Voor en na de interprofessionele nationale staking op 30 januari kregen de vakbonden alle mogelijke verwijten over zich heen, alsof we voor ons plezier en om onze medemensen wat te pesten, gaan staken. Haatmails, twitters, telefoons, brieven….stroomden binnen. Oudere mensen, maar zeker jongeren, deden onze eisen voor aanpassingen aan het regeerakkoord over de (brug)pensioenen, , vervroegde pensioenen, tijdskrediet, wachtuitkeringen, werkloosheidsuitkeringen…af als onrealistische eisen van een verouderd instituut, dat vakbond heet.
Wat sommige ministers ook blijven beweren, die aanpassingen lagen niet op tafel vóór de staking. Die aanpassingen kwamen er dankzij weerwerk van de vakbonden met acties en met een staking.
De beslissingen eind december waren duidelijk in een sneltreinvaart genomen en sommige waren gewoonweg inbreuken in bestaande contracten. Net alsof je tegen een huurder zou zeggen: vanaf nu geldt je huurcontract niet meer, je betaalt vanaf vandaag 40% meer.
Ook voor niet-leden en niet-stakers
Mag ik er ook op wijzen dat alles wat een vakbond bekomt op federaal, regionaal, sectoraal of bedrijfsniveau geldt voor alle werknemers/werkzoekenden. Dus ook wie geen lid is van een vakbond, wie niet mee actie voerde of staakte zal kunnen genieten van de aanpassingen en verbeteringen. Als dat geen solidariteit is!
Wat jongeren vaak niet meer beseffen is dat alle sociale verworvenheden bekomen werden na – soms harde – acties. Betaalde vakantiedagen, ziekte-uitkeringen, pensioenen, invaliditeitsuitkeringen….het lijken allemaal vanzelfsprekende dingen maar daar is wel overleg en strijd voor gevoerd.
Communicatie met het brede publiek
Daarmee wil ik niet zeggen dat de vakbond zich geen vragen moet stellen over de communicatie met het brede publiek en de media. En dat is niet simpel.
De problemen worden steeds technischer, de context steeds internationaler, de toegemeten tijd op radio en tv steeds korter, de titels boven krantenartikels steeds sensationeler. We weigeren de populistische toer op te gaan en in slogantaal onze boodschap te brengen. Maar ik geef grif toe dat dit geen eenvoudige opdracht is.
De individualisering van de maatschappij heeft daar ook mee te maken. Het “ik” primeert bijna altijd op het “wij”. De ironie is dat dit maar mogelijk werd dankzij de verzorgingsstaat.
“En dan?”
Zolang mensen niet direct voelen dat ze gepakt worden in hun geldbeugel of in hun plannen voor de toekomst, komt er nog weinig solidariteit los. Het neoconservatieve antwoord op de waarschuwing van de vakbonden en van sociologen zoals Bea Cantillon, dat we nog meer mensen in de armoede zouden duwen als de regeringsbeslissingen onverkort zouden doorgevoerd worden, was: En dan ?
Het zijn dezelfde ideologen die de Griekse bevolking in de diepste armoede drijven. Een Europa dat toekijkt terwijl kinderen door gebrek aan voedsel en verwarming flauw vallen in de klaslokalen, is ons Europa niet.
Alternatieven
Mensen worden nu ook al maanden murw geslagen met de slogan: het is crisis, iedereen zal zijn steentje moeten bijdragen. Akkoord, maar de verdeling van die bijdragen moet dan wel rechtvaardig gespreid worden. Het ABVV heeft alternatieven voorgesteld maar die werden weggehoond: belasting op grote vermogens en kapitalen, financiële transactietaks, herziening van de notionele intrestaftrek….
In de media worden bijna dagelijks zogenaamde onafhankelijke economen en experten aangehaald om het neoconservatieve discours te ondersteunen.
Andere klok
Ik haal graag drie academici aan die ons discours ondersteunen wat de versoepeling van de pensioenmaatregelen betreft: Geert Van Hootegem, prof. KULeuven, Seth Maenen, dr sociologie KULeuven en Estéban Martinez, prof. arbeidssociologie ULBruxelles.
Ik citeer: “De regeringsmaatregelen van eind december verlengen op linieaire wijze de loopbanen van alle werknemers, ongeacht hun arbeidsvoorwaarden en gezondheidstoestand. Met de budgettaire crisis als achtergrond en onder voorwendsel van een verhoging van de tewerkstellingsgraad van 55-plussers en zonder enig overleg met de sociale partners, hervormde de regering de eindeloopbaanstelsels.
De levensverwachting van de werknemers wordt beïnvloed door de aard van de taken die ze uitvoeren. De levensverwachting van een man zonder diploma in goede gezondheidstoestand ligt 18 jaar lager dan die voor een man met een hogere opleiding. Bij vrouwen is dat verschil zelfs 25 jaar. Werknemers zonder diploma worden immers meer blootgesteld aan fysieke, zware en repetitieve taken. Zij moeten doorgaans ook afrekenen met een opeenvolging van precaire contracten en met onvolledige loopbanen.”
Dit alles nuanceert meteen de stelling: “we worden allemaal ouder, we moeten dus met zijn alles langer werken”.
Rudy De Leeuw
(De auteur is voorzitter van het ABVV.)
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees dus de regels - mod
08/02/2012 om 12:39
Laat dit duidelijk zijn. De vakbonden zijn er nodig. Ze zijn jammer genoeg wel hard hun overbodigheid aan het bewijzen.
De wereld is ongelooflijk aan het wijzigen en de evoluties zijn mondiaal en hebben een mondiale impact. De arbeidswereld is op korte termijn van 1 mia werknemers geëvolueerd naar 3-4 mia werknemers waarvan de extra totaal andere welvaartstand gewoon zijn dan het vroegere mia. De wet van vraag naar een job en werkaanbod is spectaculair veranderd en de gevolgen hiervan zijn volop op gang gekomen en staan verder voor de deur. Hebben de vakbonden hierin een rol te spelen ? Duidelijk ja. Zijn ze hierop voorbereid? Gezien hun opstelling vandaag is het antwoord NEEN. Denken dat men de vroegere situatie kan behouden en hiervoor dwarsliggen is de vlugste wijze om hun overbodigheid in deze omstandigheden aan te tonen. Van een mondiale concurrentie onder bedrijven zijn we in sneltreinvaart in een mondiale concurrentie onder werknemers geëvolueerd of aan het evolueren. Daar hebben ze een rol te spelen. Jammer dat ze energie verspillen in het in stand houden van geschiedenis en wat later archeologie zal worden genoemd.
08/02/2012 om 12:57
Ik lees hier niks dat Rudy & co niet al 100x gezegd hebben, en toch ben ik weer niet overtuigd. Niet omdat ik vind dat werkgevers & neo-liberalen altijd gelijk hebben, maar omdat ik mij als modale middenklasse werknemer niet vertegenwoordigd voel door een vakbond die in praktijk eerder opkomt voor de belangen van wie niet dan wie wel werkt. Of wil werken. want ik hoor vanwege de bonden bitter weinig over duurzame jobcreatie en het daarvoor noodzakelijke economisch draagvlak. Het recht om midden 50 te mogen stoppen met werken draagt daar niet toe bij. Ik hecht ook weinig geloof aan het discours over de “zware beroepen”.
08/02/2012 om 13:00
Van haatmails versturen wordt niemand beter.Een andere mening uiten kan en moet op een beschaafde manier gebeuren.
De mensen die nu in de armoede terecht komen worden er door niemand in” geduwd”.Een flink deel ervan geraakt nu helemaal onderaan de maatschappij omdat er in de laatste jaren en decenia een verkeerde politiek werd gevoerd.Armoede is een heel complexe problematiek.De schuld ervan geven aan de huidige crisis is een goedkope manier om er zich gemakkelijk van af te maken.In “betere” tijden waren er ook armen.
Na het lezen van bovenstaand opiniestuk is mijn opvatting over de bonden niet veranderd.De bonden zijn een deel van het probleem en dat is al lang zo.
08/02/2012 om 13:52
Vandaag zijn de vakbonden nodig en zeker ook voor degenen die niet meer werken! … voor degenen die het hoge tempo en de waanzinnige verkeersdrukte niet meer aankunnen, voor degenen die de zorgtaken in familiekring niet meer kunnen combineren met een full time job, voor degenen met de laagste inkomens , niet eens voldoende om een deftige woonst te betalen…
Pas als iedereen recht heeft op een fatsoenlijk basisinkomen + het recht om dit aan te vullen met eender welk werk… pas dan zal de vakbond deels overbodig worden.
Één derde van het bbp moet terug keren naar de bevolking … één derde gaat naar nieuwe investeringen , onderhoud van wegen, gebouwen….en het andere deel dient ter uitbetaling van ambtenaren…
Neen, wij hebben geen chinese fruitsap nodig…
Er is geld genoeg… even het ki herzien… één regering voor ons klein landje… premies, belastingaftrek, kindergeld, pensioenen, enz. afshaffen…
zoedt
08/02/2012 om 14:18
Gewone werkende mensen weten maar al te goed dat vakbonden nodig zijn, en hard nodig zijn.
Ook jongen mensen beseffen dat, maar twijfelen nog.
De nog steeds redelijk comfortabele leefomstandigheden die we vandaag kennnen, zijn er zéker niet altijd geweest. Daar hebben velen voor gestreden.
Zonder vakbonden wordt dat ook binnen de korste keren zo weer “weg gesaneerd” als “boven onze stand leven” in het kader van “winst maximalisatie”
Voor de twijfelaars, doe de proef op de som. Weiger van nu de sociale zekerheden die je via de vakbonden verworven hebt. Beredder je eigen sociale verworvenheden.
Wacht af, en binnen het jaar zitten we met het o zo geroemde en aanbeden Duitse Peter Harz model van één-euro-per-uur jobs, of één-uur-per-week-arbeidscontracten.
Griekenland is goed op weg naar een derdewereldland status. En kom niet vertellen dat het de Griekse arbeiders hun schuld is!
De Griekse arbeider zal géén ene duit zien van al de honderden miljarden die hij nu gedwongen wordt om aan de banken te geven. Om de “markten” gerust te stellen, zeggen de Noelsen van deze wereld.
Alle media, radio en tv journaals blijft men hypocriet beweren dat “iedereen” het daar nu wel mee eens is.
Peeters & Pichal stelden vanmorgen zelfs voor om een “kleding inzamelingsactie op touw te zetten, of om met zijn allen naar een Grieks restaurand te gaan, die dan zouden kunnen doorstorten”.
Mensonterend.
08/02/2012 om 14:47
tuurlijk is een vakbond van deze tijd, tuurlijk is een vakbond nodig, nu evengoed als vroeger en zelfs meer dan in de laatste 30 jaar denk ik …
Maar is het Belgische concept van een vakbond nodig of nog leefbaar? is de verzuilde maatschappij waar de vakbonden hun plaats in hebben en aan danken en daardoor ook hun uitkeringsbureau’s nog nodig? Of kan het op de meer volwassen manier van de Duitse -of andere- vakbonden?
Is het nog van deze tijd dat de werknemer met klak in de hand naar de schepenen van de gemeente, of naar de maatschappelijk assissent van de vakbond gaat om (extra) voordelen tegenover de wet te bekomen.
Kunnen we eens rustig nadenken over andere modellen?
08/02/2012 om 15:09
Onze levensomstandigheden zijn dan misschien beter dan in 1885 toen de BWP het levenslicht zag,de werkelijke kloof tussen arm en rijk,degene die zich dus uit in de toegang tot produktiemiddelen en kapitaal,is enkel en alleen maar groter geworden.
Nu wil men de sociale verworvenheden terugschroeven en men maakt u wijs dat dit is om uw welvaart te waarborgen.
Dit is een leugen,om te beginnen is er geen crisis.Voor de grote vissen van de financiele markten,diegenen die de zwemrichting bepalen,maakt het imers niet uit of de koersen in een neerwaartse of opwaartse spiraal zitten;uit beiden slaan zij munt.
Het internationale monetaire systeem is zodanig opgezet dat een kleine groep van internationale bankiers profiteert van geldemissierechten die aan de basis liggen van de staatsschulden van haast elke natie ter wereld,terwijl de staat zelf haar geld rentelos en schuldenvrij zou kunnen drukken maar men verkiest dit niet te doen en uw belastingsgeld te gebruiken om deze legale valsmunters verder te financieren.Ik beschouw dit als slavernij en de reden waarom ik nooit in mijn leven zal werken of belastingen betalen.
Ook op het nationale niveau loopt bankieren grondig mis;zo moet een bank maar 10% van het kapitaal bezitten dat het uitleent;de sommen worden dan virtueel op uw rekening geschreven en u begint iets af te betalen dat de bank in de eerste plaats nooit had.
In wezen is geld zelfs volledig overbodig;het voedt of lest de dorst niet,en het schept ook helemaal geen welvaart want deze is het resultaat van de aanwezige middelen en menselijke inspanningen.
Meer zelfs,geld is een beperking op alles.Zonder geld is er geen reden tot armoede,werkloosheid of economisch onrendabele projecten.
Vakbonden zijn volgens mij dan ook meer dan ooit nodig maar wat mij nog veel noodzakelijker lijkt is een volledig nieuw maatschappelijk project dat afrekent met extremen zoals kapitalisme,communisme en fascisme die de vorige eeuw hebben bepaald.
En ik vrees dat we dit snel moeten doen want wie de geschiedenis een beetje kent weet hoe de mens in het verleden met crissisen is omgegaan…
08/02/2012 om 15:31
Een vakbond in zijn huidige vorm is niet van deze tijd.
Het is trouwens een groot schandaal, dat de regering voor een stuk is terug gekomen op haar pensioenplannen onder druk van de vakbonden. Wie politieke druk wenst uit te oefenen, moet zich verkiesbaar stellen en indien verkozen aan de onderhandelingstafel zijn wil door drukken. Dat is evenzeer van toepassing voor de werkgeversorganisaties.
Het is de hoogste tijd (en eigenlijk is het al veel te laat) dat vakbonden eens meewerken om ons sociaal systeem ten gronde en rechtvaardig te hervormen.
08/02/2012 om 15:42
Handelen de vakbonden correct?
De vraag is niet niet of de vakbond nog van deze tijd is. Iemand die daarop “Neen” antwoordt zal snel in het verdomhoekje worden gezet.
Heel veel mensen voelen aan dat er hier een loopje wordt genomen met de democratische besluitvorming.
Wat zijn de spelregels? Minsten eens om de vier jaar zijn er parlementsverkiezingen. Het verkozen parlement bekrachtigd een regering met een regeerprogramma. Eens dit regeerprogramma goedgekeurd is het opdracht van de regering dit uit te voeren
Nergens is er voorgeschreven dat er met de vakbonden (of iemand anders) nogmaals moet onderhandeld worden. Het is wel geruikelijk dat de concrete maatregelen alvorens te publiceren nog even worden afgetoetst met betrokken experten van belangegroepen en administraties. Dit is vooral bedoeld om allerhande fouten en onjuistheden recht te zetten en zeker niet om nog eens te schaven aan de grond van de zaak.
Eens er een politiek akkoord werd afgesproken en het parlement zich over de wetteksten heeft uitgesproken kan iedereen daarover zijn mening uiten maar de vakbonden hebben geen democratische rechtsgrond om de uitvoering van dit akkooord te belemmeren.
Waarom dienen de vakonden bij de parlementsverkiezingen geen lijst(en) in? Dit is hun democratisch recht. Op die manier kan iedereen zien hoeveel mensen er achter hun voorstellen staan en kunnen zij rechtmatig mee onderhandelen als zij voldoende aantal verkozenen hebben.
De Sociale Verkiezingen staan voor de deur. Ik kijk uit naar de voorgestelde programma’s van de vakbonden. Bij voorgaande Sociale Verkiezingen was er over de nationale politiek in deze programma’s niets terug te vinden.
Ik ben verschillende jaren lid geweest van een vakbond en nam plichtsgetrouw deel aan de ledenvergaderingen die in onze organisatie maandelijks werden georganiseerd. Op geen enkel ogenblik werd over de nationale politiek van gedachte gewisseld of naar het standpunt van de leden gepolst.
Zijn de vakbonden wel representatief?
Niet alle werknemers mogen immers deelnemen aan de Sociale Verkiezingen. Het zijn vooral de werknemers uit de privésector die mogen deelnemen. Organisaties uit de publieke sector zoals overheden, NMBS, Bpost, Belgacom mogen niet stemmen.
De vakbonden hebben bijgevolg voor mij onvoldoende democratische legitimiteit om de uitvoering van democratisch genomen beslissingen van de regering te belemmeren.
08/02/2012 om 15:48
“De vakbonden moeten er zijn, ze zijn nodig maar … “ wat volgt is dan helemaal geen pleidooi pro vakbonden. Van waar toch dat onbegrip naar uitgerekend dié organisaties en hun mensen die de inspirators en behoeders zijn van de sociale wetgeving en die het welzijn van zoveel mensen als missie hebben ? Staken, betogen, prikacties, zijn actie- en protestvormen die aandacht trekken, verstoren en blokkeren maar ze zijn nog meest dé vraag naar meer solidariteit (het cement voor de samen-leving ). De vakbond botst op onbegrip van teveel mensen die niet betrokken zijn, die ‘veilig’ afstand houden. Burgers houden de focus vooral bij het individuele (be)leven, hun cocon-gezin. De vakbond, in de machtige media gepresenteerd als dé tegenmacht, krijgt hun boodschap niet goed meer uitgelegd aan jongeren, aan mensen die op dit ogenblik niets ontbreken. Toch kan niemand ernaast kijken dat het hard knokken is voor een goed leven en dat meer medemensen in armoede verzeilen. Een onwaar contrast naar naam en inhoud: de zogenoemde ‘oubollige vakbonden’ tegen de zogenoemde ‘moderne tijd van vooruitgang’ . De neo-liberale lobby wrijft in de handen: de aandacht van de banken is afgewenteld, deze crisis zal verder terugbetaald worden met het zuurverdiende geld van de brave burger die het bovendien als zijn verantwoordelijkheid ziet om (blijvend) van zijn welstand in te leveren. Alles wordt eraan gedaan omdat de vakbonden dit scenario niet zouden verstoren.
08/02/2012 om 16:07
Betaalde vakantiedagen, ziekte-uitkeringen, pensioenen, invaliditeitsuitkeringen…
De individualisering van de maatschappij heeft daar ook mee te maken. Het “ik” primeert bijna altijd op het “wij”. De ironie is dat dit maar mogelijk werd dankzij de verzorgingsstaat.
De individualisering van de maatschappij heeft daar ook mee te maken. Het “ik” primeert bijna altijd op het “wij”. De ironie is dat dit maar mogelijk werd dankzij de verzorgingsstaat.
De mensen die nu in de armoede terecht komen worden er door niemand in” geduwd
Betaalde vakantiedagen, ziekte-uitkeringen, pensioenen, invalididteitsuitkeringen… in 1 woord: “Geld”. Daar draait het in deze maatschappij om. Geld slaapt nooit. Gaat het met de geldwereld niet goed, dan is het crisis. Was het niet de Rotschildt die in de 19e eeuw heeft uitgevonden dat er om de zoveel tijd eens een goede crisis moest zijn om de mensen de stuipen op het lijf te jagen, zodat ze in het gelid lopen.
Moet het allemaal wel volgens het vakbondsmodel : het model dat zegt dat werknemers moeten worden x euro moeten vergoed volgens cao-nummer zoveel overeengekomen in de N.A.R. (national arbeidsraad, waarin ook nog het VBO en de regering zetelen) . Niet de ontvoogde arbeider of bediende bepalen hoeveel, maar de vakbonden, patroons en de overheid onderhandelen jaarlijks over peanuts voor de werkmens. Die verdient amper genoeg om alle stijgende kosten te bepalen en moet bovendien 20 jaar -30 jaar afbetalen voor een dak boven het hoofd.
En wat als een weldenkend persoon het heft in eigen handen neemt. Niet de vakbond, de solidariteit, maar “ik” (de marktsprijs) de contractor bepaal hoeveel ik wil krijgen voor mijn dienstverlening.
Alles draait om het geld. Alleen in de Belgische “arbeidscultuur” is dat een vies woord.
Heel veel mensen voelen aan dat er hier een loopje wordt genomen met de democratische besluitvorming.
Wat zijn de spelregels? Minsten eens om de vier jaar zijn er parlementsverkiezingen. Het verkozen parlement bekrachtigd een regering met een regeerprogramma
Democratisch? 514 dagen onderhandelen tot Standard&Poors op 26 november 2011 de rating van België verlaagde en toen bleek er op anderhalve week mogelijk wat in die 514 dagen onmogelijk was gebleken: In een weekend werd een regering gevormd. In het midden van de daaropvolgende week waren de ministers er, die (Van Quickenborne) het weekend daarna direct een boel maatregelen namen. Protest van de vakbond. Blijft maar de vraag wie de wereld regeert: de grote zakenbanken en ratingsbureaus waarvoor vakbonden maar een luis in de pels zijn.
ingekort - mod
08/02/2012 om 16:29
Mijn ouders moesten werken tot hun 65 dan was hun huisje betaald nooit op reis geweest.
Mijn huisje was betaald na 25 jaar werken.en om de twee jaar een reisje gemaakt
Nu komt men van de school nog niets verdiend men bouwt een huis met alles erop en aan en als er vakantie is krijgen de luchthavens de reizigers niet weg.
dit is alles is veranderd op een 50jaar.
daar hebben de bonden wel een aandeel in gehad maar trop is teveel wat er nu gebeurd en wat de mensen allemaal verwachten kunnen we niet langer verdienen op zo een korte tijd voor wat hoort wat en dat durven de bonden niet tegen de leden zeggen.
het is een dode slogan haal het geld bij de rijken
de spoorstakingen dit zegt alles men is niet akkoord met een beleidslijn we leggen het werk dan maar neer zoals kleine kinderen en houden geen rekening met anderen als ge het gedrag ziet van vakbond tijdens de stakingen ik ben verlegen in hun plaats
bonden pleiten voor overleg en solidariteit zoek die woorden maar eens op in het verklarend woordenboek
08/02/2012 om 16:51
Mag ik er ook op wijzen dat alles wat de vakbonden nu bekomen misschien wel iets is waar ik helemaal niet om gevraagd heb.
08/02/2012 om 18:52
Goed, alvorens we kunnen antwoorden op de vraag ” Is de vakbond nog van deze tijd?”, moeten we ons eerst in vraag stellen ” Wat is een vakbond?”. Ik denk dat heel wat mensen het antwoord op deze vraag verschuldigd zullen blijven. Probeer het nu maar eens, maar blijf bij de essentie.
Het antwoord is heel veelzijdig en toch weer niet en iedereen zal er al dan niet een persoonlijk verhaal kunnen aanhangen. Maar de vraag is belangrijk!
Laten we dan verder gaan : niet “met wat is tijd”, maar met “wat is onze tijd? Wat beleven wij in het NU.” Sociaal-maatschappelijk gezien dan wel en liefst zo objectief mogelijk. Wat heel moeilijk zal zijn : “een vogel zingt immers zoals hij gebekt is”
Als BBTK-afgevaardigde ben ik natuurlijk pro-vakbond. Meer nog ik ben er te laat aan begonnen.
Goed, misschien enkele bedenkingen :
Een vakbond is een eisend en stijdbaar orgaan die het machtsevenwicht tussen loontrekkende en patroon tracht te niveleren. Met de nadruk op tracht. De patroon heeft macht over u en kan deftig met uw voeten spelen. Wie het tegendeel beweert zal indien hij malchance heeft het aan de lijve ondervinden. Een vakbond is een vereniging van mensen, loontrekkenden ( en ik spreek hier niet langer over de arbeider-want één van de problemen is dat heel wat mensen het zodanig goed hebben dat ze zich beter voelen en arbeider-bediende wat minachtend klinkt) die een tegenwicht willen vormen en die beseffen dat zij er als enkeling machteloos tegenover staan. (Een baas is immers ook maar een mens en ‘t kan daar dus ook wat (psychisch) aan schelen.)
Ook patroons hebben hun verenigingen. (net zoals de loontrekkenden). Zij onderhandelen met de regering.
Mijn vakbondsleider onderhandelt ook met de regering, dat is zijn taak, want als enkeling geraak je er niet bij. Oei, plots krijgt het ego van de anti-vakbondsman een deuk : hij is niet zo belangrijk om alleen te handelen (op nationaal niveau)
En zo kunnen we maar doorgaan.
Wat is tijd? We horen overal over neo-liberalisme. Over de Ik-cultuur. Als ik nu het volgende zeg : “Alles is EGO”; “Iedereen is uit op zijn eigen voordeel”; ” Iedereen voelt zich graag beter dan zijn middelmaat”; “iedereen wil heiliger zijn dan de paus”; dan noem ik maar een paar menselijke eigenschappen op, die momenteel heel sterk naar voor komen maar die eigenlijk van alle tijden zijn.
Het “samen sterk” - idee dat de vakbond naar voor brengt valt momenteel verkeerd. Heel wat mensen zijn door de verbeterde levensomstandigheden ( die zeker en vast geen cadeau waren van de patroons) slachtoffer geworden van “psychische inflatie”, waarmee ik bedoel dat zij zich beginnen vereenzelvigen zijn met hun “rol/positie” in de maatschappij. Het wijst hen op hun zwakte. Dus weg die handel, weg vakbond, want ik ben superman en durf niet het tegendeel te beweren…….
Ik wijk af. Goed, de vakbond is van deze tijd, maar er moet een bepaalde vernieuwing aanwezig zijn. Niet van zijn essentie, maar van de wijze waarop we ons profileren. De hedendaagse vakbondsafgevaardigde moet meer moderne instrumenten meekrijgen om zijn taak te vervullen, moet zich meer als “manager/vertegenwoordiger/sociaal hulpverlener/psycholoog” gaan opstellen. Ok grote woorden misschien. De vakbond moet in ieder geval eigentijdser worden in zijn informatieverspreiding, m.a.w. meer aandacht geven aan “personal impression management”
En tot slot, geachte lezer, heeft u al een antwoord op de eerste vraag? Kan u deze in één zin vatten?
Hoe de vakbond momenteel ageert in deze “crisis-tijden”; wel zij genieten mijn volste vertrouwen.
Groetend
Johan Glas
Vakbondsafgevaardigde BBTK Kortrijk
08/02/2012 om 19:08
@de herdt: veel te lang; probeert u het nog eens maar dan bondiger - mod
08/02/2012 om 19:13
@wouter. Niemand belet u van terug 40 f 45 uren te gaan werken aan een vermindert loon. niemand belet u van jaarlijks amper één week vakantie te nemen.Als je ooit ziek of werkloos zou worden weiger je die uitkering.Bij de volgende indexsprong zeg je tegen u werkgever dat ge daar vanaf ziet. Dit zijn nog maar enkele zaken die bekomen werden dank zij de inzet van de vakbonden die je kan terug geven of weigeren.Misschien weer eens de film “Daens” vanonder het stof halen of uitwijken naar een of ander lage loon land. Daar zal je zekers geen last hebben van vakbonden.
08/02/2012 om 19:53
Een boomerang vraag telkens het economisch slechter gaat voor onze ondernemingen en onze concurentiekracht.
Het is logisch dat vakbonden zich dan schrap zetten, zij vrezen terecht voor sociale afbraak , ook vrezen zij hun greep op hun leden te verliezen indien ze niet snel grijpen naar democratische wapens als algemene stakingen .
Het recht is onbetwistbaar democratisch , zeker indien er onrecht of onrechtvaardigheid zou heersen.Alleen deze begrippen van onrecht en rechtvaardigheid zijn blijkbaar niet dezelfde als de bijbelse begrippen.
Het recht op arbeid wordt vaak met de voeten getreden door stoere stakingspikketten met lange knuppels in de hand . De gemoederen kunnen zo hoog oplopen tot de democratie flinke deuken krijgt. De verworven rechten nog een stokpaartje van de vakbonden, heilige koeien , vaak onbespreekbaar, voorbeeld het onrechtvaardige pensioenstelsel tussen ambtenaren , bedienden uit de privé sector, een deel van de zelfstandigen , arbeiders , enz.
Wil dit zeggen dat vakbondsleiders onverantwoord zijn, helemaal niet integendeel , wel lopen ze achter op de feiten, op de evolutie van het economische reilen en zeilen van de wereld.Het steeds achteraanhollen van de reêle feiten kan dodelijk zijn en dan is het te l aat. De vakbonden hebben zich op Europees niveau georganizeerd dat is logisch , maar op wereldniveau staan ze nergends , en zelfs op Euroipees niveau staan ze zwak.Ook in verschillende Europese landen heerst er een ongecoordineerde economische flexibiliteit , heel voornaam element van competiviteit , vakbonden remmen flexibiliteit af in één land maar laten het toe in andere landen , het wordt bijna een lokaal gebeuren en dat mondt steeds uit in een nefast beleid .Vakbonden zijn machtig aan de poorten van het lokale industrieterein , bij de staatsbedrijven , daarbuiten is het een ander verhaal.
In België is de selectieve index sprong zelfs niet bespreekbaar. Indien Vlaanderen wel voorstander is , en daardoor op termijn meer Jobs zou creeren , en Wallonië geen voorstander , wel dan gebeurd er niets om de zogenaamde solidariteit niet te verbreken. Vanuit vakbondsoogpunt logisch , vanuit regionaal oogpunt nonsens .
De tijd dat vakbonden niet alleen verantwoordelijk waren , maar zeer consensus gericht waren is voorbij.De laatste algemene stakingsoproep was een show een maat voor niets , maar ja dat weten verantwoordelijke vakbondsleiders ook wel.
Ofwel gaan we terug naar het flexibele consensusmodel , waar alles bespreekbaar is , ofwel kijken we met lede ogen toe naar onze arbeidsmarkt die niet langer rond draait.
Ik denk dat onze jongere generatie een nuchtere kijk heeft op de huidige problematiek. deze generatie werkt niet meer voor bedrijven die aan uitbuiting doen.Onze bedrijven zijn meestal klasse bedrijven met goed werkklimaat en hoge lonen . Ik hoop dat het binnen 10 jaar nog zo zal zijn ,Afbraak gaat snel , opbouwen neemt tijd, en excellent ondernemingsschap.Het laatste kunnen we momenteel zeker goed gebruiken.
08/02/2012 om 20:12
Is een vakbond nog van deze tijd? Lijden we aan collectieve verwaandheid? Of is het hip om de arrogante bourgeois uit te hangen?
Waarom stelt zich de vraag dan niet of werkgeversorganisaties nog van deze tijd zijn? Of zijn die beter compatibel met die verwaande, arrogante bourgeoisie mentaliteit?
Voor diegenen die zo tegen vakbonden zijn: kijk eens naar waar jij vandaan komt en vraag je ‘ns af hoe het je ouders, je grootouders, … is vergaan en waarom zoveel zaken ten goede zijn veranderd. Geloven jullie echt dat dit zonder vakbonden ook was gebeurd?
In ons sociaal overleg model is de overheid de arbiter tussen de werkgevers en de werknemers. Dit veronderstelt representatieve organisaties voor alle partijen in dat overlegmodel. Hoe dienen die werknemers zich dan te organiseren volgens de criticasters? Of zien ze liever helemaal geen organisatie aan die kant?
Ik vind het jammer dat vakbonden enkel kunnen wegen in grote bedrijven. Hoog tijd dat in KMO’s (of in pseudo KMO’s die hun bedrijf opsplitsen in kleinere deelorganisaties) meer invloed komt, tenslotte zitten daar de meeste werknemers en die mogen vaak de gevolgen ondervinden van een gebrek aan organisatie.
Bona fide bedrijven die hun mensen met respect behandelen en laten participeren, hebben weinig te vrezen van vakbonden. Een managementcultuur die echter enkel de winst en de aandeelhouders centraal stelt, mag die nog van deze tijd zijn?
08/02/2012 om 20:17
Dat de vakbond een grote bijdrage heeft gebracht aan onze samenleving staat buiten kijf maar men moet niet naar het verleden kijken maar naar de toekomst want daar liggen de uitdagingen!
De meeste werknemers zijn van productiearbeiders geëvolueerd naar dienstenarbeiders of bedienden. Beter onderwijs heeft ons allen mondiger gemaakt en samen met internet minder afhankelijk van belanggroepen. Wanneer iemand zich benadeeld voelt kan die op mum van tijd een actie op touw zetten. Iedereen kan als het ware een Rudy De Leeuw zijn. Ook is er qua veiligheid, hygiëne op werk al zoveel wettelijk geregeld dat ook dit punt bijna niet meer aan de orde is.
De verschillen die er zijn worden ondertussen niet aangepakt. Zo werkt een bediende in een KMO veel langer dan in een groot bedrijf. Ook arbeiders krijgen andere extra legale voordelen in grote bedrijven en zelden in kleine. Wat zou dat op den duur gaan doen met grote bedrijven? Wanneer u in de toekomt nog enige echte rol wil gaan spelen dan zou u dringend weer moeten opkomen voor de gewone man. U spreekt graag over de middenklassers maar die raakt u altijd bij een staking. Ik ken weinig CEO’s die echt last hebben van een treinstaking, laat staan van files ten gevolge van een “nationale staking”. Wat dit laatste betreft: als u er de afgevaardigden in minder brengt bij de opgedaagden…. Ik hoop dat werkgever en werknemer samen de weg opgaan en niet tegen elkaar want de echte vijand, die kan u niet bestrijden. De echte vijand is eigenbelang. Misschien zelfs dat van de eigen vakbond. Pieter DM
ingekort - mod
08/02/2012 om 20:49
@ Benny: Als zelfstandige werk ik al meer dan 20 jaar meer dan 55 uur per week aan een loon dat nergens vastgelegd is (en zeker niet geïndexeerd!!!), zonder jaarlijkse vakantie (letterlijk 0 dagen) omdat het bedrijf stopt zodra ik 1 dag niet werk. Mijn pensioen moet ik volledig zelf op zien te bouwen, maar om toch nog iets te krijgen moet ik al minstens tot mijn 65e werken. En als ik ziek ben krijg ik geen uitkering, maar moet ik de boel desondanks draaiend zien te houden.
Ik ben me er goed van bewust dat ik hier zelf voor gekozen heb (ik doe mijn werk trouwens ontzettend graag) en beweer heus niet dat iedereen op deze manier moet leven, maar gezien de huidige situatie lijkt het me niet meer dan billijk dat de mensen die reeds het meeste hebben ook wat meer inleveren!
08/02/2012 om 20:53
Ik refereer even aan de titel van het opstel van Rudy De Leeuw, ABVV ” Is de vakbond nog van deze tijd?”. Die van jou al lang niet meer. Want conflictmodel, kostelijk enz. U kent nochthans het Duitse model en haar succeseen zeer goed.
Aangepast bonden : geen probleem.
08/02/2012 om 21:27
Dixit De Leeuw “Dus ook wie geen lid is van een vakbond, wie niet mee actie voerde of staakte zal kunnen genieten van de aanpassingen en verbeteringen. Als dat geen solidariteit is!”
Neen dit is stank voor dank aan het adres van de vakbonden vanwege die,dixit De Leeuw ” Oudere mensen, maar zeker jongeren, deden onze eisen voor aanpassingen aan het regeerakkoord over de (brug)pensioenen, , vervroegde pensioenen, tijdskrediet, wachtuitkeringen, werkloosheidsuitkeringen…af als onrealistische eisen van een verouderd instituut, dat vakbond heet”.
Dixit De Leeuw” Wat jongeren vaak niet meer beseffen is dat alle sociale verworvenheden bekomen werden na – soms harde – acties. Betaalde vakantiedagen, ziekte-uitkeringen, pensioenen, invaliditeitsuitkeringen….het lijken allemaal vanzelfsprekende dingen maar daar is wel overleg en strijd voor gevoerd “. Maar Meneer De Leeuw, dit is het resultaat van één van de grootste fouten van de babyboom generatie, namelijk door te zeggen en zich tureluurs te werken voor ” dochter of zoon moeten het beter hebben dan wij “, hebben ze van hun nakomelingen rot verwende egoisten gemaakt, die vandaag zelfs eisen dat hun ouders nog een paar jaar langer hun kazak afdraaien voor de millenials of generation Y dat ze zich noemen. We hadden ze beter allemaal een knelpuntberoep doen aanleren en zoals wij, op hun zestiende op fabriek. Ik wil het hun in de toekomst allemaal nog zien doen, hun ” Tot 65 en langer werken”, op hun Play Station zeker.
08/02/2012 om 21:30
Mijnheer De Leeuw,
De ontslagen vliegen vandaag ons om de oren, de industrie is al jaren aan een exit scenario bezig kortom wij zitten toch met een structureel probleem, al 10 jaar wordt dit probleem gewoon genegeerd. Wij creëren in ons land te weinig jobs in de private sector. Hierdoor zijn wij genoodzaakt allerhande gesubsidieerde jobs te creëren en dit vooral om onze effectieve werkloosheidscijfers op te smukken. Met 100.000 jobs in de dienstencheque sector creëer je geen meerwaarde. De dag dat Europa hier eens een onderzoek naar instelt vrees ik het ergste, enfin.
Mijnheer de Leeuw als zaakvoerder moet ik U eerlijk bekennen dat wij aan de huidige loonkost niet meer kunnen concurreren, ik heb het dan niet over de concurrentie met China of Azie, maar ten opzichte van onze buurlanden (vooral Nederland) stel ik vast dat wij naar na jaar opdrachten zien wegvloeien naar bedrijven uit de buurlanden.
De laatste indexaanpassing en uw wil om iedereen naar de hoogste opzegtermijnen ter wereld te laten evolueren is de druppel die de emmer doet overlopen, deze beslissingen zorgen ervoor dat ook wij als kleine onderneming dit jaar met veel spijt mensen gaan moeten ontslaan, tot mijn spijt weer tijdelijke contracten zullen gaan aanbieden.
U beseft niet dat ondernemingen in België momenteel opereren binnen een sociaal economisch kader dat elke vorm van realiteitszin heeft verloren, er wordt precies gedaan alsof wij hier op een eiland wonen.
Besef goed dat elk ontslag vandaag niet ten laste van de ondernemers moet gelegd worden maar volledig ten laste kan worden gelegd van alle sociale partners (Vakbonden, Voka, Unizo… en politiek) die een kader hebben gecreëerd waarbinnen wij vandaag elke vorm van concurrentiekracht zijn kwijtgespeeld dit is onhoudbaar. Ondernemers en werknemers zijn vandaag rechtstreeks de dupe van hetgeen U mee beslist, uw verantwoordelijkheid en die van alle andere sociale partners is verpletterend groot.
Maar U legt wel graag altijd de verantwoordelijkheid bij de banken, maar kijk eens in eigen boezem mijnheer De Leeuw.
08/02/2012 om 23:44
@Nooyens: veel te lang; bondiger graag - mod
09/02/2012 om 00:27
@ Benny
uw antwoord aan wouter..
benny Zegt:
08/02/2012 om 19:13
@wouter. Niemand belet u van terug 40 f 45 uren te gaan werken aan een vermindert loon…..
Toch wel Benny, dat wordt wel degelijk verboden, vandaar ook dat de CAO’s kracht van wet hebben of denk dat dat voor te lachen is? als je langer werkt worden dat overuren en worden die op een bepaalde manier gerecupereerd en betaald aan 150%.. Nu, laat het principe van die opgelegde CAO’s nu hetgene zijn waar ik het minste tegen heb..
marc
09/02/2012 om 00:34
Als je al dat vakbondsbashen ziet en hoort dan denk ik soms dat de vakbonden de onderhandelde maatregelen alleen moeten afdwingen voor hun leden. Alle loontrekkenden die zo tegen de vakbonden en de acties gekant zijn moeten dan maar zelf hun plan trekken. Ik werk in de nonprofit (voltijds, vrouw én 55plus) en ik getuig dat het de vakbond is die ons uit de ‘caritas’ idee getild heeft en de werknemers in deze sector geëmancipeerd heeft. En nog altijd is er geen tweede pensioenpijler, en zijn de pensioenen laag, en werken vrouwen omwille van verschrikkelijke werkuren deeltijds waardoor ze nooit een treffelijk pensioen zullen hebben. Ik waarschuw alle jonge mensen bij deze: denk twee keer na voor je een beroep kiest in de nonprofit (tenzij natuurlijk arts) en informeer je goed. In de toekomst zullen ook veel mensen nodig zijn in het onderwijs (daar tellen blijkbaar zelfs de gestudeerde jaren als loopbaanjaren bij de pensioenberekening en liggen de pensioenen tot een derde hoger).
09/02/2012 om 07:15
Ik meen nog steeds te kunnen stellen dat het niet de vakbonden zijn die aan de bron liggen van de crisis!
En wat de concurrentiekracht? Wel, is het misschien niet zo dat het de ondernemers ontbreekt aan creativiteit. ‘t Is nog altijd hetzelfde liedje : als ‘t slecht gaat bij nen zelfstandigen is ‘t schuld van hun boekhouder of van slecht personeel…..
Laten we ons allen even richten op de echte oorzaken van het probleem. Het boek van Peter Mertens, van Zizek en Badiou levert wel wat interessante inzichten.
Dus schiet op de echte verantwoordelijken…….
Trouwens, ik heb gewoon de indruk dat de ondernemingen momenteel profijt willen halen uit de situatie : hoe lager de loonkost, hoe interessanter…..is van alle tijden
Nogmaals, wie zich eenvoudige vragen stelt ziet gewoon dat het allemaal niet klopt.
Is het patronaat nog van deze tijd??????
Mvg
09/02/2012 om 09:20
Vraag 1. De staking ging tegen de regeringsbeslissingen Waarom dan niet de staking beperken tot die administratie ? Waarom bedrijven treffen die de beslssingen niet hebben genomen ? En niets kunnen wijzigen..
Vraag 2. Waarom altijd die stakingsposten die werkwilligen tegen houden ? Géén vrijheid dus voor hen. Dat was deze keer gelukkig veel minder. Maar het is een geliefde en beproefde taktiek.
Vraag 3. Wanneer gaan de vakbonden eindelijk een of ander wettelijk statuut aannemen ? Nu zijn ze “de ongenaakbaren” : ze kunnen en mogen alles, maar kunnen voor niets ter verantwoording geroepen worden.
Vraag 4. Wanneer stopt de overdreven subsidiëring van de vakbonden?
Vraag 5. Is het wel democratisch dat “het sociaal overleg” zoveel in de pap te brokken heeft? Werkgevers en werknemers, die niet werden verkozen door de bevolking, beslissen over onze hoofden over zéér veel.
09/02/2012 om 10:17
Ik zou het zeer toejuichen dat de vakbonden zichzelf zouden heruitvinden, en met iets verfrissend voor de dag komen dat jan en alleman positief zou verbazen.
Dat moet mogelijk zijn.
09/02/2012 om 11:11
@ benny
zoals gewoonlijk gaat U links populisitisch aan de essentie voorbij. We leven niet meer in de tijd van Daens, we leven in een tijd waar door allerlei “sociale” maatregelen werknemers ZES jaar op kosten van de gemeenschap niet ter beschikking kunnen zijn van de werkgever : tijdskrediet, loopbaanonderbreking. Hallucinant.
Ten tweede verdedigt de vakbond enkel de belangen van haar leden, en niet het algemeen belang. als ze dan om de haverklap het stakingsmiddel naar boven haalt om haar zin door te drijven en maatregelen te eisen voor één bepaalde groep in de samenleving heet dat chantage en machtsmisbruik. DeNMBS is het beste voorbeeld van die waanzinnige mentaliteit van de vakbonden. Die zitten verdorie in de raad van bestuuur, en toch staken ze tegen zichzelf. Van die staking wordt heel de samenleving het slachtoffer, en het is tenslotte diezelfde samenleving die miljarden mag ophoesten om de NMBS drijvend te houden. En dan is zo’n DeLeeuw verbaasd dat ie de wind van voren krijgt….
09/02/2012 om 12:11
Vakbonden blijven noodzakelijk of we zitten in de kortste tijd terug in wantoestanden maar ze zouden hun actiedoelen beter moeten kiezen. Werken tot 65 is geen slavernij of mensonwaardig. Jongeren een wachtuitkering geven zonder dat ze één dag gewerkt hebben is hen tot luiaards maken. Er zijn duizende vacatures …. Streven naar rechtvaardige solidariteit is voor iedereen aanvaardbaar maar georganiseerd profitariaat moet bestreden worden.
09/02/2012 om 12:40
Beste,
De vakbonden moeten meer hun best doen om de arbeiders te verdedigen als dat zij al jaren doen.
Zij verdedigen de bazen, door vakbondsmensen niet naar de vergaderingen te laten komen, omwille dat de werkgevers basen zeggen: wegens personeelstekort kan ik hem niet a) laten komen naar de vergadering b) geen congé geven om te gaan betogen, c) geen verlof geven om naar een specialist te gaan enz enz enz.
Dit zou zekers moeten veranderen.
Ook, in mijn tijd, drongen zij veranderingen, die de baas wilde, op aan de arbeiders ( meer Flexibeliteit= snel, sneller tot onmenselijk snel werken ), via stemming voor aanvaarding of niet, doch ZONDER te laten horen op wat die vereiste Flexibeliteit juist sloeg.
Ter goedertrouw stemde de meerderheid zich ervoor, doch achteraf: beklaagde velen er zich van, dat zij akkoord gestemd hadden.
Arbeiders van 55+ laten bestraffen, omrede de werkgevers ze niet meer willen annemen als arbeiders met hetzelfde loon en de Politiekers de werkgevers ook niet verplicht: arbeiders in dienst te houden en aan te nemen tot hun 62 jaar, is ONrechtvaardig.
Arbeiders basis lonen liggen veels te laag ( € 1200,00 netto per maand van de € 1800,00 Brutto per maand - 33% belastingen en . afhouding) is niet genoeg om te kunnen rondkomen.
Loonopslagen in % toelaten is ONrechtvaardig, gezien het brood voor iedereen hetzelfde is.
Belastingsschalen zijn ONrechtvaardig aangepast ( hoe minder men verdient, tot onderbetalingen toe, moeten het meeste belastingen betalen en zij die miljoenen inkomsten binnenkrijgen: betalen één% of/en amper zevenënhalf % belastingen).
Basis producten opslagen worden doorgerekend, doch als zij terug goedkoper worden, worden deze verminderingen NIET doorgerekend in verlaagde prijzen.
Hopelijk worden al die jaren lang durende ONrechtvaardigheden een ten gronde aangepakt en veranderd in RECHTVAARDIGHEIDS WETTEN .
M.v.g: jean.
09/02/2012 om 12:55
@Johan Glas
ik citeer:
“En wat de concurrentiekracht? Wel, is het misschien niet zo dat het de ondernemers ontbreekt aan creativiteit. ‘t Is nog altijd hetzelfde liedje : als ‘t slecht gaat bij nen zelfstandigen is ‘t schuld van hun boekhouder of van slecht personeel…..”
U weet niet waarover u praat wanneer u meent te denken dat een dergelijke uitspraak enigszins strookt met de waarheid.
Altijd hetzelfde liedje als het gaat over “wie is de echte verantwoordelijke”. Ik moet vaststellen dat na de tweede wereld oorlog België en andere Europese lidstaten zichzelf diep in de schulden hebben gestoken om sociale modellen te ondersteunen die op zen zachts gezegd megalomaan duur zijn. Dat de schuldencrisis dat nu op een pijnlijke wijze heeft uitvergroot is jammer. Met andere worden, beweren dat de banken en speculanten voor alles de schuld dragen is een loopje nemen met de waarheid.
Tot slot.
“Is het patronaat nog van deze tijd??????”
Het antwoord daarop is heel eenvoudig. Een werknemer kan maar werk nemen als er iemand is die werk geeft.
09/02/2012 om 13:13
Ik vind het een schande dat er enkel bij de werkende bevolking wordt aangeklopt om zijn steentje bij te dragen, daarin volg ik de vakbonden, maar waarom hoor ik nooit een pleidooi om ook de gepensioneerden mee te laten betalen?
En dan heb ik het absoluut niet over mensen met een klein pensioen, maar pensioenen van € 2.000,00 (bruto) en meer. Dat is een bedrag dat vele werkenden niet verdienen en die hebben dan dikwijls nog een huis af te betalen en kinderen op te voeden terwijl dat voor gepensioneerden niet het geval is (een Willfried Martens niet te na gesproken).
Zijn die grote pensioenen ergens voor nodig? Neen, die zijn een regelrechte schande. Als je op pensioen bent en nog kunt sparen van dat pensioen, dan zijn we fout bezig. Een pensioen dient om volledig op te souperen aan de noodzakelijke dingen. Op kosten van de belastingbetaler hoeft men niet drie maanden te kunnen reizen. Of nog een buitenverblijf kunnen kopen in het zuiden van Frankrijk of Spanje waardoor die gepensioneerde nog eens de helft van het jaar het Belgische pensioen daar gaat spenderen en dus niet deels terug naar de Belgische staatskas vloeit.
Dus waar blijft het pleidooi van de vakbonden om die grote pensioenen aan te pakken? Is de reden te vinden in het feit dat vele toplui daar en hun (politieke) vrienden die grote pensioenen opstrijken? Het zijn immers de (politiek benoemde) hogere ambtenaren, ministers, parlementariërs en senatoren die die grote pensioenen opstrijken!
09/02/2012 om 13:55
De vakbonden zijn niet meer van deze tijd. De staking was een eenzijdige manier om broodnodige besparing tegen te gaan. En is totaal onwettelijk. Ik ben niet aangesloten bij een vakbond maar wel een werknemer. Mijn democratische stem is blijkbaar minder waard. En neen ik ga niet betalen om een extra stem het cijnsstelsel moeten niet meer invoeren.
Dat de vakbondsafgevaardigde moet weten dat het contract dat is afgesloten geen huur contract is maar een langlopende steeds evoluerende contract tussen ‘alle’ burgers. Het kan niet zijn dat een huurder maar eisen kan blijven stellen en zijn huur niet ziet oplopen. Want als het mogelijk is zou ik dit contract met de overheid willen opschorten.
@Wilfried ja als het zou kunnen zou ik alle verworvenheden van de vakbonden willen opzeggen en daardoor alle verplichtingen die daarbij komen ook (geen werkgevers bijdragen en geen persoonlijke sociale bijdragen). Ik denk dat er wel een private verzekeraar is waar ik veel beter voorwaarde kan afdwingen dan dat ik nu krijg voor het bedrag dat ik moet ophoesten.
maw dit is geen haatmail/twitter of post maar een duidelijk standpunt die langs de ene kant de overbodigheid van de vakbonden benadrukt en het inefficiëntie sociaal beleid van de overheid aanklaagt.
ps nog een tip aan alle vastgeroeste vakbondsgezinde belgen ‘think out of the box and evolve’ (bv zoals in de begin jaren, start je eigen sociale zekerheid voor een aanvullend pensioen ipv te klagen dat het minimum pensioen te klein is).
09/02/2012 om 13:57
Het is toch verbazend dat in dit forum niemand verwijst naar de academici die dhr De Leeuw citeert, al zou de communicatie - ook van vakbondszijde - daarover beter kunnen. Een welles-nietes debat brengt niet veel aarde aan de dijk. Ik zou iedereen aanraden de websites van deze personen eens te lezen: dan zal duidelijk worden dat in onze sociale voorzieningen misschien wel hier en daar wel anomaliën zijn (meestal historisch gegroeid) en dus aan een opknapbeurt toe zijn, maar geenzins mogen afgebouwd worden. Inzake combinatie van werk en gezin, arbeidsmobiliteit e.d. staan we nog nergens, ook niet in het buitenland. Het huidige (brutale ?) Europese beleid getuigt niet bepaad van een visie op langer termijn.
09/02/2012 om 20:49
Waar vakbondsbashen en antistakings agitatie toe leidt kan men zien in de VS en GB, waar Reagan en Thatcher historische gevechten hebben geleverd om de vakbonden klein te krijgen. Met catastrofale sociale gevolgen.
09/02/2012 om 21:38
@Johan
Mag ik eens een poging doen om de definitie van een vakbond in 1 zin samen te vatten: een vakbond of syndicaat is een organisatie die het doel heeft het gemeenschappelijk individueel eigenbelang van haar leden collectief te verdedigen. Zoals er ook een algemeen boerensyndicaat is en een neutraal syndicaat van zelfstandigen. Dit is een neutrale definitie, zonder waardeoordeel. Er is dan ook niks mis met het samen nastreven van een gedeeld eigenbelang, zolang dit maar niet verpakt wordt als het verdedigen van het algemeen belang. Want het probleem dat vakbonden momenteel ondervinden om de grote massa en vooral de jongeren aan te spreken, zit wellicht in die verpakking van hun boodschap, terwijl het voor grote delen van de bevolking duidelijk is dat het algemeen belang zeker niet de eerste prioriteit is van de vakbond. In een aantal actiepunten van de vakbonden wordt de verdediging van privileges, dit zijn rechten die slechts voor een kleine groep mensen bedongen worden, en niet algemeen toegekend kunnen worden, niet langer verhuld. Zo zijn de vakbonden maar wat blij dat ze voor bepaalde categorieën uitzonderingen op de pensioenregeling hebben kunnen bedingen. Terwijl ze toch voor solidariteit, samen sterk enzovoort staan?
Die zo geroemde solidariteit blijkt toch nogal relatief te zijn. Zo zie ik de vakbonden weinig oproepen tot solidariteit met Oost-Afrika, met de opstandelingen in Syrië, of zie ik hen de globalisering, waardoor toch heel wat jobs gecreëerd zijn in ontwikkelingslanden en het welvaartsniveau daar onmiskenbaar gestegen is, toch niet bepaald toejuichen. Neen, die solidariteit stopt aan de grens, zelfs soms aan de grens van de centrale. De bediendenbonden hebben het bijvoorbeeld erg moeilijk om, solidair met de arbeiders, een morzel verworven rechten op te geven om een eenheidsstatuut mogelijk te maken. En zouden er ook weinig problemen mee hebben dat een nivellering naar boven weer duizenden arbeidersplaatsen naar het buitenland zou doen verhuizen. Een werkloze is ook een vakbondsklant, door de uitbetaling van de uitkeringen die ze voor een riante vergoeding mogen organiseren. Geen grote solidariteitsacties dus, waarbij mensen bewust iets opgeven om een ander iets meer te gunnen. “Solidair” staken om er voor te zorgen dat je zelf niet later met pensioen mag, dat is makkelijk, daarmee krijg je volk op straat. Of actie voeren om er voor te zorgen dat niet zijzelf maar iemand anders maar solidair moet zijn om de boel draaiende te houden. Zoals mijn definitie het aangeeft, de mobilisatie is het sterkst als er collectief op het individueel eigenbelang van de leden wordt ingespeeld. En dat is des mensen, zoals u zelf aangeeft.
Ik herhaal, geen waardeoordeel over de aard van de doelstellingen en motivaties van de vakbonden. Zolang het democratische spel gespeeld wordt, en een vakbondsman of -vrouw net als ik ook maar 1 stem heeft bij verkiezingen, waarbij we allemaal samen de hoeders van het algemeen belang kiezen. Dhr De Leeuw lijkt het daar af en toe moeilijk mee te hebben, en verwart de macht van de straat en de stakerspiketten met democratie. Uiteraard heeft de rol zoals andere belangengroepen een consulterende rol in de politiek, maar wilde acties tegen democratisch genomen beslissingen kunnen volgens mij niet door de beugel.
10/02/2012 om 02:07
Ik heb met aandacht maar vooral met heel veel ongeloof de voorbije weken allerhande reakties en “open brieven” gelezen over pro en contra de vakbonden. De bonden en stakers op 31 januari hebben we gezien. Ze kwamen op voor datgene waar ze in geloven. De contra’s moeten het vooral hebben van anonimiteit in hun artikeltjes. Verdeel (de werkende klasse) en heers. Alle middelen zijn goed. De media worden bespeeld… we krijgen heel subjectief nieuws voorgeschoteld.
Ik heb alles gewikt en gewogen en ben nu meer dan ooit overtuigd: op vraag van de vakbond waar ik enkele jaren lid van ben stel ik mij kandidaat bij de komende sociale verkiezingen. De vakbond krijgt mijn steun. Mijn collega’s krijgen mijn steun (ook zij die niet in de vakbonden geloven). Samen kunnen we meer bereiken. Samen ZULLEN we meer bereiken. En als het echt niet lukt zullen we minstens geprobeerd hebben… niet op het internet maar in “real life”. ‘t Lijkt bijna naief, zo simpel is het: samen sterk.
10/02/2012 om 10:02
Wat,negatief of positief er hier geschreven wordt,daar kan ik kort bij zijn!Het is door de vakbonden dat we het nu zo goed hebben en gelukkig houden ze de regering in toom.Mensen steun jullie vakbonden al zijn het de rode,groene,blauwe zij komen echt voor de mensen op.
10/02/2012 om 11:58
Wat is algemeen belang??? Mijn baas stelde ooit dat “in het algemeen belang” bepaalde loontekorten beter niet opgeeist werden. Wij stelden dat “in het algemeen belang” dit beter was om te doen. Het is een wat algemene noemer die ten pas en ten onpas kan gebruikt worden : ieder voor zijn eigen voordeel, zoals reeds aangegeven.
Er zijn in de discussie heel belangrijke essenties die niet uit het oog verloren moeten worden : een vakbond is “a pain in the ass van het patronaat”. Waarom die angst van het patronaat, maar ook van loontrekkenden voor de vakbond????
Het blijkt, volgens sommigen, dat vakbonden de vooruitgang in de weg staan. Dan deze vraag : welke vooruitgang? Daar heeft mij nog niemand een antwoord kunnen op geven.
(Die van een neo-liberale richting die uiteindelijk maar een bepaalde groep ten goede komt of die van ” een betere levenskwaliteit” door verdeling van de rijkdom? De vooruitgang in de weg staan, omdat we er voor opteren om een achteruitgang van de sociale verworvenheden tegen te gaan? )
Nu, laten we van enkele vragen concreet stellen :
Wil u dat het systeem van bvb. tijdskrediet,werkloosheidsuitkering afgeschaft/beperkt wordt?
Wil u eigenlijk langer werken?
Wil u de crisis betalen die u zelf niet veroorzaakt hebt?
Het is duidelijk dat iedereen hier sterk verschillend zal op antwoorden. Hier zal het klasseverschil en/of persoonlijke situatie/persoonlijkheid de kop opsteken; want het is duidelijk geworden dat dit nog steeds van deze tijd is. Het voelt goed om u beter te voelen dan een ander. Toegeven hiêrop vraagt echter moed.
Neen, er is nog niets verandert. De tegenstelling tussen patroon en werknemer al of niet in een groter verband is er nog steeds. Het dualiteitsprincipe. Beiden zijn noodzakelijk om elkaars zijnstoestand te bevestigen. En die is in essentie nog niets verandert in de voorbije jaren.
Nu we zitten midden in het pensioendebat. Ik geloof er allemaal niets van. Wie haalt er het meeste voordeel uit. Niet betaalbaar meer zegt men: ontwikkel dan de derde pijler zegt men: neem een pensioenverzekering zegt men . Maar wie verdient er uiteindelijk het meeste hieraan? En is ouder worden een schande aan het worden?? Laten we het eveneens even hebben over levenskwaliteit : telt dit nog mee? Is het leven om te werken of werken om te leven???? ( En is gans het spel hoor ik geen enkele 55 + aan het woord - de doodgezwegen groep!!!! maar die er ‘t eerst gaat voor opdraaien”)
Er is geld genoeg! De crisis is geen natuurfenomeen! Het antwoord op de hedendaagse crisis is een klucht!!!
Tot slot : de aanvallen op de vakbonden ?? wie heeft er het meeste voordeel bij ?? Kijk wat Reagan en Thatcher uitgespookt hebben!
Allez : wie wil werken tot “75″ : neemt maar eens een kijkje op kwebbel.net. U kan daar uw levensverwachting berekenen
Goed, we gaan de vakbond dan maar afschaffen………
en ze laten doen zeker………
( PS het eerste wat een dictatuur doet is vakbonden afschaffen………)
11/02/2012 om 22:45
@johan
Met algemeen belang zou men kunnen bedoelen dat de beleidsmakers proberen die maatregelen te nemen die ervoor zorgen dat onze kinderen en kleinkinderen minstens een gelijkaardig welvaarts- en welzijnsniveau kunnen bereiken als wijzelf. Door de toegenomen levensverwachting werken we minder dan de helft van ons leven, de andere helft zijn we afhankelijk van anderen. Door de vergrijzingsgolf die eraan komt is elke deskundige het er over eens dat langer werken noodzakelijk is om ons sociaal model ook voor de generaties na ons in stand te houden.
Het stoort me dat vakbondslui als antwoord op de kritiek op hun acties doen alsof we de vakbonden af willen schaffen en naar de tijd van daens terugwillen, nogal plat populisme volgens mij. Om op uw andere vragen te antwoorden:
- tijdskrediet mag zeker een wat grotere kostprijs hebben voor degene die ervan geniet, het is tenslotte een factor in de hoge loonkost cq lage nettolonen van de anderen. Als u een wereldreis wil maken of potten leren bakken, prima, maar niet op onze kosten.
- mensen die langer dan een jaar werkloos zijn zouden heel intensief begeleid moeten worden om ze in te schakelen in de talrijke knelpuntberoepen. Na nog een jaar mag van mij, zoals in bijna alle andere landen, de kraan wel stilaan dicht. Ocmw steun moet natuurlijk wel blijven om armoede te voorkomen.
- ik zou graag wat vroeger stoppen, en ben daarvoor nu wat harder aan het werken. Mocht dit niet volstaan ol mijn boontjes te doppen, werk ik liever wat langer dan de erfenis naar mijn kinderen door te schuiven.
- we betalen al jarenlang staatsschuld af die we niet veroorzaakt hebben, en wil die niet doorschuiven naar mijn kinderen.
U heeft trouwens helemaal geljk in uw PS, in de socialistische dicta…. sorry arbeidersparadijzen china, noordkorea en cuba is het erg lastig om een vakbond op te richten. In het neoliberale westen mogen ze zelfs zonder sancties het land lam leggen als ze het niet eens zijn met een beslissing die door een democratische meerderheid in het parlement zijn goedgekeurd!
12/02/2012 om 08:41
Ik herinner me heel sterk dat in het begin van de anti-besparingscampagne we vanuit vakbondszijde ( en daarmee bedoel ik de delegues) heel vaak motiveerden met ” doe het dan voor uw kinderen”. Goed, deze zin is dus heel vlug overgenomen door het laat ik dit het ‘neo-liberale/patronale” kamp noemen en verliest dus voor mij aan geloofwaardigheid. Heeft er al iemand het bewijs kunnen leveren dat de besparingen die ons nu opgelegd kunnen worden en worden effectief ten goede zullen komen aan “de kinderen”.
Ik zou liever een “maatschappijvisie” zien ontstaan die ten goede komt aan de kinderen.
Zoals reeds gezegd zijn veel visies op de besparingen pro- of anti naargelang de persoonlijke situatie waar men inzit. Ik geloof echter niet dat het terugschroeven van bepaalde laat ons zeggen verworvenheden hiertoe zullen bijdragen. Anderen zullen menen te stellen dat zij niet willen bijdragen om ” de levenskwaliteit ” van een ander te financieren.
Goed, we gaan dus allen twee jaar langer werken : voordeel : wij gaan twee jaar langer RSZ betalen, twee jaar langer inkomsten genereren voor de staat onder de vorm van belastingen en de uitgaaf van pensioen e.d. gaat verminderen. Maar de totale opbrengst voor de staat is slechts twee jaar. Wat is de opbrengst voor de werknemer : (?????) hoe ouder je wordt hoe meer je lichaam mankementen vertoont. En leven we “forever” ?????
Goed, stellen we hiermee het pensioen veilig voor onze kinderen? En dat geld, hoe zal het nu weer verbrast worden? Trouwens het kadert allemaal in het bereiken van een begrotingsevenwicht om in de toekomst ” de markten” gunstig te stemmen. Over onze kinderen wordt er niet geklapt, hoor op dat niveau.
Goed, maar we verliezen ons in detail. En eigenlijk wordt er niet gesproken in het debat over de vraag zelf : ” Is de vakbond van deze tijd?” Als vakbondsafgevaardigde ken ik natuurlijk heel sterk de voor-en nadelen van de impact van onze organisatie op de werkvloer. En ja, in mijn mini-wereldje ben ik er heel, heel, heel blij ermee.
Mischien moeten we de vraag anders stellen : ” welke vakbondsvernieuwing moeten we doorvoeren om tegemoet te komen aan de uitdagingen voor de loontrekkende/werkende mens in de toekomst”. We zien bvb dat het industrieel model hier in Vlaanderen aan het verdwijnen is. ”
Goed, aan wat ontleent de vakbond zijn existentie-recht? Oorspronkelijk mensen die zich groeperen om uitbuiting tegen te gaan. Wat is nu het doel van een bedrijf : winst maken, natuurlijk. (Vaak hoor je in debatten dat het bedrijf gn sociale instelling is). Wie zegt dat uitbuiting niet meer zal bestaan in de toekomst, heeft het mis. Ik denk dat we terug moeten gaan naar bepaalde essenties. Dat we ook bepaalde ideologieën van vroeger en die die zich nu ontwikkelen duidelijk onder de loep moeten nemen.
13/02/2012 om 00:00
@ johan
Ik blijf het toch verontrustend vinden dat de noodzaak aan fundamentele hervormingen nog steeds ontkend wordt door de vakbonden. Doet me een beetje denken aan de klimaatsceptici, die ook ondanks alle onderbouwde aanwijzingen de inconvenient truth blijven ontkennen. Voorbeelden als griekenland zouden nochtans duidelijk moeten maken wat de sociale gevolgen van te lang boven je stand te leven kunnen zijn.
Ik zie de links / rechts tegenstelling als het meningsverschil tussen zij die denken dat de economie elk jaar een grote taart bakt en dat deenige discussiedie we verder moeten hebben gaat over de verdeling ervan, en zij die denken dat we eerst moeten zorgen dat we een mooie grote taart moeten bakken, en dat de beslissing over de verdeling ervan ook meteen de grootte van deuiteindelijke taart bepaalt.
Links blijft ook vasthouden aan de uitwerking van een utopische nieuwe oplossing, cq maatschappijmodel. Jammer genoeg zijn er nog geen ontdekt die het vrijemarktmodel, dat al duizenden jaren bestaat, kan overtreffen of uberhaupt in stand gehouden kan worden zonder dictatuur. Beide feiten, het succes van het vrijemarktmodel als de onmogelijkheid een alternatief model op democratische wijze te handhaven, doen vermoeden dat het dominante model het best aansluit bij de ware aard van de mens. Laat dus gerust iets weten als het grote nieuwe model van de occupyers klaar is, tot dat moment hou ik het bij het huidige.
13/02/2012 om 19:28
Ik meen af te leiden in uw stelling, Bart, dat de vrije markteconomie, voor u het ideale model is. Maar de “vrije markteconomie ” of ruimer” kapitalisme” is geen systeem dat over “bepaalde ideologische, zelfs levensbeschouwelijke pretenties” beschikt. Het is geen systeem dat een maatschappijvisie gebaseerd op bepaalde waarden nastreeft. Wie mee kan in het systeem, heeft geluk, wie niet mee kan eigen schuld. Een soort sociaal-economisch darwinisme. Goed, het neo-liberale kamp, van oudsher de voorstanders van een vrije markteconomie, dringen aan op fundamentele hervormingen. Maar dewelke? Vrije markteconomie : dus zonder staatsinmenging .Laten we de proef op de som nemen : we beginnen nu : bedrijven moeten minder belasting betalen; kunnen gemakkelijker ontslaan en meebetalen aan sociale plannen/voorzieningen- weg ermee. We privatiseren alles : scholen, hospitalen, transport, communicatie, huisvesting : allen pijlers die het leven van de mensen tengoede komt. Wil je het : koop het. Maar aangezien we nu onmiddelijk beginnen : geen staatsteun meer voor bedrijven in moeilijkheden, de banken : laat ze failliet gaan. De “dictatuur van de markten” over onze regeringen verdwijnt erdoor ( gedaan met hervormingen doorvoeren om de AAA te behouden). Och, ‘k ga nie dramatiseren : zij die meegelopen hebben in het systeem en zich verrijkt hebben, kunnen nog altijd wat aan liefdadigheid doen. Mooi wereldbeeld.
Dat het liberalisme misschien het best aansluit bij de menselijk aard : daar kan ik inkomen : alles is immers EGO.
Goed, ik kies nu voor het communisme. Probleem : het werkt niet en was blijkbaar even dictatoriaal dan de markten nu ( ah ja, de regering moet doen wat de markten en “europa” zeggen of anders….) Maar het is een systeem dat als aandrijvende visionaire kracht kan gebruikt worden. Het zorgt ervoor dat de vijf pijlers hierboven aangegeven toegankelijk zijn voor de ” verworpenen der aarde” zodat zij ook wat levenskwaliteit en waardigheid kunnen genieten. Goed, levenskwaliteit verwerven is ook het doel van het kapitalisme :net zoals waardigheid : als ge het kunt betalen tenminste. ( ge kunt ook lenen, hé, aan 8%)
Nu, de -ismen die in de 19 eeuw ontstaan zijn zijn sowieso één voor één aan het verdwijnen. Wat het wordt zien we wel.
Vakbonden zijn tegen anti-sociale hervormingsmaatregelen. Over fundamentele hervormingen wordt er heden te dage door geen enkele partij ( kamp) gesproken.
13/02/2012 om 22:38
Beste Johan,
Interessante discussie, hoop dat de moderator ons nog wat laat doen.
Ik ben het helemaal met je eens dat de vrije markteconomie geen allesomvattend systeem is. Het is enkel een economisch systeem, dat bijzonder goed met de allocatie van grondstoffen en andere productiefactoren omspringt, door het vertalen van vraag en aanbod in een marktprijs. Voorkeuren van consumenten, producenten, aanbieders en vragers van arbeid, kortom alles wat zich op de markt begeeft, wordt vertaald in een prijs die voor een evenwicht zorgt. De onzichtbare hand weet je wel.
Hoewel wij neoliberalen is opperste bewondering liggen voor dit fantastische mechanisme, zijn wij ons heel erg bewust van de beperkingen (vandaar “neo”). Zo zijn er soms omstandigheden waardoor de markt zijn werk niet goed kan doen. Soms door beperkingen aan het vrije spel van de markten, en dan kan deregulering en liberalisering soelaas brengen. Maar soms ook omdat voor bepaalde publieke goederen geen optimaal resultaat puur vanuit de markt zal komen, zoals bv veiligheid, sociale zekerheid e.d. Hierdoor zien ook wij een rol weggelegd voor een overheid. U gaat dus iets te kort door de bocht dat we helemaal geen staatsinmenging willen, we denken alleen dat die voor veel sectoren niet de gewenste resultaten zal leveren, en dat de markt prima haar werk kan doen als de overheid voor de juiste omgevingsfactoren kan zorgen, zoals bv een goed wettelijk kader om eerlijke concurrentie te garanderen. We zijn zelfs erg voor verregaand overheidsingrijpen als er monopolies dreigen te ontstaan. Het ware beter geweest voor de consument (maar blijkbaar niet voor de schatkist) als electrabel destijds in meerdere delen opgedeeld werd bij de privatisering, ipv het in zijn geheel aan de meest biedende te verkopen. Dan zouden er pas meerdere gelijkwaardige spelers zijn die elkaar het leven zuur kunnen maken, met dalende prijzen voor de consument. In extreme gevallen ben ik zelfs voorstander voor een verplichte opdeling, een beetje wat Europa nu aan een aantal banken oplegt. Ik kan hier nog een half regenwoud over opzetten, maar wil dat deel hier even besluiten met de constatatie dat de vrije markt soms niet de beste resultaten oplevert, en dat dat meestal ook komt door dezelfde zwakke schakel, namelijk de morele faalbaarheid van de mens, die het communisme moeilijk realiseerbaar maakt. Maar de markt kan gemiddeld genomen prima functioneren met de mens als moreel beperkt wezen, omdat het meer dan het communisme met de individuele voorkeuren van elk persoon rekening houdt.
Bovenop de vrije markt als niet perfect maar toch blijkbaar het minst slechte economische systeem, zetten liberalen op moreel vlak een positief humanistisch mensbeeld voorop, waarin eenieder wordt aangemoedigd om zijn of haar mogelijkheden optimaal te benutten. Dit door te zorgen voor zo gelijk mogelijke startkansen, door recht op kwalitatief onderwijs, gegarandeerde voorziening van basisbehoeften en een zo ruim mogelijke positieve vrijheid en mensenrechten. In het aanleggen van deze humanistische fundering speelt de overheid ook een rol, waar nodig, van darwinisme zou ik dus niet meteen durven spreken. Het is wel zo dat in ruil voor deze vrijheid, startkansen en voorziening van basisbehoeften door een solidariteitsmechanisme, er ook een verantwoordelijkheid naar de maatschappij gevraagd wordt. Het volgen van de democratisch gestemde wetten, het bijdragen in de productie van welvaart e.d. Vandaar dat we vinden dat we kritisch mogen kijken naar langdurig werklozen als zij niet bereid zijn zich om te scholen of beschikbare jobs aan te nemen, ook al zijn ze minder aangenaam. Dat ontheemden uit crisisgebieden bij ons welkom zijn, maar zich moeten integreren en een bijdrage moeten leveren aan onze maatschappij. Dat alle sociale voorzieningen door wie kan als trampoline gebruikt worden, niet als hangmat. Dat er als er hervormingen in het systeem nodig zijn om het in stand te houden, deze aanvaard worden ipv te staken tegen democratisch gestemde maatregelen ;-).
Ik ga het hier even bij laten, ik hoop dat de moderator deze langere bijdrage door de vingers ziet.
14/02/2012 om 10:56
Over één punt kunnen we het alvast eens zijn : namelijk de morele faalbaarheid van de mens. Ik denk dat hier voornamelijk de grootste zwakke schakel ligt van alle “systemen”. Adam Smith die beschouwd wordt als één van de grondleggers van het klassieke liberalisme stelde in zijn werk ” wealth of nations” dat de mens handelt uit eigenbelang. Goed, de “Onzichtbare Hand” is een concept uit dit werk, hoewel Smith het daar maar één keer specifiek over heeft. Het idee achter de “Onzichtbare Hand” is dat mensen die handelen uit eigenbelang vaak gelijktijdig bijdragen aan de gemeenschap zonder dat dit hun intentie is.
Om dit op te vangen is een stevig “staatsmodel” nodig, wat effectief voor bepaalde beperkingen kan zorgen want het liberalisme heeft als uitgangspunt de vrijheid van het individu inclusief het eigendomsrecht enz. Het communisme streeft naar een gemeenschappelijke eigendom van productiemiddelen, wat natuurlijk een beperking geeft voor de individuele voorkeuren van de mens.
Het spel van vraag en aanbod gerelateerd aan de arbeidsmarkt zal uiteindelijk resulteren in een sociale ongelijkheid. Dat komt mij zo een beetje over als met uw lijf op de markt gaan staan
Maar goed, laten we het idee volgen in de laatste paragraaf en proberen iedereen gelijke startkansen te geven. Op zich is dit reeds moeilijk, want niet iedereen wordt in hetzelfde milieu geboren. Een eerste beperking die we hebben is ons lichaam. Zo wordt de ene sterker geboren dan de ander, men wordt niet geboren met hetzelfde karakter enz.In principe moeten we hier nu de filosofische toer opgaan en het vraagstuk van de vrije wil aanhalen, en/of zijn wij marionetten van een kosmisch theater en hangen we het idee van de predestinatie aan? Goed, zelfs als we het ideale startkader vinden die een vrije markteconomie bevordert, we zijn al beperkt van bij de start. Want wat doe je met die sukkelaar die niet in gelijke omstandigheden/lijf geboren worden???
Het liberalisme dat een positief humanistisch wereldbeeld vooropstelt ? Het moderne humanisme is een niet-godsdienstige levensbeschouwing die de menselijke waardigheid, vrijheid en persoonlijkheid vooropstelt. Goed, 1 op 3 punten is gelijkaardig. De ander twee zie ik niet zo direct als een doelstelling van het liberalisme.
Er is trouwens de laatste jaren een neo-liberalistisch beleid gevoerd en ik zie er toch niet zoveel voordelen in. Mijn electriekrekening is daar een voorbeeld van.
Goed, terug naar de vakbonden : om de sociale ongelijkheid die de vrije markteconomie kan veroorzaken, is de vakbond een vereniniging van mensen die collectief een bepaalde regulering “afdwingen”, teneinde de waardigheid, levenskwaliteit e.d. van het individue te waarborgen. Aanvaarden wij bepaalde zaken niet, goed dan hebben we het recht het werk neer te leggen: was immers een van de hoogste doelen van het liberalisme niet het waarborgen van “de vrijheid”? Een contradictie dus….want het stakingsrecht - en het bestaansrecht van de vakbonden is wel fel aangevallen geweest…..
Tot slot, op mijn studeerkamer hangt een affiche : ” la dictature c’est ferme ta gueule, la democratie c’est causer toujours”………..
Effectief, interessante discussie……..
16/02/2012 om 01:08
@Nooyens: te lang; graag bondiger - mod
16/02/2012 om 12:07
Johan,
Laat ons nog even doorgaan op die morele faalbaarheid. Inderdaad de zwakke schakel van alle ideologieën/systemen. In het kapitalisme zorgt dat ervoor dat het morele resultaat van de markt, van de onzichtbare hand, maar zo goed of zo slecht is als het gemiddelde morele gewicht van de individuen op de markt. Met een voorbeeld, als alle consumenten zouden weigeren producten te kopen die te veel verpakking vergen, in mensonterende omstandigheden geproduceerd worden, gebruik maken van schaarse grondstoffen of uitstervende diersoorten, zouden de markten in een wip voor een duurzame economie zorgen. Jammer genoeg zijn er op dit moment onvoldoende consumenten die een groot belang aan morele overwegingen hechten in hun gedrag. De markt bereikt dus wel een evenwicht, maar misschien wel een dat op lange termijn sociaal of ecologisch niet houdbaar is. In zo’n geval kan ook volgens neoliberalen een overheidsoptreden wenselijk zijn.
Nu, wat mensen die een grotere rol voor de overheid prediken wel eens neigen te vergeten, is dat die overheid ook geen machine is, maar even goed bestaat uit mensen die moreel even faalbaar zijn, of erger nog, politici die moreel faalbaar zijn en door moreel faalbare kiezers herverkozen moeten worden (hoewel dat laatste probleem zich niet echt stelde in het communisme, dat enkel in dictaturen enige tijd kon overleven). Uw uitgangspunt dat het eindresultaat in een staatsgeleid systeem beter zal zijn, lijkt me noch in de theorie, noch in de praktijk, aantoonbaar. Zo heeft het voormalige oostblok niet meteen een goede reputatie wat thema’s als milieu en mensenrechten betreft, en heerste er voor heel wat goederen schaarste.
Meer nog, het communisme vereist een morele puurheid van al haar onderdanen om in stand gehouden te worden. Ontdaan van eigendomsrechten en toch ook voor een groot stuk van hun vrijheid, wordt aan hen gevraagd uit engagement voor de maatschappij elke dag het beste van zichzelf te geven. Zonder directe beloning uiteraard, in naam van de gelijkheid. En zonder gefrusteerd door het gebrek aan engagement van de buurman zelf er ook maar het bijltje bij neer te gooien. In de praktijk dooft het communisme erg snel het creatieve vuur dat in het kapitalisme door vrijheid en beloning wel aangewakkerd wordt. Alle communistische economieën zijn dan ook kreunend in elkaar gestort, als meest recente voorbeeld is Mugabe erin geslaagd door nationalisatie en herverdeling van de landbouwbedrijven van Zimbabwe op enkele jaren tijd van een voedselexporterend land, de graanschuur van Afrika, te doen verkruimelen tot een land waar mensen sterven van de honger, cholera en tyfus. Noord-Korea heeft wel kernwapens maar niet genoeg voedsel om haar bevolking te voeden, en China is politiek nog wel een communistische dictatuur, maar economisch gezien kapitalistischer dan Europa (hun yuan is al wel gevallen). Die morele faalbaarheid van haar onderdanen heeft ook elk communistisch regime doen verworden tot dictaturen (zelfs chavez, met zijn communistisch regime in opbouw, heeft de grondwet laten aanpassen om de beperking van 2 termijnen af te schaffen), en de weinige overblijvenden hebben een draad, een zee of een mijnenveld nodig om hun burgers binnen te houden.
16/02/2012 om 16:31
@Glas: ver genoeg afgedwaald - mod