We weten allemaal dat bovenstaande leuze door ene Julien Lahaut werd geroepen tijdens de eedaflegging van Koning Boudewijn op 11 augustus 1950. Een week later werd hij voor zijn deur geëxecuteerd. De leden van het doodseskader, afkomstig uit Leopoldistische kringen, verbonden met het koninklijk Hof, de CIA en het Gladio-netwerk, waren bekend maar zijn nooit verontrust. Ondertussen is de zaak verjaard en voer voor historici. Jean-Pierre Van Rossem deed het in 1993 nog eens dunnetjes over, toen Koning Albert werd gekroond.
Op elke 15de november, Dag der Dynastie, worden we er nog eens aan herinnerd dat we in een (weliswaar constitutioneel) koninkrijk leven, als relict van het middeleeuwse feodalisme. De Belgische kloof is hier bepaald frappant. Ik woon in Overijse, aan de taalgrens, en hoef maar een paar honderd meter te wandelen om te zien hoe talrijk de driekleur wappert in Wallonië, en hoe zuinig in Vlaanderen. De Vlaming heeft mentaal al lang afscheid genomen van de Koningshuis, al heeft datzelfde Koningshuis zijn overleving ooit te danken gehad aan diezelfde Vlamingen, toen het na WO. II tot een referendum kwam bij de terugkeer van Leopold III.
De Belgitude
Die onthechting is het resultaat van een langzaam proces dat toch eerder met verlichting en emancipatie te maken heeft, dan met verzuring en negativisme. Maar zo ziet de Belgitude het niet, een verzamelnaam voor de systeem-ondersteundende elementen en geledingen in dit land: België, het vorstenhuis van de Coburgs, de gestelde lichamen (waarmee alle institutionele en maatschappelijke dragers worden bedoeld), en de veronderstelde culturele identiteit van deze natie (geassocieerd met het surrealisme, bier en frieten),- het behoort tot één onlosmakelijk pakket. Wie aan één van deze pijlers raakt, wordt haast als inciviek beschouwd. Ergo: Laken is en blijft het mentale middelpunt van deze natie, en frieten zullen er gegeten worden. Zijdelings speelt ook het kerkorgel nog altijd mee, want vandaag, 15 november, is de Basiliek van Koekelberg de place-to-be.
Lakeien
Men zou in theorie België kunnen hermodelleren tot een republiek. Maar dat schijnt niet in de genen van deze staat te zitten. De verwevenheid van de politieke, economische en culturele elites met het Hof is daarvoor te groot, en te historisch gedetermineerd. De productie van baronnen en baronessen mag men als de meest geslaagde marketing van het Belgische koningshuis beschouwen: allemaal mannen en vrouwen met verdiensten voor de samenleving, maar meteen ook gewillig ingelijfd in het tricolore establishment.
Men kan koning Albert en zijn troonsopvolger Filip niet kwalijk nemen dat ze voor hun job vechten, ik zou het misschien ook doen. Maar dat kunstenaars zoals Anne Teresa De Keersmaeker en Jan Fabre daarin enthousiast meegaan, bewijst dat ze het politiek statement achter zo’n eretitel zeer goed begrijpen én onderschrijven: het is een steun aan de het koningshuis, de Belgische constructie (in Vlaamsgezinde kringen “la Belgique à Papa” genoemd), het establishment, en de daarbij behorende identitaire ideologie.
En dat is een zeer dubieuze affiniteit. Waarom afficheren ze zich als rebellen, en gedragen ze zich als lakeien? Acties zoals “Niet in onze naam” dragen onmiskenbaar deze signatuur. Speciaal het initiatief voor dit KVS-evenement is in uiterst-linkse artistieke kringen ontstaan, maar de teneur is conservatief, tricolore, en, jawel, lichtjes Albertiaans.
Vervreemding
Meteen valt het republikeinse discours vrijwel samen met het radicaal-flamingante. De ironie is, dat de links-progressieve Vlaamse cultuurwereld die tendens heeft bewerkstelligd. Hier en daar zie ik een eenzame dichter, genre Dirk Van Bastelaere, die zich onbeschaamd republikein durft noemen (daarom nog niet flamingant), maar doorgaans zie we overal tamelijk bizarre, “tegennatuurlijke” combinaties van modern artiestendom met melig royalisme dat we eerder in de boekskens verwachten.
Meteen is ook de complete Vlaamse culturele klasse vervreemd van een groot deel van de Vlaamse publieke opinie. Ze weet het, en gedraagt zich als een verlichte minderheid tegenover de domme, “rechtse” Vlaming. Deze haat-liefde-verhouding is sterk uitgesproken bij schrijvers als Dimitri Verhulst en kunstenaars zoals Wim Delvoye: zo Vlaams als hun idioom is, zo Vlaamshatend is hun ideologie, of wat daarvoor moet doorgaan. De Vlaming houdt dus ook niet van zijn kunstenaars, en terecht. Volgens alle clichés van de links/rechts-tegenstelling, is er een echte loopgravenoorlog ontstaan tussen de culturo’s en de zwarten, ik gebruik met opzet de stigmatiserende benamingen, zie bijvoorbeeld ook de manier hoe schilder Luc Tuymans zich in deze profileert. De affiniteit van links met het Belgische koningshuis blijft daarin een duurzaam breekpunt.
Het Land van Ooit
Het is wachten op de dag dat de Vlaamse linkerzijde het republikeins gedachtegoed herontdekt, de filosofie van de Res Publica (letterlijk: “de zaak van iedereen”) die eigenlijk tot de harde kern van ons immaterieel Europees erfgoed behoort. De republiek is dé institutionele uitdrukking van de democratie. Een rechtstreeks verkozen staatshoofd met beperkte legislatuur, en een hoge graad van burgerparticipatie (de zgn. “rechtstreekse democratie”, inclusief bindende referenda) behoren tot de essentie van die natievorm. Zelfs een pure representatieve, “ceremoniële” functie van een koninklijk staatshoofd is niet meer van deze tijd, en fantomiseert de democratie. We zitten dan met schaduwpolitiek, ongestelde lichamen en veel ruis op het debat. Een land dat samengehouden moet worden door een monarch, wordt beter afgeschaft, zo spreekt het gezond verstand.
Burgerparticipatie kan men niet afdwingen: ze moet gestimuleerd worden, ook pedagogisch, in een maatschappijvormend kader. Maar in Vlaanderen smelt dat kader nog elke dag weg: we herkennen ons niet in een natie, er is geen gemeenschapsgevoel. De culturele elite die hier een pedagogische opdracht heeft, is weggelopen en koestert zich in een vrijwillige ballingschap, zoals ze na de Val van Antwerpen in 1585 deed.
Het wordt tijd dat de Vlaamse intelligentsia de emanciperende kracht van het republikeinse denken (her)ontdekt, en dat, omgekeerd, die Vlaamse beweging uit haar stereotiepe klaagzang der kruideniers geraakt.
Voor het Belgische regime, het friet-en-bier-nationalisme, en voor onze vorst en zijn hofhouding, is er dan geen plaats meer. We hoeven hen niet naar de guillotine te sturen. Ik pleit eerder voor een Europees “Land van Ooit”, waar alle monarchen en hun uitgebreide families in een groots domein een luxueus leven kunnen leiden, met als enige tegenprestatie het publiek tentoonstellingskarakter daarvan. Ideaal voor schooluitstappen. Ze kunnen in dat sprookjesbos verder onder elkaar keuvelen, staatsiebezoeken afleggen, cohabiteren, zelfs trouwen en kindjes krijgen. Ik ken zelfs een park in Tongeren dat daar ruimte voor biedt.
Daar vallen ook de handelsmissies van Prins Filip te situeren, de troonredes, het raadplegen van verkenners, de colloques singuliers,- zelfs af en toe een aanval van onmacht, zoals het Boudewijn I overkwam toe hij de abortuswet moest ondertekenen.
Neen, als romanticus hou ik echt van operakoningen, prinsen en prinsessen, hun tribulaties, hun emoties. Het goed bestuur van een gemeenschap is natuurlijk iets helemaal anders,- daar hoeft geen drama, komedie, of, godbetert, surrealistische kunst, bij te komen kijken.
De roep “Vive la République” blijft, speciaal in België, als vloeken in de kerk. Speciaal vandaag, als het Te Deum weerklinkt, hoop ik dat tenminste de gedachten elders zijn.
Johan Sanctorum
(De auteur is filossof en publicist.)
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
15/11/2011 om 16:29
De auteur legt de vinger op de wond.
15/11/2011 om 16:49
Dit schrijfsel is typisch een vlaamsnationalistische oprisping van het vijandbeeld du jour , immers zolang het koningshuis bestaat , bestaat Belgie.
Bovendien symboliseert het stabiliteit en continuiteit.De koninklijke funcie staat boven het partijpolitieke gekrakeel .Bovendien is het zo , dat in het buitenland een prins meer en sneller deuren opent en contacten legt dan welke regionale minister-president ook.
Gelukkig is in Belgie het koningshuis nog populair en vervullen zowel de koning als ook de kroonprins
uitstekend hun plicht. zij verdienen ons aller respect en niet de smalende toon van bovenstaand stukje.
15/11/2011 om 17:18
Ik denk dat we wel dringendere problemen hebben dan het al dan niet afschaffen van de monarchie we hebben al meer dan een jaar verspilt over een kieskring we zijn al meer dan 120 dagen bezig met de begroting hoeveel tijd zou het niet kosten om dit te regelen?
Vergeet niet dat een presidentschap ook geld kost, geld dat veelal verkregen wordt door dotaties van rijken en hun bedrijven en die verwachten hier ook een dienst voor terug dus zo democratisch is dat dan ook weer niet.In Italië spreekt men wel van een republiek en een president maar in feite vervuld die president dezelfde functie als hier de koning Hoe veel beter is dat dan?
Begrijp me niet verkeerd ik ben niet koningsgezind alleen vind ik het nu niet opportuun om onze tijd, geld en energie in deze zaak te steken er zijn echt wel dringendere zaken dan dat.
15/11/2011 om 17:59
Naar mijn bescheiden mening is dit land niet toe aan een republiek. het zou alleen maar ontaarden in communautaire problemen…
Ik vind persoonlijk dat de huidige vorst een prachtige job doet, dus mag hij dat wat mij betreft nog wat langer doen. De volgende zal het waarschijnlijk niet zo goed doen gezien het parcours dat hij al afgelegd heeft als kroonprins. Een beperking tot een puur ceremoniële functie kan hieraan verhelpen.
Maar alsjeblieft geen republiek. Daar is België gewoon niet aan toe voor het moment. Misschien na een lange periode van pacificatie tussen de gemeenschappen, maar nu nog niet.
Dus: Leve de Koning en Eendracht maakt Macht!
15/11/2011 om 18:23
Of hoe een “rechtse” gladjes koning bij “links” kan parkeren. De polarisering rechts links is al sinds 2007 zeer vervelend en meer dan onschuldig agressief in opmars.
Alsof het Vlaams Waals verhaal al niet zwart-wit genoeg is.
15/11/2011 om 18:27
Juiste analyse. Koninklijke en adellijke dynastiên is des Middeleeuws. Ze steunen noch op énige verdienste noch bekwaamheid alleen op geboortenaam. Hiermee wil ik niet zeggen dat ze bekwaamheid niet kunnen leren. Er zijn er zeker die hierin slagen.Maar zich prerogatieven toeeigenen alleen op naam is ondemocratisch
15/11/2011 om 19:36
Toch vreemd dat ik de filosoof-publicist van dienst (wat een heerlijke term is dat toch) niet heb horen applaudisseren toen Jan Decleir, vanwege een afkeer van krak dezelfde benepenheid als die het vorstenhuis omfloert, een medaillon van Jan Peumans weigerde.
Of dat de handelsmissies van Kris Peeters, die er in NYC in slaagde de Vlaamse culinaire toppers als “chef-cocks” voor te stellen op een diner voor 500 Amerikanen, niet op dezelfde lijzige, verkneukelende spottoon kunnen rekenen als de veel succesvollere van prins Filip.
Over de nadelen van een president (bvb dat Obama’s omkadering peperduur is, terwijl hij eigenlijk slechts de helft van de Amerikanen vertegenwoordigt, en snel overal zijn pionnen neerzet voordat hij wordt buitengebonjourt) hoor ik dan weer een oorverdovend stilzwijgen.
Dat de macht van het koningshuis, zeker sinds de abortuskwestie, eigenlijk totaal nul is (net zoals de macht van de adel) maakt in deze blijkbaar niet uit. Het koningshuis is totaal onbelangrijk en 99,99% van de bevolking heeft wel wat beters om handen dan zich er druk om te maken, maar de auteur blijkbaar niet.
Klap op de vuurpijl is de dooddoener dat iedereen die koningsgezind is automatisch een Vlaamshatende ideologie zou belijden. Kom op, u kan beter dan dat met zo’n eminente beroepstitel.
Beste redactie: akkoord, eenzijdige berichtgeving is theoretisch niet verkeerd op een opiniepagina. Maar een iets genuanceerder, minder clichématige kijk mag wel volgens mij, op de website van de openbare omroep.
15/11/2011 om 19:40
Uiteraard is alles behalve een zuiver ceremonieel koningschap niet eens aanvaardbaar. Een koninklijke titel geeft echter nogal eens makkelijk toegang tot (belang)rijke personen in bijvoorbeeld Azië, dus dat moeten we niet te snel weggooien.
Een president zou wel eens het idee in zijn kop kunnen krijgen dat hij verkozen is, dus legitiem en dus macht moet hebben. Dan hebben we beter een vorst waarvan het algemeen bekend is dat zijn functie een feodaal relict is, en zijn familie niet bekwaam genoeg om een staatsgreep te plegen.
15/11/2011 om 20:00
Helemaal eens met de boodschap van Dhr. Sanctorum.
Alleen, de monarchie afschaffen en België behouden is i.m.h.o. niet mogelijk.
De “Belgen” een president laten kiezen is onbegonnen werk.
Wie zich de zoektocht naar “de grootste Belg” van 2005 nog herinnert, zal weten dat benoorden en bezuiden de taalgrens het concept Belg dermate anders werd ingevuld dat er slechts 3 personen gemeenschappelijk waren in de Top 10 van Canvas en de RTBf (Pater Damiaan [resp. 1 en 3], Jacques Brel [resp. 7 en 1] en Eddy Merckx [resp. 3 en 4]).
Stel je voor dat we het eens moeten geraken over iemand die, weliswaar ceremonieel, actief aanwezig is in de internationale politieke realiteit en ons land vertegenwoordigt bij de VN of de NAVO (of op het Filmfestival van Cannes!).
Tenzij, …
Tenzij we het over een andere boeg gooien en onze onmacht erkennen.
De blote minachting voor de democratie en de verkiezingsuitslag, het ontluisterende debacle van de regeringsvorming (en het wangedrocht van een begroting dat wij mogen verwachten) tonen ontegenzeggelijk aan dat de huidige politieke leiders de incompetentie van hun voorgangers gedistileerd hebben tot quasi-100% zuiverheid.
Waarom laten we de EU (lees: Duitsland) onze president niet aanduiden?
We kunnen hem dan landvoogd noemen (of gouwleider).
15/11/2011 om 20:18
Spot on! Zelden zo een nauwkeurige analyse gezien.
Het beschrijft ook heel goed hoe het ‘Belgisch regime’ en ‘de vlaamse culturele (zelfverklaarde) elite’ totaal geen voeling meer heeft
met een grote groep van zeer goed opgeleide en culturele vlamingen die toch republikein zijn en liberaal en fier op wat hier gebeurt in Vlaanderen, maar geen vendels zwaaien!
Voor deze republikeinen is het koningshuis al heel lang een anachronisme.
Lang leve de koning?
15/11/2011 om 21:23
Opmerkelijk opiniestuk. Stemt tot nadenken en maakt tegelijkertijd veel duidelijk.
Bedankt Johan Sanctorum
15/11/2011 om 22:48
Ik ben links in de zin dat ik met een vrouw uit de Nigerdelta ben gehuwd, en haar heb gesteund priester te worden (in het UK). Maar ik ben rechts als verdediger van het jagen op wilde dieren en van de moeder die tijd mag krijgen om moeder aan de haard te zijn. Ik ben voor het koningshuis. Daar ben ik ook bewarend ingesteld. Zoals de grote Roger Scruton scrijft in “Het nut van pessimisme / The uses of Pessimism), bestaat de traditie uit instellingen en gebruiken die door de tand des tijds zijn beproefd en behouden. Ik begrijp niet dat de kritiek op het koningshuis nog kan, nadat de televisiemedia de laatste jaren al vaak verslag gebracht hebben van de zendingen in China, India enzovoort, waar het deelnemen van een lid van een, de, onze koninklijke familie deuren laat opengaan die anders zeker zouden dicht blijven, en die de pennen uit de doppen laten komen om contracten te tekenen. Ik vrees dat de tegenstanders zoals de auteur van dit stukje, horen bij de categorie “gewetenloze optimisten” in het genoemde boek van Scruton, dat als volledige tekst draagt “Het nut van pessimisme en de gevaren van valse hoop”. (2010, NIeuw Amersterdam).
15/11/2011 om 23:21
@Stefaan Hublou S (15/11/2011 om 22:48) :
Ik begrijp niet dat u niet begrijpt dat kritiek op het koningshuis nog kan… Ik mag hopen dat u daarmee niet bedoelt dat diegenen die kritiek op het koningshuis uiten in uw visie publiekelijk aan de schandpaal genageld zouden moeten worden !
Het is m.i. overigens vrij naïef te denken dat de aanwezigheid van een koninklijk gezant enige indruk maakt op de keiharde business-onderhandelingen waar ook ter wereld. Zonder twijfel maakt die gezant door zijn aanwezigheid indruk tijdens het officiële banket, of tijdens minutieus georkestreerde bedrijfsbezoeken. Aan de zakelijke onderhandelingstafel daarentegen… Contracten zullen niet lucratiever zijn omdat ‘de prins’ in het zog van de economische missie mee reist.
16/11/2011 om 01:21
Moest de koning des volks zijn dan zou er zelfs niet over een republiek gesproken worden, quod non. Niettemin blijft het ondenkbaar in dit tweesporenland een andere autorteit te vinden die als emanatie van het Belgisch volk zou kunnen beschouwd worden, tenzij de troonopvolger zich verkiesbaar zou stellen. Wie republiek zegt, zegt splitsing van België, want een onafhankelijke Vlaamse staat heeft geen koningshuis nodig. In het kader van een eengemaakt Europa ligt de benadering natuurlijk weer anders : erfelijke koningen die de eed moeten afleggen tegenover een president, dat zou de wetten van de logica tarten. Dit zou dan uiteindelijk kunnen leiden tot de “verdamping” van de functie. In welk verband hebben we dat woord verdamping overigens nogal gehoord ? ;-). Bovendien, logica is niet echt het domein van de politieke besluitvorming.
16/11/2011 om 02:24
Het koningshuis als staatsinstituut was op Europees vlak al lang achterhaald nog voor de Belgische revolutie. Dat men toen gewoon geen republiek gevormd heeft is me een raadsel. Maar ja, België zou België niet zijn zonder dergelijke surrealistische trekjes. Dat het net links is, van alle politieke stromingen, die het koningshuis nog steunt maakt het des te absurder.
16/11/2011 om 10:24
Mijnheer Sanctorum,
Weet U wat ik het ergste vind in uw analyse dat U mensen zoals Mevr. De Keersmaeker, Dimitri Verhulst, Jan Fabre, Wim Devoye, Tuymans… allemaal succesvolle mensen, die een krak zijn in hun vakgebied en hiermee over de ganse wereld zeer veel lof oogsten door U afgeschilderd worden als links, vlaamshatend en koningsgezind. Dat U een probleem heeft met het koningshuis is voor mij geen probleem, maar dat U voor uw analyse anderen hierbij deze mensen zo op de vingers moet tikken voor hun opinie vind ik de grootste zwakte in uw opiniestuk. Trouwens het huidige vlaamsnationalisme kenmerkt zich in het onderverdelen van vlamingen in goede en slechte vlamingen, een soort oplijsting waarbij ik een onaangenaam gevoel krijg!
Het is typisch Vlaams is dergelijke succesvolle mensen (te groot, te bekend, zelfredzame mensen…) te benijden en te bekritiseren op basis van hun opinie. Men zou in vlaanderen de reputatie van deze mensen beter in een positief daglicht stellen, misschien groeit dan ook hun liefde voor vlaanderen, alhoewel dit laatste voor mijn ook niet moet.
Ik heb respect voor uw mening, maar de mensen die U in stuk vermeld zullen zekere eens glimlachen bij uw opiniestuk, want morgen worden ze waarschijnlijk in het buitenland met open armen ontvangen.
Trouwens ik ben rechts, Belg en denk niet dat momenteel deze discussie binnen de huidige economische situatie relevant is.
16/11/2011 om 10:45
Prachtig opiniestuk, die de vinger op de wonde legt. Niet alleen omdat duidelijk werd gesteld dat de verdedigers van het “ancien regime” zich aan de linker kant bevinden, ondanks een Franse revolutie, maar waarin schrijver duidelijk stelt dat het hof met heel zijn entourage Franstalig gezind is. Dat de Vlamingen hierdoor terecht minder en minder affectiviteit hebben met dit totaal voorbijgestreefde instituut kan alleen maar positief zijn en een hoop op de toekomst.
16/11/2011 om 11:04
“zo (s)preekt het gezond verstand” aldus schrijver. Met die zinsnede maakt hij elke andere opinie monddood. Hij heeft gelijk omdat hij gelijk heeft. Want hij is verstandig en iemand die het met hem oneens is niet.
16/11/2011 om 11:08
Zolang het Vlaams nationalisme wordt verbonden aan een “onthechting” van iets (in casu België en zijn koningshuis) kan het noch links, noch progressief worden benoemd, of het nu kunstenaarskringen of anderen betreft. Nationalisme wordt nu éénmaal gekenmerkt en omschreven als een stroming “tegen” iets of iemand en kan aldus nooit solidariteit en samenhorigheid inkorporeren. Met andere woorden nooit progressief of links. Deze worden nu éénmaal meest in samenhang gebracht met inleving, medeleven en ondersteuning van die andere …..
Daarnaast leest men in opinie van schrijver de tijdloze recuperatiedrang tot het inpalmen van een progressief en links gedachtengoed door een nationalistisch Vlaamse refleks, wat in sé, zoals hierboven reeds omschreven, een contradictio in terminis betekent. De historie van de Vlaamse beweging toont aan dat vooral, vanuit christelijke en conservatieve hoek, een redelijke steun aan deze Vlaamse stroming heeft bestaan en bestaat. Waarom neemt in die zin, schrijver Cyriel Verschaeve niet als voorbeeld ? In conservatief Vlaamse middens als begenadigd dichter omschreven maar lekker stilzwijgend als Vlaams Nationalist en regelrechte conservatief christelijke priester collaborerend met de Duitse bezetter, dit vanuit diezelfde “ontvoogding” ?
Progressief en links zijn gekenmerkt door het positieve, veréénigende en opbouwende …. in bovenstaande opinie hoort men enkel aanklacht, verfoeiïng en afwijzing. Is het calimero-effect dan echt een vast onderdeel van een Vlaams Nationalistisch gedachtengoed ? Nee, daar bedank ik voor. Als links-progressieve ben ik ook niet voor het koninkrijk, maar bedank ik voor een zich insluitend Vlaams Nationalisme dat de openheid en gerichtheid op de wereld volkomen kwijtraakt.
16/11/2011 om 11:23
Aan allen die denken dat de Koning echt iets doet en dus moet vervangen worden door een president. Wordt wakker de koning is een symbool dat geld kost. Ze moet dus niet ‘vervangen’ worden maar gewoon afgeschaft of, iets vriendelijker, uitgedoofd worden.
Dit kostelijk symbool staat helemaal niet voor stabiliteit. Het wordt eenvoudig opzij geschoven en de jaarlijkse verplichte toespraakjes (op andere momenten hoor je toch niets) blijven maar een zwak afkooksel van fantasieloze replieken.
Tradities veranderen, de natuur is altijd in beweging en zo ook onze sociale groep (kudde) mensen. Instellingen die niet mee evolueren vervallen of verdwijnen.
16/11/2011 om 11:46
Los van Vlaams nationalisme en/of links-rechts tegenstellingen is het gewoon een feit dat een koningshuis tout court, met erfopvolging een middeleeuws systeem is, dat niet meer zou moeten bestaan…een staatshoofd moet worden verkozen om zo verantwoording af te leggen over beleid. Op dit moment bemoeit de koning zich met alles, zonder daar zelf ook maar enige verantwoording over te moeten afleggen, en zal zijn zoon omwille van het feit dat dat z’n zoon is hetzelfde doen…dat er mensen zijn die dat systeem nog verdedigen, gaat er bij mij niet in!
16/11/2011 om 13:14
Dat de koning een goed betaalde job geeft, ok. Ik vind het wel ondemocratisch dat die ene Belg meer recht heeft om koning te worden dan een andere Belg. Om nog niet te spreken van heel zijn familie. Waarom moet al de familieleden ook een dotatie krijgen. Waarom moesten zij niet werken, of gaan stempelen, voor hun boterham zoals elke Belg? Wat maakt ze beter dan een andere Belg? Dit middeleeuws ondemocratisch gedoe stoort mij mateloos.
16/11/2011 om 15:40
Nogal wiedes dat “links” heden ten dage monarchist is. Het is een symbool van België. In hun strijd om disproportioneel meer macht te verwerven en te behouden dan de Vlaamse kiezer hen toekent komt hen dat immers ideaal uit.
Da’s dus gewoon een gegeven van cynische machtspolitiek. Zelf hebben ze het over pragmatisme.
En op zijn beurt heeft de koning de socialisten nodig, nml. om zijn prerogatieven en die van z’n familie te bestendigen. In ’s lands belang heet dit dan.
16/11/2011 om 19:04
Jan Zegt: 15/11/2011 om 17:59
Beste Jan, naar mijn bescheiden mening is dit land absoluut toe aan een republiek, het koningshuis is mede-oorzaak voor de communautaire problemen…
Maar alsjeblieft geen koninkrijk. Daar is België gewoon niet meer aan toe, mocht het zelfs nooit geweest zijn. Misschien na een lange periode eindelijk pacificatie tussen de gemeenschappen.
Dus: Leve de Republiek !
16/11/2011 om 21:09
België moet zowat het enige land ter wereld zijn waar ‘links-progressief’ krampachtig vasthoudt aan de symbolen van een ver en grijs verleden, terwijl ‘rechts-conservatief’ met alle mogelijke middelen een vlucht vooruit probeert te realiseren…
17/11/2011 om 08:46
@Marcel vervoort:
het is niet omdat u uw eigen definitie hanteerd dat die ook waar is. Links in België wil de huidige toestand in stand houden, dat maakt ze conservatief.
Of gaat u beweren dat het socialisme, toen het opkwam, niet progressief en sociaal was? Want het verzette zich tegen de bestaande structuren (zoals monarchie). Het was dus verbonden aan onhechting van iets.
Neenee, geef nu maar gewoon toe dat de belgicisten conservatief, zoniet reactionair, zijn.
17/11/2011 om 14:28
Met het koningshuis hebben we nog perfect integere mensen in huis die op de koop toe in het buitenland zeer veel deuren openen. En wij de Belgen zouden zo dwaas zijn om dit af te schaffen, iets waar veel andere landen op jaloers zijn. Wij zouden integendeel fier moeten zijn. Dus blijf met uw zwarte pollen af van ons koningshuis.
17/11/2011 om 15:59
Slechts een detail: hoewel iedereen de uitroep aan Lahaut toeschreef, werd hij meer dan waarschijnlijk door Georges Glineur o fmisschien diens broer Henri geslaakt, beiden partijgenoten van Lahaut. En de CIA stond in 1950 nog in de kinderschoenen, Gladio werd pas twee jaar later opgericht.
21/11/2011 om 11:34
Grosso mode: Een president met z’n hele aanhang kost minstens hetzelfde indien niet meer dan ons koningshuis. Dat er, speciaal onder de Vlaams-nationalisten, een zekere anti-koningshuisstroming waar te nemen is, is voornamelijk te wijten aan de blatant pro-francophone houding, welke de huidige Koning inneemt. In principe mogen we toch vaststellen dat een Koning, die werkelijk boven de partijen staat een grote kracht tot samenbundeling kan betekenen. Verder dat bij een kabinetsformatie een Koning een zeer geschillen overbruggende kracht kan zijn. Hij heeft het n.l. al zo vaak gezien en heeft daardoor een onschatbare ervaring.
Verder denk ik dat het het koningshuis ten goede zou worden gerekend, indien zij in de huidige moeilijke tijden het voortouw zouden nemen en behoorlijk wat inkomen opelijk inleveren om hun bijdrage aan de oplossing der crisis vast te leggen. Dat zij dit echter niet doen en druppelsgewijs bekend wordt dat naast de zeer hoge dotaties nog allerlei dure voorrechten ingeruimd worden zoals meer dan 50 reisjes per jaar naar de Middenlandse Zee om daar van hun 4,5 miljoen kostende jacht te gaan genieten, draagt niet bij tot de liefde voor de Koning.
Wanneer ik gemeen wil zijn, zou ik kunnen opmerken dat reeds in het oude Israel God uitdrukkelijk afraadde een koning te willen gelijk de heidense volken om hen heen en het bij een theocratie te laten. Goed, het volk wilde anders en God gaf ze Saul, die aanvankelijk zeer succesvol was maar later een grote belasting werd. Zo is het ook in Belgie gegaan en de schrijver memoreert terecht dat het aanvankelijk diezelfde Vlamingen waren, die het Koningshuis trouw bleven en het daardoor redden. Nu, je kunt allen vaststellen: “l’Histoire se repete”, want dat wordt hun thans niet in dank afgenomen en vandaar die reactie.
Facit: Ik geloof dus dat een koning zeker niet slecht is, maar dan wel een andere koning, of beter gezegd een meer onpartijdige Koning, die inspeelt en gevoelig is voor de omsrtandigheden waaronder zijn volk zucht (Ja, zucht wanneer je van elk jaar tot 17Juni uitsluitend voor de staat moet werken!) en bereid is zijn werk en levenswijze aan die omstandigheden aan te passen.
23/11/2011 om 15:23
Volledig mee eens.
Een rechtstreeks verkozen president heeft het hoogste gezag in het land.
Als je het amerikaans systeem neemt dan kan je hem zelfs de ministers laten aanduiden en krijg je ineens een echte federale kieskring met een ideologisch rechtlijnige regering.
Dit kan allemaal zonder de huidige parlementaire werking substantieel te veranderen. (en dus ook de partijstructuren niet)