Het is eindelijk zo ver; onder het moto ‘diarree is de grootste doodsoorzaak ter wereld bij kinderen’ is ‘Music for Life’ - de ‘feel good factor’ van Studio Brussel – opnieuw uit de startblokken. En dit allemaal om ons een kans te geven ons niet echt schuldig te voelen met onze peperdure cadeaus onder een mooi gedecoreerde kerstboom. Ik heb echter mijn twijfels bij dergelijk groots opgezette en uiterst kunstmatige ‘goede-doel-evenementen’ waardoor we vooral vergeten dat het niet om onszelf gaat of de verschillende BV’s op radio, TV of het podium, maar om kinderen die sterven.
Waar haalt Studio Brussel de mosterd?
Om te beginnen, heb ik geen idee waar Studio Brussel de mosterd heeft gehaald om hun nieuwe campagne te spijzen, maar diarree is niet de grootste doodsoorzaak ter wereld bij kinderen. Globaal zijn dat … ongevallen; verkeersaccidenten, verdrinking (in de meeste ontwikkelingslanden die traditiegetrouw jaarlijks overstromen, kunnen de meeste kinderen niet zwemmen), vergiftiging, slangenbeten, verstikking, brand, en … kinderen die uit een boom vallen (het meeste fruit hangt in bomen en voor kinderen die honger hebben is geen boom te moeilijk of te hoog). En het aantal kinderen, dat hun leven lang zwaar gehandicapt blijft omwille van een ongeval (en niet de geschikte medische zorgen krijgt), is niet eens te schatten.
In arme landen (3de wereldlanden, ontwikkelingslanden of hoe je die landen ook noemt) vormen dan weer longaandoeningen (zoals longontsteking) of problemen aan de luchtwegen, de grootste doodsoorzaak bij kinderen. Verder sterven er meer kinderen door geweld (huishoudelijk geweld, oorlog en gewapende conflicten, straatgeweld), de gevolgen van seksuele agressie. En misschien moeten we het dan ook maar eens hebben over het aantal minderjarige meisjes dat vroegtijdig sterft tijdens een risicovolle bevalling , omdat ze geen recht hebben op onderwijs, zwanger worden wanneer ze amper 12 zijn, omdat ze op die leeftijd - volgens religie en traditie – worden uitgehuwelijkt. Hoeveel kinderen sterven vandaag wereldwijd een langzame hongersdood, niet omdat er onvoldoende voedsel is, maar omdat het voedsel niet meer te betalen is omwille van de stijgende grondstofprijzen en de oneerlijke handelsovereenkomsten met de rijke landen, waar landbouw gesubsidieerd wordt? Diarree? Ah! Was het maar diarree, dat is nog het minste van de problematiek…
Verschrikkelijke buikkrampen
Doet het er iets toe? Ja zeker! Indien Studio Brussel geld vraagt aan mensen om zogezegd ‘arme kindjes het leven te redden’, moet de informatie waarmee ze op tafel komen, 100% accuraat zijn of je geloofwaardigheid gaat eraan. Maar het beeld van een kind dat uit een boom valt terwijl het fruit steelt is niet zo tragisch als het beeld van een kind dat zich doodschijt. Maar bij diarree kan Janmodaal in België zich tenminste nog iets voorstellen; wie onder ons heeft nog nooit, met afschuwelijke buikkrampen, uren op een stinkende wc-pot gezeten?!
Het redden van het leven van een kind is echter geen show-time, maar puur ernst! Zoiets is enkel mogelijk wanneer je je doelstellingen bloedserieus neemt en niet gebruikt als een populair massaspektakel of mediahype. Ik twijfel er niet aan dat het allemaal extra geld in het bakje brengt, maar ik krijg zure oprispingen wanneer ik zangers, acteurs of mediafiguren dwaze populistische uitspraken hoor maken over politiek, ontwikkelingshulp, vluchtelingen of de rechten van kinderen. De meeste van die gasten hebben nog nooit met hun voeten in de drek in een vluchtelingenkamp of krottenwijk gestaan, hebben nog nooit armoede of angst geroken, of de desastreuze gevolgen van een oorlog of milieuramp met eigen ogen gezien. En wanneer dergelijke wereldsterren dan snel even een rampgebied bezoeken, met in hun kielzog tientallen paparazzi, lopen ze steeds letterlijk voor de voeten van de echte hulpverleners die, zoals altijd, uit de schijnwerpers blijven.
Schandalige verkwistingen
Ik vraag me bovendien af wat Studio Brussel van plan is om met onze donaties te doen. Ik vraag me trouwens elk jaar opnieuw af wat ze met het geld van de vorige ‘feel good campagnes’ hebben gedaan. Hopelijk niet op de bankrekening van één van die grote overkoepelende hulporganisaties geparkeerd, of erger nog, de Verenigde Naties, want sorry, dergelijke ‘big-shots’ vertrouw ik voor geen haar. Die vliegen, op onze kosten, businessklas, de wereld rond, verblijven in luxueuze 5-sterren hotels waar ze in de balzaal conferenties over armoede houden, eten in restaurants waar u en ik enkel van kunnen dromen, bekijken het noodgebied hoog vanuit een helikopter of de gesloten cabine van een airco gekoelde landcruiser (met chauffeur en het logo van hun imperium op de motorkap en deuren), en genieten zelfs vlakbij het overbevolkte vluchtelingenkamp van een privé-kok, een koud pilsje en airconditioning in de slaapkamer.
Ik heb 20 jaar gewerkt als coördinator voor verschillende internationale hulporganisaties in natuurrampen, oorlogen, krottenwijken en vluchtelingenkampen en beschouw ontwikkelingshulp niet enkel als een absolute noodzaak en plicht, maar ook als een belegging; samen bouwen we aan een betere wereld en toekomst voor onze kinderen. Daar heeft elk kind recht op. Maar onze donaties moeten eerst en vooral correct worden geïnvesteerd anders heeft het allemaal geen zin! De meeste hulpbehoevende landen zijn bovendien corrupt.
Ik heb in mijn lange carrière als ontwikkelingswerker namelijk genoeg schandalige verkwistingen gezien van gelden bedoeld voor arme radeloze sukkelaars. Bovendien wordt - zoals bij de wereldvoetbalbond - elk schandaal in het wereldje van de ontwikkelingssamenwerking en noodhulp zoveel als mogelijk binnenshuis gehouden, en wordt kritiek op deze miljarden-Euro-sector absoluut niet geduld.
Armoede hoort thuis in het museum
Dokter Yunus (bedenker van het microkrediet en winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede in 2006) blijft herhalen dat armoede in een museum thuishoort. Hij heeft overschot van gelijk en er is wereldwijd meer dan voldoende geld en middelen voorhanden om dit nobele doel te bereiken. Maar waarom zou je in godsnaam, als je er zo dik aan verdient, armoede en onrecht uit de wereld helpen? Eens je dit doel bereikt verliezen miljoenen mensen – die momenteel goed geld aan armoede verdienen – hun begeerde baantje en kunnen verschillende multinationals de deuren sluiten.
Moeten we dan misschien niets doen?. Neen, het is onze plicht om te helpen, maar je moet zeker zijn dat je donatie correct wordt gebruikt. Het is je recht om daarover vragen te stellen. Ik geloof niet in grote budgetten en het is mijn ervaring, als hulpverlener, dat je met weinig geld – als het doeltreffend wordt gebruikt – enorm veel kan doen en dat er veel personen zijn die als individueel ontwikkelingshelper veel belangrijker (kleinschalig) werk verrichten dan de grote ‘belangrijke’ overkoepelende hulporganisaties die veel te veel geld opslorpen aan werkingskosten.
Maanden geleden kreeg ik een baan aangeboden bij een Britse hulporganisatie, werkzaam voor kinderen in Haïti. Er werd me gevraagd om o.a. bepaalde projecten van deze organisatie, die waren opgestart ten gevolge van de verschrikkelijke aardbeving van 12 januari 2010 (waarbij 220.000 mensen omkwamen) te sluiten, ‘omdat er geen geld meer was om de projecten draaiende te houden’. Ik vroeg verbaasd aan de Canadese coördinatrice die me belde vanuit Port-au-Prince hoe dat mogelijk was; me dunkt dat de wereld toch miljoenen dollars had samengebracht als steun voor de honderdduizenden slachtoffers?! ‘Ja’, klonk het duidelijk vermoeide antwoord, ‘maar wij als hulporganisatie hebben, meer dan een jaar na de ramp, daarvan nog steeds geen cent gezien, het moet ergens vastzitten bij de Verenigde Naties, maar zeker weet ik het niet, en als gevolg moeten we nu kinderen weigeren’.
Een Arabisch spreekwoord zegt: ‘aan de bron is elke rivier helder, maar hoe breder de rivier wordt, hoe onzuiverder het water’. Dat is absoluut toepasselijk in het schaduwrijke wereldje van ontwikkelingshulp en armoedebestrijding.
Willy Legendre
(De auteur is oud-oorlogsverslaggever en was jarenlang coördinator voor Artsen zonder Grenzen in het Midden-Oosten, Noord-Afrika en Zuid-Oost-Azie, waar hij nu woont en werkt)
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees de gewijzigde regels - mod
11/12/2011 om 23:14
Men moet ergens beginnen; er zal wellicht een hypocriete vorm van “goede werken” bestaan; maar er bestaat ook een verruiming van het bewustzijn waarbij wij medicijnen ter beschikking stellen aan een 83-jarige gepensioneerde maar ook een een kind uit een ontwikkelingsland; wat mij betreft kan de geest van broederschap en zusterschap niet scherp genoeg aangewakkerd worden. Ik geef zelden iets aan een goed doel omdat ik zelf met weinig middelen moet overleven, maar ik poog door mijn gedrag en de opiniestukken die ik schrijf bij te dragen aan een geloof van het grootste geluk voor de meesten.
11/12/2011 om 23:49
Bon,
wat stelt u dan voor mijnheer Legendre? Want al die jonge mensen die allerhande activiteiten organiseren bedoelen het echt wel goed hoor. Ik ken er een paar van. Maar wat heeft het voor zin om te zeggen: “Ik weet hoe het allemaal beter moet en kan, maar ik zeg het toch lekker niet!”
12/12/2011 om 07:15
Volledig akkoord met de auteur van deze bijdrage; er is ’slapend’ geld genoeg. Dat gedoe met het glazen huis is onnodig maar als het kan bijdragen tot de meerdere eer en glorie van enkele radiomensen en tot het eindejaars-volksvermaak, waarom niet ?
12/12/2011 om 09:06
Eindelijk eens een kritische stem over wat er allemaal misloopt in de wereld van de zieligemensenindustrie. Dit soort wantoestanden wordt nog te vaak met de mantel der liefde toegedekt. Ook, en misschien zelfs vooral, in de weldenkende “kwalitiets”media
12/12/2011 om 09:10
Het doet me plezier om deze directe opinie op de huidige gang van zaken terug te vinden op een mainstream website. De auteur durft openlijk kritiek geven op de gangbare praktijken van ontwikkelingssamenwerking waar vele Belgen geen idee van hebben. Ik kan niet anders dan zijn mening voor een groot deel bij te treden vooral betreffende disproportionele uitgaven aan luxe accomodatie (in naam van security) en allowances (extra loon wanneer men zich verplaatst) door VN-organisaties. Als starter in de development sector was dit eerlijk gezegd best een shock voor me om mijn eerste nachten meteen in een 100$ hotel te mogen doorbrengen.
Wel een kleine aanvulling ivm de doodsoorzaken onder kinderen: Volgens World Health Organisation (2008) treedt 40% van de globale under-5 mortality op gedurende de eerste maand. Hierna zijn de doodsoorzaken diarree (14%), pneumonia (13%), malaria (9%) en andere (13%). Diarree als belangrijke doodsoorzaak bij kinderen lijkt me dus wel een gerechtvaardigde stelling, doch steeds beseffende dat deze statistieken geografisch uitgemiddeld zijn.
12/12/2011 om 09:12
Ik neem aan dat dhr Legendre zeer goed (uit ervaring) weet wat hij zegt. Het is zeer juist dat de (meeste) NGO’s teveel geld van de donaties “gebruiken” voor hun werking. In luxe meestal, zoals Legendre beweert.
Ik ben het volkomen met hem eens dat de wijze, waarop Studio Brussel dit thema misbruikt, ondermaats is. Erg is het, dat hun argument “diarree als grootste doodsoorzaak” volledig fout blijkt te zijn. Wat niet betekent dat er tegen diarree niets kan of mag ondernomen worden. Maar dan wel zonder misleidende argumenten.
12/12/2011 om 09:55
Terechte verontwaardiging, maar ik heb toch een dubbel gevoel. De auteur werkt voor een hulporganisatie en is daardoor de facto niet verankerd in de regio’s waar hij werkt. Ik ben het eens met z’n analyse, maar die 20 jaar ervaring op het veld lijkt met niet relevant, wel integendeel. Tenzij die 20 jaar heen en weer reizen hebben aangetoond dat het ook dat tijdelijke is dat problemen geeft. Ik hou er een “de pot verwijt de ketel”-gevoel aan over.
12/12/2011 om 10:50
Ontluisterend om dit te lezen.
Het geeft de indruk dat het ingezamelde geld dikwijls in verkeerde handen terecht komt?
Welke échte oplossingen stelt de auteur dan voor? Wie of wat is er eigenlijk nog te vertrouwen?
En inderdaad, we zien of horen zelden of nooit enige financiële verantwoording over het ingezamelde geld, noch over de besteding van het geld .
Wie beslist over wat?
Heeft iemand daar zicht op?
We kunnen toch niet met zijn allen “ter plaatse” gaan kijken wat er met onze bijdragen gebeurt?
12/12/2011 om 11:35
Het vergt moed om dit te schrijven.
Ik sta er voor de volle 100 procent achter.
We zien wel !
12/12/2011 om 12:18
Reden genoeg dus om geen geld te geven aan eender welke grote hulporganisatie. Als je wil helpen wat moet je dan wel doen? Als rijk land zou je bijvoorbeeld geen wapens meer kunnen leveren, de plaatselijke regeringen onder druk zetten, … maar als niet ieder “rijk” land mee wil verlies je zelf alleen maar inkomsten waar een ander dan mee gaat lopen. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat bijvoorbeeld de Chinezen zich bitter weinig zouden aantrekken van een initiatief om geen wapentuig te verkopen aan arm land X of Y. Zolang “het Westen” geen politieke moed toont zonder voorafgaande zal er weinig of niet veranderen. Als het Westen er al niet in slaagt om bankiers en speculanten tot de orde te roepen zullen de arme landen nog lang met de gebakken peren blijven zitten. (als het echte peren zijn zouden ze die nog kunnen opeten maar zelfs dat zit er niet in :-/ )
12/12/2011 om 12:22
Hartelijk dank voor deze blogpost. Ik denk dat velen onder ons ook wel zulke vermoedens hebben, maar het is goed om iemand met zoveel ervaring te horen zeggen wat er allemaal verkeerd loopt in de hulpverlening.
Mijn vraag is nu: Hoe kunnen we dan beter helpen?
12/12/2011 om 13:43
Iedereen heeft recht op zijn mening. Kritische vragen zijn op hun plaats, zeker als het om gemeenschapsgeld of giften gaat. Zeker als je het doet vanuit een gevoel van onrechtvaardigheid jegens de miljarden armen, zieken, slachtoffers van rampen, … goede doelen zijn ons instrument om aan die noden iets te doen. Mag je dan om transparantie vragen ? Zeker.
Maar als ik de bijdrage van deze - naar eigen zeggen uitstekend geïnformeerde - auteur lees, ontwaar ik toch een neiging naar generalisatie. Geven alle goede doelen handenvol geld uit aan nutteloze kosten ? Zijn de media enkel geïnteresseerd in kijk- en luistercijfers ?
Ik werk dagelijks met tientallen goede doelen, en ik merk met hoeveel ernst en kritische zin voor effectieve resultaten zij hun werk doen. Hun medewerkers zullen de lezer (en de auteur) met veel plezier alle informatie geven over de herkomst van de gelden, de werking in hun verschillende projecten en de financiële structuur van hun organisatie. Misschien moet de auteur eens een kijkje gaan nemen opwww.ngo-openboek.be, of op donorinfo.be — of in de (publiek toegankelijke) jaarverslagen van de vele organisaties, hun medewerkers en vrijwilligers die met dit opiniestuk als ‘verdacht’ worden bestempeld.
12/12/2011 om 13:56
Meneer Legendre geeft een harde maar naar mijn gevoel zeer eerlijke analyse van het gegeven. Confronterend, niet cynisch, want betrokken. Uit enkele reacties blijkt dat mensen zich dan afvragen wat er dan wel moet gebeuren. Ik ook. Laten we nu niet veel te veel over aan goodwill? En (privé) organisaties en acties die zich enten op die goodwill? Moeten we niet eindelijk veel meer gaan inzetten op verplichte internationale solidariteit, georganiseerd vanuit overheden en met een transparante structuur? Vele rijke landen hebben de know-how om structuren rond bvb onderwijs, medische zorgen, sociale zekerheid, enz… op te zetten. De financiering kan dan gebaseerd zijn op verplichte solidariteit. De burger moet in ruil de zekerheid krijgen van goed beheer van de middelen door de overheid, het behalen van meetbare doelstellingen en even goede uitvoering van de plannen. Politieke partijen maken er dan een onderdeel van hun programma van (vandaag ver te zoeken). Misschien wordt er dan wel een breed maatschappelijk draagvlak gevonden om eindelijk een fatsoenlijk deel van onze welvaart (lees ook belastingen) te besteden aan mensen die dat nodig hebben, overal ter wereld.
12/12/2011 om 14:11
Fijne blog die alleen bevestigt wat ik al jaren weet.
Ik heb jaren gegeven aan een man die in eigen persoon naar Afrika ging om het ingezamelde
geld te benutten. Getuige hiervan zijn foto’s met de inwoners naast de nieuwe waterput,…
Een crème van een vent, die nu jammer genoeg om gezondheidsredenen moet afzien van zijn missies.
Nu geef ik gewoon niets, het komt toch niet goed terecht.
En al zeker niet aan de ‘leurders’ in de straat om lid te worden van die of die, of om te steunen.
Zij krijgen er zelfs een wedde voor uitbetaald! Niet te geloven!
Beste heer Legendre,
geeft u mij aub de contactgegevens van iemand die goed werk levert,
hoe kleinschalig dan ook, waar mijn bijdrage echt goed zal ingezet worden.
Hij/zij kan voortaan om mijn bijdrage rekenen!
Vriendelijke groeten,
Kris
12/12/2011 om 14:33
Scherpe blog. Ik vertrouw geen NGO’s. Want inderdaad, de charity industry is big business and booming. Ik geef hoedanook niets. Zeker niet aan landen met één of ander labiel regime.
12/12/2011 om 14:46
Demagogie troef
De sterftecijfers van kinderen (jonger dan 5 jaar betreft) zijn gebaseerd op de statistieken van de WHO (als ex-medewerker van een organisatie gespecialiseerd in gezondheidszorg zou de schrijver dit moeten weten).
Dat de schrijver zelfs niet weet wat er met de opbrengst zal gebeuren en wat er met de opbrengst van de vorige campagnes is gebeurd getuigt van de weinige ernst van het opzoekingswerk dat aan het schrijven is vooraf gegaan. Via zowel de website van StuBru als van het Rode Kruis kan je gemakkelijk aan deze informatie komen. Daarbij zijn ook de werkingskosten vermeld.
Uiteraard heeft iedereen het recht om vragen te stellen over het correct gebruik van de gelden. Heeft de schrijver dit dan gedaan?; naar mijn weten niet. Het is gemakkelijk en goedkoop om gal te spuwen en beschuldigingen te uiten zonder eerst de moeite te nemen om informatie op te vragen of beschikbare informatie te raadplegen.
Tenslotte, wat de levensstijl van de hulpverleners betreft, vraag ik me – zoals andere lezers af – op het de pot niet is die de ketel in dit geval van alles verwijt .
12/12/2011 om 14:53
Meneer Legendre,
Toch bedankt dat u met uw bijdrage ons aanmoedigt om het beeld van de totale verzuring van de mensheid veralgemeend te zien.
De gedroomde uitvlucht om niet bij te dragen aan liefdadigheid omdat de ingezamelde gelden toch niet op de juiste plaats terecht komen, is hierbij weeral gevoed en bevestigd.
Pas op, ik wil ook niet te ver meegaan in het uitgespeelde nobele karakter van het glazen huis.
Natuurlijk zijn er nog andere belangen die spelen bij dergelijke akties, het gaat hier om een radiozender die elke dag opnieuw haar publiek aan zich moet binden. Geen betere manier dan deze feelgood-aktie.
Maar feit blijft dat ze hun aktie verbonden hebben aan de knowhow op dit gebied van een internationale organisatie als het rode kruis en hun keuze van thema ook volledig aan het rode kruis overgelaten hebben.
En bij het rode kruis zijn ze nieuw rouwig om deze extra miljoenen, ook al is het weer die spreekwoordelijke druppel op een hete plaat.
Of ze wel of niet goed besteed worden, is dan ook volledig de verantwoordelijkheid van het rode kruis en niet van Studio Brussel.
U mag echter op uw beide oren slapen, meneer Legendre, het is de laatste keer dat Stubru uitpakt met dergelijke aktie.
Dus volgend jaar geen extra aktie-geld meer voor het rode kruis.
Mag ik u daarom danken dat u ons een jaartje eerder al van onnodige uitgaven bespaart omdat we nu met een gerust hart onze bijdrage kunnen inhouden en ook dit jaar al niet meer moeten geven. Het haalt immers toch niets uit.
…
Zonder dank
12/12/2011 om 15:44
Als de stelling van de auteur juist is (dat diarree helemaal niet in het lijstje voorkomt) dan dient de vrt (of zijn voogdij) in te grijpen. Het is immers volksverlakkerij om een aantal presentatoren tot held te verklaren en geld te laten inzamelen voor een niet bestaand (of niet urgent) probleem. Geld dat dan uiteraard weer onthouden worden voor belangrijker problemen, alleen de Gemeentlijke Holding kon een euro 2x uitgeven.
Ik bedoel niet dat de vrt het evenement moet afschaffen, maar het dient bij te sturen. Het zet immers veel jongeren (en ouderen) aan tot (even) stilstaan bij de niet alledaagsheid van onze levenstijl voor de meerderheid van de wereldbevolking. Kies een ander relevant doel, misschien idd wat minder mediageniek (de mediamakers dienen hieraan beroepshalve dan iets te doen!) en check waar het geld naar toe gaat.
Als (beperkter) ervaringsdeskundige begrijp ik de stelling van de auteur op het vlak van besteding. Bij jonge mensen veroorzaakt betrokkenheid (’solidariteit’ met een groot woord), tot jaren later bewuster gedrag en bovendien een overdracht van waarden. Daar is het op (heeeeel) lange termijn toch om te doen?
Die betrokkenheid en impact op de media en grotere groepen is meestal het effect van grotere organisaties zoals AZG, Unicef, etc.
12/12/2011 om 15:53
Interessante bijdrage van mr Legendre. Vorig jaar kwam ook dezelfde vraag in me op: wat is er nu precies gebeurd met het ingezamelde geld van vorig jaar na de bekendmaking van het bedrag en na het eten van de kerstkalkoen? Aangezien het Rode Kruis de inspirator en trekker is van de actie ging ik een kijkje nemen op hun website. Daar kon ik deels de stand van zaken terugvinden van wat er met het geld gebeurd was en nog stond te gebeuren, in het kader van de actie van vorig jaar. Na gemail, kreeg ik ook de financiële stand van zaken van de vorige jaren teruggestuurd. In die zin is er zeker openheid, of alles daadwerkelijk zo geïnvesteerd is geweest, is natuurlijk een kwestie van vertrouwen. Op dat vlak heeft het Rode Kruis, wat mij betreft, alvast het voordeel van de twijfel. Dat armoede commercieel interessant is, is ook waar. Het heeft iets pervers. Anderzijds is het dan ook weer een middel om met een dergelijke actie effectief een dergelijk probleem in de kijker te plaatsen en geld in het laadje te brengen. Het Rode Kruis doet echt wel inspanningen om het probleem in de kijker te plaatsen, o.a. via schooleducatie lager en secundair onderwijs. Blijkt inderdaad dat diarree niet de grootste doodsoorzaak is bij kinderen wereldwijd, dan is dit een zeer spijtige informatiedwaling, maar doet anderzijds niets af van het probleem zelf. Mr Legendre heeft het in zijn bijdrage over enkele, niet te versmaden, wantoestanden. De vraag is dan natuurlijk: gebeurt dit in elke organisatie? Laat ons ook niet elke organisatie scheef bekijken. Het verwachtte alternatief van mr Legendre mis ik ook wel in zijn bijdrage.
12/12/2011 om 15:59
Meneer Legendre, mijn petje af voor dit opinie stuk. U schrijft exact, wat ik denk.
Ik ben een Studio Brussel luisteraar, maar rond deze periode van het jaar wordt stu bru zonder pardon geruild voor een andere zender.
De MFL initiatieven voelen aan als één grote marketing stunt, waar iedereen die in aanmerking komt voor het BV-schap zichzelf kan komen profileren als de gulle weldoener.
Of elke eurocent ook terecht komt daar waarvoor hij is gegeven is een terechte vraag.
Op mijn steun moet men voor dergelijke initiatieven niet rekenen.
12/12/2011 om 16:20
The 10 leading causes of death by broad income group (2008)
Bron: WHO
Low-income countries Deaths in millions % of deaths
Lower respiratory infections 1.05 11.3%
Diarrhoeal diseases 0.76 8.2% (toch niet niks lijkt mij?)
HIV/AIDS 0.72 7.8%
Ischaemic heart disease 0.57 6.1%
Malaria 0.48 5.2%
Stroke and other cerebrovascular disease 0.45 4.9%
Tuberculosis 0.40 4.3%
Prematurity and low birth weight 0.30 3.2%
Birth asphyxia and birth trauma 0.27 2.9%
Neonatal infections 0.24 2.6%
12/12/2011 om 16:33
Opnieuw een artikel dat, mits gelezen en geïnterpreteerd met een beetje metakennis, een geheel andere lading krijgt. Persoonlijk weet ik van de schrijver dat hij lang niet 100% koosjer handelt. Zijn EIB heeft mooie doeleinden, maar de manier waarop Legendre daarin zonder sociale voeling mensen voor zijn kar spant, is minstens dubieus te noemen.
Dus als Willy Legendre dan de mens met grote kennis van ontwikkelingshulp wil spelen en wil komen zeggen dat verdrinking een grotere doodsoorzaak is bij kinderen, kan dat heel treffend overkomen, maar men moet niet verwachten dat er reddingsvesten worden gekocht voor elk kind. Sommige zaken zijn moeilijk tot niet op te lossen, Studio Brussel kiest gewoon voor een vatbaar idee, waar, inderdaad, mensen zich achter kunnen zetten.
Het is bovendien heel makkelijk om Studio Brussel af te doen als “de duivelse rijke lui in kostuum die business class vliegen”, maar dan mist Legendre volledig het punt van de actie. Music For Life engageert ongelooflijk veel mensen om iets te doen voor een beter doel, dat is een feit. De mensen van Studio Brussel doen dat door op een positieve manier mensen naar hun glazen huis te laten komen, met leuke muziek, een vrolijke sfeer, etc. Wat heeft het dan toch in godsnaam voor nut om alles eens in vraag te beginnen stellen, gewoon omdat zo’n groots opgezette organisatie meer volk en geld trekt dan zijn “pure” organisatie die er vanuit gaan dat enkel mensen die zelf in pure armoede leven, ECHT kunnen betrokken zijn bij de problemen.
Mijnheer Legendre moet van zijn ivoren toren afspringen, en inzien dat mensen ook gewoon graag kunnen helpen, en daarbij niet heel hun eigen leven moeten opofferen aan “hulp”. Het goed hebben is geen schande, en het beduvelen van een organisatie die ook gewoon zijn steentje (op iets commerciëlere wijze) wil bijdragen, brengt de uiteindelijke motivaties van de schrijver heel sterk in diskrediet. Ik hoop ten zeerste dat deze commentaar OOK het message board mag bereiken.
12/12/2011 om 16:35
Wat me vooral stoort aan acties zoals “music for life” zijn de BV’s die gretig gebruik maken van dit event als extra reclame voor hun bandje of nieuw project.Het klinkt wat dwaas van me, ik besef dat, maar ben ik echt de enige die het gevoel heeft dat de BV eerder iets denkt als “kijk eens allen naar mij, ben ik geen goed mens, ben ik niet fantastisch?” Volgens mij zijn het toch vooral egotrippers die een liedje komen spelen in het glazen huis.
Uiteraard is het een goede zaak dat de wij, gewone mensen, buurtactiveiten opzetten om geld in te zamelen. Dat draagt bij tot de kerstsfeer en tot betere samenhorigheid in de buurt. Maar waarom StuBru eerst zo een media-event op poten zetten om de mensen daartoe te motiveren? Waarom doen ze dat niet gewoon uit zichzelf ieder jaar voor een goed doel dat ze zelf kiezen?
Ik heb soms echt de indruk dat music for live al lang niet meer draait om de arme stakkers die verkommeren in Azië of Africa. Maar vooral draait om mensen die de goedkeuring willen krijgen van de “radio goden en de BV’s” in het glazen huis. Het volstaat blijkbaar niet meer om gewoon braafjes iedere maand 30€ over te maken aan AzG, Rode Kruis, e.d. zoals het hoort.
Neen… We geven enkel geld aan die arme dutsen als we vriendelijk bedankt worden door Siske Schoeters met een goedkeurende blik van Luc De Vos en Tom Barman in de achtergrond en laat ons vooral hopen dat we dat geld kunnen overmaken tijdens de spitsuren want dan luistert echt iedereen mee, zodat iedereen ook weet hoeveel ik wel niet schenk en hoe flink ik wel niet geweest ben.
Neen, dan toch liever Kom op Tegen Kanker waar je een telefoontje maakt en uw bedrag schenkt. Schenk geld omdat je beseft hoe fout de wereld wel niet kan zijn… niet omdat je zelfbeeld en imago een boost nodig hebben.
12/12/2011 om 17:45
Ik ben ervan overtuigd dat de intenties van StuBru oprecht zijn. En alle mensen die in het kader projectjes opzetten. Het is ook zo dat wij onszelf en de jeugd geen ellendig schuldgevoel moeten opdringen, dat gaat me echt te ver. Maar je mag uiteraard je ogen niet afwenden van de werkelijkheid. Met het miljarengegoochel in het Westen dezer dagen in het achterhoofd kan een mens niet anders dan besluiten dat er zoveel meer zou kunnen gedaan worden. Da’s best wel cynisch om het zacht uit te drukken.
12/12/2011 om 19:11
Mijn bescheiden mening is dat radiomensen goede programma’s en goede muziek moeten brengen, terwijl ze achter de micro blijven en niet in het zicht komen van de luisteraar. Maar wat heeft men er van gemaakt? Elke radiomedewerker wil (of moet) zich profileren, wil daarvoor in het daglicht komen, en heeft daarvoor nood aan veel promotie en marketing. Dat was de originale bedoeling niet van radio maken. We kennen ze stilaan, de figuren die hierdoor de stap maakten naar televisie. Ik noem geen namen, maar ze waren allen beter achter hun micro’s gebleven in hun geluiddichte studio’s. Ik vind nog steeds dat er fantastische radiostemmen bestaan, en anderzijds ook mensen die kleven aan het scherm. Irene Houben was zo’n radiostem. Vele generatiegenoten warten dol op haar wegens haar aangename stem, maar we hebben haar nooit gezien. Dat was goed en we vonde deze scheiding tussen radio en televisie perfect. Daarom zijn er ook tegenwoordig zovele van die opportunisten die abdsoluut, ten koste van wat ook, willen opklimmen tot het statuut van BV. Velen geroepen, weinigen uitverkoren. Velen verbrande zich en zijn enkel nu nog voor de luisteraar of de kijker vervelende luchtbellen waar men zo doorprikt, zonder fond. Het glazen huis kan voor mij nu al verdwijnen, niet wachten tot volgend jaar. Voor velen was het verleden jaar al uitgebloed.
12/12/2011 om 20:03
Zolang de rijkdommen in de wereld niet eerlijk verdeeld zijn, zal er altijd liefdadigheid zijn. Dat verminderd het schuldgevoelens complex.
Maar het is niet met liefdadigheid of met schuldgevoelens dat je deze zaken oplost.
Er is nood aan verandering, weg uit dit kapitalistisch systeem dat ontelbare mensen vermoord en in de ellende duwt, een verspilling systeem van energie en economie, waar men liever miljarden pompt in een kunstmatige economie dan aan de noden van de bevolking te voldoen, die bovendien nog eens de aarde aan het vernietigen is. Iedereen weet het en staat er op te kijken en door hier en daar wat te sleutelen zullen we dit niet afwenden.
Durven opkomen voor een sociale maatschappij, voor een nieuwe wereld, waarin alle mensen gelijk zijn, gelijkwaardig behandeld worden, waarin iedereen recht heeft om van de welvaart die deze wereld schept te genieten.
En onder welvaart wordt verstaan:
gezondheidszorg toegankelijk voor iedereen
onderwijs toegankelijk voor iedereen
recht op woonst
recht op werk, rechtvaardig werk
recht op een menswaardig leven
12/12/2011 om 22:05
Wie nog meer wil weten over de armoedebusiness leest best het boek van Linda Polman “De crisiscaravaan - achter de schermen van de noodhulpindustrie” Zeer verhelderende lectuur.
13/12/2011 om 01:16
Al:s ik op StuBru ( een keigoeie zender overigens) al die zelfverklaarde weldoeners bezig hoor over “hoe goed dat ze wel bezig zijn”,
dan bekruipt mij soms toch ook het onbehaagelijk gevoel dat dit alles één groot circus is. Lang leve de luistercijfers, op kap van wie er als sukkelaar voor in het vizier komt. (landmijnen, malaria, drinkwater, diarree)… Op kerstavond zullen alle grote bedrijven + de Vlaamse Regering met Kris Peeters op kop mekaar weer voor de voeten lopen om toch maar het grootste bedrag te kunnen schenken.
Wél mijn respect voor de talloze anonieme, kleine initiatiefnemers en stille gevers…
13/12/2011 om 10:26
Sinds jaren erger ik me dat ik niet in de mogelijkheid ben om de verschillende hulpacties te steunen.
Het is niet dat ik het geld niet heb maar omdat ik weet hoe weinig of niets bij de hulpbehoevenden terecht komt. Ik wil ook nadien niet te horen krijgen hoe ik met mijn bijdrage mensen letterlijk heb helpen rijk maken. Bij elke actie probeer ik na te gaan wat er met de donaties gebeurd is, en heb nog nooit een duidelijk antwoord gevonden. Kan men de boodschap nog vager maken dan “help de honger uit de wereld” of “diarree is de grootste doodsoorzaak ter wereld bij kinderen”.
Het is ook spijtig dat de auteur van dit opinie stuk zich zou moeten verantwoorden omdat hij een onrecht aanklaagt. Misschien is het toch nuttig voor ons allemaal om eens te proberen te achterhalen waar het geld naar toe gaat en nog belangrijker wat er mee gedaan wordt.
Bedankt voor uw moed en eerlijkheid meneer Legendre.
13/12/2011 om 11:43
De armoede industrie is een industrie zoals alle andere en de leiders en managers van deze industrie zijn gevormd naar de moderne technieken en management theorie van deze tijd. Zoals in elke industrie worden de meeste medewerkers aangetrokken door de missie van het bedrijf, de inwendige cultuur en het motivatiebeleid. In de moderne industrie en vooral in grote bedrijfsorganisaties zijn er enorme problemen omdat de hiërarchie zo wijd en diep is dat de leiding en de basis totaal vervreemd zijn. Alles word bepaald door procedures en regels die vaak het menselijke aspect en het ware doel verwaarlozen. Het rode kruis en de UN zijn hiervan voorbeelden.
Het Amerikaans leger is ook een voorbeeld alsook de grote banken.
Armoede is evenwel een globaal probleem dat niet allen in de verre landen optreed maar ook bij ons.
De armoede in een land is vooral de verantwoordelijkheid van de leiders van dat land en de mensen van die landen in het algemeen.
Hulpverlening aan het buitenland heeft spijtig genoeg altijd een politieke achtergrond en bedoeling.
Ik ben zelf gestopt met geven aan hulporganisaties maar tracht wel locale initiatieven op gemeentelijk vlak te helpen of kleinschalige projecten van mensen uit mijn omgeving.
13/12/2011 om 13:15
Groot gelijk meneer.
Laten we het glazen huis voor wat het is. Weg ermee!
Ik stel voor dat jij dan het vliegtuig neemt naar de plaats waar het weinige geld dan wel naar toe zou gaan,
en vertel tegen die 5, 20 of xxxx kinderen, die we misschien wél hadden kunnen helpen door dit circus,
dat ze maar in hun miserie stikken. Feel good.
13/12/2011 om 13:17
tja, er moet natuurlijk ook een zekere logistiek achter zitten om projecten in ‘ontwikkelingslanden’
op poten te zetten. Gewoon al tot ginder geraken doe je, ook als ‘die-hard’ ontwikkelingshelper, toch ook met het vliegtuig, daar begint de ‘involvement’ van de ‘business’ al. Ik denk dat de beste ontwikkelingshulp die we kunnen doen, in het stemhokje gebeurt (of zou moeten gebeuren).
13/12/2011 om 13:25
Velen hier vragen zich blijkbaar af hoe ze aan die armoe enz. dan wel kunnen helpen verhelpen. Diezelfden willen het blijkbaar op duurzame wijze. Ik beweer dat het kan! Een sterk voorbeeld? Congo! Potentieel (grondstoffen ) een van de rijkste landen ter wereld. Hoe is de generatielange catastrofe dan mogelijk? Door een zeer slecht bestuur, uiteraard. Hoe we daar kunnnen helpen is dan overduidelijk, zelfs zonder in kolonialisme te hervallen.
13/12/2011 om 15:10
Dank om in 1 ruk al de medewerkers van ngo’s over één kam te scheren. Dank om vooral de oproep om solidariteit te tonen met de medemens volledig af te doen als nonsens en (10)duizenden jonge mensen daarmee in de hoek te zetten. Dank om weer maar eens nonsens-excuses te geven aan al diegenen die sowieso amper geld zouden geven aan een réchtvaardige zaak. Of is het recht op gezondheid, onderwijs en voedselsoevereiniteit enkel van toepassing op de Belgen, vindt u? Vele mensen die ik ken, kennen ondertussen de platformen openboek, ngo-websites en 11.be zónder journalist te zijn. Wilt u jaarverslagen krijgen van ngo’s? Ze steken er uw brievenbus mee vol! En zo’n persoon werkt dan al 20 jaar in de ngo-wereld. Ik moet dat zo lang niet doen om als vrijwilliger tonnen (teveel) informatie te krijgen hoor…
13/12/2011 om 16:52
Het is toch opvallend dat telkens als er een kritische noot weerklinkt, een aantal mensen daarop springen van ‘zie je wel’. Alsof ze anders wel één duit in het zakje zouden doen.
Als dit soort acties je niet zint, wel, geef dan niets.
Dat is het gemakkelijkst. Net zo makkelijk als achter een pc op alles en iedereen kritiek te zitten geven.
Maar laat jonge mensen die nog wél in iets geloven in godsnaam met rust met dat eeuwige gemekker.
Wat een verzuurde bende , zeg!
13/12/2011 om 17:25
Wie a zegt moet b zeggen. Meneer Legendre, zegt u ons dan eens welke kleinschalige ontwikkelingsprojecten WEL op uw goedkeuring kunnen rekenen? Dat is dan toch het minste wat u kan doen na dit vernietigend artikel.
Wij, arme goedgelovige sukkelaars, danken u voor uw zeer oppeppende en constructieve bijdrage aan deze wereld.
13/12/2011 om 19:26
Ik krijg zure oprispingen als zelfverklaarde wereldverbeteraars als Willy Legendre goedbedoelde acties als Music for Life, waarbij een beroep wordt gedaan op de solidariteit van mensen, zonder meer naar de prullenbak verwijzen. En waarom? Omdat hun uitgangspunt zogezegd fout zit, want er sterven meer kinderen door uit een boom te vallen dan van diarree, zo zegt het orakel uit Bangladesh. “Diarree is het minste van de problematiek…” Willy Legendre kan daar ongetwijfeld bewijzen voor op tafel leggen want hij heeft jaren gewerkt voor een aantal hulporganisaties, maar dat zullen dan waarschijnlijk de “goede” geweest zijn zeker? Hulpverlening is volgens hem iets wat in de schaduw moet gebeuren, grote bewustmakingscampagnes en grote huilporganisaties zijn per definitie verdacht. Ik blijf dat een vreemde opvatting vinden. Het komt erop neer dat we allemaal gewoon in onze luie zetel moeten blijven zitten en vooral niets doen, want het haalt toch niets uit. Dergelijk goedkoop excuus verwacht je niet van een (ex-)hulpverlener.
Bovendien maakt hij ten onrechte het initiatief van StuBru verdacht. Het is echt niet zo moeilijk om de opbrengst (en wat ermee gebeurd is) van de vorige acties te kennen, de resultaten worden steeds gepubliceerd en, o.m. op StuBru, bekend gemaakt. Ik vind het alleszins hartverwarmend hoe vooral jongeren zich telkens massaal achter dergelijke acties scharen. Ondanks de commentaar van verzuurde types als Willy Legendre.
13/12/2011 om 23:43
Vroeger stonden er spaarpotjes in de winkels voor water in Afrika.
De mensen daar hebben nog steeds.
Mijn opa van 80 die me dit nog deze week liet weten.
14/12/2011 om 12:49
Ik heb veel begrip voor de frustraties van iemand die 20 jaar aan ontwikkelingshulp heeft gedaan.Heb zelf vastgesteld dat ontwikkelingshulp slechts in een klein deel van de noden voorziet of kan voorzien.
Natuurlijk kan niemand blind zijn voor de verkwisting , het bedrog , dat aan sommige handen is blijven kleven .
De realiteit van de armoede is een zeer harde realiteit, want nooit is men erin geslaagd de noden van de mensheid op deze planeet te lenigen, zelfs niet als men al de ontwikkelingshulp zou vertienvoudigen.Maar deze materie zou ons tot een ander debat leiden over de mensheid.
Toch keur ik initiatieven als “Music for life ” niet af. Het is een moderne media manier om om te gaan met de problematiek van armoede. Zulk een initiatief kan niet veel pretenties hebben , veel noden worden er niet door gelenigd.
Dit initiatief vormt wel onze bewustvorming , even stil te staan bij de armoede, en onze goede wil te tonen, al was het dat maar.
Kleine initiatieven kunnen groeien , en een basis voor solidariteit voor de ontwikkelingshulp ( ook reeds een oude term) vormen.
Aan de meeste critici stel ik dan de vraag, wat doen jullie , en wat zijn jullie concrete ideên .
14/12/2011 om 13:58
Al dat gezeur altijd!
Wees tevreden dat er hoegenaamd iets gebeurt! En dat dit gebeurt op een ludieke manier en met massale respons.
Nog nooit is Vlaanderen zo actief geweest met inzamelen van geld. Of dat nu gaat over malaria of diarree, het gaat hem vooral om de bereidheid om te geven en dit voor een goeie zaak.
Trouwens, hoe zou je dan funding moeten coördineren als het zou gaan om geweld tegen kinderen of over verdrinking, zou het dan wel goed lopen?
14/12/2011 om 14:25
Als de rivier niet loopt zoals men wenst, vervloek dan niet de rivier maar geniet van het water.
Wijsheid gebaseerd op frustratie wordt al snel een “irritatie-kanaal”.
Het is eenvoudiger iedereen te besprenkelen met woorden van waarheid dan zichzelf te wassen in zelfkennis.
Ik wens de heer Legendre veel arbeidsvreugde toe bij het uitvoeren van zijn nobele taak.
14/12/2011 om 16:27
Dat er iets gebeurt om hulp te bieden waar ook ter wereld kan ik enkel toejuichen. Maar er is terecht argwaan naar het afleiden van verzamzelde gelden.(-soms ben ik er zelfs zeker van!-)
Daarom zou het goed zijn dat elke initiatiefnemer van een hulpaktie zelf natrekt wat er met de inzamelingen gebeurt en bij de gulle gevers hierover verslag uitbrengt, ook als het niet fraai is.
En verder heb ik een hekel aan het insinueren dat er armoede in de wereld is omdat wij rijk zijn. Slogans in de de trant van: ” Wij consumeren, zij betalen de factuur” is apekool. Wij hebben die mensen niets afgepakt; dat doen hun eigen leiders, dezelfden die waarschijnlijk het leeuwenaandeel van onze hulp achteroverslaan.
14/12/2011 om 22:36
Diarree is volgens de wereldgezondheidsorganisatie wel degelijk de 2de belangrijkste doodsoorzaak bij kinderen < 5 jaar, met slechts 1 % achterstand op longziekten. Dit te lezen in een artikel in het gerenomeerd tijdschrift the Lancet. Daar heeft studio brussel wellicht de mosterd gehaald.
16/12/2011 om 23:50
Als ik een koffiezetapparaat koop, dan bewaar ik het kasticket, als garantiebewijs…
Als mijn nieuwe wagen het na een maand voor bekeken houdt, zal ik ook niet lijdzaam toekijken…
Waarmee ik maar wil zeggen: als ik geld uitgeef dat van mij is, heb ik graag dat het nuttig besteed is. En dat geldt niet alleen voor een koffiezetapparaat of een nieuwe wagen. In mijn uitgavenbudget plan ik ook solidariteit, en als ik ervaar dat dit niet wordt besteed aan datgene wat ik tot doel heb gesteld, dan ben ik daar terecht op zijn minst over verontwaardigd.
Om die reden ben ik het volledig eens met Dhr. René Lenaerts: dat we op de één of de andere manier op de hoogte moeten worden gehouden van wat er met het geschonken geld gebeurt. Dat is veel te weinig het geval. En als we het horen, is het meestal omdat het de verkeerde kant opging; dat is toch wat ik overhoud aan de grote inzamelactie voor Haïti; en de triestige reportages een jaar na de ramp.
Dergelijke vorm van communicatie werkt trouwens wederzijds: als ik weet dat mijn giften goed zijn besteed, zal ik de organisatie de volgende keer des te meer genegen zijn. Vertrouwen is belangrijk!
Maar, “the show must go on”. En dat doet hij ook. Ik hoop dat deze Opinie toch een aantal mensen aan het denken heeft gezet. Met de nodige reserve, want deze “show” heeft zeker ook zijn positieve kanten. Mij krijgt hij helaas niet op de kar…
het vertrouwen is niet groot genoeg…
19/12/2011 om 13:19
U hebt waarschijnlijk overschot van gelijk en ik ga ook akkoord met het meeste van wat u zegt, maar u mag niet vergeten dat aan “de bron van de rivier” de bedoeling wel eerlijk zijn. Dus ook al heeft StuBru misschien een fout gemaakt door te zeggen dat het de nummer één doodsoorzaak is bij kinderen, toch zijn hun bedoeling op de juiste plaats denk ik. Bv’s hebben nu eenmaal een stem die mensen bewust kan maken. Ook alle andere mensen die op eigen houtje geld gaan inzamelen mag je niet veroordelen zij denken immers dat het geld wel effectief naar een goed doel gaat. Trouwens als we al deze acties moeten bannen omdat de ontvangers het geld fout besteden, biedt u dan ook een alternatief aan. Ik ga akkoord wanneer u zegt dat het geld fout besteed wordt, maar stop met veralgemenen. Als u iemand wilt aanvallen in uw opinie, val dan de correcte persoon aan, de ngo’s en niet de modale mens die het allemaal toch wel goed bedoeld.