deredactie.be - OPINIE

Wat doen we met de oudjes?

18 / 01 / 2012
Het is nu definitief: vanaf het 45ste levensjaar gaat het met ons mentaal snel bergaf, aldus het prestigieuze British Medical Journal. De “cognitieve vermogens” (geheugen, zin voor logica, begripsvermogen) laten het afweten, we worden vergeetachtig en verward.
Eigenlijk is dat een verbijsterende vaststelling, want het zijn uiteindelijk de 45+-ers die over deze planeet regeren. In alle maatschappelijke geledingen zwaaien ze de plak, terwijl ze aan een recordtempo hersencellen verliezen. Op alle domeinen falen ze dan ook, van Fukushima tot Wall Street: politiek, technologie, economie, milieu,- we gaan planetair regelrecht de verdoemenis in, zonder meer dankzij de gescleroseerde breinen. Ik noem het de ouderdomsparadox: hoe minder hersencellen, hoe meer macht.

Het “jeunisme”, de jeugdcultus die o.m. in de popcultuur hoogtij viert, is eigenlijk maar een mistgordijn voor dat wat men gerontocratie noemt: het complot van de oude(re) mannen,- ik zeg wel degelijk: mannen. Hoe hebben ze dat klaargespeeld?

“Kiemen van distopie”

Biologisch gezien komt macht enkel toe aan de exemplaren die het voortbestaan van de soort kunnen waarborgen, de alfa-dieren dus. Maar in de antroposfeer weten de oudere mannetjes, die biologisch afgeschreven zijn, zich te handhaven en hun eigen noodzakelijkheid te herdefiniëren, onder het mom van “maturiteit”. Macht is sowieso een compensatiefenomeen: omdat de biologische nuttigheid verdwijnt moet er een “levensverzekering” afgesloten worden die de groep belet om het nutteloze exemplaar te elimineren. Politici, zakenlui, wetenschappers, kunstenaars: het zijn beta en gamma’s die rondlopen met een alfa-sticker. Ze doen alsof ze macht hebben, en ze krijgen die ook echt.

Al deze “excellenties” leven biologisch op krediet, maar ze zijn erin geslaagd om een fictieve meerwaarde af te dwingen. Hun hoge stand in de sociale hiërarchie berust niet op reële potentie, maar op blufpoker, een soort intelligentie van de domheid.

Dat is een pervers gegeven, het resultaat is dan ook catastrofaal. Maar aan het einde van de eerste decade van de XXIste eeuw verschijnt er toch iets dat lijkt op een opstand tegen het complot van de dementerenden. Wat al zo lang sluimert als een “generatiekloof”, lijkt nu de afmetingen afgenomen te hebben van een oorlog tegen de seniliteit. En kijk: uitgerekend op een van de hoogmissen van de gerontocratie, de top van het Wereld Economisch Forum in Davos/Zwitserland (waar anders?), worden voor het eerst “kiemen van distopie” (sic) gesignaleerd, zijnde apokalyptische denkbeelden die onder jongeren sluimeren, en die leiden tot een regelrechte gerontofobie tegen de oude orde, het krakkemikkige systeem, maar vooral ook de fysieke vertegenwoordigers ervan. Occupy Wall Street, de Indignados en de Arabische Lente worden geciteerd. En het fenomeen is nog veel breder.

Generatie-oorlog

Met de vergrijzing en de kanteling van de pensioenspyramide (de actieven die betalen voor de gepensioneerden), zelf het gevolg van een stijgende levensverwachting, wordt het economisch nut van de ouderdom aarzelend uit de taboesfeer gehaald. Het recente opstootje tussen de jonge pensioenminister Vincent Van Quickenborne en de vergrijsde vakbonden had een existentiële dimensie, los van de economisch-financiële discussie.

Snel, ik verwacht de komende jaren, zal het debat gevoerd worden op het niveau waar het thuishoort: het cultureel-antropologisch niveau. Moeten wij echt koste wat kost zwaar investeren in medische en farmaceutische spitstechnologie om bejaarden in leven te houden? Anderzijds, als wij senioren “her-activeren”, terug in het economisch circuit halen, wordt de kans op ongelukken nog groter. Wat hebben we aan een gepensioneerde schoolbuschauffeur die een kind doodrijdt? De cultuurclash tussen oud en jong wordt onvermijdelijk, en ze heeft ook een eigen biologische redelijkheid. Het besef dat de 45+ers de wereld kapot maken door hun mentale degradatie, kan niet anders dan tot een distopisch denken leiden bij de jeugd. Zij moet de macht grijpen en de samenleving ont-scleroseren.

Het kan niet zijn dat tachtigers bij ons medisch en farmaceutisch steeds weer opgelapt worden, terwijl op andere continenten het gros van de bevolking niet eens de 45 haalt.

Ondertussen kan de pret niet op onder onze gepensioneerden. In de TV-reeks De Benidorm Bastards zien we ze aan het werk, de vrolijke hangouderen, de zgn. babyboom-generatie die zich wentelt in haar parasietenbestaan. Een complete welness-industrie en een hele rist boekjes, genre Plus Magazine, een blad met ‘Alle informatie voor een boeiende generatie’, cultiveert het seniorenhedonisme, met aandacht voor die 1001 kleine ongemakken zoals rimpels, erectieproblemen en, jawel, geheugenverlies.

Groene koekjes

Met dit alles op de achtergrond is de Occupy-beweging een intrigerende juveniele verwerping van alles wat de oudere generaties hebben opgebouwd en vandaag bemannen. Dat zal en moet zich op de schoolbanken laten gevoelen. Alleen een resolute pedagogische breuk kan de menselijke soort planeet redden, –gesteld dat die al zou moeten gered worden: het verwerpen van de oude kennis, de maturiteit als argument, het leergezag van de senior vooraan de klas. Ontneem hem zijn rijbewijs en maak er groene koekjes van.

We gaan dan naar twee soorten discours: eentje dat ik literair-theatraal zou noemen, de retoriek van de macht die altijd opnieuw wil bevestigen, en het discours van de wetenschap, pardon: zeg maar fysica.

De eerste wordt helemaal ingenomen door de gerontocratie: politici, kunstenaars en kleinkunstenaars, wetenschappers (vooral menswetenschappers), economen, alle soorten koffiedikkijkers. Zij regeren vandaag,- zij maken de fantasmagorie uit van het ontbindende brein en zijn pathetische retoriek. Het fysische discours daarentegen ontmaskert constant die literair-theatrale baardenkomedie van de macht. Het is jeugdig en basic. Daarom moet ze zich ook keren tegen de literatuur-an-sich, en meteen tegen alle bezigheden die wij als “cultuur” aanzien, maar die eigenlijk de kluit belazeren. 99% van wat zich als “kunst” presenteert, is een vergrijzingsfenomeen en moet als aanstellerige nonsens gecatalogeerd worden.

De fysica is, in de Nietzscheaanse zin, een jonge, “Fröhliche Wissenschaft”, een rede die alles ontluistert maar die wellicht ook als enige de fatale schipbreuk kan afwenden. De fysica is biologisch en compromisloos. Er moet daarbij onvermijdelijk gespeeld worden met scenario’s die de paradox van de ouderdom oplossen. Rationeel en bezonnen. Scenario’s die ouderen vrolijk laten gaan. Ik wees al op de mogelijkheid van funeral cruises. Het lijkt makaber, maar mensen moeten weer leren sterven, met stijl, anders hebben ze ook nooit geleefd.

Dit alles natuurlijk gezegd zijnde, vanuit het feit dat ook ondergetekende de 45 ruimschoots gepasseerd is, en het verlies aan hersencellen compenseert met pathetiek.

Johan Sanctorum

(De auteur is filosoof en publicist.)

@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u zich schikt naar de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees dus de regels - mod

21 Antwoorden op “Wat doen we met de oudjes?”

  1. Paul Hoornaert Zegt:

    De ouderdom vraagt zijn tol. De wetenschappers formuleren het bondig,”De cognitieve vermogens ” laten het afweten.
    Het is maar goed dat de natuur dit process in handen neemt , dat er verschillende phazen zijn in het leven, en dat alzo de geleidelijke veranderingen de bovenhand halen.
    Dit neemt niet weg dat onze maatschappij verandert als een sneltrein, vooral door de technologische inovatie. Onze planeet wordt stilaan te klein en een vermaard physicus Stevenv Hawking (reeds 45 voorbij) voorspelt dat we reeds moeten uitkijken het leven verder te zetten op andere omringende planeten .
    Natuurlijk is het evident dat landen die geleid worden door absolute presidenten voor het leven stagneren en ,dat er dan een revolutie nodig is om hen te verwijderen.Macht maakt ceniel vooral bij een bepaalde klasse politici is dit niet uitzonderlijk.
    Alle gekheid op een stokje, ken Uzelf ,en houdt de eer aan uzelf , dat is pas wijsheid .
    Wat is er mooier in het leven dan lucied te vergrijzen , en nog jong bevonden te worden door de ontluikende nieuwe generaties die U respekteren, en graag uw ervaring delen, tot ze rijp zijn om het roer over te nemen.

  2. Bert Zegt:

    Een van de dingen die mij is opgevallen in mijn verblijf van meer dan 1 jaar in de derde wereld is dat in sommige Aziatische landen de levensverwachting met ons land slechts 7 jaar minder is dan bij ons terwijl de uitgaven in de gezondheidszorgen er maar een kwart bederagen van bij ons (procentueel tov bbp). Het is klaarblijkelijk belangrijk geboorte en zuigelingenopgroei goed te begeleiden, medische preventie en vaccinatie te doen, een goede reglementering hebben ter voorkomen van arbeidsongevallen, en vooral een juiste hoeveelheid evenwichtige voeding tot zich te nemen. In de gezondheidszorgen kunnen we bij ons klaarblijkelijk gerust veeeel minder uitgeven en een groot deel van de uitgaven gaat naar het enkele maanden uitstellen van de dood.

  3. Van de Veken Zegt:

    Hoe meer en meer de wereld liberaler zal worden zoveel meer zal de wereld er op achteruitgaan.
    De liberale politiek sluipt als een kanker rond in de wereld en vergiftigd langzaam maar zeker
    onze maatschappij. De ouderen eerst zwartmakend en afdankend en de jeugd proberen te winnen voor
    hun wensen en idealen van macht en rijkdom, van manipulatie, van een terugkeer naar een proletariaat
    en een profitariaat. Waar is de tijd dat ouders niet gedumpd werden in massavernietigingsbolwerken die ze heden ten dage “rusthuizen” noemen ? De tijd dat de ouders nog verzorgd werden door hun kinderen thuis. De ouderen van nu doen in hun broek om daar terecht te komen. Horror-verhalen doen de ronde over mishandeling en geld vrijmaken om extra personeel aan te werven doen ze niet. De personeelsleden in deze rusthuizen ontploffen onder de steeds meer toenemende werkdruk. Waar is de tijd dat de ouderen gewaardeerd werden voor hun vergaarde wijsheid en op haast onmerkbare wijze hun wijsheid konden meegeven aan hun kinderen die nog wisten wat sociaal zijn en solidair zijn was.
    De jongeren worden nu met de paplepel ingegeven hoe een “moderne” economie moet gerund worden terwijl ze eigenlijk
    nog zouden moeten sport en spel ontdekken…Er is een nieuwe term bijgekomen…de mini-volwassenen…gebrainwashed
    door een liberale cultuur…rekruten om de wereld verder om zeep te helpen…Zolandg we geen stapje terugzetten in de tijd zal het met de wereld alleen maar van kwaad tot erger gaan… Volgens de huidige politieke strekking leeft men enkel nog om te werken en wie dit niet kan aan het vooropgestelde tempo, met een onfeilbaarheid die bovenmenselijk is wordt men onherroepelijk afgeschreven en moet je zo snel als mogelijk verdwijnen om de kosten te drukken…We hebben zojuist nog een pionier verloren…Phil Bosmans, een legende… Bouw daar eens een politiek omheen en je zal zien dat het leven terug de moeite waard zal worden om geleefd te worden…Laat de politiek daar eens inspiratie in terugvinden en vooral de bedrijfswereld…Het leven is meer dan werken en rijk worden en macht vergaren alleen…

  4. Gerda Zegt:

    Helemaal eens. Oudjes zouden vanaf 50 een pil moeten krijgen om er een eind aan te maken. Zonder dwang, maar met een genuanceerd advies door een verlichte jongere en een gratis funeral cruise als stimulans. Dat is veel beter dan remedies in de marge, zoals ouderen verbieden zich in de spits te verplaatsen of zich verplicht medisch te laten keuren als ze een auto hebben. Jongeren mogen ongelukken doen, dat is evident. Die moeten hun ervaringen nog maken. Ouderen moeten beter weten en plaats maken.

  5. Igor De Rycke Zegt:

    We kunnen ook compenseren met een doos koekjes, werkt meestal bij bezoek op zondag!

  6. K.V. Zegt:

    Dat het cognitieve vermogen erop achteruit gaat na je 45ste, lijkt mij niet zo vreselijk als je er voldoende van hebt.

    Sommige oude knarren komen verrassend knap uit de hoek, terwijl heel wat jonge mensen verbazingwekkend weinig vernieuwend denken.

    Ik denk trouwens dat op wijsheid geen leeftijd staat, of juist wel, dat je ze kan opbouwen in het ouder worden…. op voorwaarde misschien dat je ooit je grijze cellentjes hebt laten werken ten voordele van die wijsheid. Dus toch…

  7. Wilfried Zegt:

    Voorstel voor Quick - Croo & Rutten :

    1) Voer op zéér korte termijn, liefst nog voor de verkiezingen, snel de ” 45+ definitief-verdwijn-van-de-aarbold-pil” in.
    2) De kosten kunnen vergoed worden dmv een electronische eco cheque op een virtuele rekening van de “dierbare- en- meer-productieve-nabestaanden”
    3) De bevoegde financiële overheden kunnen dan, volledig automatisch de “nodige” fiscale afhoudingen kunnen doorvoeren.
    4) Er is geen menselijke interventie meer nodig, en niemand dient daaraan nog enige kostbare tijd te verspillen of zich zorgen maken.
    5) Onder leiding van onze Voorzitter van de Raad, zal “Europa” zal daar ongetwijfeld unaniem mee instemmen, vermits dit als een absoluut overtuigende vorm van goed bestuur kan beschouwd worden.
    6) Door deze wijze van handelen levert Europa een tastbaar bewijs van goed bestuur, ingrijpende en structurele kostenbesparingen op de begroting.
    7) De financiële markten zouden zich kunnen stabiliseren, kalmeren, en gerust gesteld worden.

  8. Louis Lagae Zegt:

    J. Sanctorum, OK, gevat en ironisch. Kan doen nadenken. Hoor, in mijn raad van bestuur van zeven had ik graag een kunstenaar en een oudere man ( indien wijs ). Van die laatste soort zijn er verassend veel ! De oudere had vroeger een instutionele zijn taak : hij bleef meeleven, meezorgen en meebeslissen in het gezin van zijn kind. Hij was “oupa” een zeer mooi en beladen Afrikaans woord. Natuurlijk, een te oude of jonge ( ik bedoel iemand die niet meer goed beslist) mens moet van de macht geschopt worden. Liefst “statutair” bepaald.
    Macht bekleden mag onder geen beding te lang duren. Die machtsbekwaamheid moet permanent geëvalueerd worden.

  9. Koen Vandewalle Zegt:

    Misschien publiceert een ander medisch journaal binnen twintig jaar wel het omgekeerde. Namelijk dat het komt door meer verbanden te leggen en meer inzicht te hebben op basis van een grotere collectie informatie en achtergrond, waardoor een ouder brein zich distantieert van een over-input en niet meer impulsief reageert en onthoudt. Het houdt als het ware meer rekening met de tweede en derde orde gevolgen van beslissingen en gebeurtenissen en beoordeelt deze kwalitatief volgens het gewicht van de ervaringen. Dat die hersencapaciteit dan niet meer aangewend wordt om een reeks cijfertjes te leren, of om een zoveelste tekst te behandelen, lijkt evident. Niet ?

    Prachtig geschreven van Johan.

  10. Jan Zegt:

    De pret van de Benidorm Bastards zou alleszins op het beleidsniveau beter plaats maken voor wat bescheidenheid. Met de massale veroudering sluipt het oude conservatieve ‘beleren’ steeds meer binnen via betuttelende regelgeving die vooral op maat van de jongeren gesneden is. Ouderen willen wel hervormen, maar niet in hun backyard. Met een cola op het park: hangjongeren. Met een skateboard op het voetpad: rijbewijs kwijt. Terwijl jongeren ondertussen veel betere BOBs zijn in het week-end. Bij de ouderen komt het vroegere BOB-sfeertje (daar in de betekenis van de ouwe gendarmerie) in galop terug, zelfs als ze het in 1968 anders bekeken. Geheugenverlies: nee, vooral het eigengereid herschrijven van de geschiedenis. Ik hoop dat de jongere generatie nu echt het woord krijgt, want we moeten inderdaad plaats ruimen. Met de groeten van een 60-jarige aan de twintigers waar hij fier op is !

  11. stefan noppen Zegt:

    Mijnheer Sanctorum vergeet dat er nog vele 50 plussers en moeders en vaders van kinderen heel wat investeren in hun jongeren om ze de nodige kansen te geven later te slagen. Het is zeer populair te mikken op de langzame biologische afbraak van hersenen vanaf 45 jaar, maar men moet wel beseffen dat dit sterk afhangt van de activering van de 45 plusser. Hoe actiever ze blijven hoe langer hun geest gezond zal blijven. Vele oudere actieve werknemers beschikken over een gewledige knowhow en opgedane ervaring. Het is en blijft daarom de taak van het beleid ervoor te zorgen dat de oudere generatie dit kan blijven doorgeven zolang ze actief zijn. Ontgroening en vergrijzing hoeft helemaal niet te leiden tot generatiekloven die lekker populistisch worden opgeblazen. Dat de heersende machthebbers graag hun machtspositie willen behouden heeft niets te amken met ouderdom maar met machtsverslaving. Daarentegen zijn er nog altijd een heleboel oudere vaders en moeders die flink bijdragen aan hun kinderen. Ik heb zelf nooit de cadeau’s gekregen om te starten in het leven zoals vele jongeren die nu cadeau krijgen van hun ouders. Daarvoor moest ik eerst hard werken en ik heb nog altijd geen zin daarmee te stoppen zolang mijn gezondheid dat toelaat. Investeren in jongeren is belangrijk maar laat dit nog altijd de taak blijven van de oudere generatie die dat wel degelijk doet en speel aub niet uit dat de huidige jongere generatie een stel sukkels zijn die nu de brokken moeten lijmen, terwijl ze veel rijker en welvarender zijn, dan wij als jongere destijds. Het is daarom beter ervoor te zorgen dat de oudere generatie kan blijven investeren in de jongere generatie zodat zij later hetzelfde kunnen doen met hun kinderen. De jongeren van vandaag blijven veel langer thuis, studeren langer of krijgen vaak meer kansen doordat hun ouders mee financieel investeren in hun toekomst. De Benidorm bastards zijn een ludieke minderheid, waarmee men best mag lachen op TV, maar ik vind het veel lachwekkender van u mijnheer Sanctorum dat u suggereert en iedere 45 plusser etiketteert als een toekomstige potentiele Benidorm Bastard die enkel nog geinteresseerd is in een pensioen.
    Mijnheer sanctorum vergeet ook dat er vele van de oudere geneartie helamaal geen royaal pensioen zullen hebben en zeer zuinig zullen ermee moeten omspringen om nog een betamelijk leven te hebben na hard werken. Bovendien gaat het om tewerkstelling van zowel jong EN oud. Het gaat niet over jong OF oud. Mijn kinderen zullen waarschijnlijjker meer welvaart kennen dan ik<. Ze hebben hiervoor ruim de middelen en de kansen gekregen. Zij zullen zichzelf nu moeten leren waarmaken. Wie het nest verlaat moet in staat zijn voortaan de eigen vleugels te kunnen strekken zonder de hulp van mama en papa. En het heeft geen zin een boemeranggeneratie van jongeren te kweken die langer dan 25 jaar in het nestje moeten blijven wegens ‘gebrek’ aan werk en die moeten overleven van vervangingsinkomens op de pensioenkap van hun ouders.

  12. frans clerckx Zegt:

    Hoe oud zijn die wetenschappers? In mijn familie worden de mannen pas op zestigste mentaal volwassen, dat ervaar ik bij mezelf.

  13. rob Zegt:

    wat ben ik blij de juiste beslissing genomen te hebben en het schip aan jonge kapiteins te hebben overgelaten die tot hiertoe aan de wal stonden en voor mezelf relocatie heb gepland naar een jong positief continent . ik ben die verborgen of openlijke verwijzingen naar mijn leeftijd en betutteling beu . het is aan jullie jongeren . doe het op jullie manier en werk het oude Europa opnieuw naar de top . dat is jullie recht en plicht . vaar wel ! nog veel kijkgenot met Benidorm Bastards en droom maar weg met je Bachelors .

  14. Joseph Zegt:

    @ Bert : Wat je opmerkt over de uitgaven voor de gezondheidszorg is heel terecht.Dit is de zoveelste aanwijzing dat we in het westen ruim boven onze stand leven.Elke euro kan maar 1 keer uitgegeven worden.Wie er het grootste rendement uithaalt is aan de winnende hand.

  15. Hans Becu Zegt:

    wat mij opvalt in onze samenleving hoe verkrampt we zijn en hoe angstig, ook jongeren. Wat een lamento over deze generatie die het voor de volgende verknoeid heeft…..iedere generatie wordt geconfronteerd met problemen, ook de huidige. Die moeten ze maar oplossen, net zoals wij en de generaties daarvoor. Te meer daar deze generatie over nooit geziene technische, financiële en communicatiemiddelen beschikt. Maar misschien moet er wat minder getwitterd en gefacebooked, en wat meer gehandeld worden.

  16. guy Zegt:

    Schitterend artikel mr Van de Veken!!!

  17. m ki Zegt:

    Wat de auteur beschrijft is dat er eindelijk terug een generatie conflict ontstaat.
    Dat is heel veel jaren zo geweest, maar plots leek het weg.

    Wel het is nu terug, een beetje in een andere vorm dat wel.

    Het generatieconflict is goed en zelfs heel nodig. Jongeren moeten zich afzetten tegen de bestaande systemen, ze omver gooien, ze veranderen. Zo gaat een maatschappij vooruit, want als je oud bent doe je dat niet meer.

    Het is evident dat je als 45+ er minder snel loopt, sport, denkt, … dan een 20 jarige.
    Maar als 45+ heb je gewoon al veel meer nagedacht en al die verwerkte informatie staat onder de vorm van kennis en vooral ervaring tot je beschikking. Als 20 jarige moet je nadenken om met de auto van a naar b te rijden, als 45 jarige is dat parate kennis, want al vaak gedaan.

    Bekijk het als een pc met een cpu met een hoge kloksnelheid maar met een lege harde schijf als je jong bent of met een lagere kloksnelheid maar met een volle harde schijf als je ouder bent.

    En die oude knarren (waaronder ik mezelf ook reken) kunnen die de jonge generatie vaak heel goed aan, dat weten ze zelf ook vaak heel goed en tonen ze met respect.

    De dag dat dat niet meer gaat, tja, dan moet je iets anders gaan doen he.

    Een oude knar.

  18. Félicien Manon Zegt:

    Het is nu definitief: vanaf het 45ste levensjaar gaat het met ons mentaal snel bergaf? Erger is dat sommigen nooit mentaal bergop zijn gegaan, als ik sommige opiniestukken lees.

  19. Paul Hoornaert Zegt:

    Als ik de commentaren lees , heeft Johan Sanctorum een gevoelige snaar geraakt .Een onderwerp om eens verder uit te spitten.
    Waar is die goede oude tijd der zestiger jaren toch gebleven, en waarom kon het zo niet verder gaan

  20. Jo Coppens Zegt:

    Voor je het weet

    ik ben jouw vadertje niet
    nog minder je kind
    ik ben een leven
    van strijden
    en lijden

    handen met eelt
    voeten met blaren
    die amper de eindjes
    aan elkaar konden knopen
    maar nooit zijn gaan lopen
    voor enig probleem

    en al zie je me nu dementeren
    ik verdien meer respect
    dan sommige grote heren

    kom dus van je troon
    maar weer naar benee
    want voor je het weet
    dementeer je met mij mee

    Jo

  21. Joseph Zegt:

    @ Paul Hoornaert : Ja, het “jaren 60 gevoel”. Ik en wellicht heel veel mensen van onze leeftijd hebben aan die tijd mooie herinneringen.Het was een tijd waarin de bomen tot in de hemel zouden groeien.
    Voor het gedrag van in die tijd wordt nu de rekening gepresenteerd.Het toen gevoerde beleid paste in die tijd.Men heeft in de jaren 80 echter vergeten het beleid aan de noden van de toenmalige omstandigheden aan te passen.Dit breekt ons nu zuur op.Het heeft me reeds 30 jaar verwonderd dat de politiek zo veel moeite heeft om het beleid aan te passen.Ik ben al 30 jaar “verontwaardigd”.

    Het ” jaren 60 gevoel” was maar mogelijk omdat de wereld toen herstelde van de oorlog (1914 tot 1945,een tweede dertigjarige oorlog).Zonder “oorlogsgevoel” geen ” jaren 60 gevoel”.
    Geef mij maar de levenskwaliteit van 2012 zonder oorlogsdreiging.
    De huidige crisis zie ik trouwens veel eerder als een uitdaging,als een ommekeer om het van nu af aan beter te doen.
    Zonder crisis zou de situatie alleen maar nog erger geworden zijn.

    Om terug te keren tot dit opiniestuk: De auteur vergeet blijkbaar te vermelden dat de huidige levenskwaliteit ook het gevolg is van het vele onderzoekswerk van meestal 45+ers met weliswaar degenererende hersenen.

Plaats een antwoord op het bericht