De Wetstraat lijkt weinig belang te hechten aan het burgerinitiatief G1000, dat vrijdag 11 november duizend ‘gewone’ burgers in discussie brengt over politiek. Ten onrechte. Hoe groot de binnen- en buitenlandse socio-economische uitdagingen ook mogen zijn, we kunnen de kwestie van de mangelende legitimiteit van onze ‘traditionele’ politieke actie niet langer uit de weg gaan.
Neen, het zijn geen wereldvreemde naïevelingen, de initiatiefnemers van de G1000. Laat staan antipolitieke populisten. De bijeenkomst op 11 november in het Brusselse Tour & Taxis van duizend ‘gewone’ burgers die door een onafhankelijk onderzoeksbureau werden geselecteerd om zich te buigen over de vijfentwintig maatschappelijke vragen die tijdens een online enquête het vaakst werden gesteld, is een interessant experiment. Al wie de democratie als ‘georganiseerd meningsverschil’ enigszins genegen is, kan zich slechts verheugen dat duizenden mensen minstens een dag vrijmaken om te discussiëren en te stemmen over hoe ze met elkaar willen omgaan, welke principes ze delen en wat de prioriteiten zijn.
Het initiatief ontstond toen de regeringsformatie nog helemaal in het slop zat. Intussen is met het Vlinderakkoord een einde gekomen aan de maandenlange communautaire impasse en formateur Elio Di Rupo lijkt vast van plan dit weekend tijdens een begrotingsconclaaf ook in de onderhandelingen over het socio-economische regeerprogramma een tandje bij te steken. Daardoor ontstaat de verleiding de G1000 als laatkomertje in de rij te zetten van protestbewegingen als Shame, Niet in Onze Naam of Camping16. Ten onrechte. In de mate dat allemaal manifestaties zouden zijn van ‘bange, kwade of misnoegde’ medeburgers – verderop zal blijken dat ik niet toevallig Karel De Guchts definitie van populisme parafraseer – weet de G1000 die angst, die verontwaardiging of dat onbehagen alvast om te zetten in een nieuw model van inhoudelijk overleg.
Populisme
In zijn Pleidooi voor populisme uit 2008 legde mede-gangmaker David Van Reybrouck al een stevige bodem voor dit burgerinitiatief. Van Reybrouck beschrijft in het essay hoe bij ons en bij uitbreiding in heel Europa de kloof tussen hoog- en laagopgeleiden steevast groeit. Het is veeleer een culturele dan wel een socio-economische kloof, zoals socioloog Koen Pelleriaux in 2001 in zijn baanbrekende doctoraat aantoonde: in een kennismaatschappij ontstaan min of meer homogene subculturen van enerzijds hoogopgeleiden die vertrouwensvol naar de toekomst uitkijken en anderzijds laagopgeleiden bij wie een gevoel van achterstelling en angst voor verlies prevaleert.
Kelly en Pïeter
Arbeidersdochter Kelly die een succesvol beautycenter in een provinciestadje runt, verdient merkelijk meer dan ambtenaarszoontje Pieter die na studies antropologie de interimopdrachten in het onderwijs aan elkaar rijgt. Kelly rijdt met een vinnig autootje en kijkt naar commerciële televisiezenders; Pieter neemt het openbaar vervoer en trekt met een vrijkaart naar een Klara-concert. Wedden dat Kelly bij haar klanten afgeeft op de politici die allemaal zakkenvullers zijn terwijl Pieter voor de klas uitlegt hoe verschillende rechtssystemen functioneren? En terwijl Pieter via zijn wijkcomité zelf het programma van linkse partijen bijstuurt, stemt Kelly ongetwijfeld op populistisch rechts. De karikaturen zijn voor mijn rekening, sorry daarvoor.
De kans dat de politieke crisis van de voorbije maanden bij een volgende stembusslag allerlei populistische stromingen versterkt, is niet denkbeeldig. Da’s echter nog altijd te verkiezen boven een groeiend aantal afhakers. Ik deel bij nader inzicht Van Reybroucks stelling dat Kelly’s populistische stem – zolang populistische partijen binnen het kader van de rechtstaat blijven – vanuit democratisch oogpunt een goede zaak is. “Ondanks al zijn negativisme verraadt het populisme nog steeds iets hoopgevends: de wil van laaggeschoolden tot een blijvende betrokkenheid bij de inrichting van de democratie.” Inderdaad, nog liever een stem voor politiek discours dat niet meteen uitblinkt in nuance, dan geen stem. We onderschatten trouwens steevast het absenteïsme bij de verkiezingen: ondanks de stemplicht spijbelt doorgaans 8 à 9 procent van de kiesgerechtigden, wat overeenkomt met het kiespotentieel van een respectabele Vlaamse partij of van een hele provincie.
De grenzen van de democratie
De initiatiefnemers van de G1000 stellen in hun Manifest vast dat de formule van de representatieve democratie op haar grenzen botst. “Nooit eerder was de burger zo mondig – en tegelijk zo machteloos. Nooit eerder was de politicus zo zichtbaar – en tegelijk zo radeloos.” De onmacht groeit, net als het aantal bange, kwade of misnoegde burgers. Om hen ter wille te zijn, maken partijen tijdens de campagne “beloftes die lekker klinken maar lastig te realiseren zijn”. Verkiezingen vormen zo “een obstakel tot degelijk bestuur”. Politici maken niet langer de samenleving, ze klemmen elkaar “in een permanente houdgreep”. Maar de G1000’ers blijven niet bij deze analyse, ze experimenteren met alternatieven, gaan op zoek naar hoe het politieke debat vandaag vorm te geven. In hun aanpak staat niet het wat of waarom van politiek centraal, maar vooral het hoe.
Niet het wat of het waarom, maar het hoe
Voor de G1000 staat niet het wat of waarom centraal, maar wel het hoe van een ruimere politieke participatie. Het burgerinitiatief zet daartoe een experiment van deliberatieve democratie op. Dat is niet hetzelfde als een referendum. “Nee, schrijven de initiatiefnemers in hun Manifest, bij een referendum moet je alleen stemmen, bij een deliberatieve democratie moet je ook praten en luisteren. Wanneer burgers daadwerkelijk met elkaar praten, slagen ze er makkelijker in het eigen belang te paren aan het algemeen belang.” Waarmee de G1000’ers meteen de vinger op de wonde leggen: cruciaal is de vraag hoe de brede publieke opinie er weer mee te verzoenen dat de beste politieke actie is wat het meeste het algemeen belang dient.
Natuurlijk zijn er momenteel andere prioriteiten. Er moet dringend een begroting voor 2012 worden opgesteld, met maatregelen en ingrepen om het deficit tot 2,8 procent van het bruto binnenlands product terug te brengen. Er moet zo snel mogelijk een nieuwe federale regering worden samengesteld om de uitvoering van het Vlinderakkoord op gang te trekken, een socio-economisch en budgettair crisisbeleid te voeren en de relance te ondersteunen met pakweg een werkgelegenheidspact, zoals minister van Werk Joëlle Milquet eerder deze week in Le Soir voorstelde. Er moet eindelijk werk gemaakt worden van de justitiehervorming en er moeten aanpassingen komen in het asiel- en migratiebeleid. En alsof dit alles niks is, moet op Europees vlak ook een eurocrisis worden bezworen. Allemaal topprioriteiten!
Geloof geven
Dit alles neemt niet weg dat de kwestie van de legitimiteit van politieke of bij uitbreiding maatschappelijke actie evenzeer reëel is en aandacht verdient. Hoofdredacteur Bart Sturtewagen noemde het op de cover van De Standaard onlangs “een titanenarbeid om de bevolking weer een greintje geloof in haar leiders en instellingen te geven.” Ik wil hier geen stelling kiezen over het al dan niet opzetten van een parlementaire onderzoeks- dan wel bijzondere commissie over Dexia – daar ging Sturtewagens oproep over. Kamerlid Raf Terwingen heeft dinsdag in De Standaard afdoende aangetoond dat een bijzondere commissie evengoed zo niet beter werk kan leveren. De essentie van Sturtewagens indringende opiniestuk is evenwel dat we het gevecht met de onmacht niet langer uit de weg kunnen gaan.
“De bevolking ziet haar welvaart bedreigd op een schaal die we in meer dan zestig jaar niet hebben meegemaakt. Ze ziet financiële mechanismen aan het werk die ieder bevattingsvermogen overstijgen. Ze ziet de doeltreffendheid van de democratie angstaanjagend afkalven.” Ik deel het doemdenken niet als Sturtewagen het tot besluit over “de voortekenen van deze noodlottige combinatie” heeft. De G1000’ers geven mij immers hoop. Blijkbaar zijn nog voldoende integere denkers onder ons bereid dat gevecht met de onmacht creatief aan te pakken. Niet vanuit een ivoren toren, maar participatief. Iedereen kan zijn steentje bijdragen, jij en ik dus ook. Ik voel me alvast aangesproken om ook mijn functioneren na drieëneenhalf jaar in de coulissen van de Wetstraat eens kritisch door te lichten.
Een woordvoerder die liever niet spreekt
Een voorbeeldje maar. Hoe komt het toch dat ik de hardnekkige neiging heb gekweekt om zo weinig mogelijk informatie door te geven als een journalist of maatschappelijke actor me belt? Neem de hervorming van de studentenarbeid: drie jaar lang heeft minister van Werk Joëlle Milquet gezwoegd om de sociale partners op een lijn te krijgen over een nieuwe regeling die eenvoudiger maar ook beter te controleren is. Telkens de discussie actualiteit werd, pakweg omdat een uitzendbedrijf een totaal onwetenschappelijke enquête publiceerde, haalden nu eens de socialistische vakbondsjongeren uit omdat studentenjobs laaggeschoolden kansen ontnemen of kwam dan weer het Neutraal Syndicaat van Zelfstandigen (NSZ) met de onuitvoerbare eis om studentenarbeid per uur te comptabiliseren. Resultaat: telkens weer uitstel, want een goed compromis bereik je pas in de luwte. En een serieus democratisch deficit, want een woordvoerder die liever niet spreekt, daar is toch iets mis mee.
Ik pretendeer hier niet antwoorden te hebben op deze en andere vragen over het hoe van het politieke en maatschappelijke bedrijf. Ook de initiatiefnemers van de G1000 pretenderen niet het antwoord in pacht te hebben. Met hun representatieve democratie schuiven ze de werking van parlementen en partijen niet terzijde, ze bieden er hooguit een aanvulling op. Maar hun oproep voor een innovatie van onze democratische procedures verdient het om au sérieux genomen te worden. Innovatie is overal aan de orde van de dag, waarom zouden we ons voor de inrichting van de samenleving beperken tot procedures van decennia geleden? Wat we ook doen en welke onze drijfveren ook moge zijn, het hoe van onze politieke actie boezemt de mensen blijkbaar geen vertrouwen meer in; waarom er dan niet eens grondig over nadenken?
Benoit Lannoo
(De auteur was de voorbije jaren woordvoerder van Vice-Eerste minister en minister van Werk en van Gelijke Kansen, Joëlle Milquet.)
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
11/11/2011 om 08:20
Waarbij ik het betreur dat de (belgicistische) pers zo veel aandacht besteedt aan de G1000. De positie van Benoit Lannoo bewijst nog eens dat dit een nauwelijks verdoken poging tot restauratie van België is. Ik verwacht dat de regimepers dit vandaag centraal in het nieuws zal brengen maar dat we erna niet veel meer zullen van horen. Dat voor de G1000 veel poorten verdacht snel open gingen bewijst het feit dat giften aan de G1000 fiscaal aftrekbaar zijn. Ik zou wachten tot maandag om geld weg te schenken want als di Rupo klaar is met zijn plan zal bijna iedereen er een pak minder hebben. Ook een belgicist di Rupo.
11/11/2011 om 11:59
Dit initiatief stemt mij hoopvol, ik heb genoeg van al die mensen die maar afgeven op de politiek en zelf niks doen om wat dan ook te varanderen. De positiviteit aan de basis, de hoop dat wij als volk tesamen iets kunnen teweegbrengen is een kracht die groeit …wereldwijd. En eerlijk gezegd, het is hoogtijd dat er iets verandert !
Het bewustzijn en de ideeën die daaruit voortvloeien doen mij geloven in een rechtvaardige toekomst. De heren en dames die voorlopig de touwtjes in handen hebben zijn gewaarschuwd, ze zijn bang voor verandering en klampen zich met alle mogelijke middelen vast aan de oude instituten en instellingen. Ons met kluitjes in het riet sturen zal niet meer aanvaard worden !
Een grote fan van de G1000 !
11/11/2011 om 12:38
De burger-democratie begint al goed : meer dan 10% foert-stemmers die niet komen opdagen, waarschijnlijk te lui om uit hun nest te komen. Wat een belachelijk initiatief.
11/11/2011 om 12:38
Neen we kunnen dit niet serieus nemen
zij die de tijd en de kans hebben om aan de g1000 deel te nemen zijn niet de gemiddelde belg en kunnen dus ook geen voorstellen doen uit naam van de burger maar enkel uit hun eigen naam en met 1000 personen voornamelijk uit brussel is dit zeker een gekleurde visie
in een democratie moet men zijn rechten laten gelden via verkiezingen en moet men zich neerleggen bij de uitslag van deze.
de volgende verkiezingen zullen hopelijk het verdere beleid bepalen en niet een beperkte groep van 1000
11/11/2011 om 12:59
Denk je nu echt dat er een wezenlijk verschil is tussen de ideeën van de politiekers en de gewone burger ?
De rechts-links en nederlands/frans tegenstellingen zijn er en die zijn even actueel bij de gewone bevolking.
Het zal gewoonweg van de groep die de samenvattingen zal maken afhangen van wat er naar buiten komt. Zijn die rechts of links dan zal dat ook doorschijnen in de besluiten.
Het probleem in belgïe is dat er te veel compromissen nodig zijn om beleid te voeren en dus gebeurt er voor de makkelijkheid niks of slechts het hoognodige.
Dit initiatief is niet anders.
11/11/2011 om 13:03
Ik zou bij verkiezingen liever een lijst toegestuurd krijgen, waarop een 50-tal maatschappelijk relevante vragen aan te vinken zijn, dan op partijen stemmen met een achterhaald ideologisch discours, zoals nu. En het daaruit volgende beleid moet dan maar uitgevoerd worden. Dat zou pas democratie zijn.
11/11/2011 om 13:40
Devlaeminck
Hebt u al eens in het Vlaams of federaal parlement gekeken hoeveel gekozenen er daar komen opdagen.
En die worden er 7000 euro per maand voor betaald.
Dus ik zou toch maar wat respect opbrengen voor 750 mensen die de moeite nemen om om 6 uur smorgens op te staan op een vakantiedag.
11/11/2011 om 13:45
En als je hier nu eens een politieke partij van zou maken?
Ideologisch geinspireerde partijen zijn gedoemd om zichzelf te verloochenen.
Ze haspelen braafjes hun ideologie af voor hun achterban, en om te kunnen groeien zoeken ze zelf de grenzen op van hun ideologie.
Zet daartegenover een steeds veranderlijke groep van 1000 mensen.
Laat ze vertegenwoordigd worden door neutrale woordvoerders die, als de partij verkozenen krijgt, gaan zetelen in het parlement en de verkregen compromissen gaan verdedigen.
Macht corrupteerd, dus verdeel die macht over een groep die veranderlijk genoeg is zodat niemand zich uitermate kan profileren, en als er dan toch raspolitiekers uit de bus komen kunnen die verhuizen naar een traditionele partij.
Zo een partij zou een nooit-geziene spreiding en legitimiteit hebben.
11/11/2011 om 15:09
Totaal ongeloofwaardig ,weer eens weggesmeten geld.Geen woord ook over gangsters in de zaken-en politieke wereld en die alsnog voor een volkstribune te brengen;Wie is ,behalve hijzelf in de eerste plaats,allemaal mee verantwoordelijk dat boer declerqe met 450.000.000 miljoen euro weg is ,en dat die verder met rust wordt gelaten.Is dat niet schandalig?
Nog nooit ,en ik ben niet meer de jongste,heb ik zo’n walg gevoeld van alle politieke koppen ,dat ik zeker blanco stem bij de volgende verkiezingen.Al wat je leest in krant of tijdschrift,de vermenging van politieke figuren met dreigende en bedreigende van de zakenwereld is van zo’n grofheid en schaamteloosheid ,jammer dat ik dat ik dat niet eerder doorzien heb.
Het enige waar ik nog in geloof is het verzet van de indignados,met de hoop dat ze zich niet ook laten inpalmen door het establisment;
11/11/2011 om 15:16
Het is voor mij nog steeds niet duidelijk wat de bedoeling van dit experiment is: enerzijds wil men een aanvulling zijn op de parlementaire democratie die een nieuw model voorstelt van politiek overleg om tot een betere consensus te komen, maar anderzijds is het ook niet de bedoeling om uit de vele innoverende ideeën éénsgezinde standpunten te ventileren. Ik blijf echter wel benieuwd naar wat er nog komen gaat. Ik heb het gevoel dat het vooral zal bevestigen wat al jaren in boeken rond participatieve democratie staat, nl. dat het bij uitstek mensen zijn die geïnteresseerd zijn die in adviesraden, wijkcomités, en talrijke vzw’s zetelen. Dat is echter niet zomaar de modale burger. Ook nu komt dit opnieuw naar voor: het was de bedoeling om met 1000 burgers het experiment te starten, zelfs met een onafhankelijk onderzoekbureau kon men geen 1000 mensen vinden die bereid zijn om effectief hieraan deel te nemen. Je kan je de vraag stellen hoeveel mensen er maar zouden zijn geweest indien ze gewoon rechtstreeks naar David of Francesca hadden moeten mailen om er te kunnen aan deelnemen.
11/11/2011 om 15:41
8000 mensen voor de Last Post in Ieper en 704 op de G704. Ik dacht deze morgen niet dat het vandaag al op een mislukking zou uitlopen. Als je met honderdduizenden Euro’s, massale steun van de pers slechts 704 mensen kan bijeen krijgen dan heb je een flop. De voornaamste sprekers , David Van Reybrouck, Dave Sinardet en Bea Cantllon zijn bekende belgicisten, anti-Vlaams en vooral anti-NVA. Het belgicisme heeft geen toekomst in Vlaanderen.
11/11/2011 om 16:38
Ik was prettig verrast door dit initiatief en de moeite die ervoor gedaan wordt, ook al zal het ongewtwijfeld zijn onvolkomenheden hebben.
Ik ben ook benieuwd naar het ‘resultaat’.
MIsschien zal dit initiatief een opstapje zijn naar meer dergelijke initiatieven. Ik hoop het alvast.
@Gwij Devlaeminck: u noemt het initiatief belachelijk, en wel omdat 10% niet komt opdagen. Ik hoop alvast dat er op de G1000 dag iets verstandiger argumenten gehanteerd worden tijdens de discussies. Anders wordt het inderdaad een belachelijk initiatief.
11/11/2011 om 19:24
Je hebt geen G1000 nodig om te weten wat er fout is in Belgie en bij uitbreiding in de westerse wereld.
De staat neemt de helft van ons allen inkomen af, komt daar ruimschoots niet mee toe en genereert meer wetten dan er Belgen zijn.
Ronald Reagan kon het krachtig verwoorden:
“Government’s first duty is to protect the people, not run their lives.”
“Today, if you invent a better mousetrap, the government comes along with a better mouse.”
“The state is like a baby, a big mouth on the one end and no resposibility on the other end.”
Ik vrees dat de G1000 weer zo ‘n links “intellectuele oplossing” is. Waarom is er toch zo weinig vertrouwen in de bevolking zelf. Wij zijn echt niet dom en hebben echt geen overheid nodig die weer eens iets voor ons gaat oplossen (lees: verknoeien).
11/11/2011 om 23:09
Ik lees hier een Belgische, Vlaamse intellectuele stem die oprecht bekommerd is voor een grote waarde: het vertrouwen van de gewone mensen en burgers in het systeem dat de gemeenschap bestuurt en organiseert, de politiek. Dat is op zich is bijzonder positief. Want ik droom van een samenleving die draait in veel grotere harmonie dan vandaag, en die alle leden een grotere graad van geborgenheid en vervulling zal bieden. Ik ben ook ingenomen met de filosofische diepgang, de intellectuele moed die Benoit Lannoo hier brengt. Mijn indruk is dat om God weet welke reden, bij ons in ons kleine landje dat lang tussen de groten is geprangd, de grootste en meest werkelijke problemen nogal eens een tijdlang verdrongen worden. Zoals de moeite die ouders hebben om hun kinderen groot te brengen (eenoudergezinnen! wachtlijsten in de psychiatrie! niet aanpakken van kindermisbruik, ook al wordt dit vaak al in een vroeg stadium gesignaleerd! eenzaamheid!) en aan het veelzeggende, basale probleem van de zelfdodingscijfers die in ons land zo hoog zijn als bijna nergens anders ter wereld. Is het omdat die problemen zo confronterend zijn, zo monumentaal zijn, dat de gewone journalisten en politici er reflexmatig van weg kijken? Is het omdat de aandacht, bijna als bij dieren in een kudde, gewoon-lijk gaat naar de gewone ‘topprioriteiten’, zoals er hier enkele genoemd zijn? Is het omdat dit soort centrale problemen grondig historisch inzicht in de groei van onze gemeenschap en ook veel mensenkennis en zelfs wijsheid vergt? Om al deze redenen ben ik tevreden dat Lannoo de vinger op de wonde legt. Zelf heb ik enkele jaren geleden het beeld gebruikt dat onze toenmalige eerste minister, Verhofstadt, best niet meer zoals zijn gewoonte was, met de fiets door het land zou rijden, maar beter kon afstappen, te voet gaan en de cafés bezoeken, en werkelijk in dialoog gaan met de kleine luiden. Dat was in de jaren dat het Vlaams Blok begon te groeien en te bloeien. Toen al merkte ik dat die grote kloof die Benoit vernoemt maar al te werkelijk is: de gewone burger voelt zich heel vaak niet meer goed bestuurd en voelt zich niet meer goed vertegenwoordigd met het klassieke kiessysteem, het dienstbetoon incluis. En dat ondanks een flink draaiende pers- en mediamachine. In die zin ben ik het initiatief G 1000 ook zeer genegen. Ik hoop dat hier vervolgen op komen, misschien op dezelfde (congres) manier of op andere wijzen. Vandaag hebben zeer veel mensen toegang tot de sociale media, hier zie ik iets nieuws uit groeien. De gewone mensen hoeven vandaag niet meer doof en stom te blijven naar de politici en de politieke structuren toe. Van Man bijt hond tot facebook: het zal niet anders zijn dan dat de druk op het bestuur, de inspiratie en de feedback vanuit duizenden niet-hooggeschoolde mensen ook, zal toenemen. (Een geluk dat wij hier al/nog steeds een vrije pers, een Rule of Law (een Rechtsstaat) en een democratie hadden, anders was de Arabische Lente een Vlaamse Lente geweest!) Maar verandering is er zeker ook bij ons op komst. Wij intellectuelen leren er best mee leven, dat het ideaal van de basisdemocratie dat wij in ecologische partijen al dertig jaar lippendienst bewijzen, nu ook werkelijk dichter komt, onontkoombaar. Ik kan maar ieder van goede wil aanmoedigen om hier op persoonlijke en eerlijke, open, kwetsbare, onbaatzuchtige manier vanuit zijn eigen kring en mogelijkheden aan mee te werken. Bijvoorbeeld door deel te nemen aan de online debatten, hier op deredactie, maar ook op DS Online en De Morgen (ik veronderstel dat de debatten op de fora van de kranten voor de echt gewone man vaak te bijtend gevoerd worden om echt constructief te kunnen zijn). Laat ons meer dan vroeger mee in debat gaan, lezersbrieven insturen naar kranten, journalisten, politici en geleerden aanschrijven met e-mailbeschouwingen, filosofische ontmoetingen houden. Als wij dat doen met de nodige klaarheid, beleefdheid en gedrevenheid, kan dit een goed en eerlijk bestuur dichter brengen. Laat ons dus ook mensen waarderen die kinderloos blijven, en als een soort klassieke profeten hun levensenergie en tijd stoppen in het bieden van perspectieven en van doordachte tegenspraak en revitaliserend en responsabiliserend appel aan de samenleving. Of Benoit Lannoo zo iemand is wil ik nog even in het midden laten
12/11/2011 om 08:59
Totaal ongeloofwaardig. Omwille van de opzet, die (zeker in het begin) belgicistisch was. Omwille van de aantrekking : slechts 700 deelnemers konden gevonden worden. Omwille van de invooed : is het niet zo dat de initiatiefnemers nog héél veel geld tekort komen en moeten bedelen ?
Maar een beetje nuttig. Het is altijd goed dat een groep mensen samen overleggen over problemen. Daar is iets uit te leren. Maar was dit initiatief absoluut noodzakelijk ? Neen ! Elke partij organiseert regelmatig “congressen” voor haar leden. Daarop komen ook honderden leden mee debatteren. Dus vergelijkbaar met G1000.
Maar goed. We wachten nu af welke de concrete voorstellen zijn. Als die goed zijn, dan heeft het initiatief toch enig nut gehad.
D
12/11/2011 om 14:26
De G1000 sluit af met een sisser. Het bewijst één ding; participatieve democratie werkt niet. Net zoals je geen politieker in een raad van bestuur moet steken, moet je ook de gewone burger niet vragen om het fiscaal probleem in ons land op te lossen.
Waar ze mee uitpakken zijn een verzameling van clichés die in de praktijk al van toepassing zijn of zelfs slecht functioneren. Het is misschien wel leuk om het imago van Francesca van Thielen op te krikken na haar VTM-avontuur met Jacques Vermeire, maar verder dan dit zijn de voorstellen weinig origineel of wereldschokkend, laat staan intelligent of pragmatisch.
12/11/2011 om 18:47
Van in het begin wou ik erbij zijn, maar helaas, die kans kreeg ik niet, en nog vele anderen.
Ik weet niet op welke wijze je de 1000personen hebt gekozen. Of die anderenj wel de kans kregen, om mee te doen.
Je kon vrijwel onmiddellijk naar de site gaan, maar niet deelnemen.
??? Ten gronde vind ik dit een mooi initiatief, maar te kort in tijd(1dag), en te belangrijk om het nu over te laten aan “de 32″
Je had méér mensen de kans moeten geven:10000 of 100000 of meer
Desnoods gedurende een aantal weekends.
Het is, was te belangrijk om er niet langer bij stil te staan, om meerdere stemmen te horen,
groetjes,
12/11/2011 om 19:30
Zoals ik hier al merk zijn er hier weer voor- en tegenstanders, hetgeen ook logisch is gezien de impasse waarin ons land zit.
Mag ik aan jullie dan ook vragen om niet alleen hier ( op het net ) de discussie te voeren maar via andere wegen ” de incompetente wezens van de wetstraat ” duidelijk te maken dat ze moeten stoppen met te denken dat we niet meer dan wat domme individuelen zijn.
Vandaag de dag slagen ze er nog teveel in om via enkele maanden van aandachtschenkerij ons te paaien in het kader van de komende verkiezingen.
Verplicht hen via verschillende initiatieven, zelfs zoals de G704, om dagdaaglijks voor ons te werken. Het loon hebben ze al, nu nog de werkkracht en moeite.
12/11/2011 om 22:21
Ik hoop dat we nooit bestuurd worden door een groep als de ‘G.1000′. Die mensen werden niet democratisch verkozen. Ik heb niet voor hen kunnen stemmen en ook niet voor “De 32″ die de samenvattende conclusies zullen maken. Zij zullen aanbevelingen verstrekken … in de hoop van … ??
Ik wil de mensen die het beleid bepalen zelf kunnen helpen kiezen.
Leve de echte democratie!!
13/11/2011 om 01:41
De leden van de zelfverklaarde “sprekers in naam van de bevolking” vergeten blijkbaar dat de bevolking reeds gesproken heeft op 13 juni 2010.
Wij hebben in dit land absoluut geen G-1000 nodig, iedere belg kan voor zichzelf spreken bij de verkiezingen. Zo hadden we nog een democratische “G-8miljoen” (7.767.552 om precies te zijn) op 13 juni 2010.
Als de leden van deze gesponsorde koffieklets (aan 500 euro per deelnemer) oprechte bedoelingen hebben, dan zouden ze op straat komen en eisen dat de dames en heren politiekers rekening houden met de stem van het volk, de stem die gegeven werd op 13 juni 2010, de enige stem die het woord democratie mag dragen.
Met een select clubje van (niet eens) 1000 mensen denken te mogen spreken in naam van de bevolking getuigt van een enorme arrogantie als je beseft dat diezelfde bevolking zich aan de kant geschoven voelt na het uitbrengen van hun stem.
Aan de leden die zich voor de politieke kar van de G-1000 laten spannen, stel je verkiesbaar bij de volgende verkiezingen als je zo nodig je ei kwijt wil, maar aub, spreek “niet in mijn naam”.
13/11/2011 om 10:28
Kijk en luistert gewoon rond je(straat-werk-vrije tijd)….alle dagen…dat is leven …dat is democratie…geen niet verkozen clubje van 32 man. verkeerd bezig…gewoon een pot Belgisch nat…meer niet.
13/11/2011 om 10:29
Proficiat voor het initiatief !
Niet versagen !
Verder doen !
13/11/2011 om 11:26
hoe kunnen iets meer dan 600 mensen nu een ganse gemeenschap vertegenwoordigen ?
Waaarom hebben de politici schrik van een referendum????
13/11/2011 om 14:11
Met alle respect voor de deelnemers van dit initiatief: Persoonlijk denk ik dat buiten eens flink je mening te kunnen zeggen, zal dit nergens toe leiden. En zal het ook spoedig uitdoven.
Maar wel moet ik hen meegeven dat zij tenminste *iets* doen ! In tegenstelling tot de meerderheid van de Belgische bevolking - die liever lui dan moe is. Het veel praktischer vindt om zich niet aan politiek te interesseren van het afgelopen jaar. En daardoor liever het land in bureaucratie en incompetentie laten vervallen. Zolang hun luizeleventje maar door kan gaan. Hen wacht een pijnlijke verrassing…
13/11/2011 om 16:47
Reactie op het programma de “7de dag”.
Niet één enkel woord gehoord over “democratische vertegenwoordiging” waar de leden van de G1000 voor staan.
Moeten zij -via een select clubje van 32- ons beleid bepalen??
Is dat wat de bevolking wenst??
Democratie werkt anders!! … via verkiezingen waar wij allen ons ei kwijt kunnen en niet via een ‘geselecteerde’ groep. Het is aan de kiezer om keuzes te maken. Als die kiezer de waarden en normen nergens kan vinden waar hij voor staat, dan staat het hem vrij een eigen partij op te richten.
Een partij met eigen beleidsopties waar wie dit wenst voor kan stemmen.
Mensen zijn heus wijs genoeg om zelf keuzes te maken!
13/11/2011 om 18:48
Van de bestaande democratie hoefde al niet een gevecht gemaakt te worden tussen coalitie en oppositie, om toch maar te kunnen scoren bij de volgende verkiezingen met iets in het oog springend als van duidelijk deze of gene signatuur. Als partijen al eens aan tafel gingen zitten zoals er werkelijk verkozen is, zonder uitsluiting van politieke partijen dus, gewoon volgens het percentage dat ze verkozen zijn en dan met louter het algemeen belang voor ogen zouden tot een concensus proberen komen, door echt te praten èn te luisteren naar mekaar, het zou al een hele verbetering zijn. Met tien mensen aan tafel lukt het dus zelfs en beter om tot besluiten te komen op die manier, zonder vechten en houdgrepen. Er kon ook gestemd worden tussendoor als dat 10 partijen waren, met dan het juiste verschil telkens aan die stem gegeven. Politici moeten zich de moderne vormen van beraadslaging en akkoordvorming eigen maken gewoon, moeten ophouden er een strijd van te willen maken. Dat is wat er zo uit de tijd aan is. Het strijd- en concurrentiemodel moet ook in de economie verlaten worden. Koude oorlog is al even erge oorlog als echte oorlog. Het blijkt een hond te zijn die in zijn eigen staart bijt, rondjes staat te draaien… graaicultuur, winstcultuur of het nu om centen of stemmen gaat, ze verziekt de boel, is al te primitief en laakbaar, haalt niet bepaald het beste in mensen boven. Het moet anders, het kan zoveel beter.
15/11/2011 om 02:27
Die G700 top komt met maar zeer weinig nieuwe ideeën af hoor, niettemin is dit toch een veel lovenswaardiger initiatief dan die totaal zinloze betoging van SHAME en consoorten…
Het is opmerkelijk dat voorlopig enkele van de voornaamste programmapunten van Vivant in een bepaalde mate uit de G700 bus komen…
Maar ja, zolang de traditionele partijen aan hun macht blijven vastklampen, zullen er spijtig genoeg nooit zo’n supergrondige (revolutionaire ?) hervormingen worden doorgevoerd…
1) een belastingverschuiving van arbeid naar consumptie
2) invoering van een onvoorwaardelijk basisinkomen
3) invoering van het bindend referendum