Mevrouw De Block, het mag gezegd worden: u hebt uw entree als staatssecretaris niet gemist. Op de vele –zij het smakeloze – grapjes die over u de ronde doen, zal ik niet dieper ingaan: dat schijnt onze onvolprezen Vlaamse persgilde immers tot haar kerntaken te rekenen. Laat ons alle gekheid maar op het spreekwoordelijke stokje steken. Want u zal het met me eens zijn: de bevoegdheden die u als staatssecretaris toebedeeld werden, nopen tot enige ernst. Ernst die zich vertaalt in enig wenkbrauwgefrons van ondergetekende. En wel om meerdere redenen.

Bevoegdheden

Sta me toe om me vooreerst enige zorgen te maken over de bevoegdheden die u als staatssecretaris onder uw hoede heeft. Zo stel ik vast dat deze bevoegdheden – nog voor u goed en wel beëdigd werd – op het publieke forum reeds gedrieëndeeld zijn. U wordt duidelijk geacht – en graag met ijzeren hand – om orde op zaken te stellen op het vlak van Asiel en Migratie. De verwachtingen op het vlak van Maatschappelijke Integratie lijken dan weer selectief: het komt mij voor dat u reeds op een applausje van uw collega’s zal kunnen rekenen wanneer u er de komende weken in slaagt om het gros van de asielzoekers een goedkoop dak boven het hoofd te bieden, waardoor de kerstsfeer niet verstoord zou worden met ongewenste beelden van hongerige, dakloze gelukszoekers. En wat met uw ambities op het vlak van Armoedebestrijding? Er rest mij enkel de hoop dat het weinigzeggend is dat voor deze bevoegdheid zelfs geen plek gevonden werd in uw officiële titulatuur.

Illusies

Niet enkel de verwachtingen omtrent uw bevoegdheden, maar ook het federale regeerakkoord – waarvan u het luik over maatschappelijke integratie en de strijd tegen sociale uitsluiting naar verluidt mee onderhandelde – baart mij enige zorgen. Aan grote woorden geen gebrek: zo kan u rekenen op de steun van velen op het terrein voor de geuite doelstelling om tegen 2020 – binnen 8 jaar dus – 380.000 mensen uit de armoede te halen. Maar wanneer het er op aankomt om deze nobele doelstelling te vertalen in concreet gefaseerde en gebudgetteerde beleidsvoorstellen, blijkt de federale overheid in hetzelfde bedje ziek als de Vlaamse. Of vindt u misschien dat armoedeorganisaties geen argwaan mogen koesteren bij het lezen van paragrafen als: “Naargelang van de beschikbare middelen en daarbij rekening houdend met de marges van de welvaartsenveloppe zal de regering de laagste sociale zekerheidsuitkeringen en de bijstandsuitkeringen geleidelijk aan optrekken. “? Met alle respect, mevrouw de staatssecretaris, maar mij komt dit voor als ‘Wetstratees’ voor: “Maak u vooral geen illusies op het vlak van armoedebestrijding.”

Schrijnende cijfers

Mevrouw de staatssecretaris, u nam zich uitdrukkelijk voor om eerst een maand te zwijgen vooraleer uw beleidsprioriteiten publiek te maken. Mag ik u derhalve de lectuur van het recente ‘Jaarboek 2011 armoede en sociale uitsluiting’ aanbevelen van het Centrum OASeS van de Universiteit Antwerpen? Daarin staat onder meer te lezen dat in ons land het percentage huishoudens dat medische zorgen moet uitstellen verdubbelde op vier jaar tijd (van 5% tot 11%). Dat meer dan een half miljoen landgenoten hun huis onvoldoende kunnen verwarmen om financiële redenen. Dat Belgen een armoederisico hebben van 12%. Dat dit armoederisico verdriedubbelt voor personen van Turkse, Oost-Europese en niet-Europese herkomst. Dat personen van Marokkaanse herkomst een armoederisico hebben van liefs 54%. En dat dit percentage oploopt tot – u leest het goed – 95% voor mensen zonder wettig verblijf.

Een maand zwijgen vooraleer uw beleidsprioriteiten publiek te maken? De cijfers, mevrouw de staatssecretaris, spreken voor zich.

Geert Marrin

( De auteur is woordvoerder sector Samenlevingsopbouw, die maatschappelijk kwetsbare groepen organiseert.)

@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees de gewijzigde regels - mod