deredactie.be - OPINIE

Letterlijk in ons kruis gepakt, II

17 / 08 / 2012
Alle reacties op mijn eerste opiniestuk heb ik met heel veel aandacht gelezen.Velen volgen me in mijn redenering, anderen verzetten zich. Acht jaren geleden ervaarde ik dat nog anders. Tijdens en na het proces waren er geen opposanten. Of hielden ze zich misschien stil? Wie zijn deze opposanten? Iedereen zal wel zijn reden hebben om te reageren. Ik heb echter geen enkele reden om mijn opiniestuk aan te passen.

Een rechtstaat

Uiteraard vind ook ik dat er in een rechtstaat moet geleefd worden naar de wet. Ik wil niet anders doen. De wet zegt in deze dat martin vervroegd wordt vrijgelaten als aan een aantal voorwaarden wordt voldaan. Zij zorgt ervoor (met hulp van vindingrijke advocaten) dat de voorwaarden worden vervuld. Zij heeft dan voor iedere moord ongeveer 3 jaren gezeten. Als iemand met een strafblad als martin, psychopate en recidiviste, al na de helft van haar straf vrijkomt wie moet zijn straf dan nog voor meer dan de helft uitzitten?

Vergoeding

Zij moet haar slachtoffers (de burgerlijke partijen) betalen volgens de uitspraken van het vonnis. De dag dat ze wist dat ze vervroegd kon vrijkomen is ze daarmee gestart met 5 euro per maand (= nog niet 1 % van het loon dat ze ontving in de gevangenis). Het luttelijke bedrag van om en bij de 260 euro staat op de derde-rekening van haar advocaat. Wettelijk is de eerste voorwaarde dus vervuld. Naast gulle giften van bewonderaars verdiende martin in de gevangenis meer dan € 40 000. Ze heeft zich via goed uitgekiende procedures en achterpoortjes onvermogend laten verklaren. Een activiteit waarop een gevangenisstraf staat maar voor martin zijn deze feiten verjaard. Maar toch, voorwaarde vervuld.

Spijt

Spijt betuigen is een tweede voorwaarde. Dat heeft ze overgelaten aan een vzw. Zij heeft zich nooit tot de slachtoffers of hun nabestaanden gericht, oogcontactvermijdend, geen brief noch via haar advocaat. Een vzw kreeg de opdracht om de slachtoffers en nabestaanden te laten weten dat martin spijt heeft. Tweede voorwaarde vervuld.

Verblijfplaats

Een derde voorwaarde is over een verblijfplaats beschikken. En daar komen de zusters van Malonne letterlijk op het toneel. Als zij martin niet in hun midden opnemen heeft ze geen verblijfplaats en is deze voorwaarde niet vervuld. Dus probeer(de) ik de zusters te overtuigen dat het een slecht idee is om martin nu al een zoveelste kans te geven. Deze enige voorwaarde waar wij nog vat op hebben is (voorlopig?) nog steeds vervuld.

Ik wil niet alleen kritisch zijn maar ook meezoeken naar een oplossing.

Voor zware misdrijven zou de wet Lejeune moeten afgeschaft worden.

De slachtoffers

Een procedure voor vervroegde vrijlating. Waarom niet de slachtoffers betrekken? Je moet de slachtoffers en hun nabestaanden meer betrekken in het eindoordeel om iemand vervroegd vrij te laten. Als het slachtoffer klaar is voor een vervroegde vrijlating zal ook de man in de straat overtuigd worden. Eerder, in andere misdrijven, waren slachtoffers al mild en stemden ze toe in een vervroegde vrijlating. Geef de slachtoffers of hun nabestaanden een stem in de vereiste unanieme beslissing! Geef ze de kans een advocaat af te vaardigen maar onderschat hen ook niet als ze dat zelf willen doen. Om wraak of andere elementen naast de kwestie uit te sluiten, laat een gemotiveerd verslag opmaken.

Het volk

Betrek ook opnieuw een vertegenwoordiger van het volk, ja misschien via de politiek. Opnieuw een minister die stemrecht heeft maar niet zoals vroeger het alleenrecht. En laat ook hem of haar een motivatieverslag opstellen.

De andere stemgerechtigden kunnen de procureur, de gevangenisdirecteur en een psycholoog zijn, Uiteraard moeten ook zij een gemotiveerd advies leveren.

Unaniem akkoord

Er moet volgens mij een unaniem akkoord zijn anders kan de vervroegde vrijlating niet doorgaan. De rechter met een bijzitter kunnen over de procedure waken, de motivaties naar waarde schatten en het voorzitterschap waarnemen.

Net als bij een assisenproces moet alles toegankelijker zijn. Volledige inzage en toegang tot het dossier voor alle stemgerechtigden moeten in de eerste plaats gegarandeerd worden. In de tweede plaats moeten na de unanieme beslissing tot vervroegde vrijlating de motivatiestukken publiek gemaakt worden. Beroep moet kunnen aangetekend worden, niet alleen cassatie. De voorwaarden moeten strenger opgevolgd worden naar de geest zodat het onmogelijk wordt dat je als gedetineerde een symbolische euro stort om aan de voorwaarde van afbetaling van de slachtoffers te voldoen. Willekeur en interpretatie moet aan banden gelegd worden.

Ik ben voorstander van een gemengd tribunaal van een of meer burgers, een politieker, experten en rechters. Dit is de weerspiegeling van onze maatschappij.

De politieke weg?

Soms vraag ik me af of ik toch niet de politieke weg had moeten kiezen via een bestaande partij i.p.v. het idealisme dat ik heb gevolgd door naar alternatieven te zoeken. Dan had ik met hulp van partijvrienden en experten misschien toch nog kunnen werken aan wijzigingen in de wetgeving ten voordele van het algemeen belang en wat mij betreft voor de slachtoffers. Of is mijn rol als burger met mijn opinies als vader van een vermoord kind toch ook nog belangrijk genoeg om politiekers en andere verantwoordelijken te doen bewegen?

Paul Marchal

@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees dus de regels - mod

-Zie ook de opiniebijdrage van oud-vrederechter Jan Nolf
-Zie de bijdrage van VRT-journalist Leo Stoops
-Zie de bijdrage van VRT-journalist Philip Heymans

40 Antwoorden op “Letterlijk in ons kruis gepakt, II”

  1. Bernard Verstraeten Zegt:

    “Voor zware misdrijven zou de wet Lejeune moeten afgeschaft worden.”

    Hiermee ga ik alvast volmondig akkoord.
    Ik denk dat dit zowat dé les is die we moeten trekken uit het gebeurde.
    En ik hoop dat de politici dit ook begrijpen.

  2. igor de rycke Zegt:

    Alweer gemengde gevoelend bij het lezen van deze bijdrage; maar deze gevoelens (en inzichten) willen spreken in naam van een soort bewustzijn van het algemene belang en het algemene fatsoen. Past het om Paul Marchal, de vader van een vermoord kind, zo’n forum te geven? Ergens past het niet en ergens is het schrijnend, maar wanneer niemand anders het doet of wanneer er naar niemand anders wordt geluisterd dan is er misschien wel geen regel die zegt dat slachtoffers moeten zwijgen. Het is inderdaad meer dan redelijk om te vragen dat de vervroegde vrijlating voor dergelijke zware feiten wordt afgeschaft; het is een keuze die misschien moet gemaakt worden; net om die mensen die bijvoorbeeld iets impulsief doen of onder invloed van een psychose of onder invloed van overmacht te beschermen en een nieuwe kans te geven. Op het eerste zicht is het onrechtvaardig, diep onrechtvaardig dat jouw kinderen vermoord worden en misschien is Martin (het lijkt in die richting te wijzen, maar ik was er niet bij) inderdaad het prototype van een zeer erge crimineel, de categorie die we niet opnieuw vrij willen laten rondlopen. Ik weet dat deze vrijlating zeer confronterend moet zijn voor de families en misschien voor iedereen die bang is wanneer de kinderen buiten spelen. Maar in de wereld is er veel onrecht en veel geweld; ik vind het daarom deels moedig van de vader van het vermoorde meisje, maar ergens zal hij ooit de zaak moeten loslaten omdat het een fixatie kan worden die het kind niet terugbrengt; misschien moeten anderen hier over debateren en moet de heer Marchal -nadat hij recht had tot spreken, zeer zeker, dit alles meer beschouwen binnen de geest van dat wat de filosofe Hanah Arendt “the banality of evil” heeft genoemd, namelijk het kwaad dat nu eenmaal gebeurt en ik besef dat dat moeilijk is, misschien onmogelijk, maar de mens Paul Marchal zal op een dag, wil hij weer vrij worden, hij zal dit alles moeten leren beschouwen als een vreselijk ongeluk, een vreselijke tragedie die ook de daders treft, want de daders zullen daaronder ook wel lijden, daar ben ik zeker van. Maar ik vind het wel volkomen redelijk om te pleiten voor effectieve en levenslange opsluiting voor deze categorie misdaden.

  3. Tom C Zegt:

    Beste Paul,

    Als je was toegetreden tot een of andere partij had men je daar gebruikt om stemmen te trekken maar al bij al is de kans klein dat er iets wezenlijks zou veranderd zijn. De “andere” partijen zouden gegarandeerd degene geweest zijn die “jouw” partij verhinderde om iets te doen. Welke partije je zou kiezen zou weinig uitmaken denk ik.

  4. Alysa Zegt:

    Paul Marchal, ik vind het jammer dat u dit nu (reeds) moet meemaken, martin (kleine letter in plaats van hoofdletter is hier uitstekend op zijn plaats), zou beter op zijn minst nog wat jaren achter de tralies zitten! Sterkte en beste wensen!

  5. Jan Zegt:

    Mr. Marchal,

    Weer noemt u Michèle Martin een psychopate en recidiviste, niettegenstaande dit nergens terug te vinden is in de transcripties en verslagen van de rechtszaak. Dit is door het hof én de volksjury nergens weerhouden geweest en daarom - juridisch gezien - onwaar. Dit valt, zoals dhr. Nolf reeds aangaf in zijn opniestukje ook niet terug te vinden in de verslagen op uw site, het Huis van An.

    Een aantal jaren geleden, niet lang na de witte mars, is besloten om de besluitvorming omtrent vervroegde invrijheidsstelling te depolitiseren en dit over te laten aan beroepsrechters. U wil dus de klok terugdraaien.

    Indien men de slachtoffers betrekt bij de besluitvorming over vervroegde invrijheidsstelling, kan geen enkele dader ooit nog aanspraak maken om vervroegde invrijheidsstelling. De besluitvorming daaromtrent ligt in de handen van onafhankelijke beroepsrechters, en met recht en reden.

    Als ik het goed begrijp, is de wet Lejeune u een doorn in het oog, en dat is uw goed recht. Welnu bewandel dan de politieke en democratische weg. In de loop van de jaren hebt u als mediatieke figuur een groot netwerk ontwikkeld in de politiek. Welnu gebruik dit dan en ijver voor de afschaffing van die wet, langs democratisch legitieme weg.

    The bottom line is echter dat Michèle Martin door het hof mét een volksjury is veroordeeld tot 30 jaar mét mogelijkheid tot vervroegde invrijheidsstelling zoals voorzien in de Wet Lejeune. Alle goede burgers van dit land hebben zich dus aan dit vonnis te houden. Indien niet zijn de democratie en de scheiding der machten in gevaar.

    Iedeeen die uw stukjes leest en die de moeite heeft genomen voelt uw pijn en ziet dat u vecht als een leeuw voor hetgene waarin u zo diep gelooft, maar het is niet helemaal correct en doet bij wijlen een beetje populistisch aan.

  6. Bart Nooyens Zegt:

    De erg minimalistische invulling van de voorwaarden, zoals beschreven door Paul Marchal, illustreert het gebrek aan schuldbesef van mm, volgens mij toch een voorwaarde voor vervroegde vrijlating. Dacht trouwens ook dat het ook bij de katholieken een voorwaarde was voor vergeving, maar de zustersleggen de lat blijkbaar wat lager. Als er niet meer schuldbesef is dat ze het zelfs nog niet eens persoonlijk heeft overgemaakt aan de slachtoffers, lijkt vrijlating me absoluut ongepast.

    Ik schaar me achter het voorstel om de maatschappij in welke vorm dan ook te betrekken in de procedure, de rechterlijke macht heeft al eerder bewezen af en toe flink wereldvreemd te zijn. Dit hoeft ook niet strijdig te zijn met de onafhankelijkheid van het gerecht, er hoeft uiteraard geen invloed te zijn op het rechtspreken zelf, maar als iemand vervroegd weer in ons midden wil opgenomen worden, mag de stem van de maatschappij niet ongehoord blijven.

  7. René Lenaerts Zegt:

    @ Jan

    Het mag dan waar zijn dat dat de assisenjury geen recidive of psychopathie weerhouden heeft voor MM, het minste wat je kan verwachten is dat zwaar getroffen nabestaanden dit in hun eigen appreciatie gevoelsmatig en niet juridisch technisch zo zien.

    U behoort tot de groep der “legalisten”, in deze de groep der “onbarmhartige barmhartigen”. Weet dat de jury geen keuze had dan de zwaarst mogelijke gevorderde straf uit te spreken met in het achterhoofd de fataliteit van een wet Lejeune in haar huidige vorm.

    Wat Mijnheer Marchal nu doet is de weg van de democratie bewandelen, niet door zelf in de politiek te gaan, maar door te prediken.
    Hij zou trouwens nu geen verkiesbare plaats krijgen en hooguit in de gemeentepolitiek belanden. Had hij het vroeger geprobeerd, zou hij zoals Tom C zegt, nooit iets hebben bereikt.De poliitek zou van zijn naambekendheid geprofiteerd hebben om hun quotum te verhogen.

    Ondertussen is duidelijk dat de meerderheid van de mensen niet tot de onbarmhartige barmhartige legalisten behoort. En, leve de democratie, het wordt verdomd tijd dat de verkozenen dit eindelijk begrijpen en de wet Lejeune tegen eergisteren te wijzigen of afschaffen in plaats van ons te betuttelen, te bepamperen, mekaar in de haren te zitten of steekvlampolitiek te plegen.

  8. Jan Zegt:

    @ René Lenaerts:

    De groep der “lealisten”?! Die had ik nog niet gehoord, maar het klinkt wel goed. Persoonlijk probeer ik gewoon het standpunt te vertolken van de democratie, de scheiding der machten en de onafhankelijke rechterlijke macht die daartoe behoort.

    De hele westerse samenleving heeft voor die dingen honderden jaren lang moeten vechten, er zijn mensen voor gestorven en het zijn de enige mogelijkheden die ons resten op een billijke justitie. Billijk voor de ene is natuurlijk onbillijk voor de andere. En daar wringt het schoentje.

    Ik ga echter niet akkoord met uw stelling dat Marchal de weg der democratie bewandelt. Integendeel, hij probeert de publieke opinie te bespelen en schuwt daarbij onwaarheden en het bespelen van de emotie niet. Dat heet populisme wat op zich een gevaar voor de democratie is.

    Wat mij vooral stoort is dat Marchal zich niet neerlegt bij de wet en bij de uitspraken van onafhankelijke rechters. indien we dit niet doen, dan volgt de anarchie.

    Een andere mogelijkheid is natuurlijk rechtsspraak door rechters die niet onafhankelijk zijn zoals in het Rusland van vandaag. Cfr de uitspraak in de zaak tegen Pussy Riot.

    Recht en Wet zijn des mensen en daarom niet volmaakt, maar ik prefereer ze boven de twee voorgaande “alternatieven”.

  9. Tom C Zegt:

    Jan,

    Als je de democratie zo hoog in het vaandel draagt moet je er ook mee overweg kunnen dat er mensen zijn die het met bepaalde zaken niet eens zijn. Het probleem is dat recht en gerechtigheid niet noodzakelijk hetzelfde zijn. Juridisch-technisch gezien is het (misschien) correct dat Martin vrij komt. Gerechtigheid zou zijn gewoon de sleutel weg gooien. Het moeilijk is om een goede tussenweg te vinden. Zo lang veroordeelden niet effektief levenslang - dus tot hun dood - krijgen, moet er een manier zijn om hen weer in onze samenleving te integreren. Naar mijn aanvoelen gaat het hier om een zeer legalistische uitspraak die weinig met reïntegratie of schuldbesef te maken heeft. Als het waar is dat Martin vanalles heeft uitgehaald om toch maar geen schadevergoeding te moeten betalen en veronstschuldigingen aanbiedt via een vzw, dan vraag ik me af waar die rechters in de strafuitvoeringsrechtbank mee bezig zijn. Recht noch gerechtigheid lijkt me geschied. Om van die wereldvreemde nonnen nog te zwijgen…

  10. Jan Zegt:

    Tom,

    Maar natuurlijk kan ik overweg met meningen die de mijne niet zijn. We agree to disagree zeg maar.

    En ook akkoord met je opmerking over de tegenstelling tussen recht en gerechtigheid. Gerechtigheid is puur subjectief en daarom in deze een slechte raadgever.

    En je haalt daar iets aan: “Als het waar is…” Inderdaad, als. Er zijn redelijk wat dingen in het betoog van Marchal die we zogezegd kritiekloos zouden moeten overnemen.

    En recht is wel degelijk geschied in de verschillende uitspraken van het hof van asisen én van de strafuitvoeringsrechtbank. De rechtsregels zijn perfect gevolgd. Misschien rechtvaardigheid niet, maar nogmaals, dat is subjectief. Het is niet aan het volk om te beslissen dat “we de sleutel gewoon weggooien”. Daarvoor hebben we onafhankelijke rechters die een afweging (moeten) maken tussen de belangen en rechten van slachtoffers en daders.

  11. Rudi Zegt:

    Ik ga volledig akkord met uw eerste opiniestuk en ook met het bovenste deel van dit tweede.
    Echter resoluut niet akkoord met het laatste deel:
    Het slachtoffer betrekken bij de strafuitvoering schept willekeur: de éne dader zal afhankelijk van het slachtoffer een andere werkelijke straf krijgen dan de andere voor dezelfde feiten.
    Terug een politieker betrekken is voor mij helemaal over de meet, strafuitvoeringsrechtbanken zijn een goede zaak.

    Wel moet het strafuitvoeringsrecht helemaal herschreven worden om volgende redenen:
    In de gevangenis onder het huidige systeem wordt een dader echt niet beter;
    Gevangenen kosten ook heel veel geld.
    Waarom de wet Lejeune niet afschaffen en over de gehele lijn kortere en/of andere straffen invoeren, vooral taakstraffen en voor zwaardere feiten ‘werkkampen’. En die kunnen eventueel ook in het buitenland uitgevoerd worden zoals bv in de ontwikkelingshulp.
    Gedetineerden moeten nuttig worden in plaats van geld te kosten. Het zal vooral ook bijdragen tot hun herintegratie en gemoedstoestand.

    De huidige gevangenissen kunnen alleen nog bestaan voor de extreem zware feiten en zeer gevaarlijke daders en vooral ook voor degenen die zich onttrekken aan hun werkstraf. In die behouden gevangenissen kan ook een zeer streng regime gehanteerd worden. Voor zware feiten kan hier de straf aangevangen worden worden met een periode van ‘meditatie op eenzame afzondering’.
    Alzo wordt ineens de overbevolking in de gevangenis ongedaan gemaakt en kan de enkelband, wat m.i. een totale nepstraf is, afgeschaft worden.

  12. hans becu Zegt:

    De Heer marchal somt een reeks feiten op. Ik weet niet of die en de interpretatie ervan juist zijn, maar als ze juist zijn, zijn ze schokkend.
    Ik vind dat degenen die de beslissing hebben genomen tot vervroegde vrijlateing die maar moeten verdedigen op basis van feiten en argumenten, als was het maar om de opmars van allerlei emo-volksjustitietoestanden een halt toe te roepen. Het rpoces van MM was openbaar, dus het dossier van haar vervroegde invrijheidsstelling openbaar maken kan geen probleem zijn.

  13. igor de rycke Zegt:

    Zaterdag 18 augustus 2012; het journaal van classic 21 meldt dat er morgen zondag een mars komt in Brussel tegen de vrijlating van Martin en voor een hervorming van justitie. Deze mars heeft mijn steun en dat niet omdat ik een stok zoek om een hond te slaan maar omdat ik vind dat redelijkheid vraagt dat men mild is voor kleine misdrijven en streng voor erge misdrijven. Indien men het signaal geeft dat erge misdaden niet streng zullen bestraft worden dan zal dit op termijn tot veel onbegrip bij de bevolking leiden en zal de vraag naar een algemene vertstenging groter worden en dan zal alles waar mensenrachtenorganisaties in het Westen voor hebben gestreden op de helling komen; we moeten streng zijn waar het nodig is om streng te zijn, net om de zwakken in de samenleving te beschermen:; buiten en binnen de gevangenismuren.

  14. Bart Nooyens Zegt:

    @Jan

    Ik denk dat niemand problemen heeft met de mogelijkheid tot vervroegde vrijlating op zich, er zullen altijd mensen zijn die in de gevangenis tot inkeer komen, en die moeten een extra kans krijgen, al hoort het ook wel zo te zijn dat de effectieve straf in verhouding is tot de misdaad. Dat tot inkeer komen durf ik bij martin te betwijfelen gezien de magere invulling die ze geeft aan de voorwaarden, ik vind dus dat de interpretatie van deze invulling zeker gemaakt moet worden, en dat er zeker geen sprake mag zijn van een automatisch recht op vervroegde vrijlating. Dit hoeft de scheiding tussen gerecht en politiek niet te schenden.

    Eerlijk, vind jij op basis van de invulling van de voorwaarden door martin, met zelfs geen direct berouw naar de slachtoffers toe en dus ook geen schuldinzicht, zij moreel of zelfs strikt juridisch aan de voorwaarden voldoet? Ik hoor het graag van je.

  15. benny Zegt:

    Dat mr.Marchal één vat frustratie is omwille van de vervroegde vrijlating van MM is gezien vanuit zijn opinie én standpunt best te begrijpen.Wat me wel de wenkbrauwen doet fronsen is zijn zinswijze en zijn eigen werkwijze die hij voorsteld om de voorwaarden strenger te maken wat een vervroegde in vrijheidstelling betreft.Ik vrees dat er in mr.Marchal zijn voorstellen weinig of geen ruimte meer zal zijn voor de daders om aan de voorwaarden te kunnen voldoen voor in aanmerking te komen voor vervroegde vrijlating.Er werd een strafuitvoeringsrechtbank opgericht die zich met dergelijke feiten of zaken moet bezig houden.Deze gaat na of alle voorwaarden vervuld zijn. En of deze voorwaarden al dan niet vervuld zijn met medewerking van haar advocaat doet hier niet ter zake.Wie of door wat die voorwaarden vervuld zijn is voor deze rechtbank niet aan de orde. Als ze maar vervuld zijn.Ik ben er nog steeds van overtuigd dat alle mensen die zetelen in deze rechtbank vonnissen naar eer en geweten rekening houdend met alle adviezen en richtlijnen die ze ter beschikking krijgen.Wie twijfelt aan rechtspraak of vonnis van een rechter of rechtbank twijfelt ook aan de eerlijkheid van de mensen die recht spraken.

  16. Luc A. Jacobs Zegt:

    Wederom geeft Paul Marchal belangrijke info om een completer zicht op de zaak te krijgen. Dit maakt het alleen maar duidelijker dat Martin niet veel spijt betuigt, wat de beslissing om haar vrij te laten nog onbegrijpelijker maakt. De vrijlatingsvoorwaarden moeten in de wetgeving zeker strenger gedefiniëerd worden zodat bedrog van de voorwaarden niet meer mogelijk is. Nog belangrijker, de wet Lejeune mag inderdaad niet van toepassing zijn op dergelijk grote misdaden en wat mij betreft mag zelfs de volledige strafwetgeving en de wet Lejeune in zijn geheel strenger worden.
    Daarnaast heb ik lang nagedacht over het voorstel van Marchal dat slachtoffers en nabestaanden betrokken zouden moeten worden bij het vrijlatingsproces. De vraag is niet alleen of inspraak van de nabestaanden nodig is om fouten van de vrijlatingsrechters te voorkomen, maar ook of de samenleving überhaupt aan nabestaanden kan vragen dat ze de rechterlijke controle op naleving van vrijlatingsvoorwaarden blind moeten vertrouwen? Dat is een principiële vraag over de rechten van de nabestaanden en de slachtoffers. Men zou kunnen stellen dat omdat nabestaanden partij zijn in de vordering van de strafmaat, dat ze ook het recht zouden moeten hebben op controle-toezicht op de naleving van de strafmaat, het vonnis en de vrijlatingsvoorwaarden. Indien ze dit recht op controle-toezicht hebben, dan is volledige toegang tot het dossier en de mogelijkheid op rechtstreekse inspraak tijdens het vrijlatingsproces volgens mij zelfs de enige mogelijke omzetting in de praktijk van dat recht. Want in die zin, als enkel de dader in zijn vrijlatingsproces gehoord zou kunnen worden en de slachtoffers niet, dan zou de neutraliteit van dit vrijlatingsproces geschonden zijn. Dat is hoever ik gekomen ben, maar ik weet helaas niet wat ik hieruit moet concluderen. Dit is mij even te moeilijk, maar ik weet wel dat de info uit dit opiniestuk van Marchal op het vrijlatingsproces gehoord had moeten worden en had moeten leiden tot geen vrijlating.

  17. Peter Zegt:

    Misschien vindt u meer steun in wetenschappelijke hoek dan in de politiek. Mijns inziens is de bevolking te weinig op de hoogte van psychopathie om in te zien dat een vervroegde vrijlating ongepast en ongewenst is. Aan de universiteit van Gent hebben professoren Paul Verhaeghe en Frederic Declercq meerdere eindwerken en doctoraten omtrent psychopathie begeleid. Een reeks voordrachten over dit onderwerp zou de publieke opinie kunnen beinvloeden. Maar dat moet gefinancierd raken…

  18. Felix Schlegel Zegt:

    Geachte heer Marchal,

    Ik stel mij vragen bij uw voorgestelde procedure i.v.m. vervroegde invrijheidsstelling. Zowat iedereen die betrokken is bij de zaak, waaronder ook de slachtoffers, zouden dan stemrecht krijgen. De beslissing moet unaniem gebeuren, dus als er 1 iemand niet akkoord is, dan gaat dit niet door. Slachtoffers die blijven strijden en zich verzetten tegen de vrijlating van een crimineel, krijgen dus altijd gelijk. Ik denk niet dat dit goed is. Een gemotiveerd verslag verplichten, zal dat niet verhelpen. Want wie oordeelt of een verslag wel goed gemotiveerd is? Als de motivatie bijvoorbeeld bestaat uit: Martin is een monster vanwege haar daden, daarom mag ze niet vrijkomen, is dat dan een goede of slechte motivatie? Daar kan niemand over oordelen. Een juridische beslissing moet altijd genomen worden door een neutraal iemand, en slachtoffers zijn niet neutraal. Het spijt me dat ik u moet teleurstellen dat uw idee naar mijn mening geen goed idee is.

    Verder geeft u informatie over de voorwaarden die Martin vervuld heeft. Deze informatie is eenzijdig, en men zou om correct te kunnen oordelen ook de tegenpartij en een neutrale partij moeten horen. Ofwel krijgen ze de kans niet, ofwel willen ze geen moeite doen om een opiniestuk te schrijven, zoals u nu deed. Dat mis ik in dit debat, alle informatie en stellingen komen maar van 1 kant, de kant van de slachtoffers. Zouden u en bij uitbreiding wij allemaal, het toelaten dat Martin, of toch haar advocaten, een opiniestuk schrijven over de beslissing en het daaropvolgend protest van haar vrijlating? Ik denk het niet, nochtans is dat noodzakelijk om zich een goede en correcte mening te vormen in dit debat.

    Desondanks wordt duidelijk, en niet alleen door de zaak Martin, dat onze justitie beter kan. Dhr. Marchal, u hebt er zeker goed aan gedaan om dit opiniestuk te schrijven. Het doet ons nadenken over justitie, en vooral doet het ons begrijpen hoe justitie werkt. De media zouden daarin ook meer informatie, en vooral correcte informatie, over moeten verstrekken. Nu kleuren zij als het ware de assisenprocessen zelf in, waardoor er van rede, verstand en neutraliteit bij ons burgers geen sprake is. Blijf dus pijnpunten blootleggen, maar blijf ook juridische beslissingen accepteren. Dat moet ontzettend moeilijk zijn, maar ik leid af uit u eerste zinnen dat u moeite doet. Daarom wil ik u proficiat, maar ook veel kracht wensen om te blijven doorgaan.

  19. Wim Zegt:

    Redelijk wat kritiek die hier gegeven wordt op het opiniestuk van Paul Marchal is volslagen naast de kwestie en op de man gespeeld. Ten eerste zou het niet gepast zijn om de vader van een vermoord kind zo’n forum te geven, dit kan alleen gedoogd als niemand anders het doet. (Igor De Rycke) Dus zelfs als hij iets zinnigs te zeggen heeft, zou Paul Marchal in een hoekje moeten kruipen, vooral proberen “los te laten” en zwijgen? Er is Verdriet, maar er is ook verdriet en bijhorend voorgeschreven rouw- en verwerkingsgedragedrag, al dan niet in fases, dat anderen bij je naar binnen proberen te werken. Dat Paul Marchal aan dit laatste niet toegeeft en niet in de pas loopt, stoort blijkbaar een aantal mensen. Maar daar heeft niemand zich mee te bemoeien en het heeft echt niets van doen met de validiteit van zijn argumenten en voorstellen.

    Ten tweede zou Paul Marchal populistisch zijn (Jan, maar het argument komt regelmatig terug). Men moet mij toch eens uitleggen hoe Marchal dan precies “emoties bespeelt” en tot welk doel. De vervroegde vrijlating van martin is iets waar elk mens met gevoel beseft dat er iets niet klopt. De debatten hieromtrent kunnen niet anders dan emotioneel geladen zijn, daar is op zich ook niets mis mee. Of gaan we de organisatie van de rechtvaardigheid maar weer overlaten aan kille wetjesberekende techneuten? Als er geen emoties in dit debat mogen zijn, dan is bijna iedereen ervan uitgesloten. (Met, cynisch, als uitzondering enkele emotieloze en onbetrouwbare psychopaten.) Men kan Paul Marchal ook onmogelijk verwijten wraakgevoelens e.d. op “zijn publiek” te willen projecteren, integendeel. (Als er al zoiets is is als “het ‘publiek’ van Paul Marchal”, wat ik betwijfel, ik zie vooral mensen die het interessant vinden te lezen wat hij schrijft, en niet echt aanhangers die eender wat zouden lezen omdat Paul Marchal het geschreven heeft.) Natuurlijk is zijn roep om rechtvaardigheid subjectief, maar daar is niets mis mee, het is duidelijk van waar hij komt, wat zijn agenda is, en wat hij zegt is bediscussieerbaar. Dus populisme? Moet hij eerst een masker opzetten en er een verborgen agenda op na houden, zoals de doorsnee politicus en een aantal anderen (met publiek) die hier opiniestukken plegen, om dan legitiem populistisch te mogen zijn en op een aanvaardbare manier ons allemaal voor de gek te houden?

  20. Jan Zegt:

    @ Bart Nooyens:

    Je stelt me een eerlijke vraag en dus ga ik je een eerlijk antwoord geven. Maar niet voordat ik toch even wil zeggen dat het slechts mijn mening is, en dus eigenlijk irrelevant. Ik ben geen jurylid noch een rechter, dus hetgeen volgt is de mening van een individu.

    Naar mijn bescheiden mening moet Michèle Martin vrij kunnen komen, en wel hierom:

    - Ik denk dat Michèle Martin zélf een slachtoffer is van Dutroux (ruim gedocumenteerd in Humo voor en vlak na het proces)
    - Ze komt niet vrij, maar ruilt de ene gevangenis voor de andere met een soepeler regime en bewakers en zal alsnog haar volledige straf in opsluiting doorbrengen
    - Omdat de voorwaarden volgens de K.I. vervuld zijn
    - omdat ik geen rekening wil houden met de argumenten van Marchal omdat ze op z’n minst gezegd tendentieus verwoord zijn en hij het spel evenmin eerlijk speelt
    - omdat ik lang geleden gehoorzaamheid heb gezworen aan de Grondwet en aan de Wetten van het Belgische Volk
    - last but not least omdat ik vind dat iedereen na het uitzitten van de straf een kans op reïntegratie in de maatschappij verdient.

    Al het voorgaande neemt niet weg dat ik empathisch genoeg ben om aan te voelen door welke hel Marchal nog steeds gaat, maar het is niet aan de ouders van de slachtoffers om recht en wet te bepalen. Daar hebben we als Belgen mensen voor verkozen die rechters hebben benoemd.

    René Lenaerts noemde me een legalist en een onbarmhartige barmhartige. legalist vind ik een compliment, maar als buitenstaander hoef ik niet barmhartig te zijn t.o.v. Marchal, noch barmhartig t.o.v. Martin. Ik vind dat in deze zaak gewoon de wet en de rechtsspraak mogen verdedigd worden. Justitie en gerecht hebben hier uitmuntend werk geleverd.

    Maar voor alles vind ik dat we als samenleving in deze tijden van economische crisis wel andere katjes te geselen hebben.

  21. B.Jacobs Zegt:

    Geachte heer Marchal,

    In uw begrijpelijk verdriet en woede begaat u fouten. Zoals u toegeeft is de wet de wet, en dat is voor iedere burger zo. In een democratie moet men eenmaal macht uit handen kunnen geven. Aan experten en bevoegden. Die niet vanuit de buik, maar vanuit een gedegen kennis van zaken beoordelen. En hierover ook verantwoording moeten kunnen afleggen. Indien de wet Lejeune achterhaald zou zijn. Had u vele jaren tijd om hier op een gepaste wijze tegen in te gaan. Enerzijds is het te verstaan moest u dat te weinig gedaan hebben. Een kind verliezen, daar kan nu eenmaal niemand op voorbereid zijn. Maar het pathetische paniekvoetbal dat nu opgevoerd wordt is een democratie onwaardig.

  22. Frank Vanspauwen Zegt:

    Het ‘juridische’ voorstel van Marchal omtrent de verbeterde werking van de strafuitvoeringsrechtbank is gewoon te gek voor woorden.

    De voorzitter moet het ‘gemotiveerd verslag’ van Marchal ‘naar waarde schatten’ en oordelen of er al dan niet sprake is van ‘wraak.’

    En als die voorzitter zich dan in eer en geweten van al zijn taken heeft gekweten, gebruikt Marchal alsnog zijn vetorecht.

    En wat die bijzitter daar zit te doen, wordt ook duidelijk: er voor spek en bonen bijzitten, zoals alle anderen, uitgerekend mijnheer Marchal.

  23. wim vlemings Zegt:

    allen,

    is het niet zielig dat we hier allemaal wat over en het weer aan het palaveren zijn wat de wet zegt en hoe Mr Marchal probeert een antwoord te vinden op zijn onmetelijk verdriet.
    Als madame martin enig maar dan ook enig greintje van spijt in haar lichaam zou hebben, dan zou ze er nog niet over gedacht hebben de vraagte stellen om vervroegd vrijgelaten te willen worden.
    Het spijt me maar als je wel de honden kan voederen en tegelijk kinderen laat verhongeren dan weet ik niet of het wel een goed idee is om terug onder “de mensen” te komen

  24. Jan Zegt:

    @ Wim Vlemings

    Sorry Wim, ik ga niet akkoord. Dit is één van de meest interessante en beschaafde discussies waaraan ik ooit heb meegedaan op dit forum.

    @ Allen:

    Ik wil jullie graag bedanken voor de discussie die we hier (hebben kunnen) voeren op beschaafde en voorkomende wijze! Niet dat het veel uitmaakt wat ik ervan denk, maar het mocht gezegd worden!

  25. Bart Nooyens Zegt:

    @jan

    Even een reactie op jouw puntjes:
    - ik ben geen lezer van het criminologische/psychologische vakblad humo, maar wil gerust aannemen dat je bewering deels klopt. Om hierdoor de schuld van het laten verhongeren van kinderen terwijl Dutroux in de cel zat weg te wissen vind ik toch een paar stappen te ver. Ter linkerzijde wordt de individuele verantwoordelijkheid nogal snel gerelativeerd door dit soort argumenten van achterstelling (misdaad), culturele achtergrond (integratieproblemen & vrouwenrechten) of psychologische problemen. Voor mij mag dit in het geval MM meespelen in de keuze tussen levenslang en 30 jaar, maar niet in de effectieve uitvoering van de opgelegde straf. Martin had de keuze tussen het laten verhongeren van de kinderen of ze vrij te laten, of zelfs gewoon maar eten te geven. Maar misschien wou ze ook van de kinderen af omdat dutroux geen aandacht meer voor haar had, en ontbrak het haar de moet ze te vermoorden, en liet ze ze dan maar verhongeren. Alleen zij zal het weten, maar ook die mogelijkheid bestaat.
    - je bedoelt wellicht de strafuitvoeringsrechtbank ipv KI. Hoe dan ook, de voorwaarden zijn toch wel erg minimalistisch ingevuld, vind je niet? Vooral het gebrek aan schuldbesef zou voor mij toch wat meer mogen doorwegen, MM vult de voorwaarden zo minimaal mogelijk in om vrij te kunnen komen, niet om haar schuld naar de maatschappij en de slachtoffers te delgen door oprecht spijt te betuigen en haar handelingen rond schadevergoeding e.d. overeenkomstig hiermee te vervullen.
    - uw derde argument getuigt niet meteen van een objectieve overtuiging; marchal is niet sympathiek en kan dus geen gelijk hebben…

    - laatste argument ben ik het helemaal mee eens, na het uitzitten van haar straf, over 15 jaar dus, zal ook ik Martin een kans op herintegratie gunnen. Een vervroegde vrijlating zonder schuldbesef gun ik haar echter niet!

    Wat de crisis betreft hebben we inderdaad andere katjes te geselen, maar op dat vlak is het politiek al even stil als rond deze morele kwestie.

  26. Martine Thewys Zegt:

    @ Jan

    u wil hier het opiniestuk van de heer Marchal beheersen, u laat het niet na iedereen te willen manipuleren om de vervroegde vrijlating te accepteren. De meeste mensen, waaronder mezelf, zien wel klaar en duidelijk dat er geen excuus is om de daden van m. te vergoeilijken, u zegt dat ze slachtoffer is van haar ex-man? misschien op sommige momenten, maar ze kon er zeker een eind aan stellen aan haar onderdanigheid, ze heeft opleiding als onderwijzeres,ze is zelf moeder van 3 kinderen, hoe kon ze accepteren dat haar man al die kinderen de 1 na de andere verkrachtte, ze hielp zelfs mee, en had zeker de gelegenheid op te stappen als hij meerdere maanden in prison zat, dan moest ze die kinderen niet laten verhongeren en kon ze hulp vragen, daar was gelegenheid voor, maar nee toch niet..
    Misschien moeten we de vraag stellen als haar ex-man D niet in prison was geweest, waren de meisjes misschien niet dood? Want zij heeft ze laten verhongeren tot de dood, niet haar man…

  27. Frankv Zegt:

    @Frankv: u krijgt een waarschuwing; nog een zulke onheuse reactie en u wordt geschorst - mod

  28. Martin Vansteenkiste Zegt:

    Ik ben onder de indruk van het intellectuele niveau van deze discussie. (En een pluim voor de mod. van wie ik vermoed dat hij toeziet op de sereniteit en de relevantie van de commentaren) Dergelijke onderwerpen beroeren hart en geest van vele burgers, en het zijn die laatsten die de democratie en de rechtstaat dienen te verdedigen, het zijn de burgers die harde signalen dienen te geven aan al wie over de macht bezit om de democratie en rechtstaat te doen gelden. Die spanning tussen aanbrengers en uitvoerders is noodzakelijk om tot een intellectuele consensus te komen, en gelukkig, in een rechtstaat kan dat. Laten we daar blijvend voor vechten. Laat dan ook Paul Marchal vechten als een leeuw en tegelijkertijd het gerecht haar werk doen. We komen er altijd uit, met de minst imperfecte oplossing…

  29. hans becu Zegt:

    Ik vind heel de heisa rond Paul Marchal pijnlijk. Uiteraard is wat hem is overkomen iets wat je je ergste vijand niet toewenst. Maar het is niet omdat PM slachtoffer is, dat hij met kennis van zaken spreekt en oordeelt. NIemand durft het goed aan hem tegen te spreken, want wat hem overkwam… Wat me stoort in heel die Dutroux zaak is dat die ouders door de pers steeds weer als expert worden opgevoerd, terwijl ze dat helemaal niet zijn. In een beschaafde samenleving oordelen onafhankelijke instituten die over expertise beschikken over schuld en straf. Essentieel is dat slachtoffers samen met de samenleving dat beoordelingsproces naar dat instituut delegeren en de resultaten ervan accepteren, zoals het hoort in een beschaafde samenleving en in een rechtsstaat. Slachtoffers rechtstreeks betrekken in de strafuitvoering is onzin : ze zijn begrijpelijkerwijze niet afstandelijk en sereen genoeg om te oordelen. Dat geldt voor iedereen, en ook PM zou dat moeten beseffen. Verder is er ook kennis, wijsheid en ervaring nodig om een evenwichtig en rechtvaardig bestraffingsbeleid te voeren. Leken hebben daar evenmin verstand van. Ieder zijn jof, Mr Marchal.

  30. Jan Zegt:

    @Jan:time out - mod

  31. Frankv Zegt:

    @Frankv: u bent van deelneming aan onze discussieforums geschorst tot en met zondag 26 september - mod

  32. benny Zegt:

    In geen enkele zaak. Hoe zwaar of hoe licht deze ook mag zijn kan men toelaten dat men tergelijken tijd rechter én partij speelt. Dit zou de neutraliteit van de rechterlijke macht onderuit halen.Geen enkele burger heeft het recht zijn voorwaarden of eisen aan rechters en rechtbanken op te gaan dringen.Stel u maar even voor wat de gevolgen zouden kunnen zijn mocht de rechtbank ingaan op de eisen van mr.Marchal. Binnen de kortste keren staan er een resem advocaten klaar om exact het zelfde te eisen voor hun clienten. Mensen of families die ook onder vreselijke omstandigheden een geliefde hebben verloren en die zich dan ook terecht de vraag zouden stellen : waarom zij wel en wij niet.

  33. Paul Zegt:

    Ik wou toch even reageren op wat mr. Marchal in het journaal zei. Hij zou willen dat de slachtoffers, of in ieder geval de familie, mee moeten kunnen stemmen of iemand al dan niet vervroegd vrij kan komen of niet. Dit is voor mij een paar bruggen te ver. Dit is een schoolvoorbeeld van hoe het niet kan. Als dat zou gebeuren is de onpartijdigheid helemaal weg. Stel u voor dat hij, als familie mee mag stemmen over de vervroegde vrijlating van MM. Ik hoef hier niet op te antwoorden, denk ik. Pas a.u.b. op met emotionele betrokkenheid en laat die beslissingen over aan onafhankelijke en deskundige rechtbanken, ze zijn daarom in het leven geroepen.

  34. Guido.D Zegt:

    Heb na lezing van PM en de commentaren volgende bedenking: heb toch groot medevoelen met PM ‘k Durf er niet aan denken dat dit mijn kinderen/kleinknderen zou overkomen Ik vermoed dat ik een grote woede zou voelen en dat ik geen tranen zou hebben om te blussen .” De wet is de wet” , jawel maar deze misdaad heeft zoveel verdriet en ergernis door onze samenleving doen stromen en uit de hierboven geschreven reacties blijkt dat het nog niet vergeten is.Bij mij overheerst de gedachte dat mm de kindjes had kunnen bevrijden en hierin is ze schromelijk tekort geschoten.

  35. B Ives Zegt:

    Gemotiveerd advies! In het proces van Temse zit men al jaren ruzie te maken of hij dan wel of niet ontoerekeningsvatbaar is. Beide partijen zijn overtuigd van hun gelijk. Dus de voorstellen van Dhr Marchal zijn weinig werkbaar. Het feit dat ouders een veto hebben zal ook weinig soelaas brengen in de hele werkbaarheid van justitie.
    Ook het (weer) overhevelen van de bevoegdheid van in vrijheidsstelling door de minister van justitie is geen goede zaak, de scheiding der machten is één van onze democratische basisregels.

    Dhr Jan Nolf zei terecht dat we het proces niet weer moeten voeren, en zeker niet op de hoek van de straat.
    Vroeger waren en geen opposanten; men is geen opposant als men van mening verschilt! De beste democratie is er één waar er stevig weerwerk is van oppositie.

  36. Sarah Zegt:

    Jammer dat sommigen hier op het forum zo makkelijk de emoties van meneer Marchal relativeren. Moest het met je eigen kinderen gebeurd zijn, ben ik er zeker van dat iedereen op de barricaden zou staan. En vaak zelfs nog minder beheerst dan meneer Marchal, die ondanks alles toch zijn frustraties op een zinvolle manier kan neerschrijven.

    Zelf vind ik het onbegrijpelijk dat Martin zou vrijkomen. En als ik heel eerlijk ben, vind ik de vroegere straf (30 jaar) zelfs veel te licht. Het is blijkbaar omdat ze een onderdanige echtgenote was, dat iedereen medelijden met haar krijgt. Volgens mij moet je toch gestoord zijn om kinderen te laten verhongeren en de honden eten te geven. En het is ook niet omdat je man een crimineel is, dat je dat zelf ook moet worden, of dat je voor je eigen daden niet meer kan instaan. Er waren kansen genoeg om de kinderen te helpen.

    Dat de arme klaren meewerken, begrijp ik helemaal niet. Blijkbaar heeft de katholieke kerk geen moraliteitsbesef meer. Alles altijd maar tot in het oneindige vergeven en bedekken, zonder nadenken. Hetzelfde geldt voor de pedofilieschandalen. Als ik hoor dat jonge mensen van mijn leeftijd toch nog willen trouwen voor de kerk, zou ik hen gek willen verklaren. Moeten we dan allemaal even blind en doof worden als de katholieken?

    Het voorstel van meneer Marchal om de slachtoffers medezeggenschap te geven over de vervroegde vrijlating, vind ik zo’n gek idee nog niet. Het zijn tenslotte de slachtoffers die het ergst zullen lijden onder haar vrijlating. Ze oordelen niet over de totale strafmaat, maar over het onderdeel ervan. Waarom mogen daders wel beslissen of ze vervroegd vrij willen en slachtoffers niet?

    Ik hoop dat meneer Marchal toch wat steun krijgt, ook op dit forum. Zulke wonden genezen nooit en men zou deze slachtoffers meer moeten respecteren. Want de vrijlating van mm vind ik vooral een gebrek aan respect.

  37. Hans Becu Zegt:

    @ sarah

    Uw bijdrage is een schoolvoorbeeld hoe emo-populisme tot totaal onzinnige stellingnames leidt, en dus ook gevaarlijk is :

    De reden dat slachtoffers beter niet betrokken worden bij de strafuitvoering is net dat ze emotioneel veel te betrokken zijn om nog sereen te oordelen. Alle begrip voor hun leed maar iemand moet het hoofd koel houden.

    De straf van 30 j is uitgesproken door een volksjury. Waarop baseert U zich dan eigenlijk om dat te licht te vinden ?

    De arme klaren : waarom mogen zij iemand die wettelijk vrijkomt niet opnemen ? Zij hebben tenminste de moed gehad menselijkheid te tonen in een samenleving die rond dat dossier Dutroux compleet hysterisch en wraakzuchtig wordt. En die pedofilie in de kerk : wat met duizenden priesters die zich niks te verwijten hebben ? Zijn dat dan ook een bende immorelen ? Als er dus een slechte bijzit is alles rot.

    U stelt zelfs op het einde dat daders beslissen wanneer ze vrijkomen, dit in tegenstelling tot de slachtoffers. Hoezo ?

  38. Stefan Lammens Zegt:

    De ‘wet Lejeune’ is een bekend feit. Bijgevolg mag er van uitgegaan worden dat daarmee rekening gehouden worden: door rechters en jury bij het bepalen van de strafmaat, door de wetgever bij het bepalen van de regels. Als het de bedoeling is dat iemand 10 jaar effectief gevangen blijft, dan wordt er 20 jaar uitgesproken. In dat opzicht is het niet fair de regels dan onderweg te veranderen. Er zijn veel motieven denkbaar vóór of tegen (vervroegde) vrijlating. De twee belangrijkste lijken mij evenwel te zijn: (a) het gevaar voor nieuwe misdaden, en (b) het al dan niet (materieel) vergoeden van de slachtoffers. De eerste voorwaarde lijkt hier niet meteen een groot probleem te zijn. De omstandigheden van de eerste misdaden waren specifiek, met weinig kans tot herhaling. Verblijf in een klooster, met alleen volwassenen, draagt daar nog toe bij. Wat de tweede voorwaarde betreft: de eigenlijke schade kan onmogelijk hersteld worden, maar in casu heeft de Rechtbank geoordeeld dat er een schadevergoeding in geld verschuldigd was. Wat mij betreft moet dit betaald zijn vóór betrokkene in aanmerking komt voor vervroegde vrijlating of, op zijn minst, moet die vrijlating daar net toe bijdragen. Een verblijf in een klooster zal niet meteen iets opbrengen. Neen dus.

  39. Frans Zegt:

    Het zou erg verstandig zijn van de samenstellers van “de redactie - vrt” dit item bij deze af te sluiten. Het is onzinnig “emo-betrokkenen” een vrij podium te geven waar zij nogmaals en dit meestal ten onrechte of om een of andere duistere reden steun kunnen zoeken bij makkelijk beinvloedbare, iirationeel denkende medeburgers.
    Ik denk niet dat bvb ouders van een slachtoffer van een “gewoon” dagdagelijks verkeersongeval zulk platform zouden mogen gebruiken of aangeboden zouden krijgen. Toch ook een persoonlijk drama! Twee maten en gewichten?
    Mr Marchal zal toch ooit eens en ik hoop voor hem zo spoedig mogelijk verder moeten met zijn leven, zonder wraak en zeker nalaten hiervoor de goegemeente om de haverklap te mobiliseren. Men krijgt zowaar de indruk dat hij het land in zijn eentje aan het hervormen is. Voor mij is dit er ver over en dit blijkt geen aleenstaande mening te zijn.

  40. Sarah Zegt:

    Iedereen kan wel zeggen dat meneer Marchal overdrijft, maar de meesten schijnen wel vergeten te zijn dat door de zaak Dutroux dit land erg veranderd is: politiehervormingen, Child Focus, … Deze laatste organisatie ging ook uit van een voorstel van de slachtoffers (Jean-Denis Lejeune). Dus slachtoffers kunnen wel degelijk bijdragen tot andere inzichten inzake justitie en politie.

    Ik zeg niet dat het voorstel van meneer Marchal zomaar gebruikt moet worden, maar het is het overwegen waard.

    @ Frans: volgens mij is een verkeersslachtoffer iets helemaal anders dan weten dat je kind bewust ontvoerd, verkracht en vermoord is.

    @ Hans: 30 jaar vind ik inderdaad te weinig, volksjury of niet (dat zijn overigens ook emo-betrokkenen, zo zie je maar dat ons rechtssysteem nog zo zakelijk niet is). Els Clottemans kreeg ook 30 jaar, zonder echte bewijzen, terwijl de schuld van mm wel degelijk vast staat.

    Jullie verwijten anderen “emo-betrokkenen” te zijn, maar volgens mij is iedereen op dit forum dat. Of zijn jullie allemaal specialisten in strafrecht met een nuchtere blik op de zaken?

Plaats een antwoord op het bericht