Ieder petitie heeft iets aandoenlijks. En ik zeg dit met respect. Mensen proberen medemensen te scharen achter een visie en als dusdanig de waarde van het getal een rol te laten meespelen om het verhoopte doel te bereiken. De petitie die door enkele priesters van het bisdom Brugge via onze media op het niveau van heel Vlaanderen nu wat aandacht krijgt, is er ook zo een. Het aantal handtekeningen blijkt volgens de voorradige informatie alsnog beperkt te zijn, maar wat nu niet is kan nog komen. Misschien.
Zelf was ik ook gevraagd om de petitie te ondertekenen. Op grond van mijn boek Welke kerk? Vandaag en morgen (Davidsfonds, april 2011), dat inmiddels aan zijn derde druk toe is, leek het degene die me aanschreef normaal dat hij me die vraag voorlegde. Ook ik pleit immers voor hervormingen binnen de kerk. Waarom dan de krachten niet bundelen? Die vraag is zeker gerechtvaardigd, maar ik heb de petitie niet ondertekend. Niet omdat ik tegen een petitie als zodanig ben – ach, ik onderteken ik er ieder jaar wel enkele op de hoek van een winkelstraat, op vraag van een lieve meid, u kent dat wel – maar omdat een petitie over geloof en kerk het aan zichzelf verplicht is kwaliteit te bieden. En daar schort het aan.
De nek uitsteken
Maar eerst het positieve nieuws. Een petitie als deze dient ernstig te worden genomen. Gewoonweg omdat er een manifeste wil is om zijn wil via een manifest in de openbaarheid te brengen en daar aanhangers voor te zoeken. De initiatiefnemers en ondertekenaars vinden het dus de moeite waard om voor de inhoud van het manifest hun nek uit te steken. Ik bewonder dat, oprecht. Bovendien heeft het manifest het beste voor met de kerk. Dat ervaar ik althans als welwillende lezer. Goedbedoelde manifesten verdienen het dan inderdaad om ernstig te worden genomen. Het brengt immers een buikgevoel naar de oppervlakte en onder de aandacht.
Tijdens mijn lezingen over de eigenheid, relevantie en toekomst van de kerk is dat buikgevoel bij niet weinigen in het publiek aanwezig. Dat zie ik aan de vragen die zij stellen en hoor ik in de apartjes nadien. Er leeft veel bekommernis om de kerk; mensen maken zich zorgen over hoe het verder moet. Het rommelt in de buik van de kerk, en dat wordt best door allen die met die kerk begaan zijn ernstig genomen.
Wat met het buikgevoel?
Iets anders is hoe men met een buikgevoel omgaat. Voor sommigen gebeurt er veel goeds in de kerk, vooral op lokaal niveau, van mens tot mens, maar is er niets meer goed aan het kerkinstituut met zijn vastgeroeste structuren. Het eerste is zonder twijfel juist, maar het tweede zonder twijfel onjuist. Het manifest dat aanleiding geeft tot mijn beschouwingen hier, straalt veel te weinig het eerste uit en veel te veel het tweede. Want waarover gaat het daar? Men somt allerlei zaken op die op structureel vlak moeten veranderen op grond van het onbegrip over het feit dat dit nog niet is gebeurd. Het gaat daar dan over het onbegrip aangaande leken die niet mogen voorgaan in de zondagsvieringen, over uit de echt gescheidenen die de communie niet mogen ontvangen, over leken die niet mogen preken, over de leiding van parochies door leken, enzovoort. Verschillende zaken die de schrijvers van het manifest niet begrijpen, zijn gewoonweg achterhoedegevechten.
Zo is het in Vlaanderen al lang geen zeldzaamheid meer dat leken af en toe preken, en echtgescheidenen wordt veelal enkel door die hard Romeinse priesters de communie geweigerd (en de meeste Vlaamse pastoors zijn begripvolle mensen die het geweten van hun kerkgangers respecteren en niet oordelen). Wat betreft de voorganger in de viering op zondag, is het nu eenmaal zo dat een eucharistie een priester als voorganger vereist. Met sacramenten kan je in de kerk niet jongleren. Hoeft elke zondagsviering een eucharistieviering te zijn? Neen. Hier is ruimte voor leken als gebedsleider, uiteraard.
Verstandige hervorming
Moet dan alles blijven zoals het is? Moet er dan niets veranderen aan de structuur van de kerk? Uiteraard moeten er zaken veranderen. Waar het mij hier echter om te doen is, reagerend op een manifest dat naar ondertekenaars hengelt, is vooral te wijzen op drie zaken. Ten eerste moet kerkhervorming verstandig gebeuren. Dat betekent dat het buikgevoel erkend wordt en dat we de oorzaken ervan op een rustige manier detecteren en analyseren. En op zoek gaan naar oplossingen. De enige oplossing die in het manifest aangegeven wordt is een pleidooi voor gehuwde mannen en vrouwen als priester. Als alle problemen daarmee opgelost zouden zijn, dan heeft men geen goed zicht op alle problemen. Zo simpel is dat. Ten tweede moet kerkhervorming vertrekken vanuit de overtuiging dat er veel goeds gebeurt in de kerk, blijkbaar niet gehinderd door de huidige structuren, niet zelden zelfs dankzij de structuren. Wanneer men opkomt voor hervorming is het van belang ook dat te zien en te zeggen. Ten derde is kerkhervorming een zaak van de hele kerk. Daarmee bedoel ik dat eenieder zijn verantwoordelijkheid te dragen heeft, of men nu een mijter draagt, tot priester is gewijd is of niet. Een manifest en de daaraan gekoppelde petitie kunnen teken zijn van de wil om dergelijke verantwoordelijkheid op te nemen en anderen ertoe op te roepen. Ik mis in het voorliggende manifest een oproep naar de hele kerkgemeenschap toe: het is eigenlijk een oproep die gericht is aan de gewijde en gemijterde mannen van de kerk.
Het geloof is de essentie
Tot slot: een oproep om het kerkinstituut te hervormen heeft grote waarde. Het instituut is immers in veel aspecten van haar structuur vervreemd geraakt van de leefwereld van de hedendaagse mens én van haar eigen bestaansreden, namelijk de blijde boodschap te verkondigen en alles in het werk te stellen opdat die blijde boodschap beleefd en voorgeleefd kan worden. Het instituut kan daar een fantastische rol spelen, maar dan is het aan zichzelf en aan haar missie verplicht om zichzelf bij te sturen waar nodig, in trouw aan het evangelie en de traditie die daaruit is gegroeid, ten dienste van mensen en hun geluk in alle omstandigheden van het leven. Velen in Vlaanderen hechten nog belang aan de kerk op grond van het geloof zonder hetwelk ze niet kunnen. Precies een terugkeer naar die essentie – het geloof – zou de kerkgemeenschap moeten aanzetten tot een concilie, waar leken en clerus nadenken over hoe het kerkinstituut vandaag hervormd moet worden om meer te worden wat het zou moeten zijn.
Het manifest is een onhandige poging om aan het buikgevoel woorden te geven. Het verdient niettemin de aandacht van allen binnen de kerk, precies op grond van het buikgevoel dat zeer sterk leeft.
Jürgen Mettepenningen
(De auteur is theoloog aan de K.U.Leuven.)
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussiefourms; lees ze dus - mod
17/11/2011 om 13:11
Ik ben niet wijzer geworden uit het artikel van deze befaamde theoloog.
Zelfs uit zijn kernachtige besluitvorming raak ik niet wijzer .
De kerk is inderdaad sterk vervreemd van de huidige leefwereld van de mensen .
Ik zou dus vermoeden ,dat men zou nadenken hoe beiden elkaar terug inhoudelijk kunnen vinden, zoniet zal het vermoedelijk blijven rommelen in de kerk.
Met de keuze van de huidige kardinaal zal deze taak niet zo gemakkelijk zijn , en een petitie heeft inderdaad iets aandoenlijk.
17/11/2011 om 13:34
ik geloof dat in rome niet hetzelfde buikgevoel heerst als in die van de gelovige gemeenschap. dat de kerkleiders van over de hele wereld gekozen hebben voor een, nu 84-jarige, overgangspaus is allerminst een hoopvol teken op verandering.
ik begrijp dat gelovigen ontmoedigd geraken en actief willen bijdragen tot verandering in de kerk. de voorstellen zijn dan misschien niet allemaal even goed, maar er leeft wel een verantwoordelijkheidsgevoel vanuit de gemeenschap. iets wat ik van mijn kerkleiders mis.
is het interpreteren en naar de hand zetten van kerkelijke regels (bv communie delen aan gescheiden mensen) niet hypocriet?
is dit het antwoord van de kerk op de steeds veranderende samenleving. op den duur zou je denken dat de geestelijken het zelf niet weten, hoe dingen aan te pakken.
één ding lijkt me zeker: een kerk op mensenmaat komt er nooit.
17/11/2011 om 13:50
Ware liefde gaat om het hart, om te evolueren tot mildheid, om af en toe stilstaan bij zichzelf en bewust te worden van waar men nog meer vanuit angst dan vanuit liede handelt, om betrokkenheid met deze wereld….
Geloof en religie gaan hand in hand met het pad van liefde. Tenminste, dat zouden ze moeten zijn.
De weg van het hart is iets wat in jezelf gebeurt, maar, liefst in zoveel verbinding met anderen.
Het innerlijke pad zal niet van de kerk afhangen, al is wat grondige evolutie meer dan nodig.
Elk stukje vernieuwing binnen de kerk dat het pad van het hart steunt, moeten wij toejuichen. Maar kan dat wel in de katholieke kerk, zoals zij zich (al zo lang) manisfesteert?
17/11/2011 om 14:40
Er worden twee dingen met mekaar verward.
Enerzijds zijn er die gelovigen die, ieder voor zich en ook samen, trachten Christen te zijn in onze seculiere, egocentrische en materialistische maatschappij. Om historische, misschien zelfs sentimentele, redenen doen zij dit veelal binnen de roomskatholieke kerk (de contrareformatie heeft haar werk zeer goed gedaan in onze contreien).
Anderzijds is er het instituut Kerk, een piramidaal georganiseerd machtscentrum dat in alle opzichten geleid wordt door en onderworpen is aan de Paus, in zijn hoedanigheid van Vicaris van Christus. Het instituut Kerk delegeert vormende, uitvoerende en toezichthoudende verantwoordelijkheid tot op het niveau van de parochiepriester, maar staat, als instituut, niet veel ruimte voor interpretatie van haar bepalingen toe.
Ik vermoed zelfs dat het, voor de “hardliners” van de Curie conceptueel onmogelijk is de richtlijnen van het Vaticaan te beschouwen als suggesties. Daar de leider van de Roomse Kerk spreekt voor en in de plaats van Christus, zou het aanvechten van diens instructies inderdaad je reinste Godlastering zijn (bekeken vanuit het standpunt van het Pauselijk Hof). De vraag of, bijvoorbeeld, een injunctie tegen het ontvangen van de eucharistie door een gescheiden persoon “juist” of “rechtvaardig” of “van deze tijd is” is niet relevant. De injunctie ontleent haar kracht en haar ontegenzeggelijkheid aan haar oorsprong, te weten de Paus…
Natuurlijk is het zo dat het perfect mogelijk is de leer van Jezus van Nazareth vorm te geven in het werelds bestaan zonder roomskatholiek te zijn. Ontelbare miljoenen mensen doen dit ook iedere dag. Waar het probleem voor de ontevreden Vlaamse katholieken zich dus stelt, is in hun wens zowel en tegelijkertijd katholiek te zijn én te leven in de 21e eeuw, waar het burgerlijk recht ondertussen wel erg ver staat van het kerkelijk. Verwachten dat Rome toegevingen doet in dezen, is i.m.h.o. een hopeloze zaak en het enige antwoord is dan ook op te houden katholiek te zijn (of zich te conformeren aan de Roomse richtlijnen). You can’t have your cake and eat it….
17/11/2011 om 15:40
Rome heeft de leiding over de kerk. De paus en de kardinalen moeten eerst samen overeenkomen, vooraleer er plaatselijk iets kan wijzigen. Plaatselijke kerken die gaan beginnen freestylen verliezen een zekere houvast, koppelen zich los van de traditie en het gezag. Daarom heeft het geen zin om de bisschop lastig te vallen met een petitie.
17/11/2011 om 15:51
Het is simpel : Het leven wordt beheerst dr twee emoties nl.liefde en angst. Het instituut kerk is doodsbang zijn greep te verliezen, en de basis , gelovigen leken en priesters willen niets liever dan hun liefde vr hun medemens te uiten op een menselijke manier… en met dat buikgevoel is niks maar dan ook niks mis mee ! Alles wat die liefde ook, maar beknot is gebaseerd op angst, spijtig heren kerkleiders maar de christelijke lente is ook aan het broeien, beter nog aan het bloeien…
17/11/2011 om 15:57
2000 jaar geleden gooide een zekere Jezus de Farizeeërs (aka schriftgeleerden) uit de tempel.
Tijd dat wij dat in onze maatschappij ook doen, en op verschillende niveaus en terreinen.
18/11/2011 om 00:16
@Peter
Excuseer bedoelt u nu dat de mensen die de mensheid een langer leven gegeven hebben, ze meer manieren gegeven hebben om ziekten te verbannen, ons beter te beschermen tegen natuurgeweld moeten verbannen worden? Want als u dat bedoeld bent u wel vrij kortzichtig. Verder is er totaal geen bewijs dat er ooit iemand onder de naam jezus 2000 jaar geleden rondliep.
18/11/2011 om 00:39
Pastoor Dekimpe stelt dat door het tekort aan priesters de eucharistievieringen van het weekend te veel worden gepland “à la tëte du client” die in dit geval de priester is. Dat komt omdat er geen priesters meer genoeg zijn om iedere parochie fatsoenlijk te bedienen. Die situatie bevordert een lokaal dynamisch geloofsleven niet. Bovendien mag worden verwacht dat het aantal actieve priesters nog zal verminderen en dat het beleid terzake nieuwe wegen op moet. Het VOORSTEL van pastoor Dekimpe beoogt religieus gevormde mannen en vrouwen met een behoorlijke staat van dienst de kans te geven voor te gaan in eucharistievieringen als pastoor na daartoe een mandaat en een wijding te hebben ontvangen van de plaatselijke bisschop. Ik ervaar geen buikgevoel bij die redenering. Is het niet de verantwoordelijkheid van de bisschop te zorgen voor kandidaten die zich geroepen voelen om de evangelische boodschap te verkondigen op de geëigende wijze? Zij mogen niet van Rome? Laat Rome het zelf doen en voor het einde van deze eeuw zijn alle kerken in ons land, behalve de basiliek van Koekelberg, dicht. Voor het gevoel dat de gelovigen van die tijd zullen hebben ken ik geen woord. Maar dat zal Rome dan wel kennen!
18/11/2011 om 09:13
Ik ben een van de ondertekenaars (naast al meer dan 300 anderen)
Ik weet dat het probleem veel breder is… er is een groot probleem tussen geloof en verstand.. Je moet God eren met heel wu hart, heel uw ziel maar ook met u verstand. Dat laatste gebeurt veel te weinig… en mensen kunnen niet geloven in ….
Ik zou ook durven vragen dat de kerk wat meer doet aan de opdracht : geef ons heden ons dagelijks brood.. zeker in deze tijd van dreigende besparingen want de armen zullen . het eerste salchtoffer zijn
De petitie is wellicht ons buikgevoel maar ik durf zeggen dat het vele mensen dit buikgevoel hebben. Is het zo verkeerd
18/11/2011 om 12:18
Het gaat niet goed met de wereld:sociaal,economisch,milieu,conflicten.De problemen zijn zo groot dat ze globaal aangepakt moeten worden.Monotheïstische godsdiensten werken altijd verdelend(oecumene werkt niet,ze proberen altijd de andere te bekeren).
Hoog tijd om in te zien dat godsdienst nog nooit een probleem heeft opgelost.Stop uw energie in de echte problemen.De wereld heeft hevige tandpijn,de heilige Apollonia zal ze niet genezen.
18/11/2011 om 13:19
“Dé kerk”, en daaruit begrijp ik alles wat naar religie ruikt, is uitgevonden .. om de medemens te onderdrukken en uit te buiten voor eigen gespin en gewin.
2000 Jaar heeft de kerk de mensheid belogen en bedrogen met hersenschimmen en verzinsels, terwijl ze zichzelf verrijkte ten koste van de helle angsten en goedgelovigheid van anderen. Er staat àltijd een knuppel achter de deur.
Tot op vandaag wil de kerk haar gezag over de samenleving bestendigen.De leiding van de kerk is 2000 jaar geleden blijven stilstaan.
Haar “klandizie” vindt de kerk nu vooraal op die continenten waar de mens nog niet vrij van denken is.
Benedictus XVI heeft de “aflaten” van 1000 jaar geleden weer ingevoerd. Zou hij die onzin nu écht zélf geloven?
Hij is tegen alles wat nog maar enigzins op humanisme gelijkt.
De kerk schuwt ook de scheve schaats zeker niet. Misbruiken en criminaliteit zijn schering en inslag. Niemand kan (durft) hen wat maken. Ze erkennen en hanteren enkel hun eigen rechtsregels.Basta.
Daarmee weten we het wel zeker?
Onbegrijpelijk vind ik het waarom zovelen nog altijd de truuk niet door hebben.
18/11/2011 om 14:18
Eigenlijk mis ik wel de Kerk, en alles errond tijdens mijn jeugdjaren. Ik geef toe, de macht van de pastoor in het dorp, notabele naast de notaris en de dokter en de onderwijzer, was te groot. De afstand met de gewone burger was veelal zodanig dat men schrik had om hem onder vier ogen te moeten spreken. Maar wat we wel hadden was een volks samenhorigheidsgevoel dat nu totaal weg is. Wij gingen met plezier naar de zondagsmis omdat we daar alle bekenden terugzagen en na de mis konden een praatje slaan of een pint drinken. We wisten wie er zich verloofde, wie zwanger was, wie ging trouwen, wie ziek was en op sterven lag. Nu leeft iedereen teruggetrokken in zijn bastion. Wij zien op televisie de negatieve berichtgeving over de uitwassen in de Kerk, en denken aan de priesters die we vroeger kenden en toen voor ons overkwamen als vriendelijke en werkzame zichzelf wegcijferende mensen. Nu zien we een oprukkende islam met veelal ultraconservatieve ondergrond. Moslims die zich niet willen inpassen in onze op de Kerk opgebouwde cultuur. Ik herhaal, ik heb heimwee naar vroeger, en ben een beetje angstig voor wat onze kinderen in de komende decennia zullen moeten beleven.
18/11/2011 om 17:39
deze huidige kerk heeft het recht niet zich erfgenamen van Jezus te noemen
19/11/2011 om 09:27
@Johan W. :Ik herken me ten dele in dat “jaren 60 en 70 gevoel”.Ik heb ook soms heimwee naar die tijd maar dat komt eerder omdat ik toen jong was en zeker niet omwille van de kerk.De kerk heb ik al van in mijn tienerjaren als belastend ervaren en heb toen ik 30 was er definitief afscheid van genomen.Tot nog toe nog geen spijt van gehad.Het was voor mij een zeer goede beslissing.Mijn leven is er positiever door geworden.
De moslims hebben recht op hun eigen cultuur.De extremisten en fundamentalisten zijn echt een minderheid onder hen.Wij hebben angst omdat we hun cultuur niet kennen.
De kerk is voor mij een instituut dat als maar wereldvreemder word.Voor zover ik weet heeft de kerk nog niet eens de verklaring van de rechten van de mens ondertekend.En dat voor een Europese staat waar 100 % van de inwoners gealfabetiseerd zijn.
Ik heb stilaan de indruk dat er in de kerk een sfeer ontstaat van “dat de laatste het licht uitdoet”.
In de zaken met de pedofilieschandalen heb ik de indruk dat de samenleving deze misdrijven gebruikt om zich af te reageren van de kerk.De meeste gevallen van kindermisbruik deden zich niet voor in de kerk,wel binnen de familie.
19/11/2011 om 13:54
@Joseph
Fijn dat ook u dit 60-er en 70-er jaren gevoel herkent. Bij mij was het ook niet de kerk in sé die dat gevoel gaf, maar er was een sfeer die nooit meer zal geëvenaard worden. De mensen waren ook toleranter toen, en er werd meer gezond gelachen. Naar de kerk ging ik ook niet meer na mijn studententijd, maar daarom de christelijke leer afzweren deed ik niet. Er zitten te veel goede dingen in die leer, niet wat de katholieke kerk er van heeft gemaakt.
Uw mening over de islam volg ik niet. Er zijn enorm veel extremisten en fundamentalisten in die groep: ga maar eens kijken naar groot-Brussel Ik voel me daar geen Belg meer en ontheemd…
19/11/2011 om 17:48
Als ik al die negatieve reacties lees over de Kerk, kom ik tot de conclusie dat er haast geen enkele tussen is die zich ooit eens ernstig de moeite getroost heeft om de Kerk en het katholiek geloof grondig te leren kennen. Het wemelt van de clichés die de schrijvers hebben van horen zeggen en uitspraken vanuit een vaag buikgevoel, die niet ernstig zijn onderzocht of onderbouwd. Met zulke redeneringen kan men alle instituten, organisaties en zelfs staatsleidingen met de grond afbreken vanuit zijn luie zetel.
De Kerk is in wezen het geschenk aan de mensheid dat Christus betaalde met zijn bloed. De gemeenschap van gelovigen vormen tesamen zijn aardse lichaam na zijn dood en verrijzenis. Aangezien het een menselijke gemeenschap is gebeurden en gebeuren daar veel fouten in, maar als men objectief de bilan opmaakt van wat de Kerk, via haar belijders, martelaren, missionarissen, gratische ziekenzorg, hulpverleners van alle slag, psycholgische bijstand, onderwijs en opvoeding, enz… heeft gepresteerd in de loop van de eeuwen dan moet elke objectieve onderzoeker nederig toegeven dat het goede veruit het negatieve overtreft.
De Kerk is wel geen democratie die door politiekers kan worden gemanipuleerd, zij is in wezen hiërarchisch en geleid door de H. Geest.
19/11/2011 om 21:36
Op dit moment reeds 826 ( 19 nov 2011, 20.35 u ) ondertekenaars van het manifest: mensen met vooral een hart voor de kwetsbare mens en
met verstand van kerkzaken. Hier is méér dan buikgevoel !
19/11/2011 om 22:15
De huidige kerk, of althans wat het vaticaan ervan gemaakt heeft, heeft nog heel weinig met het geloof te maken.
Ze is een venootschap met winstoogmerk geworden, geleid op een dictatoriale wijze door enkele wereldvreemde machtwellustelingen, die de bijbel misbruiken om hun gelijk te halen.
Dat een “gezonde” kerk nog toekomst heeft is mogelijk. Ik raad aan het boek van Hans Kung “Is de kerk nog te redden?” eens te lezen. Kung klaagt al lang het profitariaat en het demoniaal karakter van het beleid gevoerd door het vaticaan aan.
19/11/2011 om 23:13
@ Ivo Van Hemelryk
U beweert dat de mensen die hier negatieve reacties geven op de kerk het geloof of de kerk niet goed kennen. Het omgekeerde is de waarheid, de meesten onder ons zijn opgegroeid met het geloof, lazen geschiedenisboeken etc en keerden zich af van het geloof.
Het spijt me dat ik u erop moet wijzen maar er zijn geen geschriften te vinden uit de tijd van jezus die ook maar kunnen bevestigen dat hij leefde. Mocht hij echt met een stoet de stad in gekomen zijn zou daar toch wel over geschreven zijn denk je niet? De enige geschriften die men kan vinden zijn van mensen die generaties later geleefd hebben dan dat jezus geleefd zou hebben. Verder zijn er ook grote verschillen in de evangelies zoals bvb de conceptie die wordt maar in een paar vermeld. En over de zogezegde goede daden die de kerkgemeenschap levert, we zullen het maar niet hebben over de genocides, de inquisities, de religieuze oorlogen, het afkopen van gunsten, de fysieke en mentale misbruiken van kinderen, Het weghalen van kinderen uit gezinnen die door de kerk als ongeschikt werden bevonden, het onderdrukken van bepaalde groepen mensen, het uitbuiten van mensen in de derde wereld en zo kan je nog een tijdje doorgaan. En geleid door de heilige geest? Ik dacht het niet, tenzij die zogenaamde heilige geest een gestoord wezen is waar geen enkel normaal denkend mens iets mee te maken wil hebben.
20/11/2011 om 11:41
Het eerste commentaar start al met de opmerking: Ik ben niets wijzer geworden” en dat is ook zo, omdat de auteur zich zeer voorzichtig verre houdt van een oordeel over de in de petitie naar voren gebrachte punten. Ik ben dan geen theoloog, maar wil, als de redactie mij dat toestaat, wel een poging doen.
Ten eerste heb ik al in een ander commentaar gezegd dat de samenstellers van de petitie de Heilige Rooms Katholieke Moederkerk protestants wil maken. Ja, ze gaan zelfs een stap verder wanneer ze voorstellen dat ook leken een eucharistie-viering mogen leiden. Zelfs in de Protestantse kerk mag het avondmaal alleen bediend worden door een dominee (vergelijkbaar met een Rooms Katholiek priester). Wanneer we voor ogen houden dat het, met die betekenis, breken van het brood ingesteld werd door Jezus Christus zelf, ligt het vrij voor de hand de inzegening van het Avondmaal of Eucharistie aan een priester voor te behouden.
Ten tweede het huwen van een priester. Daar het volledig celibaat eerst ca. 1100 jaar na Christus werd ingevoerd en uit Spanje ‘kwam overwaaien’ is dit een zuiver menselijke (en dus in de kerk afkeurenswaardige) regel. In Christus’ tijd moest een Pharizeeer (Joodse voorganger, wetsgeleerde) niet alleen gehuwd zijn, maar zelfs moest dat huwelijk een kind voortgebracht hebben, alvorens de man volledig Pharizeeer kon worden. Of Christus al dan niet gehuwd was, staat op een ander blad geschreven en valt buiten deze discussie! Het hoofdmotief van het celibaat is dan ook niet kerkelijk-rechterlijk, maar zeer werelds, omdat bij een gehuwde priester zijn geld en bezittingen vererfd zouden worden aan zijn vrouw en eventuele kinderen, terwijl nu alles terugvalt aan de Kerk. Verder zou je natuurlijk nog kunnen opmerken dat een priester de bij uitstek vertrouwenspersoon is om b.v. huwelijksmoeilijkheden mee te bespreken en daar te bemiddelen, maar (om met Wim Kan te spreken): “Je kunt niet over voetbal praten, wanneer je de spelregels niet kent”! Ten laatste zou dit niet langer het natuurlijk instinct onderdrukken en zouden pedo-priesters tot het verleden gaan behoren. Dit is dus een gerechtvaardigde wens van de petitie-opstellers.
Ten derde het weigeren van de sacramenten aan gescheiden personen: Daar schijnt vlg. de auteur een verdeelde practijk over te bestaan. Echter, Christus heeft gezegd: “De mens moet iedereen vergeven (zelfs 7 x 77 keer) en alleen Hem is de wrake”. God heeft dus geen priester nodig de gescheiden mens te veroordelen.
Ten vierde: “Laat de kinderen tot mij komen”. Deze tekst is precies wat Christus gezegd en bedoeld heeft. Kinderen zijn onschuldig in de ogen des Heren en dus is de kinderdoop een door de mensen overbodig (en ook later) ingestelde wet, die eigenlijk zelfs de genade van Christus in vraag stelt. Hier is dus zeker reden een aanpassing te doen, omdat deze wet alleen ingesteld werd kinderen zo vroeg mogelijk aan de Kerk te binden.
Facit: Men zal zich dus terecht moeten afvragen, hoeveel wetten en gewoonten werkelijk door Christus in Zijn Kerk op aarde hersteld werden en hoeveel er later is bijgemaakt en geloof mij gerust, dat is een lange lijst. Er is dus alle reden de Kerk te moderniseren (of beter terug te brengen tot haar oorsprong), maar en dat ben ik met de auteur eens, niet op de wijze die de petitie- opstellers zich voorstellen.
20/11/2011 om 14:27
De kerk is inderdaad wereldvreemd. Je hoeft maar te kijken naar de dogma’s en parabels die uit hun verband worden gerukt (hemelvaart, verrijzenis, onfeilbaarheid, onbevlekte ontvangenis, hemel, erfzonde, enz). Jezus heeft Petrus aangesteld en nog geen enkele paus heeft echter zijn opvolger aangesteld. God leeft in elke mens en degene die zich geroepen voelt zal zich daar verder in verdiepen. Kerk ontstaat vanuit de basis en niet van bovenuit, waar men zich beroept op het ingrijpen uit de hemel.
Lees eens volgende actuele werken. “De droom van Nebukadnezar of het einde van de middeleeuwse kerk” van Roger Lenaers (jezuit) en “Biecht van een kardinaal” van Olivier Le Gendre.
20/11/2011 om 17:17
De toekomst van de kerk, niet alleen de Vlaamse Kerk.
Moeten wij geen onderscheid maken tussen de ‘kerk’ als het volk van God, de gelovigen en de kerk als politieke instelling?
De kerk in deze laatste betekenis heeft haar spirituele zending verloren in ideologische dictaten. Zij is op sterven na dood. De kloosters lopen leeg en het aantal Europese priesterkandidaten kent een voortdurende daling.
De kerk van gelovigen daarentegen leeft gelukkig verder. Vele gelovigen zijn nog steeds geëngageerd in het daadwerkelijk bewerkstelligen van het rijk Gods op deze wereld, een plaats waar het voor allen goed is om te leven. Is het dan ook niet onze taak als gelovige om, in navolging van Jezus, de wereldlijke godsdienstige leiders op hun fouten en dwalingen te wijzen? Moet de kerk van de gelovigen niet het voortouw nemen om de wereldliijke, politieke kerk en hun gezagsdragers terug in verbinding te brengen bij de dagelijkse beleving van gelovig zijn in deze wereld?
Persoonlijk meen ik dat het passief toezien hoe de politieke, ideologische kerk zich vastbijt in gedogmatiseerde misvattingen leidt tot schuldig verzuim. Schuldig verzuim omdat deze kerk leegtes schept waar ruimte moet zijn voor spirituele inspiratie en medeleven.
21/11/2011 om 18:16
Wat een haat tegenover de Kerk spreekt uit vele reacties! En… wat een hoogmoed.
21/11/2011 om 19:21
Hier en daar is het essay van de heer Metdepenningen wazig. Wat is de inhoud van die petitie, bvb. Hoe dan ook is het rijk van de de “sjamaan” al lang verstreken. Wij hebben geen uitleg en dwang ( de hemel ) meer nodig om gelukkig te zijn. Ik heb, eerlijk gezegd, compassie met zij die ( nog ) in het ( een ) kerkinstituut geloven.
21/11/2011 om 21:38
De minderwaardige kwaliteit van de ‘petitie’ aanvoeren als reden van zijn niet-ondertekenen ervan, is, met permissie gezegd, flauwe kul. Mettepenningen weet zeer goed dat ‘petities’ nooit problemen op een genuanceerde en kwalitatief hoogstaande wijze weergeven. Dat kan ook niet de bedoeling zijn. Petities verwoorden, inderdaad vaak op een aandoenlijke manier, en zeker op een ongenuanceerde, bondige wijze, wat er (acuut) leeft, wat het ‘buikgevoel’ is bij vele bewuste katholieken. Wat in deze petitie staat, vind je overigens uitgebreider, onderbouwd en genuanceerd terug in een ander boek van Mettepenningen ‘De Kerk boost’, met als ondertitel ‘Pleidooi voor een gedurfder beleid’. Vandaar dat de vraag aan hem om de petitie te steunen volkomen verantwoord was en dat de redenen die Mettepenningen naar voren schuift om dat niet te doen, gewoonweg drogredenen zijn.