Niet veel zaken zijn dommer dan uitspraken doen over gerechtelijke dossiers waarvan men niet de algehele inhoud kent.Nochtans gebeurt dit vaak.
Een opinie formuleren over de zaak Contador en al zeker over de schuld of onschuld die al dan niet vastzat aan de positieve Pau-plas van 21.07.2010, is dan ook uit den boze en ongepast.
Heel even deze ene gedachte.
Nobele gedachte
De bedoeling van het Internationaal Olympisch Comité (hierna IOC) om één internationaal rechtsprekend orgaan bevoegd te maken om in laatste aanleg uitspraak te doen over sportgeschillen, is een verdienstelijke en nobele gedachte.
Het IOC wou daarmee vermijden dat bepaalde lidstaten op niet objectieve wijze recht zouden spreken wanneer eigen nationale sportcoryfeeën zich zouden moeten verantwoorden voor disciplinaire vervolgingen.
Tegen die achtergrond werd het Tribunal Arbitral du Sport (TAS) opgericht, een privaatrechtelijke instelling zonder rechtspersoonlijkheid met zetel in het Château de Béthusy, dicht bij het rustgevend meer van Lausanne.
Met haar locatie – en ook haar rijkelijke buffetten – is niets mis, maar des te meer met haar werking.
Dit hoogste rechtscollege bestaat uit arbiters die geselecteerd worden door het CIAS/TAS, dat om de vier jaar een lijst opmaakt van personen waaruit moet gekozen worden om het college samen te stellen.
Quasi alle leden komen uit de hoek van de nationale sportfederaties, de nationale olympische comités en het IOC zelf.
Neutrale samenstelling?
De belangen van de federaties staan meestal diametraal tegenover de belangen van de individuele sporters, zodat structureel al een gevaar dreigt bij de niet-neutrale samenstelling van de lijst van de arbiters, nu de atleet een volstrekt ondergeschikte rol speelt in de vorming van de lijsten.
De kennis bij deze arbiters van het individuele sportrecht en bij uitbreiding van de grondregels van het internationaal sanctierecht, wordt niet gecontroleerd.
Er zijn nochtans nogal wat tot de verbeelding sprekende voorbeelden.
Een oud-wielrenner die enkel op de fiets gezeten heeft en nog nooit een wetboek van binnen noch van buiten heeft gezien, kan op een dergelijke lijst van arbiters voorkomen.
Pech
De wijze waarop het proces verloopt in Lausanne is al even onzinnig. Er ligt geen dossier voor dat het voorwerp uitmaakt van de procedure in eerste aanleg, dus de vraagt stelt zich: hoe kan je als beroepsinstantie oordelen over een gevoerde procedure in eerste aanleg als je over geen enkel stuk van die rechtspleging beschikt?
De taal van de rechtspleging is of het Frans of het Engels.
Als je deze taal niet spreekt – en je de eigen taal wel mocht spreken in eerste aanleg – heb je pech.
Experts of getuigen kan je al evenmin oproepen, tenzij je die zelf betaalt, inclusief de reis- en Zwitserse hotelkosten.
Als je onvoldoende middelen hebt om deze te betalen, heb je andermaal pech.
Over de naleving van de procedurevoorschriften, bijvoorbeeld of het beroep wel tijdig werd aangetekend, wordt niet geoordeeld door de arbiters zelf, maar door een soort van griffier.
Aan welke competenties deze griffier dan zelf moet voldoen, weet niemand.
En dat partijen, zoals het Wada (Wereld anti doping agentschap) bijvoorbeeld, dat geen partij was in eerste aanleg, ook beroep mag aantekenen, is al even wereldvreemd en zorgt ervoor dat zonder enige kennis van zaken beroep wordt aangetekend, wat systematisch gebeurt na vrijspraken door nationale disciplinaire rechtscolleges.
Nulle poena sine culpa
Daarnaast moet worden opgemerkt dat, ook voor het TAS, de ene sporter de andere niet is.
Daar waar kleine sporters al helemaal geen rechten op verdediging hebben, worden voor bepaalde sporters, cfr. Contador, wel meerdere dagen uitgetrokken om zich zogezegd beter te informeren.
De rechtszekerheid – nochtans hun initiële betrachting - komt hierdoor totaal in het gedrang.
Tenslotte is er de hoogst eigenaardige interpretatie van het sanctierecht door de TAS-rechters : een verboden stof in het lichaam hebben, betekent quasi altijd de maximumstraf, ook al kan je wetenschappelijke bewijzen bijbrengen dat je geen doping hebt gebruikt of dat de hoeveelheid verboden stof nooit een prestatiebevorderend effect kan gehad hebben.
De objectieve aansprakelijkheid als regel dus, wat regelrecht indruist tegen de meest elementaire grondregel van het sanctierecht. Geen straf zonder schuld (nulle poena sine culpa).
De trein van de Rule of Law, de staatsvorm die het recht als hoogste gezag handhaaft, is nog niet in Lausanne gepasseerd.
Nochtans hebben ook sporters, net als alle andere burgers, er recht op dat op faire wijze, met respect voor de rechten van elke partij, op zoek gegaan wordt naar de waarheid, om dan vervolgens binnen een redelijke termijn een uitspraak te krijgen, hierbij de elementaire grondprincipes van het internationale recht niet miskennend.
Walter Van Steenbrugge
(De auteur is strafpleiter)
@Allen: reageren op deze tekst impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; deze regels worden strikt toegepast, lees ze dus - mod
06/02/2012 om 23:36
Zeer verhelderend. Ik hoop dat de gewaardeerde wielercommentator Michel Wuyts, dit ook even leest.
07/02/2012 om 11:35
Na lezing van dit uitermate goed artikel kan ik alleen maar opmerken dat de (over)gewaardeerde commentator Wuyts beter zijn mond zou houden over dingen waar hij niets van weet.
07/02/2012 om 12:11
Willen we de strijd tegen de doping winnen, valt er voor het principe “de sporter is verantwoordelijk voor wat er zich in zijn lichaam bevindt” wel wat te zeggen, vind ik. Als Contador inderdaad argeloos een goedkope, vervuilde, uit mexico afkomstige biefstuk heeft gegeten, had hij zich maar beter moeten laten begeleiden door doktors en voedingsdeskundigen (het probleem van vervuild vlees was ook toen al genoegzaam bekend). Iemand met zijn jaarloon moet daar wel toe in staat zijn. Voor topsporters mag de lat i.v.m. het verzorgen en rein houden van hun lichaam hoog liggen, daar worden zij voor betaald.
Mij maak je trouwens niet wijs dat Contador van niets wist. Op het europese vastenland is hij de enige die positief werd bevonden veroorzaakt door het eten van ‘vervuild vlees’… Met een jaarloon van 6.5 miljoen euro hoef je je niet de goedkoopste biefstuk te kopen die er op de markt te vinden is, lijkt me…
07/02/2012 om 12:55
@Joris;als we uw redenering volgen wordt de doos van Pandora geopend.In het recht zijn er elementaire rechtsbeginselen die indien zij geschonden worden tot nietigheid van een zaak kunnen leiden.
Deze rechtsbeginselen moeten de rechtszekerheid en de rechtvaardigheid bevorderen.
Maar net zoals in de parachutemoord is hier het vermoeden van schuld blijkbaar genoeg geweest om tot een veroordeling over te gaan,wat een heel bedenkelijke en gevaarlijke evolutie is.
Naar analogie;stel de politie arresteert u op straat zonder bewijs voor moord omdat u toevallig op de plaats des delict was.U had maar moeten zien dat u daar niet was gepasseerd(uw logica) en bewijs nu maar dat u niets met de moord te maken heeft.Dat is de omgekeerde wereld.
Ik ken het dossier natuurlijk ook niet van binnen en van buiten maar als de schuldvraag niet bewezen is zoals het vonnis zelf zou vermelden en Contador wordt geschorst omdat hijzelf niet kan aantonen vanwaar de vervuiling precies komt,dan lijken de kansen voor Contador in beroep voor het Zwitserse hooggerechtshof of het Europees Hof voor de rechten van de mens wel bijzonder groot.
07/02/2012 om 13:03
Men kan over doping kranten, website en boeken vol schrijven, maar aan de basis is het heel simpel.
Zolang wij(toeschouwers,supporters,commentatoren, wielerbonden, sponsoren en organisatoren) blijven ijveren, voor meer spektakel en hogere prijzengelden. Als het steeds maar higher, better, faster, stronger moet. Dan moeten we ook maar aanvaarden dat als je bijvoorbeeld een ronde van Frankrijk wil winnen, die niet kan met een goede nachtrust,een boterhammetje met choco en een bord spaghetti.
Het is zuiver een kwestie van hypocrisie. Niet meer en niet minder. Zolang dat niet veranderd, zullen er discussies blijven bestaan. In de koers, bij de organisatoren, bij de sponsoren, bij de wielerbonden en vooral in de rechtbanken.
07/02/2012 om 13:30
Dringend regels van “corporate governance” toepassen. Bvb in tegenstrijd van belangen (cfr. nationale “rechters”) wordt niet mee beslist. Alleen dat al …
07/02/2012 om 14:18
Ik had hetzelfde aanvoelen maar het feit dat meester Vansteenbrugghe dit gevoelen onderschrijft, doet me nu toch twijfelen.
07/02/2012 om 14:28
@joris
En wat dan met de minder begoede sporter?
Mij lijkt het dat er gewoon niet goed recht wordt gesproken.
Uiteindelijk heeft men een ‘internationale rechtbank’ opgericht omdat men de nationale rechtbanken niet vertrouwde!
Dat is bovendien al een statement op zich en zeker binnen Europa.
Deze ‘internationale rechtbank’ dient dus minstens op hetzelfde niveau te functioneren als de nationale rechtbanken en daar wringt het schoentje precies.
Zeer helder en boeiend artikel.
07/02/2012 om 18:11
De auteur heeft meer dan dan gelijk wanneer hij stelt dat er duidelijke rechtsregels nodig zijn en gevolgd moeten worden voor een goede rechtsbedeling. Maar is het zo niet dat ook bij onze assisen vonnissen er enkel een vermoeden van schuld moet zijn, gemaakt door een jury willekeurig genomen uit de bevolking?
In sommige gevallen moet je het individu - hier de renner - beschermen tegen zichzelf. Ik ben een wielerfanaat en volg de wedstrijden op de voet. Maar ik versta het niet hoe het mogelijk is dat hoe meer controles er zijn en de pakkans groter, des te sneller gaan de renners fietsen, hoewel ik versta de de wetenschappelijke benadering van training, voeding en materieel een grote vlucht heeft genomen. Wat ik ook niet versta is dat er binnen het wielerpeleton een omerta heerst die je kan vergelijken met de beruchte maffia op Sicilie. Eveneens versta ik niet dat sportreporters - die zo dicht bij het gebeuren staan - nooit vermoed of gezien hebben wat er in dat peleton en errond plaats grijpt. Wanneer blijkt dat er verboden stoffen in het bloed zitten - hoe klein dan ook - die zijn er niet door de weeromstandigheden ingekomen. Hierboven is gesteld dat van de renners onmogelijke prestaties worden verwacht.
Wij allen zijn gek op sensatie. Het geld date er mee gemoed is en laat staan de winst, Dat zijn de schuldigen.Dat Contador veroordeeld werd en de Amerikaan Armstrong en of anderen niet, is niet netjes
Maar vind dat Michel Wuyts de zaak goed beoordeeld en deel zijn mening.
07/02/2012 om 19:03
@ pieter dauw:
de kansen van contador voor het Zwitsers hooggerechtshof zijn bijzonder klein. Dit hof onderzoekt of er ernstige mensenrechtenschendingen in de procedure voor het TAS zijn geweest. Daarbij legt dit hof de klemtoon op het feit dat arbitrage tussen partijen is overeengekomen. In dit geval heeft contador zich door zijn aansluiting bij de spaanse wielerbond ingeschreven in de praktijk en de regels van het internationaal sporttribunaal. Deze vrijwillige inschrijving is voor dat Zwitsers Hooggerechtshof praktisch altijd een doorslaggevend argument om tot de niet-schending te besluiten. Men moet bijvoorbeeld al een flagrant subjectieve jury samenstellen (of dergelijke) om tot een schending te komen, iets wat bij het TAS (allemaal professoren of rechtsgeleerden) niet het geval is.
Daarnaast denk ik dat het principe dat de sporter de controle moet hebben over zijn eigen lichaam, de enige mogelijke manier is om doping in het wielrennen (en de sport in het algemeen) uit te roeien. Men kan immers zeer moeilijk bewijzen dat iemand ’schuld’ heeft aan gedopeerd zijn, m.a.w. dat iemand ‘vergiftigde’ producten nam met het doel om zich te doperen. Daarentegen, als iemand een stimulerende stof in zijn lichaam heeft lijkt dit mij een juist aanknopingspunt om een sporter louter op deze basis te vervolgen. Als hij kan bewijzen dat deze stof niet prestatiebevorderend is, dat hij deze door redelijke onachtzaamheid heeft ingenomen en als hij tenslotte kan bewijzen hoe hij deze heeft ingenomen, is een vrijspraak terecht. Als hij dit niet kan bewijzen, had hij maar beter moeten opletten, en moet de sporter dus op de blaren zitten. Immers, iemand die uit ‘onachtzaamheid’ met andere woorden dus uit slordigheid, een prestatiebevorderend middel neemt waardoor dus competitievervalsing optreedt, kan je moeilijk niet straffen. Hij heeft immers, al dan niet bewust, de sport vervalst.
Uiteraard zijn de criteria om de ‘onschuld’ te bewijzen voor het TAS vrij streng. Echter, indien men deze objectieve criteria zou vervangen door subjectieve criteria (genre: een beoordeling door de rechters dat het allemaal niet zo erg is), zou dit er toe leiden dat mensen met veel invloed die dure advocaten kunnen betalen meer kans maken op een positief vonnis. Dat zou pas oneerlijk zijn. De objectieve criteria zijn er juist om dit te voorkomen.
Het laatste punt is natuurlijk of het middel dat bij contador teruggevonden werd (en de hoeveelheid) prestatiebevorderend is. Het feit dat dit middel in de hoeveelheid die bij contador werd aangetroffen, door een objectieve WADA-lijst als prestatiebevorderend werd gekwalificeerd, toont volgens mij aan van wel. Deze lijst werd immers opgesteld door professoren en specialisten ter zake. Indien deze hoeveelheid (50 picogram) niet prestatiebevorderend zou zijn, zou contador ook niet worden gestraft. De wetenschap heeft er blijkbaar anders over geoordeeld, ook al laat (de advocaten van) contador dit anders uitschijnen in zijn persconferenties. Ikzelf kan niet oordelen over het al dan niet prestatiebevorderend karakter van dit product. Misschien valt het daarmee inderdaad allemaal wel mee, maar dan betekent dit dat er iets fout is aan de WADA lijst van prestatiebevorderende producten, maar dat betekent nog niet dat de hele rechtspraak fout is.
Nuja, het europees hof voor de mensenrechten zal misschien oordelen dat er een inbreuk is op het EVRM door deze gevestigde rechtspraak. Het wringt inderdaad ergens, maar veel zal afhangen van hoe ‘proportioneel’ het hele sportrechtssysteem is ten opziche van de doelstelling dat het wilt bereiken, namelijke een dopingvrije sport. Of er inderdaad andere middelen zijn om dit ‘juridisch’ zo goed mogelijk te bereiken, daar ben ik nog niet zo zeker van…
07/02/2012 om 23:49
Een extreem minimaal vermoeden van onschuld of de minste twijfel moet altijd volstaan om te worden vrijgesproken bij elke normale rechtsprocedure. Beter 99 criminelen vrijuit dan 1 onschuldige veroordelen. Hans Vandeweghe heeft het hier bij het rechte eind: foutief vonnis van het TAS.
Hopelijk vindt Contador de moed om zijn advocaten brandhout te laten maken van WADA en TAS zodat die instanties kunnen opgedoekt worden.
08/02/2012 om 10:33
Geachte,
in een klein landje lopen gelukkig nog een paar pleiters rond, die wanneer ze de pen ter hand nemen, meer dan waardevolle
dingen schrijven. U bent er ééntje van. Er is nog hoop ! Bedankt.
08/02/2012 om 10:38
@Joris;het uitspreken van een straf terwijl de schuldvraag niet onomstotelijk is vastgesteld is een overtreding van een elementair recht;elementaire rechtsbeginselen worden in vele landen zelfs als grondwettelijk bescchouwd.Ik ken het Zwitserse recht niet maar ik heb een sterk vermoeden dat dit daar ook het geval is en in dat opzicht zou ik zijn kansen;ook niet voor het Zwitsers hooggerechtshof,bijzonder klein noemen.
Voor het Europees hof van de rechten van de mens zie ik niet goed in hoe hij kan verliezen als hij de zaak daar aanvecht.
Ik ben het ook niet eens met u dat de strijd tegen doping op deze manier moet gevoerd worden.Sporters zijn ook mensen en dus moeten de mensenrechten,ook voor hen,geëerbiedigd worden.De bewijslast moet met andere woorden steeds bij de aanklager blijven liggen die de schuld moet bewijzen,niet bij de verdachte die zijn onschuld moet kunnen aantonen.
08/02/2012 om 11:10
Net zolas in onze assisenprocedure kan over schuldspraak en strafmaat ten allen tijde meebeslsit worden door niet juridisch geschoolde “insiders”.
Als het over juridische legitimtie van een rechtsinstantie gaat en over het volgen van procedures die internationaal aanvaardbaar of erkend zijn valt er over deze sporttribunalen niet veel goeds te zeggen, zoals meester Van Steenbrugge terecht aanhaalt.
Wordt het dus niet hoog tijd dat nationale en inerrnationale sportbonden zich eens buigen over een stroomlijning in deze zin, en liefst onafhankelijk van de financiële belangen van bepaalde inrichters van wedstrijden?
En waarom zou de politiek zich naast het bevorderen en zelfs verheerlijken van sport ook hier niet een beet de borst nat maken?
08/02/2012 om 14:23
Doping is een vervalsing van de wedstrijd, hoewel ik kan verstaan dat bevoorbeeld de Ronde Van Frankrijk niet kan gewonnen worden door het innemen van een trappist met een ei erin, zoals ze vroeger deden. De prestaties die de renners moeten leveren, zijn bovenmenselijk en in feite niet verantwoord. Maar dat doet niets af van het feit dat in het bloed van Contador een verboden product is gevonden.
Indien hij graag biefstuk lust, moet hij maar zien waar hij het koopt. Dat sprookje gelooft geen kat!
Voor de rest vraag ik me af wat politici hiermee te maken hebben.
08/02/2012 om 19:08
Doping is een vervalsing van de wedstrijd. Als er doping in het bloed van een topsporter (dus niet van iemand zoals u en ik, maar iemand die betaald wordt om te letten op wat hij eet en doet) wordt gevonden moet hij ook maar kunnen verantwoorden hoe en waarom dat in uw bloed is geraakt. Als er telkens moet worden bewezen (100% zekerheid) dat de sporter in kwestie zich schuldig heeft gemaakt aan het bewust nemen van doping, dan zetten we de deur open voor de terugkeer van doping op massale schaal. Er wordt immers bijna nooit een sporter op heterdaad betrapt, en dit is mijn inziens de enige manier om ontegensprekelijk het schuldig zijn aan het bewust nemen van doping te kunnen bewijzen.
We mogen van onze goedbetaalde topsporters toch eisen dat zij er al het redelijke aan doen om de wedstrijd niet te vervalsen? Het verhaal van contador over de vervuilde biefstuk is ten eerste zéér ongeloofwaardig en ten tweede valt het niet in te zien waarom die jongen, indien het verhaal al waar is, een goedkope, waarschijnlijk uit mexico geïmporteerde biefstuk heeft genuttigd, terwijl hij zeker wist of had moeten weten dat daarmee heel wat problemen zijn. Een beetje opletten met waar je eten vandaan komt mogen we wel eisen, niet?
Trouwens, Contador beweerde achteraf nog over een stukje van de befaamde biefstuk te beschikken, hij had hem zogezegd bewaard… hoe geloofwaardig is iemand die zoiets beweert?
08/02/2012 om 19:15
Ik had ook graag het commentaar vernomen van meester Van Steenbrugge op deretro-actieve strafaanrekening,
en dit zowel voor wat het aspect ,vergelijkbaar met een verbeurdverklaring betreft (terugbetalen prijzengeld), als met de eigenlijke schorsing die naar mijn berekening maar voor 1/4 wordt uitgevoerd.
08/02/2012 om 20:09
Meester Van Steenbrugge heeft blijkbaar een zeer lage dunk van TAS.
Volgens hem is dit orgaan een zooitje van onbekwamen die niet competent zijn.
Ik denk dat het echt niet zo erg is.
Een orgaan zoals TAS is evenwel nodig en zoals de meeste supranationale organisaties is de structuur van TAS het resultaat van heel veel compromis. In België kunnen we daar zelfs op nationaal niveau veel begrip voor opbrengen.
Ik ben echter overtuigd dat de mensen in Lausanne goed hun best doen om orde op zaken te stellen en hun mandaat met verantwoordelijkheid en kennis van zaken opnemen. Ik geloof dat ze in staat zijn om een afgewogen, juist en fair oordeel te vellen.
De aanwezigheid van een wielrenner als arbiter zie ik niet als een probleem maar als een bewijs dat men gebruik wil maken van de ervaring van de kennis en ervaring van iemand die direct uit het sportmilieu komt. Een multidisciplinair team heeft veel voordelen, vooral als het om arbitrage gaat. Een arbitrage procedure is ook heel verschillend van een gerechtelijke procedure maar dat weet een strafpleiter ook wel.
08/02/2012 om 22:02
@Joris;dus elke maal een sporter op restaurant,hotel,een feestje bij vrienden gaat moet hij volgens u een medisch laboratorium laten aanrukken ter analyse van het voedsel vooraleer hij het kan nuttigen…
Het verhaal over de vervuilde biefstuk is niet vergezocht als je weet dat wereldwijd de veestapel hier nauwelijks op gecontroleerd wordt.
En voor de zoveelste maal,topsporters zijn ook mensen met de zelfde rechten en plichten als gewone mensen.Regels van sportverenigingen moeten nog altijd comform zijn met de regels in de maatschappij of zij riskeren constant op hun geldigheid aangevochten te worden.
Of een rechter een verhaal/iemand gelooft doet niet ter zake.hij moet oordelen op basis van objectieve en bewezen feiten en daar knelt het schoentje in deze hele zaak.Het vonnis stelt zelf dat er niet kan aangetoond worden dat de renner zich bewust heeft gedopeerd,gelet op de uiterst minieme hoeveelheid en de vorige negatieve controles tijdens dezelfde rondes.
Als er ook maar het geringste vermoeden van onschuld is,heeft de rechter in principe de plicht om de beschuldigde vrij te spreken.
Ik kan voor u enkel hopen,moest u ooit voor een of andere zaak terechtstaan,dat de rechter u beoordeeld op de feiten en niet op vermoedens.
Het is veel erger dat 1 onschuldige wordt gestraft dan dat er 100 schuldigen vrijuit gaan.De regels van het Wada en de UCI zorgen er ongetwijfeld voor dat vele dopingzondaars uit de sport gehaald worden,jammer genoeg zorgen zij ook regelmatig voor de nodige controverse in een aantal zaken waar ondanks het vermoeden of zelfs de bevestigde onschuld toch overgegaan wordt tot een sanctie.
U ziet dat misschien als een noodzakelijk kwaad,ik vind het een barbaarse praktijk,een moderne rechtstaat onwaardig.
09/02/2012 om 10:13
ik waardeer de denkpiste hierboven, maar de waarden die gemeten zijn, zijn niet noodzakelijk de waarden die men heeft ingenomen.
Het kan veel meer zijn, en als je dan via een bloedtransfusie werkt, kan je gerust zero,zero,zero meten, terwijl je een flinke dosis genomen hebt.
Nu, los van dit alles: iedereen heeft recht op een eerljk proces.
Dus ook contador:dus als hij onschuldig is, moet hij maar verder procederen.
Doet hij dat niet:dan kan je vele vragen stellen
Hij heeft de financieele mogelijkheden:dus doen, en niet klagen.
En het resultaat zien we dan wel.
09/02/2012 om 11:46
@Joris
Ik citeer u even :
“Als er telkens moet worden bewezen (100% zekerheid) dat de sporter in kwestie zich schuldig heeft gemaakt aan het bewust nemen van doping, dan zetten we de deur open voor de terugkeer van doping op massale schaal.”
Impliceert deze opmerking dat u er vanuit gaat dat er momenteel niet bewust op massale schaal doping wordt gebruikt ? Indien ja, dan is dat op zen zachtst gezegd heel erg naïef.
09/02/2012 om 12:18
Al bij al zal men moeten terugvallen op de vastelling van “objectieve” aansprakelijkheid. Eerst. Ik bedoel : wat men vindt in het lichaam is de fout van de sporter.