deredactie.be - OPINIE

#30J, de hashtag van 2012!

29 / 01 / 2012

Als ondernemer hou ik me dezer dagen bij voorkeur ver weg van uitgesproken standpunten rond de nationale staking van maandag. Maar als communicatiespecialist kan ik niet anders dan met verbazing toekijken op de stunteligheid waarmee het ABVV wanhopig steun ronselt bij haar achterban. Voor mij is #30J nu al genomineerd als hashtag van 2012, in de reeks “sociale media campagnes: hoe het écht niet moet”.

Fout gemikt bij voorbaat

Hoeveel overtuigde stakers dacht het ABVV bereid te vinden om openbaar te roepen dat ze maandag bewust de economie zullen lamleggen? Wetende dat al hun vrienden, hun werkgever, buren en familie meeluisteren? Wetende ook dat elke uitspraak die ze hierover doen op Facebook en Twitter voor jaren gebeiteld staat in het internet. Zodat - ik geef maar een voorbeeld - een werkgever bij het googelen naar de naam van een potentiële nieuwe medewerker terecht komt op berichten als “Pak het geld van die rijke multinationals” of “Het wordt tijd dat ook de bedrijven getroffen worden”. Veel succes met je sollicitatie!

Je hoeft geen communicatiespecialist te zijn om in te zien dat dergelijke sociale media campagnes een quasi zekerheid op mislukking bieden. De sociale media zijn nog steeds u en ik; gewone mensen die zich bewegen in een sociaal spectrum waar gedrag en standpunt onze identiteit bepalen. Zelfs de grootste stakingfans denken wel twee keer na alvorens sloganeske tweets de wereld in te sturen. Vijf seconden gezond verstand had het ABVV al meteen kunnen vertellen dat hun actie aanving met de garantie dat de tegenstanders wel eens een stuk luider zouden kunnen galmen dan de gelijkgezinden. Niet echt een tactisch hoogstandje, maar het wordt erger.

Waarom staak jij?

“Vertel je verhaal: waarom staak jij?”, vraagt het ABVV. Het antwoord op deze vraag is niet alleen quasi onmogelijk te nuanceren in 140 tekens, maar ook de vraag zelf is verkeerd als uitgangspunt voor debat. Stel dat het ABVV dan toch mensen bereid vindt om zich publiekelijk te outen als Robin Hood, welke antwoorden verwachten ze dan te zien verschijnen? In ieder geval geen basis voor constructieve conversaties, zo blijkt. Zoals te verwachten viel, zie ik hoogstens wat sloganeske pogingen een ongedefinieerd ongenoegen te spuien en wat berichten met een link naar door het ABVV zelf voorgekauwde content. En daar gaat de sociale media campagne weerom intrinsiek de mist in: statements maken is geen conversatie. Een succesvolle campagne vereist interactie, actie-reactie, ‘involvement’ van de organisator. Meer dan wat holle slogans verspreiden heb ik het ABVV voorlopig niet zien doen.

Nochtans heeft de vakbond wel een oplossing voorzien: hun website bevat talloze tips om de achterban op weg te helpen doorheen het sociale medialandschap. Als je het mij vraagt zowat de meest klungelige cursus sociaal netwerken die er op Het Net te vinden is, maar desalniettemin een bewonderenswaardige poging om sociale media-leken aan het twitteren en facebooken te krijgen. Doch ook hier weerom driemaal helaas. Er ontbreekt één cruciaal element: relevante en unieke content. Ik vermoed niet dat de gemiddelde vakbondsgezinden ervaring hebben met het mooi formuleren van stellingen, laat staan dat ze er massaal eigen blogs op nahouden. En zonder relevante content om te delen is er nauwelijks communicatie van enig belang, laat staan van beïnvloeding.

Hoogdravende slogans

Het volk is kritisch. Dat is positief en speelt bovendien potentieel in de kaart van vakbonden: gefundeerde stellingen en duidelijke alternatieven worden steeds meer gehoord, bediscussieerd en becommentarieerd. Maar ook hier is vooral mist aan de horizon. Want nobel, gefundeerd, belangrijk of niet, ik slaag er vrijwel niet in om op de actiepagina’s van het ABVV duidelijkheid te krijgen over de fundamentele redenen van de staking. Ik lees tot mijn grote verbazing vooral slogans en vage veronderstellingen, op een niveau dat je enkel zou verwachten van een duistere oppositiepartij die per definitie tegen elk voorstel van de meerderheid fulmineert.

En waar dan wel plaats wordt gemaakt voor wat diepgang en uitleg, krijg ik teksten voorgeschoteld die niet alleen vol schrijffouten staan, maar bovendien enkel met moeite begrijpbaar zijn (integraal overgenomen van de ABVV website): “Ik wil zorgen voor mijn kind (jonger dan 8 jaar) of voor een ziek familielid, ik wil een opleiding volgen: ik zal daarbovenop een “thematisch” tijdkrediet kunnen nemen, maar dan wel beperkt tot 3 kalenderjaren (bijv. 1 jaar halftijds = 1 jaar) of 4 jaar als het gaat om een gehandicapt kind – over mijn hele carrière, ongeacht de regeling (vol- of deeltijds).”
Kan u volgen? Nochtans verwacht het ABVV wel dat u hierover twittert of blogt.

En dan zijn er de tegenstanders

Een beetje analyse leert dus dat het ABVV nauwelijks middelen heeft ingezet die enige hoop op doeltreffendheid van hun campagne gaven. Maar het addertje zit nog dieper onder het gras. Wat inzicht in hedendaagse sociologie leert dat de early adopters (mensen die sneller dan de massa nieuwe technologieën gebruiken) gemiddeld wat hoger opgeleid en kritisch zijn. Zaakvoerders, techneuten, studenten, … Net deze groepen zijn (1) het meest actief op Twitter, (2) minder fundamenteel getroffen door de crisis en (3) inhoudelijk en communicatief bijzonder zichtbaar en actief. Zij gebruiken bovendien dagelijks de door het ABVV gekozen strijdmiddelen én zijn de potentieel grootste critici rond dergelijke acties. Het ABVV ging met andere woorden een strijd aan met de huismiddelen van de tegenstander. Ten strijde trekken met een colonne legertanks is waarschijnlijk niet zo’n goed idee als nauwelijks iemand weet hoe ze te besturen. En een nog slechter idee als je tegenstander de artillerie is.

Nogmaals, ik wil me hier niet uitspreken over het wel en wee van de staking, laat staan de vakbonden inhoudelijk beoordelen. Maar het is mij wel duidelijk dat ze cruciale inschattingsfouten hebben gemaakt op communicatievlak. Als er al een inschatting gemaakt is geweest. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat het fout inzetten van communicatiemiddelen de primaire oorzaak van alle commotie rond de staking is geworden. Volgens mij hadden we maandag zonder #30J gewoon een nostalgische stakingsdag die we snel zouden vergeten. Met #30J heeft het ABVV een platform gecreëerd dat haar eigen principes publiekelijk in de weegschaal heeft gegooid.
Een zeer hoge prijs voor een zeer goedkope actie.

Bart Van der Leenen
Managing Director van communicatiebureaus Out of the Crowd en Whizpr.

@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u zich schikt naar de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees dus de regels - mod

28 Antwoorden op “#30J, de hashtag van 2012!”

  1. Jan Zegt:

    Wel mijnheer de managing director, laat me beginnen met het belangrijkste: morgen staken wij omdat we de onaanvaardbare aanval op de sociale zekerheid en de openbare dienst niet nemen. Omdat een “overleg” waarbij regering en patronaat onmiddellijk zeggen dat de genomen maateregelen obespreekbaar zijn. dat is geen overleg. Wij staken omdat de stem van de werkende mens en de zwaksten van de samenleving gehoord moét worden. En vergis u niet: de staking van morgen is slechts het begin. Indien nodig komen er hardere en langere acties.

    En nu dan over uw elitaire houding van “early adaptor”. inderdaad, De syndicaten behoren er niet toe en hebben sinds kort de eerste aarzelende stapjes gezet. Mogen we even? of bent u van oordeel dat de nieuwe sociale media het exclusieve terrein van de young potentials en the high and mighty zijn? hardwerkende mensen met onregelmatige uren zitten niet op twitter. Weet u waarom? Ze hebben er de tijd niet voor. kansarmen zitten niet op twitter. Weet u waarom? Ze hebben het geld niet voor een pc met internetconnectie, laat staan een dure smartphone. Maar ik ga ervan uit dat u liever hebt dat deze mensen niet vertegenwoordigd worden op de nieuwe sociale media. Zo wordt een vals beeld gecreëerd van een samenleving die alleen bestaat uit succesvolle jonge mensen en waar armoede niet bestaat.

  2. Peter Braet Zegt:

    Bij mijn eerste stappen op het internet heb ik een aantal mensen ‘gegoogeld’ die ik al jaren of zelfs decennialang uit het oog verloren was. Wat bleek? De meerderheid zit op LinkedIn, een kleine minderheid op Facebook en niemand, ik herhaal, niemand op Twitter. Qua communicatie is deze tweet-actie wel een enorme blunder. Behalve de mensen die sowieso tegenstanders van stakingen zijn krijgen ze ook nog eens alle studenten die zich gehinderd zien bij hun examen over zich heen. Dat is niet zo slim.
    Overigens verdient de vakbondsaktie van morgen maandag alle steun: geen gepruts aan de index en geen verhoging van de wettelijke pensioenleeftijd. Als korte slogan zal dat wel duidelijk zijn zeker? Overigens, het voorbeeld dat u geeft van de ABVV-website is op die website zelf wel duidelijk, hoor. Inderdaad valt zoiets niet in 140 tekens te vatten. Of wat dacht u van 60 kilometer fietsen naar het werk? Voor mij duurt dat vier uur. Dus: 8 uur onderweg (hen en terug), 8 uur werken (indien geen overuren) en dan 8 uren vrijetijd te besteden aan huishouden, slapen, euh… dat is dus geen leven. Staken maar morgen. Het is vooral een duidelijk signaal aan de politiek waar de grenzen liggen voor bezuinigingen, wat Europa en het IMF ook mogen eisen, onze regeerders moeten daar eindelijk eens tegenin durven gaan.
    Met de kritiek dat de bonden moeten moderniseren ben ik het wel eens, bijvoorbeeld gelijke rechten gunnen aan interimmers i.p.v. ze als potentiële stakingbrekers te zien. Dat ondernemingen geen interimmers mogen aanwerven om een staking te omzeilen, akkoord, maar diegenen die er al werken zouden de vrije keuze moeten krijgen en bij deelname stakersgeld als ze vakbondslid zijn. Dat is maar één van de mede door de vakbonden georganiseerde discriminaties van interimwerkkrachten. Zelfs een blogreactie is te kort om het hele probleem duidelijk uit te leggen. Moderniseren dus, en dat zal wel wat jaren in beslag nemen, want het voorbeeld van de interims is er maar één.

  3. zoedt frieda Zegt:

    @jan
    een oprechte dank u wel
    zoedt

  4. Frederik Zegt:

    Amaaaii, Jan, zo zuur en gefrustreerd. Heb niets elitairs gezien in de uitdrukking “early adopter”, gaat over tijdsverloop van adoptie van technologie, niet over rijkdom. Veel plezier … morgen.

  5. Jan Zegt:

    @ Frederik: Verzuurd en gefrustreerd? Toch niet m’n beste. Ik heb een ongelooflijk toffe job als Helpdesk verantwoordelijke bij de federale overheid, een schat van een vriendin en onze eerste is op komst. Ik heb alle reden om gelukkig te zijn en ben dat ook.

    Maar ik ben wel sociaal geëngageerd en vanuit dat sociaal engagement - dat ik tot uiting breng als syndicaal afgevaardigde - ben ik diep verontwaardigd door de houding van onze managing director.

    Minachtende commentaren over slechte communicatie, gebrekkig gebruik van de nieuwe sociale media en vooral over het waarom van de staking. Alsof we het zelf niet weten.

    Welnu onze communicatie gaat in de eerste plaats uit naar onze doelgroep: de werkende mens en de zwaksten van de samenleving. En dat doe je niet via twitter.

    Bovengenoemde groep is een groep mensen die voor managing directors zelfs niet bestaat, of liefst niet zou mogen bestaan. …Verzuurd? Hardly! Sociaal geëngageerd? You bet!

    En daarom staken we dus morgen. We ijveren voor een samenleving waar wél iedereen de kans krijgt om de sociale media te gebruiken, om te groeien en te networken. Kortom om een integraal deel uit te maken van de samenleving!

  6. Bart C Zegt:

    Inderdaad, lieve Jan, maar ook van de andere kant zal het harder, harder en harder worden. Vele - om een cliché te gebruiken - hard werkende vlamingen zijn het kotsbeu dat het socialisme blijft gedogen dat het profitariaat nog mateloos parasiteerd: wat te denken van volgende maatregel: elke werkloze dient, in ruil voor de uitkering, gemeenschapsdienst te verstrekken: kinderopvang, opkuisen stadplantsoenen, straten netjes houden, ondersteuning in bejaardentehuizen…voor elk wat wils…

    PS. Ik ga morgen werken, en de vakbondsman die dat probeert te verhinderen, krijgt er zo mijn lidkaart bovenop.

  7. miel de bruyn Zegt:

    Staken is de macht van het getal.
    Wanneer de ordewoorden van de vakbonden klakkeloos worden overgenomen is er geen probleem. De bonden staken en de massa doet mee. Het getal is de waardemeter.
    De evolutie die nu merkbaar is gaat erover dat de mensen kritischer geworden zijn. Ik kan Mr Van der Leenen volgen in zijn betoog.
    Dat de vakbonden oproepen tot staken is hun recht. Maar heel veel mensen denken dat er een verborgen agenda mee gemoeid is.
    Er zijn zoveel vraagtekens in het doen en laten van de kopstukken van de bonden dat de vakbondsleden het niet meer kunnen volgen.
    Iedereen is akkoord dat het systeem van sociale zekerheid moet veranderd worden, iedereen voelt aan dat het probleem niet alleen in Belgie kan opgelost worden, iedereen weet dat de regering maatregelen moet nemen, en dat notabene de gelijkgezinden in de regering de touwtjes in de handen hebben om de juiste maatregelen te nemen.
    Tegen wat en wie wordt er nu op 30 januari gestaakt?
    Als de PS, Sp-a en CD&V niet in de regering zaten was alles klaar en duidelijk, maar nu dat uitgerekend deze partijen in de regering zitten is het voor heel wat mensen - die een kritische blik hebben - waanzin om nu te staken . Dat de vernoemde partijen in de regering die a-sociale maatregelen genomen hebben, die ze inderdaad noodzakelijk achten, geen andere oplossingen hebben gevonden bewijst dat ze de touwtjes niet zelf in hand hebben.
    Wel , een groot aantal werknemers voelen dat ook zo aan en willen zich niet in een avontuur storten.

  8. Félicien Manon Zegt:

    Maar mensen toch, staken doet ge niet door te tweeten,mailen of via andere internet gepalaver, maar door buiten te komen, manifesteren, aan de piketten te staan. Zie maar hoe combatief die internet theekransjes zijn, de G1000 bijvoorbeeld, met 5000 het grote woord online maar als het erop aankomt om vanachter hun PC’s te komen, met amper 850 aanwezigen op Tour & Taxis site in Brussel, terwijl Couleur Café daar 76.000 mensen op de bijeen brengt. Het was in Japan dat dappere stakers een armband droegen, terwijl ze al ja knikkend tegen hun asociale bazen, verder werkten. Misschien een idee voor de Generation Y en de Millinials, ze kunnen hun sociale zekerheid, werkzekerheid en loonindexering gegarandeerd op hun computerbuik schrijven.

  9. John V. Zegt:

    Nu moet ik zeggen dat ik van de tegenstanders van de staking ook niet veel meer heb gehoord dan clichés en slogans. Het is nu eenmaal makkelijker om met een paar goedgemikte one-liners iets onderuit te halen dan een standpunt met hand en tand uit te leggen. Zeker aan de smartfoon-generatie waarvoor alles in zeven woorden duidelijk moet zijn. Langer kan iets hun interesse niet vasthouden want dan moeten ze alweer de volgende sms beantwoorden of aan hun feestboek vrienden laten weten dat ze zojuist konijn met pruimen hebben gegeten. Bij deze mensen zal een organisatie als het ABVV altijd moeilijkheden ondervinden om hun verhaal duidelijk te maken. Gelijk welk medium ze kiezen.
    Bovendien worden vakbonden door hun notoire tegenstanders nogal graag voorgesteld als oubollige organisaties die al lang passé zijn. Die bovendien elke verandering onvoorwaardelijk tegenhouden. Alsof elke verandering automatisch een verbetering zou zijn… En dus luisteren veel mensen liever naar een man in pak en das die komt vertellen dat ze dringend moeten inleveren voor hun eigen bestwil. Ook al doet die goed geklede, goed betaalde, goed geplaatste man en zijn companen dat zelf niet. Peu importe… Hoe kan zo’n dino met een groen of rood plastieken vestje daar bij de blitse hashtaggers ooit tegen op?

  10. K.V. Zegt:

    Ik hoop dat er ooit eens een dag komt dat er voor een schoner milieu gestaakt wordt, voor propere lucht, voor bezwembare rivieren, voor een zuiverder atmosfeer tussen mensen…

  11. Michel Zegt:

    Sociale media en vakbonden. 2 zaken die bij mij in de onderste schuif liggen.

    Sociale media omdat ik nog altijd niet kan begrijpen waarom het per definitie nodig is dat god en klein pierke over alles een mening dient te hebben, en die ook zo nodig aan de buitenwereld dient kenbaar te maken via sociale netwerken. De auteur geeft terecht aan dat mensen er niet of te weinig bij stil staan dat het internet niet vergeet. Om nog maar te zwijgen over het feit dat men niet of te weinig bezig is met wie er allemaal kan meelezen.

    Vakbonden omdat ze zichzelf als sociaal beschouwen en dat eigenlijk alles behalve zijn. Ik daag ze uit om te antwoorden op het feit wat ze morgen 31 januari denken bereikt te hebben. Het antwoord zal simpel zijn, niets. De crisis zal niet voorbij zijn. Het begrotingstekort zal niet verdwenen zijn, in tegendeel misschien nog groter geworden. Evenveel mensen zullen werkloos zijn. Ons systeem van pensioenen zal nog steeds moeten hervormd worden. En zo kan ik nog een tijdje doorgaan.

  12. Henk Vaneechoutte Zegt:

    Een kapitalistisch-communistisch systeem
    Hadden, volgens bepaalde media, politici, of drukkingsgroepen vanuit werkgevershoek de vakbonden geen reden om te staken!? , dan heeft Peeters (en nog politici die hetzelfde denkpatroon hebben) in het weekend ze allezins één gegeven. Een index laten passeren zonder dat de werknemers er van zouden genieten. In een sociaal model als het Belgische is dit ‘not done’.
    Zoals telkenmale wordt uitgelegd. Een index is een bijstelling van het loon op producten die in het recent verleden duurder zijn geworden en die formule werd in het verleden al eens aangepast onder de noemer van een gezondheidsindex.
    Een communistisch/socialistisch model puur sang is onmogelijk. Gelijkheid voor iedereen is een utopie omwille van de eigenschappen van de mens zelf. De één is nu eenmaal meer ondernemend aangelegd dan de andere. In de categorie ondernemers heb je wel de sociale ondernemers die het voldoende vinden om zeer veel geld te verdienen en de extreem linkse groeperingen mogen niet uit het oog verliezen dat er ook onder de zelfstandigen, groepen zijn die minder vermogend zijn. Een weldenkende werknemer beseft dit, net als dezelfde werknemer beseft dat er werkgevers moeten zijn en bovendien veel geld hoeven te verdienen om hun bedrijf draaiende te houden en lonen uit te betalen. Het is wanneer de werkgevers, banken, speculanten,… niet meer beseffen dat wanneer je al 10 zakken geld staan hebt, je niet meer gelukkiger bent met die 11de zak.
    Hoe kunnen werknemers die bij wijze van voorbeeld 1400-1500-1600€ netto verdienen of nog erger, mensen die van een leefloon leven nog een huis kopen (toch de droom van iedere normale Belg) als zij een afbetaling moeten doen van minstens €1000 (bekijk de afbetalingstabellen bij de aankoop van een gewoon huis). Met de rest moet er geleefd worden, autoverzekeringen betaald worden (om op hun werk te geraken), en nog veel meer.
    Je voelt aan de rechtse drukkingsgroepen dat ze de teugels willen aanspannen om ‘de lagere klassen’ in de maatschappij in het gareel te houden.
    Gewone werknemers hebben geen tweede huis in bezit, kunnen niet profiteren van financiële constructies om via investeringen nul Euro belastingen te betalen of te investeren in bouwgrond om het dan later met woekerwinsten te verkopen…enz…
    Werknemers weten dat zij grotendeels de belastingen betalen in België voor diegenen die wel van deze constructies kunnen genieten maar nemen daar vrede mee zolang het een welvarende staat blijft voor iedereen.
    Ook op de werkvloer voel je dat er een verrechtsing van gedachten is. Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe…

    De rechtse politici (over de partijen heen), en dewelke voel je aan de uitspraken die ze doen in de media, die bovendien gelobbyd worden vanuit economisch rechtse drukkingsgroepen nemen maatregelen die je toch als asociaal moet beschouwen als je ze op de korrel neemt.
    De contradictie is er gewoon. Uitspraken zoals, ‘er zal moeten langer gewerkt’ worden om ons pensioenstelsel te kunnen blijven handhaven kunnen enkel waar zijn als de groepen die de druk uitoefenen consequent werknemers van boven de vijftig in dienst nemen die willen werken (omdat ze nog niet versleten zijn) maar ook de werknemers die een zware en lange loopbaan hebben gehad een menswaardige uitloop gunnen (via tijdskrediet, zelfs brugpensioen). Ik zie een aantal politici toch geen 40 jaar aan de lopende band of in de bouw staan.
    Jongere werknemers worden tweemaal gestraft, ze zullen veel langer moeten wachten op een uitkering en degenen die uit de boot vallen zullen veel sneller naar een laag niveau van inkomen worden geduwd.
    Laat het nu toch wel dezelfde werkgevers zijn, die bij politici van deze rechtse signatuur lobbyen (niet allemaal over de zelfde kam scheren natuurlijk) die geen jongeren in dienst nemen omdat die geen ervaring hebben niet voldoende geschoold zijn of het werkritme niet aankunnen. Vermoedelijk een kwestie van deze mensen onvoldoende middelen te geven om ze in het gareel te houden. Gelukkig zijn er politici, weldenkende vermogende mensen en vakbonden die wel aan de kant staan van deze minderbedeelden.
    Dat het zolang heeft geduurd om een regering te vormen zal ook wel geen toeval zijn. Mensen begrijpen het niet en zien door het bos de bomen niet meer. Politici die over de partijen heen één en dezelfde taal spreken, tja, voor wie moet je dan kiezen hé? Misschien is het tijd om het politiek landschap te herkavelen. Ik kan me moeilijk inbeelden dat Meneer Leterme, die omwille van zijn capaciteiten staat waar hij nu staat, maar toch jaren door een ACV-achterban werd en wordt gedragen dezelfde uitspraken over de index zal doen als een Peeters. Hij zou direct teruggefloten worden. Misschien moeten bepaalde ideeën verenigd worden in een nieuwe politieke partij. Als iemand als Mevrouw Vervotte afscheid neemt van het politieke spel dan is dat spijtig.
    Dit zijn politici die het hart op de goede plaats hebben.
    Als ik soms uitspraken hoor van SPA politici, dan zijn die meer verenigbaar met de gedachten van ‘La Vervotte’ (om de andere politici van de CD&V die ook hun hart op de goede plaats hebben niet te noemen) dan bij voorbeeld een ‘Peeters’ en een ‘Dewever’, die misschien wel ook het hart op de goede plaats hebben maar zeker gedreven worden door andere politieke filosofieën (andere lobby’s). Misschien een input voor Torf’s studie?
    De advertentie in de kranten vandaag van de vakbonden is een schoolvoorbeeld van hoe een welvaart in stand kan worden gehouden.

    Met minder dan net voldoende inkomen kan je geen deftige welvaart hebben…

  13. Rebecca Zegt:

    Ach. Communicatie faalt op alle gebied. Omdat er niet meer wordt gecommuniceerd, slechts geventileerd. Waarvan onder andere deze fora het grootste bewijs zijn.

  14. Berend L Zegt:

    Beste Jan

    Van slogans zonder inhoud gesproken.

  15. Dick Taselaar Zegt:

    @ Rebecca: Volkomen eens! Het is helaas slechts zelden dat het komt tot een echte en min of meer bestudeerde uitwisseling van argumenten en datis heel jammer, maar een feit!

  16. Rebecca Zegt:

    @ zowat iedereen: ontwaakt… of slaapt….

  17. Frank Theré Zegt:

    @jan

    Sociale verworvenheden verdedigen is een zaak die bewondering verdient en dus zeker toe te juichen is.
    Maar men moet dan wel grondig nakijken wat in het voordeel is van de “kleine man” en waar die zelfde kleine man zich laat strikken door demagogische slogans en populistisch gepraat.
    Als ge de situatie als vakbond dan grondig hebt geanalyseerd, dan gaat ge samen zitten met de tegenpartij (werkgevers en evt. de regering) om een leefbaar compromis te bereiken.
    Dat alles is reeds gebeurd ter gelegenheid van de regeringsvorming - of denkt u dat de vakbonden (alle drie) achter de schermen niet betrokken waren bij die onderhandelingen?
    Het land - dat wil zeggen: wij allemaal - zal moeten besparen. Het gaat niet op om elk jaar weer een hoop geld meer uit te geven dan wat er binnen komt. (of kan u dat met uw inkomen wel?
    Iedereen beseft ook dat het onvermijdelijk wordt om langer te werken voor een volledig pensioen. Of vindt u het normaal dat iemand 30 jaar werkt, dan officieel op zijn vijftigste op brugpensioen kan gaan en intussen op zijn 82e reeds twee jaar langer pensioen ontvangt dan hij ooit gewerkt heeft. Ik geef toe, niet iedereen is in zulk geval, maar ik vind het feit dat het kan helemaal niet normaal.
    Dat niet iedereen tot 65 of langer kan werken is ook logisch, maar daar kan in andere takken van de sociale zekerheid een mouw aan worden gepast. Nu zitten we met veel te veel speciale regelingen uit de tijd dat iedereen dacht dat het geld nooit op kon. (cfr NMBS e.d.)
    Wij moeten in dialoog tot een goede oplossing komen. Staken is daarvoor nog nooit een goed instrument geweest. Herinner u de staking van 1960. Het ganse land lag gedurende 6 weken lam. Daarna voerde een regering met de socialisten dezelfde wet, waartegen ze gestaakt hadden, uit. Maar de gevolgen van die staking ziet ge ten dele nu nog in sommige streken van wallonie.. Iemand die sociaal voelend is (en dus met de medemens begaan) moet ook altijd verder kijken dan zijn neus lang is of hij helpt die zelfde medemens van de regen in de drup.

  18. marc leys Zegt:

    @ Jan, Helpdesk bewaker..

    Tja, de twitters zijn opeens de bourgois kindjes? tiens, indien de sociale media werken voor de antiglobaliseringsbeweging en betogingen van meer dan 100.000 den op de been konden krijgen? voor de indignatos enz, dan zijn dat de nieuwe middelen van de democratie, en nu dus even niet??

    Ik vraag me ten andere wel écht af of of uw redenering klopt..
    De minst vermogende mensen dat zijn tegenwoordig (ten minste, hun kinderen) de eersten die met een smartphone, tablet of whatever zitten rond te lopen, Bij mijn kids in de school waren het de sociaal - economisch zwakste gezinnen die al vanaf 8 jaar met een gsm rondliepen, ik heb alle moeite van de wereld gehad om die aankoop bij mijn kids uit te stellen tot de plechtige communie (en dat vond ik nog te vroeg) ik stel dit zonder een vorm van verwijt, want die ouders zullen zich er wel financieel pijn voor gedaan hebben, Ik wil het even anders stellen…

    ik geloof gewoonweg niet dat die sociale groep die u bedoelt, de middelen niet heeft, dan wel de interesse niet heeft..en dat dit een bijverschijnsel is van Sociaal Cliëntisme, waarbij het hun geen bal kan intresseren waar het geld vandaan komt, als het er maar is.. ongeacht de gevolgen. ..

    Het is daarom dat ik niet staak, mij hiervan distancieer en ik u verbied om in mijn naam te staken.

    Een dergelijke tegenwind, zoals in de sociale media verdient van een democratisch, zelf-kritische vakbond een beter onderzoek dan dat de gemakshalve analyse dat het waarschijnlijk over Bourgeois en verwende kinderen gaat.. De beste attitude om uw gedachtengoed en vakbond bovenop rechtstreeks de recyclage binnen te rijden…
    Marc

  19. Bob Spaenhoven Zegt:

    @Marc leys en Jan,

    Citaat : aan Jan

    “Ik vraag me ten andere wel écht af of of uw redenering klopt..
    De minst vermogende mensen dat zijn tegenwoordig (ten minste, hun kinderen) de eersten die met een smartphone, tablet of whatever zitten rond te lopen, Bij mijn kids in de school waren het de sociaal - economisch zwakste gezinnen die al vanaf 8 jaar met een gsm rondliepen, ik heb alle moeite van de wereld gehad om die aankoop bij mijn kids uit te stellen tot de plechtige communie (en dat vond ik nog te vroeg) ik stel dit zonder een vorm van verwijt, want die ouders zullen zich er wel financieel pijn voor gedaan hebben, Ik wil het even anders stellen…”

    Vraag :

    Hoeveel verdien jij netto per maand ?

    Ik 975 €

    Groetjes

    Bob

  20. P. L. Zegt:

    Nationale stakingen zijn verboden in niet democratische regimes, die zijn alleen toegelaten in democratische regimes. Een nationale staking tegen een democratisch verkozen regering is dus eigenlijk een al of niet terechte aanklacht tegen die democratie. Dan loopt iets fout met ofwel de verkiezingen ofwel is het een democratie van de macht van 50%+1. Lopen onze verkiezingen fout of is er een dictatuur van de 50%+1 zonder participatief overleg? Mij lijkt noch het een noch het ander het geval. Voor mij is dit dus synoniem aan een staatsgreep van een minderheid vertroebeld door “overjaars” vasthouden aan verworven rechten.
    Toppunt van pesterij: de toegang tot een parking ontzeggen als het openbaar vervoer platligt en dus nergens elders parking te vinden is (maar “mijne beste” iedereen mag toch binnen).

  21. Jeroen De Meersman Zegt:

    Ik denk wel dat de meest de stelling niet begrepen hebben.Het ging er namelijk over dat de schrijver vind dat de tweet actie en blunder was die voornamelijk tegenstanders aan het woord liet.Tevens dat er enkel in slogans werd gesproken wat gezien het medium van tweets nu eenmaal niet anders mogelijk is, gezien de beperkte inhoud van een tweet.Opmerking over taalfouten vind ik echter ongepast er bestaan nu eenmaal veel laaggeschoolden in België die nu eenmaal niet zo taalvaardig zijn als de hoger opgeleiden ook zij moeten het recht hebben om hun mening te verkondigen zonder hierbij geminacht te worden voor typefouten.

    Nu tegen degene die toch zo tegen staken zijn enkele verduidelijkingen: iemand die staakt moet weldegelijk loon inleveren en dit ondanks de stakingsvergoeding,het is niet omdat je staakt dat je niet graag werkt je wilt gewoon aangeven dat bepaald toestanden die bestaan of naar waar men evolueert u zodanig storen dat je dit door middel van een staking wenst duidelijk te maken en hoopt te veranderen, misschien ook geen slecht idee is om iedereen die tegen staken is al de verworvenheden die via staken verkregen zijn terug af te nemen, als men het heeft over die moderne vakbonden zoals in Denemarken dan moet men er ook bijvertellen dat de verworvenheden van de vakbonden enkel gelden voor de leden en niet zoals hier voor iedereen

    Nu van die studenten in de humo die nogal eensgezind waren dat we gingen moeten inleveren, vertelden er even vrolijk bij dat ze toch van plan waren België te verlaten en hun geluk op een ander te zoeken (waar ze dus niet moesten inleveren)
    Voor al die gene die persoonlijk zich klaarblijkelijk beledigd voelen door het feit dat er in algemene termen gesproken wordt, wat willen jullie nu feitelijk?Dat wanneer men tekst schrijft dat men iedereen bij naam noemt die het met de inhoud eens is zodanig dat niemand zich beledigd dient te voelen omdat hij/zij er eventueel me zou kunnen geïdentificeerd worden

    in dictaturen zijn alle vormen van syndicalisme verboden dus ook stakingen (lokaal of nationaal)Dus claimen dat een actie die 6 weken op voorhand wordt aangekondigd, waarbij politici wel oproepen tot dialoog maar tevens ook stellen dat ze toch niet van mening zullen veranderen,kan men moeilijk anti-democratisch noemen.Trouwens hoor ik de tegenstanders van staken en actie in het algemeen niet over de notionele intrestaftrek dat ons land ondertussen al jaarlijks meer dan 4 miljard kost, hoor ik ze niet spreken over de vermogenstaks als de gewone man/vrouw moet inleveren waarom de begoede burger dan niet,ik hoor ook geen kritiek op die dure Vlaamse huizen in bvb New York die gigantisch veel kosten en nog niet hebben opgeleverd.Ik hoor mensen ook niet spreken over de 10-tallen jaren van overschotten in de pensioenkas ,die men in de plaats van op te sparen, heeft uitgegeven voor zo goed als alles maar niet voor de pensioenen en had men die wel degelijk gebruikt voor de pensioenen men nu meer dan genoeg in kas had gehad.Tevens maakt men van een tijdelijk probleem een permanent probleem.

  22. marc leys Zegt:

    @ Bob Spaenhoven

    Kritiek is aangekomen en begrepen Bob.Het citaat was van mij en niet van Jan.

    Ik heb significant meer, en dat zal voor Jan ook zo wel zijn dacht ik zo. Ik vermoed een leefloon maar een leefloon met kids is € 1.024??
    Ik heb het niet op mensen die minder dan € 1.000 per maand verdienen, maar wél op mensen die in een sociale wijk wonen, ondermaats huur betalen en een wagen hebben die een fortuin kost. Nu als je mij wil situeren, ik rijd met een peugeot partner, een aangenaam familiewagentje, maar nu ook niet direct de high class, en dat hoeft ook niet.

    Wij hebben het geluk dat we werk hebben.. en inderdaad. , dan ben jij niet één van die mensen waar ik het op doel.
    Het is wel zo dat we elkaar kennen van op dit forum en dat jij niet afwezig blijft op discussies op dit forum. Onmondig ben je niet. Dat weet jezelf ook wel, en als beschikt over een pc dan denk ik dat de kids af en toe ook eens mogen twitteren?

    Ik begrijp nu ook beter uw aversie of vragen die je bij de N-VA of bij mijn standpunten hebt. Het kan wel niet op deze opinie, maar bij gelegenheid praat ik graag verder met u.

    marc

  23. Jan Zegt:

    @ Marc Leys: je laat je weer gaan in clichés. ik woon in een grootstad en geloof me vrij: de mensen waarnaar jij verwijst bestaan niet of zijn een uitzondering op de regel. Wandel eens door de sociale wijken (wijken met sociale huurwoningen) en je zal zien dat de armoede er schrijnend is. Deze wijken zitten volgepakt met mensen die door de samenleving verstoten zijn en die door de machtshebbers het liefst vergeten worden.

    Dus, om terug te keren naar de les: het zijn deze mensen waar de syndicaten zich tot willen richten en voor wiens belangen we opkomen. Niet voor goedverdieners zoals jij en ik. En die mensen spreek je niet aan via twitter of facebook, maar via klassieke vormen van communicatie.

    Indien we geprobeerd hebben om de twitterati aan te spreken, dan was dat met de beste bedoelingen, maar de communicatie werd afgeschoten omdat veel mensen die gebruik maken van de nieuwe sociale media geen boodschap hebben aan de soms schrijnende werkelijkheid. Jammer, maar het is zo. We leven nu eenmaal in een samenleving waar extreem individualisme en zelfs egoïsme eerder de norm dan de uitzondering zijn.

  24. marc Leys Zegt:

    @ Jan,

    Clichés hebben voor en nadelen, maar goed… daar

    niet akkoord hoor, Toegegeven, ik woon in een kleinere stad, maar so what? ik wandel regelmatig door sociale woonwijken..er zullen wel ellendige wijken te vinden zijn bij u, maar het bij ons woont zelfs de ex-burgemeester in een sociale wijk. Ik denk dat dit meer met het beleid te maken heeft dan wat dan ook.

    Ik weet wat ik zie, ik weet ook wat ik zie als ik daar beroepsmatig binnenga, écht veel lessen hoef ik daarover niet, maar dat tot daaraan toe,

    Mag ik uit uw analyse over de gebruikers van twitter en facebook besluiten dat die Indignatos, en de anti-globalisten die 100.000 mensen op de been brengen via facebook & twitter, gewoon van hetzelfde slag verwende rijkeluisstudenten waren als in 68?? Zoiets als de Sea Sheperds?

    Of is het dat de vakbond een dinosaurus geworden is die evenveel argwaan opwekt als een japanse walvisvloot of een vergadering van de G7 (of met hoeveel zijn die tegenwoordig?

    Soit daar gaat het me niet in die mate om, waar me het wel om gaat is dat een vakbond zichzelf ook tot spreekbuis van de niet aangesloten werknemers en uitkeringstrekkers verklaart, en ondanks dat Rudi Kennes gelijk heeft met zijn argumentatie betreffende de KMO’s en de gebeurtelijke repressie van synidcalisten, toch moet het anders, toch kan ik daar “de jeugd” heel goed in begrijpen dat ze het er niet eens mee is dat de vakbond voor hun wil spreken terwijl ze geen mandaat geven. Eender welke sociale klasse (als je dat oud begrip nog wil gebruiken), ze hebben daarin geen ongelijk, dit is een gezonde vorm van zelfrespect, dit heeft niks te maken met extreem individualisme (stop toch met die uitersten) en hier moet door de vakbond een andere weg voor gevonden worden.

    en het zou wel eens kunnen dat die weg niet meer gelijkloopt met die van de FGTB en de PS…

    om het volgens de Burgermanifesten te stellen; Wie heeft het laatste woord? de vakbond of de mensen?

    enneu waarom mag een vakbond niet voor mijn belangen opkomen? heeft niks met inkomen te maken ik ben evengoed lid, maar als ik ze nodig heb zal ik het hun zélf wel komen vertellen.

    marc

  25. Jan Zegt:

    @ Marc Leys: op het gevaar af van dit forum te gijzelen, ga ik je toch kort van antwoord dienen:

    - er is wel degelijk een verschil tussen provinciesteden en grootsteden, bij ons is de uitsluiting spijtig genoeg veel groter, al was het maar door de anonimiteit.
    - De Occupy Movement en de Indignados zijn veel vroeger op de kar van de nieuwe media gesprongen dan wij (de syndicaten) en hebben een totaal andere doelgroep. je vergeet Anonymous trouwens die ook strijdt voor de belangen van de 99%. De doelgroep van deze bewegingen is voornamelijk jong en de digitale kloof speelt er véél minder dan voor onze doelgroepen
    - vergis je niet FGTB = PS. Laat je niet gaan in NVA dromen! Het volk is verenigd en kent de partijen die haar belangen verdedigen. Vooralsnog horen Dalrymple adepten daar niet bij.

    Tot slot: dit is de laatste dag van m’n ziekteverlof na een operatie en ik ga er morgen invliegen, weet je waarom? Omdat een échte syndicalist ook een stachanovist is! En volgend weekend ga ik me terug inzetten in voedselbedeling omdat ik wel degelijk geloof in de maakbaarheid van de samenleving. Twitter en facebook zullen toch even moeten wachten!

  26. Vik Eggermont Zegt:

    Nooit zijn er zo veel “sociale netwerken” geweest als nu: facebook, twitter en wellicht vergeet ik er nog wel een aantal.
    En ook nooit zoveel stress, oppervlakkigheid en eenzaamheid.
    Nooit zoveel zelfmoorden.
    Nooit zoveel gebruik van clichés en holle slogans.
    Nooit een jeugd waarvan zovelen hun innerlijke leegte trachten te vergeten op allerhande fuiven en festivals.
    Keren wij in en met Europa dan echt terug naar de barbaarsheid?
    Wanneer gaan wij (werkgevers, werknemers, rijken en armen, Vlamingen - die uiteraard altijd hardwerkend zijn - en Walen) begrijpen dat wij allemaal in hetzelfde schuitje zitten en dat alleen solidarisme ons kan helpen? “Entweder leben wir in dieselben Häuser oder sterben in dieselben Ruinen”, dat wist Konrad Adenauer al in de veertiger jaren van vorige eeuw.

  27. marc leys Zegt:

    @ Jan,

    Proficiat met uw voedselbedeling en het ons even te laten weten? wat is de relevantie daarvan?
    volgens mij fiets je rond mijn vraag heen.

    De antiglobalisten zijn als eerste geloof ik op die sociale mediakar gesprongen en die zullen stilletjes aan richting 40 kruipen nu Zij organiseerden indertijd hun massabetogingen, toen was het goed maar nu past de sociale media niet in het plaatje dus zijn ze dan maar kleinburgerlijk.. Zo kan ik het ook

    De andere groepen die jij noemt bestaan met moeite een jaar of twee, dus veel vroeger dan uw vakbond zullen die bewegingen niet met internet bezig zijn. Dat is geen andere groep dan diegenen die uw staking afkeurden
    Het gaat hem wel degelijk over de boodschap die de mensen niet lustte. Het is zoals de N-VA; we hebben 17,40 % van, de stemmen, dus we hebben 73% die niet voor ons gestemd hebben.

    Het is flauw om uw doelgroep af te schilderen als te marginaal om op twitter of facebook te komen.. Als compliment kan dat tellen.

    Je vervalt in zure slogans, kom eens onder die mentale kerktoren.. Het “Volk” bepaalt zelf wel bepalen of Dalrymple erbij hoort of niet, dat beslis jij noch ik. Het is alleen maar de vraag hoe de mensen dit willen aanvaarden, maar eigen verantwoordelijkheid opnemen is geen vies woord, Als jij vindt dat dat haaks moet staan op het manta “Wij spreken voor zij die moeten zwijgen” dan haal je jezelf een probleem op je nek.
    rc

  28. Bart C Zegt:

    mooi dat marc en jan elkaar via dit medium vinden. zij proberen via deze weg met elkaar - ook al lijken ze elkaar qua gedachten moeilijk te vinden - blijven cummuniceren. beter dan de velen die zo onverschillig zijn dat ze deze opinierubriek gewoon links laten liggen.

Plaats een antwoord op het bericht