Ouderen moeten langer werken. Zij moeten, wanneer ze werkloos zijn, ook niet te veel eisen stellen en onder hun niveau gaan werken of aan een lager loon. Een job is immers een job. Ze moeten ook dringend geactiveerd worden want ze zijn niet gemotiveerd en willen het liefst zo snel mogelijk op (brug)pensioen. Dat is gebald samengevat de boodschap die vijftigplussers vandaag krijgen op alle fronten: in de media, vanuit de politiek, vanuit “de” publieke opinie.
Deze boodschap wordt voorgesteld als een evidentie. Je kan daar toch niet tegen zijn? Het moet, het moet nu eenmaal.
De afgelopen weken deden wij een bevraging bij 500 vijftigplussers die recent werkloos werden. Gewone mensen, zoals u en ik, die de pech hadden hun job te verliezen. De details en de resultaten kan u vinden op de website van het Vlaams ABVV.
Maar één zaak wil ik graag hier meegeven en dat is de stem van die vijftigplussers zelf. Onze enquête kende een ongeziene respons, maar liefst 75% van de bevraagden vulde de vragenlijst in. Bovendien maakte de helft van hen gebruik van de mogelijkheid om een opmerking over hun persoonlijke visie of verhaal mee te geven.
Een gevoel van onmacht
Het stigma dat hen wordt toegedicht, het roepen omwille van zogenaamde onverantwoordelijkheid, raakt hen diep. Uit hun reacties spreekt een gevoel van onmacht: “Wij doen moeite!” zeggen ze, maar krijgen telkens het deksel op de neus.
De rest van deze blog laat ik daarom over aan hun stem, aan de boodschap die zij hebben willen meegeven, hun persoonlijk verhaal, al is het dan noodgedwongen een selectie uit de reacties die we kregen.
Een schoolverlatersloon?
Maar eerst nog één ding over de evidentie van wat er van hen gevraagd wordt:
Zou u het evident vinden dat men u, wanneer u een nieuwe job zou moeten zoeken, overal vraagt om aan een schoolverlatersloon te beginnen?
Zou u het evident vinden dat men tijdens een sollicitatieprocedure, los van uw kennis, telkens opnieuw focust op de vraag “Maar kan je het wel aan?”.
Acht u het normaal dat iemand die dertig sollicitatiebrieven stuurt geen enkele keer wordt uitgenodigd om zijn capaciteiten te bewijzen?
Zou u zomaar klakkeloos aanvaarden dat men er van uitgaat dat de rechten die u heeft opgebouwd over decennia hard werken, best aan de kant geschoven worden wegens een gepercipieerde “lage marktwaarde”, louter omwille van uw leeftijd?
Getuigenissen
“Na mijn scheiding moest ik dringend werk vinden. Reeds zes jaar ga ik deeltijds poetsen. Dit werk is volledig onder mijn niveau (Ik heb een diploma hoger onderwijs). Ik heb deeltijds ook een eigen naaiatelier. Ik volgde verschillende opleidingen en ik had zeer graag het poetswerk vervangen door werk dat meer bij mij aansluit. Telkens dat ik een vacature zie voor retoucheerwerk ga ik er op in. Hierbij ervaar ik dat mijn leeftijd een duidelijk obstakel is voor de werkgever. Mijn kennis en ondertussen lange ervaring speelt geen enkele rol. Ik krijg niet eens de kans om dit te bewijzen. Ik vrees dat ik zal moeten blijven poetsen, ondanks een rugletsel.”
“Ik was geselecteerd voor een vacature, mocht drie keer terugkomen, tot in de laatste ronde. In elk gesprek gingen de vragen over mijn leeftijd: waarom ze mij zouden verkiezen boven een jongere, waarom ik op mijn leeftijd nog ander werk zocht, hoe ik dacht het werk aan te kunnen,… “
“Niemand vermeldt dat het om je leeftijd gaat aangezien dat wettelijk niet mag, maar men verwacht wel dat je je kennis, vaardigheden en expertise aanwendt tegen een laag loon. Bij 1 van de sollicitatiegesprekken bleek er geen enkele overname van anciënniteit mogelijk te zijn. Ik besef wel dat ik moet inleveren op het loon bij mijn vorige werkgever, maar als 50-plusser starten aan de wedde van een schoolverlater?”
“Ondanks het feit dat ik heel wat te bieden heb (30 jaar beroepservaring, opleiding hoger niet-universitair) krijg ik zo goed als nooit antwoord op mijn sollicitaties. In de beginperiode van mijn werkloosheid solliciteerde ik véél vaker en véél actiever, maar als je zélfs niet de kans krijgt jezelf voor te stellen maar merkt dat jouw sollicitatie meteen opzij geschoven wordt…”
“Ondanks de ervaring en de fiscale voordelen voor de werkgevers kan ik mij niet van de indruk ontdoen dat men in dit land de 50 plussers niet meer wil tenzij aan een minimumloon en dan nog… Het is behoorlijk irriterend als je profiel overeenkomt met de vacature en je de reactie krijgt dat het niet zo is. Machteloosheid alom.”
“Op schriftelijke sollicitaties krijg ik geen antwoord. Als ik bel en mijn gegevens doorgeef krijg ik meestal te horen dat ik een sterke kandidaat ben… tot ze mijn leeftijd horen. Dan wordt het een paar seconden stil en dan krijg ik te horen dat ze nog wel iets laten weten. Ik heb van mijn 16 tot mijn 53 gewerkt en nu zou ik mijn stempelgeld verliezen. “
“Een 50plusser die terug op de arbeidsmarkt wil moet alles afstaan (na reeds 30 jaar gewerkt te hebben); moet de rechten die hij behaalde opgeven. Dit jaar heb ik zelfs nog niet mijn vakantie kunnen opnemen. En interimkantoren proberen je profiel in hun database te plaatsen voor hun quota te behalen maar nooit een opvolging van de beloofde jobs. Die zijn plots ingenomen. Ik krijg allerlei verplichtingen opgelegd of anders verlies ik nog meer rechten. In aanmerking komen voor een opleiding is ook al zeer moeilijk.”
“Mijn ervaring leert me dat ik waarschijnlijk wel kans op werk heb, maar niet voor een deftig loon naar ervaring en leeftijd. Als expediteur met 30 jaar ervaring krijg ik een loon aangeboden van 2000-2300€ bruto. Dat is schandalig en te weinig. En bij de interimbureau’s worden je gegevens als vijftigplusser al voordat je het kantoor verlaat gewist.”
“Ik heb het gevoel dat alles draait om de fiscale voordelen van de werkgever. Voor de rest zijn ze ons liever kwijt dan rijk alléén almaar omwille van de “lastige” verworven rechten die we tijdens onze loopbaan opgebouwd hebben. “
Caroline Copers
(De auteur is algemeen secretaris van het Vlaams ABVV.)
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees de gewijzigde regels - mod
20/12/2011 om 23:25
Geachte Copers,
Ik ben een 50 plusser en ivm uw vragen is het antwoord 4 x neen. Ik herken ook sommige van de getuigenissen. Maar … dat je nu 50, 40 of 35 bent, dat maakt weinig verschil uit. Mijn ervaring is dat je vanaf 35 jaar al te oud bevonden wordt, niet dynamisch genoeg, over gekwalificeerd voor de job, te duur, etc. Soliciteren is éénmaal een beesten markt en er is niets plezants aan om gekeurd en afgekeurd te worden.
Persoonlijk vind ik dat de overheid en zowel de vakbonden de essentie voorbij gaan. Ons sociaal systeem is al lang niet meer voor diegene die ervoor werken of voor gewerkt hebben. Bijvoorbeeld de permanente weigering om werklooshiedsuitkeringen in de tijd te beperken en de duur te koppelen aan de effektief gepresteerde jaren. Voor mij is deze hele kwestie eerder een discusie van “Back to the basics” … gebruik het systeem waar het initieel voor bedoeld was. Ik ben ervan overtuigd als ons sociaal systeem enkel zou aangewend worden voor diegene die ertoe aan hebben bijgedragen, er geen probleem zou als je o.a. op latere leeftijd zonder werk zou vallen. Maar nu worden integendeel die ervoor gewerkt hebben het hardste aangepakt.
Verder heb ik de vakbonden ook nooit horen klagen over de discriminerende verschillen tussen de verschillende stelsels (waar jullie mede verantwoordelijk zijn). In eerste instantie zou ik zeggen “kuis eerst uw eigen keuken” en bezin U eerst over de essentie van jullie taak in plaats van de “emo” toer op te gaan (hiermede wil ik geen oneer doen aan de getuigenissen, zoals eerder gezegd het zijn effektief herkenbare verhalen).
21/12/2011 om 00:31
Ik ben 58 en heb zoals velen van mjn generatie een groot verantwoordelijkheidsgevoel zowel ten overstaan van mjin gezin als tegenover de maatschappij. Ik meen dat wie iets kan bijdragen dat moet doen gedurende zijn actieve periode. Wij zijn ook van de genereratie die de begonnen zijn met de petroleumcrisis, daarna crisbijdragen btaald hebben, inleveringen enz.. Ik was ook niet van plan om te stoppen. Misschien op 65, misschien 62 ten vroegste, hangt ervan af hoe het ging op mijn werk.
Als ik Quickie, De Croo junior, De Wever en companen hoor, zijn wij de generatie die massaal op pensioen wil, niet aan het werk te houden is, de kassen geplunderd hebben, enz;..
De realiteit die ik gezien heb is anders: onze generatie is zelden ziek, nooit te beroerd om (gratis) wat extra uren te doen, bereid om jongeren te helpen inwerken en… Sommige jongeren (niet alle natuurlijk) willen dat helemaal niet: direct boter bij de vis, promotie, auto, en wat maken ze die toch allemaal wijs op hogescholen en universiteiten.
Helemaal cynisch zou je worden als je nu het discours hoort over activering van de 55-plussers. Wat mij overkwam is typisch voor wat overal rondom ons gebeurt. Ons bedrijf werd voor de 4°x overgenomen door een internationale groep (schaalvergroting weet je wel, marktaandeel, al die elementen die de basis vormen van de bonussen van CEO’s en dergelijke). Tot nu toe was ik altijd mee na de overname, want ik had skills in finance en intern audit, ik trok mijn plan wel. Ik was ook altijd positief ingesteld.
Ik heb zelf in het overnameproces moeten meewerken, vanuit mijn funtie in Finance, en dat was allemaal prima. Een en al lof van de overnemers. Er waren ook mogelijkheden zoals in de hoofdzetel (buitenland) gaan werken, en ik had daar wel oren naar.
Maar na de overname kwam mijn persoonlijk dossier ter sprake. Plots was ik te oud, ze hadden een jong kader, we moesten naar de toekomst kijken….. en er werd gesproken van een exit-strategie, en of ik niet van het leven zou genieten en binnen een paar jaar (60) op brugpensioen. Of had ik liever een directe exit (C4) ?
Ik heb eieren voor mijn geld moeten kiezen, mijn kaderfunctie waarvoor ik de helft van mijn leven gewroet heb om die te bereiken, die moest ik inleveren, in ruil voor een “mooie regeleing”.
Ondertussen heb ik nog wat rondgesolliciteerd, maar terwijl ik vroeger altijd door kon stoten tot de laatste gesprekken, kreeg ik nu direct of geen antwoord, ofwel een brief waarin (op subtiele wijze) aangegeven werd dat mijn sollicitatie nutteloos was in het kader van hun “verjongingsoperatie” of hun “langetermijnperspectieven” of gezien ze al met een ongunstige leeftjdsstatistiek zaten.
En dan mogen we de “kost” niet vergeten, hoewel ze dat niet explicitiet zo mogen schrijven. Nee, ze zoeken een jong en dynamisch iemand (alsof dat synoniemen zijn !).
Het is één grote show van het VBO, VOKA en hun afgeleide partijen: ze willen gewoon geen ouderen, ze willen die weg omdat die volgens hen te duur zijn. Ze willen jongeren, die ze een minimum kunnen betalen, want die zijn vaak al blij dat ze kunnen beginnen.
Ze willen ook de heflt van de jobs niet vervangen, en voeren dan de werkdruk wat op bij de tussenlaag, en bij de jongeren die bijna geen interne opleiding meer krijgen.
Ze willen SCHAALVOORDELEN realiseren door fusies, overnames en concentraties. En door automatisering van arbeidsintensieve jobs (probeer nog maar eens om je zaken te regelen aan het loket, ze geven je direct een software homebanking mee, met de vermaning dat dit efficiënter is en (nog enkele jaren !) gratis.
De maximalisatie van de winst is het hoofddoel. En waar gaat die heen ? Naar de aandeelhouders, die meestal buiten België zitten, én naar het topmanagement, die bonussen krijgen op basis van paramaters als meer omzet en meer besparingen (lees: mensen aan de deur zetten).
Wij gaan terug naar de 19° eeuw, afbraak van onze rechten, en de gewone man terug naar zijn hok.
En wat doet die gewone man: hij zoekt zijn idolen in de showwereld, sportwereld en bij de zogenaamde blitze captains of industry, die ons met hun hebzucht in de crisis gestort hebben.
En dan zoekt hij een vijand om zijn verbittering op uit te werken: de ouderen, de jongeren, de Walen, de Marokkanen, …. vul maar in volgens de slogan van de populist waarop je stemt.
Maar ik ben niet pessimistisch: “You can fool one man all the time, you can fool the people some time, but you can’t fool everybody all the time !”. Nog een beetje meer miserie, en de ogen van de mensen zullen wel open gaan. Dan gaan we terug naar een menselijk model, waarin gekeken zal worden naar echte noden en behoeften, en waarachtige capaciteiten en inzet. Dat hoop ik.
21/12/2011 om 07:20
Op mijn 58ste kreeg ik te horen dat ik beter kon stoppen en op brugpensioen gaan. Ze hadden een jongere vervanger voor mij met een loonkost van minus 50 procent.
Ik was te duur en te oud voor het werk dat ik deed.
Niet discussiëren. Wegwezen.
Ik zie die werkgevers graag bezig in de 7de dag. De zaak moet hervormd worden zeggen zij. Brugpensioen gewoon afschaffen.
Het makkelijkst voor hun is gewoon afdanken die oudere, duurdere werknemer.
21/12/2011 om 10:00
mevrouw ,u moet eens naar de reportage kijken die ik gisteren op BBC World heb gezien.
daar kon men zien hoe in de BMW fabriek wordt omgegaan met medewerkers die in Duitsland tot 67 jaar moeten werken.
de vakbondsvertegenwoordiger,bedrijfsleider en werknemers hadden door overleg en jobaanpassingen de oplossing gevonden.
ik raad u aan deze reportage ook als getuigenis op jullie website te zetten
21/12/2011 om 10:03
Van moeten langer werken voor minder pensioen. Wie beneden de 60 ,moet of kan in brugpensioen gaan ,moet inleveren op zijn wettelijk pensioen. En nog niet minnekes, ik ben 56 jaar ik mag door mijn jarenlang ploegenarbeid (met nachtdienst) op brugpensioen gaan. Door die minwaarden van de gelijkgestelde perioden voor mijn zestigste, verlies ik 120€ per maand van mijn wettelijk pensioen. Kan ik nog beslissen om langer te werken,NEEN mijn werkgever heeft reeds een vervanger aangeworven., tenzij hij mijn vervanger die reeds een lange opleiding achter de rug heeft terug ontslag heeft.
21/12/2011 om 10:07
vraagje … geeft de staat het goede voorbeeld aan de werkgevers en neemt ze uit de ontslagen 55 plussers in dienst ? Die 55 plussers brengen heel wat ervaring mee en kan men veel jobs aanpassen waar je rustig kunt afbouwen .
het is maar een idee .
21/12/2011 om 10:42
Voor heel deze problematiek is er maar één oplossing namelijk bedrijven verplichten loon naar werk te betalen in de plaats van loon naar diploma en anciënniteit. Zo krijgen jongeren op het moment dat ze hard kunnen werken en veel geld nodig hebben voor huisje tuintje boompje ook een loon waarmee dit doenbaar is en ouderen minder loon naarmate men minder werkt omdat de meeste ouderen tegen dan al uit de kosten zijn.
21/12/2011 om 11:16
Voor zij die 50+ en werkloos zijn en voor zij die verplicht op brugpensioen gesaneerd werden is dit inderdaad bittere realiteit.
Maar daartegenover staan zij die nog werken en op hun 48 al luidop aftellen naar 55 wanneer ze op brugpensioen of vervroegd pensioen kunnen(onderwijs). Of die aftellen naar hun 58 of 60 voor vervroegd pensioen. Zo heb ik al veel kennissen en collega’s horen spreken hoor. En het zijn deze mensen die het vertekende beeld veroorzaken.
Dus alsjeblieft, schiet niet enkel op de werkgevers die niet altijd geneigd zijn een 50+ in hun rangen op te nemen; schiet zeker ook op jullie leeftijdsgenoten die brugpensioen als een zegen zien ipv een vloek.
21/12/2011 om 11:20
Het is niet dat de vakbond altijd ongelijk heeft. De aanwerving van 50+ is een mentaliteitsprobleem in belgië. het probleem met de vakbonden is dat ze dat zwak punt (en een paar andere) altijd weer aangrijpen om te volharden in een verkrampt conservatisme én een achterhaald corporatisme te dat een bedreiging vormt voor het algemeen belang.
21/12/2011 om 14:29
In antwoord op Geert: akkoord. Ben net even oud en het stoort mij niet om tot 65 te werken, maar wel om zogezegd tot de groep te behoren die de gouden jaren gekend hebben. De realiteit is anders. In het begin van mijn werkend leven en zoeken-naar-werkcarrière (periode van zeer hoge werkloosheid) vele BTK-projecten met inderdaad inlevering op de wedde, vele jobs, weinig anciënniteit kunnen opbouwen (nu 22 jaar en ik ben er 58). de gouden jaren, die heb ik niet gezien. Inderdaad, een loon naar werken zou beter zijn, want anciënniteit is flauwekul, want is alleen voor zie die het geluk (?) hebben steeds in dezelfde onderneming/organisatie te kunnen blijven werken.
21/12/2011 om 14:33
@ Hans Becu & @ Wouter: ik denk dat Caroline Copers het volledig bij het rechte eind heeft. Er zullen wel mensen zijn die al vroeg beginnen aftellen om te kunnen vertrekken, maar dat kan evengoed zijn omdat zij verwachten de stress tegen dan niet meer aan te kunnen. Aangepaste werkomstandigheden scheppen voor oudere werknemers is in vele bedrijven (uitzonderingen niet te na gesproken) nog steeds “not done”. Dat is des te meer het geval wanneer de leiding in handen is van verwaande yuppies. Ook onze minister van pensioenen geeft hierop niet thuis. Werkgevers krijgen van hem zelfs niet eens een wenk om hun mentaliteit en vooroordelen te wijzigen, laat staan hen attent te maken op onmogelijke kwalificatieëisen. Op eigen initiatief voor een minder stresserende job op latere leefdtijd kiezen brengt dus enorme risico ’s met zich mee. De personeelsadvertenties die in de kranten verschijnen zijn soms huiveringwekkend, wat al genoeg is om af te zien van solliciteren wanneer men nog werk heeft en gezinsverantwoordelijkheid draagt.
@ Wendelin : uw “oplossing” oogt misschien mooi, maar u opent nieuwe bronnen van misbruiken. Het zou mij niet verbazen wanneer er op die wijze gevallen zullen opduiken waarbij iemand gedurende gans zijn / haar loopbaan aan een schoolverlatersloon zal tewerkgesteld worden. De 1 Euro jobs in Duitsland kunnen als voorbeeld dienen: het is niet duidelijk of de betrokkenen na enige tijd meer verdienen. Kortom: diploma ’s en anciënniteit hebben wel degelijk hun nut. Denk ook niet dat ouderen allemaal uit de kosten zijn: de kosten die u noemt kunnen misschien wat lichter zijn, er komen er andere in de plaats. Bovendien vangen heel veel ouderen nu hun kleinkinderen op. Dat op enkele weken zomaar overlaten aan professionele kinderopvang schept op zijn zachts gezegd bijkomende problemen.
Ik vrees echter dat er aan de huidige beslissingen geen ontkomen meer is. Het kan echter wel leiden tot nog meer oneigenlijk gebruik van ander sociale voorzieningen die nu nog relatief buiten schot blijven. Misschien een (voorlopig nog ?) slecht voorbeeld: aan stress opgebrande 50 plussers laten zich omwille van die stress gehandicapt verklaren. Dan kunnen zij solliciteren in een beschutte werkplaats …
21/12/2011 om 18:40
Zeer interessante lezing maar ik wil het bewust beknopt houden. Het werd al heel even aangehaald maar langer werken kan alleen maa als werknemers gemotiveerd blijven. Wordt het niet tijd dat ervaring meer gewaardeerd wordt? Geef werknemers de mogelijkheid om te groeien, ook op het einde van hun loopbaan. Doorbreek het diplonafetisjisme en laat de keuze aan elk individu. Als ik vroeger wil stoppen maar bereid ben om een deel van mijn pensioen in te leveren dan moet dat kunnen.
21/12/2011 om 18:48
Het is volgens mij het ultra neo liberale Europa ook niet echt te doen om 60 plussers aan het werk te hebben.
Weinig bedrijven op een uitzondering na, zullen deze mensen nog in dienst nemen of houden, liever willen ze er nog vanaf.
Ook zijn er nog zeer veel andere mensen zonder werk (jongeren, immigranten,….) waar weinig over word gezegd. Een jongere moet men meestal dan ook maar enkele honderden euro’s werkloosheidsuitkering betalen.
Bovendien doet de financiële- en bedrijfswereld er alles aan om werkkrachten uit te sparen. Wat we nu al zien bijvoorbeeld bij de nieuwe online-banken met veel minder personeel.
Ook met de online-verkoop wordt personeel uitgespaard.
In sommige winkels kan je nu al zelf je koopwaar scannen. Men experimenteert nu met kassa’s waar je gewoon met je kar voorbij zal moeten rijden waarna alles gescand is. Binnen een goede tien jaar zullen er praktisch geen kassiersters meer zijn en dat zijn momenteel nog ongelooflijk veel jobs in België.
Wie weet wat staat er nog allemaal op het programma om jobs uit te sparen?
Misschien nog meer migranten laten toekomen om hen aan dumplonen te laten werken?
Het is er de liberalen en andere gelijkgezinden eerder om te doen om van de kosten van het pensioen en de gehele sociale zekerheid af te zijn en alzo ouderen en anderen in armoe te brengen van een leefloon in plaats van een mooie oude dag vrees ik.
Sinds decennia worden wij steeds welvarender, daar hebben onze voorouders om gestreden, en dat moet ook zo blijven, de wereld moet steeds beter worden, en voor iedereen. Dit moet niet omgekeerd worden om alleen een beperkte klasse nog meer rijkdom te verschaffen. Waar zij niet aan denken is dat er bij een totaal verval en verarming ook de criminaliteit zal stijgen waardoor ook zijzelf zich zullen moeten opsluiten in plaats van zich vrij te bewegen, om niet overvallen te worden, naar bijvoorbeeld Zuid-Afrikaanse toestanden.
21/12/2011 om 18:50
@ Wendelin : Ik ga helemaal niet akkoord met u omdat je dan beter de diploma*s kunt afschaffen. Studenten zitten hard te studeren voor dat papiertje.
Maar als iemand bijvoorbeeld een diploma heeft van sociologie en die gaat werken als arbeider dan mag deze natuurlijk niet meer verdienen dan een arbeider.
21/12/2011 om 18:51
“Als expediteur met 30 jaar ervaring krijg ik een loon aangeboden van 2000-2300€ bruto. Dat is schandalig en te weinig”: Wel, als je dit loon naast je neer kunt leggen betekent dit dat ofwel de uitkeringen te hoog zijn ofwel dat je niet eens een uitkering nodig hebt om te overleven.
Let wel. Voor mij mogen de uitkeringen hoog zijn, maar wie betaald dit allemaal? Ondermeer veel mensen die nog niet eens 2300€ bruto ontvangen.
21/12/2011 om 18:59
Jongens toch wat is me dat toch een heisa om enkele jaren langer te werken en dit om onze sociale zekerheid betaalbaar te houden. Wat scheelt er met ons, wij werken blijkbaar niet graag, jobs in bouw en tuinbouw worden vandaag voor 80% ingevuld door Poolse en andere Oost Europese werknemers, die blij zijn met de kansen die ze hier aangeboden krijgen.
Ondertussen staat de verwende Belg op de dop of gaat hij vervroegd op pensioen (wat eigenlijk ook doppen is) of trekt hij zijn neus op voor de aangeboden job.
Neen er is iets fundamenteel mis met onze mentaliteit, onze weerbaarheid wij zijn toch zo angstig dat elke, dus ook terechte verandering, ondraaglijk wordt. Zo kunnen wij niet verder laat ons toch eens de hand aan de ploeg slaan, deze hervorming komt niet aan de wettelijke pensioenleeftijd ze corrigeert enkel de uitwassen, als ik hier de antwoorden lees dan is men binnenkort al op 45 jaar versleten komaan zeg!
21/12/2011 om 21:39
Mr Rudy Druyts, ik ben volledig akkoord met Uw tussenkomst. Vooral het feit dat men oudere mensen geen job wil geven en dat dan zodanig in een lager pensioen resulteert is schrijnend.
Ik heb ook volgende bedenking : Waarom zou een oudere die werkloos wordt , werk moeten aanvaarden waar al jaren anderen - reeds jaren werkloos misschien - van gevrijwaard blijven?
Johan B: misschien ben je naief, maar als vijftigjarige is het niet zo evident om terug aan de bak te komen, ondanks de goede bedoelingen. Uw tussenkomst komt bij mij over dat U een mening neerschrijft vanuit een beschermde positie en ivoren toren., zonder dat U zich in de positie van een oudere werkloze kunt inleven. Maar denk eraan dat iedereen wel eens tegenslag kan krijgen.
22/12/2011 om 20:47
Wie niet werkt, of hij nu al dan niet 50plusser is, geniet van een uitkering van de dop, de mutualiteit of krijgt 1 of andere vorm van pensioen. Sleutelen aan “langer werken” verschuift de kosten voor de gemeenschap slechts van het ene uitkeringsvakje naar het andere. Waar zit hem dan de globale winst op de begroting?
En wees gerust dat het op een “verschuivingssysteem” zal uitdraaien want NIET iedereen WIL werken en wie het wel wil, dankt men af en raakt nooit meer aan de bak. Staken is echter geen oplossing. Het brengt onze kwetsbare staatfinanciën nog meer in gevaar.
22/12/2011 om 21:31
Het valt op dat arbeiders tussen 50 en 55 nog heel gemakkelijk ander werk vinden. Het voornaamste probleem stelt zich bij de bedienden omdat in de meeste sektoren het loon leeftijdsgebonden is en bedienden van 50 50 % meer moeten betaald worden dan bedienden van 20. Er is dus minder een probleem met de gezondheid van oudere werknemers, dan met bepaalde bedienden CAO’s die leeftijdsdiscriminatie inhouden wat tegen de internationale rechtsregels is en zoals blijkt voor problemen zorgt op de arbeidsmarkt. In het kader van de harmonisatie van arbeiders en bedienden statuten zouden leeftijdsgebonden CAO’s voor bedienden officieel moeten worden buiten werking gezet en de sociale onderhandelaars zouden moeten verplicht worden nieuwe CAO’S af te sluiten op een andere basis (bvb ancienniteit). Iedereen begrijpt dat een leraar van 50 met 25 jaar ancienniteit in het onderwijs beter functioneert dan een leerkracht van 50 met 25 jaar ancienniteit als stewardes. Daarom zijn de CAO’s in het onderwijs terecht gebaseerd op ancienniteit in het onderwijs en niet louter op leeftijd.
Tweede bedenking. Terecht wordt gesteld dat bedrijven werk moeten maken van een echt beleid van het kansen geven aan oudere werknemers. Anderzijds moeten vakbonden aanvaarden dat voor sommige functies waar ervaring zwaar doorweegt inderdaad oudere werknemers meestal de hoogste lonen zullen hebben, maar anderzijds zouden ze moeten aanvaarden dat in beroepen waar kracht en snelheid primeren de mensen het meest verdienen tussen de leeftijd van 25 en 35.
Tenslotte moeten we echt af van het idee dat je elke job moet weigeren die minder betaalt dan de laatste job die je had. Stel je voor dat minister Vervotte (een gewezen collega van de auteur van het artikel) elke job zou weigeren die minder betaalt dan haar minister wedde…..
23/12/2011 om 09:15
Toen men onder Martens massaal mensen wandelen stuurde heeft men in Belgie een mentaliteit gekweekt bij werkgever en werknemers dat 50+ een tijd was om afscheid te nemen van de loopbaan.
Waarom mag een treinbestuurder van de NMBS op 55 op pensioen gaan en een bediende in een privébedrijf niet!
Ik als zelfstandige, moet doorgaan tot ver boven 65 ( mijn vader is doorgegaan tot 73).
Ik stel me gewoon vragen bij alle uitzonderingen, is dit solidariteit? Is dit een eerlijk evenwicht!
Los van zwaar werk of niet stel ik gewoon vast dat mensen met blauwe ogen bevoordeeld worden en mensen met bruine ogen pech hebben. Ministers en vakbonden bepalen wie de gelukkige zijn, wat zijn de eerlijke parameters. Niemand kan daar op antwoorden, omdat ze niet bestaan. En net dat is onrechtvaardig, en voelt onrechtvaardig aan.
Het sociaal systeem is in de geest gemaakt om de zwakken, zieken en tijdelijk onfortuinlijke mensen te helpen en ondersteunen. Als men gezonde ‘jonge 50ers’ dumpt ondergraaft men het sociaal systeem.
Zoals vele kinderen schoolmoe zijn zijn er blijkbaar vele mensen werkmoe! Houden we onze kinderen thuis omdat ze het beu zijn, het niet meer zien zitten, of motiveren we ze, veranderen we ze van school of begeleiden we ze beter!
23/12/2011 om 10:20
Hetgeen ik hier lees is precies wat “ze”(politiek en kapitaal) willen.De pensioenen en gans de sociale zekerheid is wel betaalbaar op voorwaarde dat de belastingen korrect geéind worden.50 jaar geleden waren de dokter de notaris en nog een paar anderen de rijken van het dorp ze hadden geld een eigendommen maar betaalden wel belastingen in schalen tot 55%.Nu zijn het allemaal bvba’s of nv die 30% of geen belastingen betalen.Dan is er nog de fiscale fraude ook zo’n 20 miljard tesamen met 22miljard van de bedrijven die weinig of geen belastingen betalen is 42 miljard.Tel daar nog de transfers naar belastingsparadijzen bij en ik denk dat er wel voldoende geld is om niet alleen de sociale zekerheid maar ook de staatsschulden te betalen.
23/12/2011 om 15:04
ik vind het ook normaal dat we langer zullen moeten werken maar is er rekening gehouden met mensen zoals in mijn geval,ik werk sinds 1974 op mijn 14e begonnen,nu met de maatregelen zal de loopbaan van 35 naar 40 jaar worden opgetrokken,ok geen probleem maar op mijn 54e heb ik 40 jaar loopbaan ,mag ik dan met brugpensioen?waarschijnlijk niet want ben geen 60 jaar,hoe lossen de politici dit op?moet ik tot mijn 60e werken?dan heb ik 46 jaar gewerkt waarvan dan de laatste 15 jaar continu nacht,een loopbaan is 45 jaar ,hoe lossen ze dat op?de NVA pleit ervoor om zoveel mogelijk uitzonderingen te schrappen maar houden ze met bovenstaande rekening?als iedereen even lang moet werken dan zijn ook de politiekers verplicht om een loopbaan van 40 jaar te doen of ze nu in de senaat of kamer of waar dan ook zetelen.En wanneer gaat men men eens 5 minuten politieke moed hebben om de bedrijven die bijna geen belasting betalen of de zeer grote vermogens een bijdrage te doen leveren dat zal ongeveer 10 miljard opbrengen.zo zie je maar dat een gewone burger ook de rekening kan maken.van 1 zaak ben ik zeker ,ik zal niet tot mijn 60e werken.