Papandreou om een referendum op het getouw te zetten. De sociaaldemocratische oppositie in Duitsland brengt wel begrip op voor een Papandreou die zijn nek uitsteekt. Letterlijk zegt Sigmar Gabriel, voorzitter van de SPD: ‘Als zij (= Merkel) haar partijvrienden in Griekenland ( = Samaras van Nea Dimokratia) overtuigt van de noodzakelijkheid van de ingevoerde hervormingen, hoeft Europa noch een volksraadpleging noch de door de heer Papandreou gestelde vertrouwensstemming te vrezen.’ (Süddeutsche Zeitung, 1 november 2011).
Soevereiniteit
Het referendum legt de risico’s bloot die inherent zijn aan een Europa waarin Europese beslissingen elke keer weer moeten afhangen van de regering van één lidstaat of zelfs de bevolking. Dat is nu eenmaal zo in een Europa dat nog altijd bestaat uit soevereine staten. Volgens professor Hendrik Vos van de Universiteit Gent moet de EU op de gevaarlijke Griekse gok antwoorden met een versterking van de Europese instellingen: ‘Het Papandreou-incident zou de geesten rijper kunnen maken voor “meer Europa”’ in de richting van een overeenstemmende verdragswijziging op de EU-top in december (De Standaard, 2 november 2011). Tussen de regels door lezen we: ‘minder soevereiniteit voor de natiestaten’.
‘Das Land der Griechen mit der Seele suchend’, dichtte Johann Wolfgang Goethe in het drama ‘Iphigenie auf Tauris’. De boodschap van de Duitse ‘dichtervorst’ blijft actueel. Griekenland zoekt zijn Europese bestemming. Tegelijk is het referendum ook een vingerwijzing naar wat we altijd al in onze geschiedenisboeken lazen: dat Griekenland de bakermat van de democratie is. Althans in dit geval: van een bepaalde verschijningsvorm van de democratie.
Dirk Rochtus doceert internationale politiek aan Lessius/KU Leuven.
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
03/11/2011 om 12:20
Mr. Rochtus heeft veel te veel geloof in de goede inborst van Papandreou. Hij is helemaal niet geinteresseerd in een legitimering. Wat het Griekse volk wil, laat hem steenkoud. Hij wil alleen zijn eigen politieke hachje redden, kost wat kost.
En de uitspraak van een Sigmar Gabriel, die niet eens door zijn eigen partij meer ernstig genomen wordt (want zij zijn naarstig op zoek naar een andere en beter Kanzlerkandidaat) is slechts politiek geprevel. Wat je kan zijn statement ook omdraaien. Gabriel’s SPD staat achter het reddingsplan. Waarom overtuigt hij zijn partijvriendje Papandreou dan niet van de noodzaak?
Overigens is er niets democratisch aan het referendum. Het gaat immers niet slechts om Griekenland, maar om de toekomst van heel Europa.
03/11/2011 om 14:08
Europa heeft schrik van echte democratie …
Nu niemand kan uitleggen waarom de euro onder druk staat omdat 1 land zijn begroting niet rond krijgt? Geloven ze dan echt dat de euro zal devalueren om dat er een land is dat die munt gebruikt moeilijkheden heeft!! Als we nu allemaal de dollar gaan gebruiken moeten we dan ook een schuld limiet gaan instellen. Als Cuba voornamelijk de euro gebruikt moet hun begroting dan ook in evenwicht zijn.
Langs de andere kant moeten de banken maar een failliet scenario van een land bespreken. Als een land zijn schuld niet kan betalen moeten de schuldeisers maar aan schuldbemiddeling doen. Een begeleid faillissement of de kraan volledig dichtdraaien. In beslagnamen van land zoals na een oorlog wel eens gebeurde …
Het referendum is om zijn volk realiteitszin bij te brengen en de vernielende stakingen een halt toe te roepen. De chaos in het land in de hand houden zonder een stabiel land kommen er zeker en vast geen inkomsten meer binnen.
Soit Europa is politiek failliet maar dat wisten we al lang.
03/11/2011 om 14:22
Een referendum dat ook de oppositie nat gaat maken, want wat is het altnernatief voor de Grieken en de Griekse oppositie!
Als je als premier geen kant meer uitkunt wat doe je dan, dan sleur je iedereen mee in je val. Hier stuit men op de grenzen van de democratie, de schulden zijn zo groot dat niemand in Griekenland meer weet hoe dit op te lossen. De oppositie kan roepen en verontwaardigd zijn, maar waar is hun reddingsplan? waar is hun pijnloze oplossing?
Het is de kroniek van een aankondigde dood en hopelijk die van politieke cultuur van verspilling.
Ik ben zelf geen voorstander van referenda ( tenslotte hebben we volksvertegenwoordigers gekozen), mensen als Verhofstadt ( nu plots tegen het Griekse referendum) waren ooit pleitbezorgers voor volksraadplegingen.
De politiek heeft geen oplossingen, ze roepen maar wat, toen men Griekenland toeliet tot de Eurozone heeft niemand hun boekhouding bekeken ( en indien wel is het crimineel ).
Als men weet dat Griekenland in 2004 de Oympische spelen heeft georganiseerd met een lege staatskas weet men het wel. Luchtkastelen werden realiteit, alles kon, er waren geen grenzen aan het leegroven van de staatskas.
Groeicijfers, ook zo’n monster, die blijven elk jaar stijgen, nooit een terugval, nergens een terugval, echt geloofwaardig. Recordaantal faillisementen, terugval in investeringen, schrappen van banen, aandelen die virtueel niks meer waard zijn en toch blijft de economie groeien. Geweldig toch!
03/11/2011 om 14:23
Het is alleen maar logisch dat een regeringsleider zijn legitimiteit wenst te verzekeren voor uitzonderlijke beslissingen die niet tot zijn verkiezingsprogramma behoorden. Een hoop mensen hebben blijkbaar een andere mening, maar het is de bedoeling dat een land geleid wordt volgens de inhoudelijke wens van de meerderheid, niet volgens het principe dat iemand gekozen wordt en dat die dan vervolgens kan doen waar hij zin in heeft (zo werkt het soms in de praktijk, maar ik neem aan dat dat niet de bedoeling is). Het spreekt vanzelf dat een hoop mensen en landen de kwestie graag in de plaats van het griekse volk zouden willen beslissen, punt is dat welke verplichtingen griekenland aangaat hun eigen beslissing is.
Als men het referendum-resultaat wil beïnvloeden, dan moeten de andere landen aan de grieken fatsoenlijk maar toch duidelijk uitleggen wat zij doen indien ze het akkoord afwijzen. Op die wijze zouden de grieken inhoudelijk moeten weten waarover ze stemmen.
Indien het resultaat nadelig is voor de E.U., dan is dat trouwens niet de fout van griekenland, maar van de volledige E.U. die reeds vooraf niet voldoende veilige monetaire, financiële en economische systemen heeft gecreëerd. Een mislukking kan daarom alleen maar een aanmoediging zijn om die systemen proberen te verbeteren, niet om landen beslissingsrechten af te gaan nemen. Dat zou slechts een schijnoplossing zijn. In plaats van de democratie in vraag te stellen kan men beter zaken zoals een overdreven vrije internationale markt, de constructie van het monetaire systeem, e.d. in vraag stellen.
03/11/2011 om 14:36
Het is een goede analyse van wat Papandreou wél zou kunnen bereiken met zijn volksreferendum, op het niveau van de Griekse bevolking, de Griekse staat en de EU. Helaas wordt er weinig aandacht besteed aan wat er NIET mee wordt bereikt. Ik denk oa. aan een hervorming naar een eerlijk belastingssysteem, een vermogensbelasting van de superrijken, innen van belastingen bij de superrijke Griekse rederijen, die overigens samen 15% van de totale globale goederentransport uitmaken, maar helaas niets aan de Griekse staatskas verschuldigd zijn…
De globale protesten eisen eigenlijk niet veel anders als de Griekse bevolking en stellen de hedendaagse verschijningsvorm van de democratie in vraag. Dit ongenoegen over de democratie is volgens mij geen doel op zich, maar vloeit voort uit een constante confrontatie met de bewustwording van de negatieve zijde van het kapitalisme.
Papandreou zou zijn volk beter bewijs tonen van harde inspanningen naar een eerlijkere verdeling van rijkdom (en van lasten) in plaats van hen een stem te geven in een zaak waar specialisten amper een uitweg zien.
03/11/2011 om 15:23
Kan iemand mij uitleggen wat dat zogenaamd besmettingsgevaar betekent? Mijns inziens is dit nonsens. Ofwel hebben Italië, Spanje en Portugal nu al een probleem, ofwel niet. De Griekse kwestie zal daar niets aan veranderen.
03/11/2011 om 15:27
De titel van dit opinie stuk is ietwat ongelukkig gekozen.
Gokken met 1000 miljard euro belastinggeld van niet griekse EU burgers is naar mijn mening een crimineel feit en zou als dusdanige dienen te worden behandeld.
Griekenland is financieel en politiek dood, en wenst daarvoor blijkbaar geen hulp van anderen.
03/11/2011 om 22:40
@ Jan Voet
Er zijn veel speculanten die er op gokken dat Griekenland uit de eurozone zou vallen. Indien dit lukt is er een lijn doorbroken die normaal een niet overschrijdbare grens was, namelijk eens je behoort tot de eurozone kan je er niet meer uit.
Ook de Italiaanse (= de 3de economie) en de Spaanse (=de 4de economie) zijn in heel zwaar vaarwater terechtgekomen: superhoge werkloosheid en alsmaar hogere rentes om staatsleningen af te betalen. Een gigantisch gevaarlijke cocktail.
De grootste problemen zijn vooral op twee manieren op te lossen: zorg ervoor dat superrijken met hun geld niet kunnen vluchten. Maak keiharde wetgeving en internationale afspraken. Maar men heeft schrik om regulering op te leggen aan superrijken. En anderzijds alle bonussen in de financiële wereld aan banden leggen. Geen bonussen geven voor kortetermijndoelen, enkel als die na 5 of zelfs 10 jaar positief zijn een bonus toekennen. Verbied internationaal shorten, dat zou al veel ellende uit de wereld helpen en het verbieden van CDO-constructies. Dit kan alleen in een internationale conferentie bindend vastgelegd worden. Ik heb er geen bezwaar tegen dat mensen rijk zijn of rijk worden. Maar niet met kortetermijnvisies snel snel langs de kassa te lopen. Rijkdom moet altijd structureel zijn en geen gebakken lucht.
Bovendien is er ook een derde weg: zwart geld en zwartwerk moet veel structureler kunnen aangepakt worden van zowel Jan Modaal maar ook van grote structuren. Dat is het grote verschil tussen pakweg Duitsland en België bvb. Er is hier veel te veel zwartwerk, omdat ook ons belastingstelsel zware onrechtvaardigheden in zich heeft. Wie alleenstaande is en hard werkt betaalt superveel belastingen. België is het 2de land in de rij om het snelst in de hoogste belastingsschijf te belanden (33000 euro bruto), in Duitsland is dat 230 000 euro. Een groot verschil. Men zou veel meer witte economie kunnen genereren indien men gewoon een forfait betaalt als men naast zijn job nog andere inkomsten heeft via arbeid (geen bonussen en zitpenningen). Je zal snel zien dat velen die willen bijwerken dan graag officieel dat willen doen. Want zeg nu zelf wie wil voor 5 of 6 euro per uur bijklussen in de horeca bvb tijdens het weekend en feestdagen? Want dat is het uurloon als je officieel bijklust op het einde van de rit omdat je snel in de hoogste belastingsschijf belandt van 50%.
Onze economie is de laatste 400 jaar gebaseerd op groei die groter moet zijn dan de rentelasten op staatsschuld. Er is nog nooit een land die in cijfers minder staatsschuld heeft tenzij er effectief een stuk wordt kwijtgescholden door een faillissement of een shortcut. Dus wie beweert dat de staat boven zijn stand leeft, dit is al meer dan 400 jaar het geval in de hele wereldeconomie. Als de groei stilvalt voor lange tijd of zelfs een recessie is krijg je een sneeuwbaleffect en gaan staten bankroet. Argentinië heeft dat nog in een niet zo ver verleden meegemaakt. Door een zware devaluatie is de exporteconomie van dat land enorm op vooruitgegaan, Griekenland heeft geen exporteconomie of geen niche waar ze heel sterk in zijn. Dus weinig structurele economische groei mogelijk momenteel. Innovatie en investeringen hierin zouden soelaas kunnen brengen al dan niet via Eurobonds. Maar dat zien de Duitsers dan weer niet zitten omdat ze teveel intrest zouden moeten betalen op staatsleningen. Duitsland heeft trouwens het meest geprofiteerd van de euro, hun hele exporteconomie zat in de lift door de euro en hun zware economische hervormingen.
Wie zo graag met referenda zwaait, denk dan even aan dit: moest er in 1950 in een referendum aan Belgen, Italianen, Nederlanders, Duitsers, Fransen en Luxemburgers gevraagd zijn naar hun zin naar Europese samenwerking was die er nooit of te nimmer gekomen. Het sentiment was zeer negatief naar al wat Duits was. Gelukkig maar want het heeft onze regio behoedt voor heel veel onheil en er is veel meer stabiliteit gecreëerd dat iederen ten goede kwam.
Zonder de euro was België al lang door de internationale speculanten al lang tot een regering van nationale eenheid gedwongen. devaluaties na devaluaties zouden ons deel zijn en dan waren we nog verder van huis dan nu.
Griekenland moet gewoon schoon schip maken met zijn staatshuishouding, belastingen op onroerende goederen bvb moet veel transparanter. Europa zou bvb goed internationale afspraken hieromtrent kunnen maken, absolute minimumtarieven opleggen in de hele unie. Want waarom komen rijke Fransen, Nederlanders en Duitsers hier zo graag wonen? Belastingen zijn hoog op arbeid, niet op aandelen of participaties in nv’s, holdings of bvba’s. Dat is een fundamenteel probleem: rijken heb % nog nooit zo weinig belastingen betaalt als vandaag. Maar of politici de durf hebben om daar iets aan te doen, is een ander paar mouwen.
03/11/2011 om 22:58
@Luc A. Jacobs
Je logica klopt alleen als het referendum om een 100% interne Griekse aangelegenheid zou gaan. En als Papandreou om legitimatie verlegen zou zitten, had hij dat referendum moeten organiseren voor hij de vijf eerste tranche aannam en de eerste reeksen besparingen aan de bevolking oplag. Toen vond hij het ook niet nodig de Grieken om hun mening te vragen.
Stel je woont in een appartementsgebouw en in één (jouw) appartement zitten ratten. Alle bewoners hebben daar last van, maar ze willen je helpen van die diertjes af te raken. Er is een vergadering en er wordt afgesproken met jou hoe dat probleem aan te pakken, waarmee je akkoord gaat. En dan ga jij de dag nadien doodleuk stellen dat je het eerst je familie nog moet vragen. Misschien willen die de beestje niet kwijt! Dat is geen democratie, dat is puur egoisme en nog achterbaks op de koop toe.
Griekenland is deel van een gemeenschap, of ze dat nu past of niet. En dan kan je zulke dingen niet alleen beslissen.
Wij kunnen ons toch ook niet zomaar tot fiscaal paradijs uitroepen. Je zou wat horen!
04/11/2011 om 16:28
@ Frankv
U gaat er eventueel van uit dat het griekse volk ‘nee’ zou stemmen. Maar houdt u er ook voldoende rekening mee dat de griekse regeringsleider reeds bij elke voorhene onderhandelings-schijf steeds opnieuw al ‘nee’ had kunnen zeggen? Wat is in die europese context (niet de grieks-nationale) het verschil tussen de griekse regering en het griekse volk? Griekenland beslist sowieso niet wat de E.U. doet, ze beslissen enkel over hún aandeel in de onderhandelingen, net zoals de rest van de E.U. blijft beslissen over wederom hun eigen aandeel. Indien een referendum plaatsvindt, dan denk ik wel dat de E.U. best duidelijk zou communiceren in de griekse media. In theorie zou de E.U. zelfs een preventieve top kunnen houden waarin ze beslissen wat ze doen indien griekenland ‘nee’ stemt (een eerlijke top, geen waarin gebluft wordt). Dat zou nuttige duidelijkheid voor de kiezers scheppen, want het kan zeker niet de bedoeling zijn dat de grieken blind stemmen.
Waarom willen andere landen dat voor dit soort gelegenheden bij meerderheid gestemd wordt? Één van de redenen is dat ze dan minder onderhandel-werk moeten doen. Dan hoeven ze eenvoudigweg minder rekening te houden met de standpunten van anderen. Dan kan bij elk probleem opnieuw de mening van een willekeurig ander land uitgesloten worden. Maar wat gebeurt er als je tegen een land zegt: “jullie mening telt niet, andere landen beslissen wat jullie moeten doen in eigen land”. Volgens mij kan men kiezen tussen een E.U. waarvan de burgers houden of eentje dat de burgers haten (en ik hoop dat men nog wat verder kan kijken dan dat). Ik hoop dat men niet die richting uitgaat.
04/11/2011 om 16:39
Ik begrijp nog steeds niet, waarom iedereen met een grote boog om die 2000 superrijke Griekse families gaat. Boven wordt gesteld dat Griekenland (in tegenstelling tot de Argentijnse export-economie) geen speciale ‘niche’ heeft war het op kan terugvallen. Nu, ik zou zeggen dat die 18% van het totale transport van de wereld wel degelijk zo’n ‘niche’ is. Echter, dan zou je eindelijk die superrijken moeten aanspreken en dat schijnt niemand aan te durven. Beseffen wij wel, dat men deze superrijken een eenmalige crisisbelasting op zou kunnen leggen van 200 miljoen Euro per familie. Daar zal er niet een van doodgaan en het Griekse probleem is meteen opgelost.
Facit: Het is uiterst triest te zien dat wederom de gewone man in Griekenland het gelag moet betalen en deze superrijken eveneens wederom super goed wegkomen. We kunnen nu met z’n allen praten als Brugman, maar zolang er niet een meer rechtvaardige lastenverdeling komt en het steeds weer op de zwakste schouders terecht komt, zolang zullen we onrust, onvrede en op den duur zelfs revolutie oogsten.
04/11/2011 om 17:01
@Luc A.Jacobs
Het zijn vijgen na Pasen, want er komt gelukkig geen referendum. De democratische mening van zijn volk vond Papandreou plots niet meer belangrijk, toen hem een andere uitweg gewezen werd om, eventueel en voorlopig, zijn hachje te redden.
Ik begrijp uit uw betoog dat u (in tegenstelling tot mij) van de EU houdt; En dat U niet wil dat andere landen beslissen wat in een ander land moet gebeuren? Maar dat is toch net wat de EU steeds weer doet ??
05/11/2011 om 12:16
Nu het referendum van de baan is vraagt de oppositie verkiezingen! Ze willen Papandreou weg, om wat te doen?
De Grieken willen niet uit de Euro zone, en wat doet de Griekse politiek, ze vechten hun vetes op straat uit.
Papandreou zoekt een politieke meerderheid om het EU plan beter door te drukken, en wat doet de oppositie, ze proberen stokken in de wielen de steken.
Toen men de Eurozone heeft opgestart heeft men duidelijk geen rekening gehouden met ‘the worst case scenario’, wat doet men met slechte leeringen, welke stok heeft men achter de deur?
Ondertussen nu de EU in brand staat geeft de Vlaamse regering 500 euro netto meer aan 27000 ambtenaren. Men moet Dexia nog verteren, de extra kost van Oosterweel verbinding en de tegenvallende groeicijfers. Ik hoor zeggen de tering naar de nering zetten! Dit is een Vlaamse regering die een ongekende spilzucht heeft in tijden van crisis, dit beleid zal ons binnen enkele jaren zuur opbreken. Belgie ligt kort in de vuurlinie maar onze eigen politici gedragen zich onverantwoordelijk.
Ik stel me ook vragen bij de vakbonden die dit akkoord voor ambtenaren mee goedgekeurd hebben, ik dacht dat er noden waren voor bejaarden, minder validen, zieken, onderzoek en innovatie etc.
Als Vlaming begrijp ik men eigen taal niet meer als men zegt, ‘besparen’ en men gaat extra uitgeven.
Als men zegt, de Walen willen niet herstructureren, maar zelf niet transparant is met de cijfers, de nationale bank heeft bv geen cijfers van de Vlaamse OCMW’s, wel van Brussel en Wallonie.
Als men in Vlaanderen de cijfers aanvecht van de nationale bank, waar alle politieke partijen hun mannetje hebben zitten, en niet de minste.
Zijn het alleen de Grieken die ons welvaartsmodel kunnen ondergraven!
05/11/2011 om 13:41
Lijkt mij evident , dat de Grieken moeilijkheden hebben met besparingen ,en niet met de Euro . Ja aan de voordelen niet aan de lasten.
Europa heeft de Grieken 50 % van de schulden kwijtgescholden, omdat de Grieken eenvoudig weg deze schulden nooit konden terugbetalen.
De Grieken hebben ook nog andere moeilijkheden. Hun staatboekhouding in orde krijgen , deze was gemanipuleerd met de hulp van buitenlandse consultants, Grieken betalen ook nauwelijk of geen belastingen , Grieken zijn goede fraudeurs .
Wie Griekenland goed kent ,weet dat niet alle Grieken graag werken , een reparatie aan je huis , je keuken of je badkamer doe je er best zelf .Het verdoken Sirtaki paradijs heeft dus wel enkele verrassingen in petto .
Of Griekenland binnen tien jaar nog bij de Euro zone zal behoren , ik betwijfel het .
Het klassieke Griekenland ligt al lang begraven .Graecia capta ferum vicit victorem , het is voorbij .
06/11/2011 om 23:08
Griekenland hangt in de touwen. De staatsschuld is astronomisch, de werkloosheidsgraad verontrustend?
De afgelopen weken is ook bekend geworden dat Griekenland recent tientallen miljarden euro´s heeft besteed aan haar defensie.
Al die tijd was dit bij de overige lidstaten goed bekend, moeten er hier dan geen vraagtekens worden gezet bij de (gespeelde)verontwaardiging van de Europese politici over de spilzucht van de Griekse overheid?
Begin oktober 2011 ‘kocht’ het failliete Griekenland 400 Amerikaanse tanks en 20 amfibische voertuigen, 4 Franse oorlogsschepen en ook nog zes Duitse onderzeeërs.
Omdat ze zo goed als failliet zijn hoeven de Grieken pas over 5 jaar te betalen. blijkt dat zij ook nog eens zes onderzeeërs hebben aangeschaft waarvan de laatste in 2018 moet worden opgeleverd. Waarom heeft Griekenland al dat wapentuig nodig ? Zeker gezien de enorme staatsschuld die ze hebben opgebouwd.
Hebben de rijke Grieken en hun kolonels soms weer Prometheusplannen met hun bevolking zoals in 1967?